Μια σιροπιαστή μηλόπιτα με ανθότυρο... το γλυκό της Τυρινής

Καλή σας μέρα!!! Φτάνουμε στο τέλος της Τυρινής εβδομάδας κι αυτό σημαίνει ότι η κυρά Σαρακοστή κοντεύει να χτυπήσει την πόρτα μας. Θα φέρει μαζί της τη νηστεία, την αποτοξίνωση αλλά και την παράδοση και τη θρησκευτική ευλάβεια καταλήγοντας στο Πάσχα. 
Προς το παρόν όμως αυτή τη Κυριακή η παράδοση θέλει ...τυρί και μια που, είμαι σίγουρη, ότι όλοι πιστεύουμε ότι καλό είναι να κρατάμε τις παραδόσεις ...τί λέτε... είστε για ένα ελαφρώς σιροπιαστό γλυκάκι που ταιριάζει απόλυτα στη μέρα;;; 
Η συνταγή είναι αυτοσχέδια καθαρά... ξέρετε ένα από κείνα τα πειράματα που κάνουν την κουζίνα μια εντελώς δημιουργική απασχόληση, βάζοντας σε "κίνηση" τη φαντασία και προκαλώντας χαλάρωση αλλά και καλή διάθεση. Διάβαζα τις προάλλες την άποψη κάποιων επιστημόνων που υποστήριζαν ότι το να δημιουργεί κάποιος καινούργιες συνταγές και να τις "εφαρμόζει" είναι για τον εγκέφαλο ένα είδος "σταυρόλεξου" που βοηθάει στην πρόληψη ή την καθυστέρηση έστω της άνοιας αλλά και του αλτσχάιμερ! Γιατί όχι λοιπόν;;; Ας αυτοσχεδιάσουμε στην κουζίνα με τα υλικά που ήδη έχουμε ή κι αν δεν έχουμε μπορούμε να αποκτήσουμε, ας πειραματιστούμε με γεύσεις και αρώματα που μας αρέσουν... είναι μια ευχαρίστηση! Κι όταν το αποτέλεσμα μας δικαιώσει... τότε η ικανοποίηση είναι μεγάλη! Και να σας πω ένα μυστικό (μια και λατρεύω αυτά τα πειράματα!!) όταν γίνει η αρχή ...ύστερα το μυαλό μας συνηθίζει ή καλύτερα μαθαίνει να κάνει εύκολα γευστικούς συνδυασμούς με τα υλικά που αγαπάμε! Αξίζει να πειραματιστούμε... γιατί αν ένα νόστιμο και καλομαγειρεμένο φαγητό είναι υπέροχο για να ευχαριστήσουμε τους αγαπημένους μας αλλά και τον εαυτό μας , ένα νόστιμο φαγητό που το δημιουργήσαμε εμείς... μας χαρίζει ακόμα μεγαλύτερη ευχαρίστηση!! -:))
Αυτό, υποτίθεται ότι ήταν παρένθεση κι έτσι ξαναγυρνάμε στο φρουτοτυρένιο γλυκό. Πώς να σας το περιγράψω;; Είναι ένα γλυκό που η αρχική του ιδέα είναι βασισμένη στη γνωστή, σε όλους, πορτοκαλόπιτα με τα θρυμματισμένα φύλλα κρούστας. Κρατείστε αυτή την ιδέα και... με τη φαντασία σας ... νιώστε την προσθήκη του μήλου, της κανέλας και του ανθότυρου σε μια τέτοια πίτα που, επιπλέον, είναι και ελαφρά σιροπιασμένη. Τί λέτε;;; Δεν αξίζει να τη δοκιμάσετε;;; 
Η απόφαση είναι δική σας... εγώ, πάντως, τη συνταγή σας τη δίνω... -:))
ΥΛΙΚΑ
3 αυγά μεγάλα
220 γρ. ανθότυρο θρυμματισμένο
400 ml (1 κουτί) ζαχαρούχο γάλα
150 ml νερό 
100 γρ. γιαούρτι
2 μήλα τριμμένα στη χοντρή πλευρά του τρίφτη
1 κ.γλ. μπέικιν πάουντερ
1 κ.σ. ξύσμα λεμονιού ή πορτοκαλιού
2 καψουλάκια βανιλίνης 
1 πρέζα αλάτι
1 κ.γλ. κανέλα
6 φύλλα κρούστας κομμένα σε μικρά κομματάκια
20 γρ. βούτυρο ή μαργαρίνη + λίγο για να αλείψουμε το ταψί
Για το σιρόπι
1 1/2 φλ.τσ. νερό
1 1/2 φλ.τσ. ζάχαρη
1 ξυλάκι κανέλας
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Αλείφουμε με το βούτυρο ένα ταψί πυρέξ 20x28.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Σε ένα μπολ βάζουμε τα αυγά, το γιαούρτι, το γάλα, το νερό, τη βανιλίνη, το μπέικιν, το αλάτι και την κανέλα και τα χτυπάμε με το μίξερ χειρός έως ότου αναμιχθούν και ομογενοποιηθούν.
Προσθέτουμε το ξύσμα και το ανθότυρο και ανακατεύουμε.
Τέλος, προσθέτουμε τα κομμένα φύλλα κρούστας και ανακατέουμε έτσι ώστε αυτά να βυθιστούν στο υγρό μίγμα.
Αφήνουμε για 20-30 λεπτά, εκτός ψυγείου, για να απορροφήσουν υγρό μίγμα τα φύλλα και να ενσωματωθούν καλά.
Ψήνουμε για 50-60 λεπτά ή μέχρι να δούμε ότι η πίτα έχει πάρει ένα ωραίο χρυσόξανθο χρώμα.
Ετοιμάζουμε το σιρόπι
Σε μια κατσαρόλα βράζουμε το νερό με τη ζάχαρη και το ξυλάκι κανέλας για 3-5 λεπτά από τη στιγμή που θα αρχίσει να κοχλάζει.
Περιχύνουμε το κρύο γλυκό με το ζεστό σιρόπι και το αφήνουμε μέχρι να απορροφηθεί το σιρόπι.
Καλή σας συνέχεια κι αύριο μια συνταγή για ...λαγάνα... έτσι για να μπούμε στο πνεύμα της Καθαράς Δευτέρας! -:))
Διαβάστε Περισσότερα ...

Αρωματικό κατσικάκι γάστρας με μελωμένες πατάτες

Καθημερινό και ταυτόχρονα γιορτινό. Νόστιμο αλλά και παρεξηγημένο, δεν είναι λίγοι εκείνοι που δεν θέλουν ούτε να το δουν λόγω της ιδιαίτερης γεύσης και μυρωδιάς του. Παρ' όλα αυτά είναι πλήρως ενταγμένο στην παράδοση και τα παραδοσιακά γεύματα. Θυμίζει λίγο Πάσχα αλλά δεν χρειάζεται να το γευόμαστε μόνον το Πάσχα.
Αλήθεια εσείς είστε από τους οπαδούς ή τους εχθρούς του;;; Εγώ πάντως δεν μπορώ να αποφασίσω παρά μόνον όταν το γευθώ και μετά... έτσι αυτή τη φορά αποφάσισα να το φτιάξω πολύ αρωματικό, ολίγον μεθυσμένο αλλά και μελωμένο.
Έγινε κυριολεκτικά ...λουκούμι ... με χίλια αρώματα να αντιμάχονται το ένα το άλλο και μια γεύση μοναδική που γινόταν αισθητή από την πρώτη στιγμή που τρύπωνε στο στόμα και ξεσήκωνε τους αισθητήρες της γεύσης ... μέχρι τη στιγμή που έλιωνε και άφηνε πίσω του έντονη τη γευστική του ανάμνηση. 
Αν σας αρέσει το κατσικάκι... μη περιμένετε το Πάσχα! Κι αν θέλετε ένα φαγητό για την Κυριακή που μας έρχεται ...τιμήστε το και προσθέστε κύβους από χαλούμι ή από κάποια όχι ιδιαίτερα πικάντικη γραβιέρα της αρεσκείας σας! Ένα είναι σίγουρο ...ότι θα το αγαπήσετε το συγκεκριμένο φαγητό!!! -:)))
ΥΛΙΚΑ για 6 μερίδες
1500-1800 γρ. κατσίκι
4 σκελίδες σκόρδου
150 ml κονιάκ
1 κ.σ. μουστάρδα απαλή
1 κ.σ. μέλι
Χυμό από 2 λεμόνια και 1 πορτοκάλι
Μια φλούδα από λεμόνι και 1 φλούδα από πορτοκάλι
1 μέτρια ντομάτα τριμμένη στην λεπτή πλευρά του τρίφτη
4-5 κ.σ. ελαιόλαδο
Ρίγανη
Δεντρολίβανο
Θυμάρι
Αλάτι και πιπέρι
2 καρότα σε κομμάτια
5-6 μεγάλες πατάτες σε κυδωνάτες φέτες
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς Κελσίου.
Ανακατεύουμε σε ένα μπολάκι τη ρίγανη, το θυμάρι και το δεντρολίβανο.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς Κελσίου.
Αλατίζουμε και πασπαλίζουμε με πιπέρι, δεντρολίβανο, θυμάρι και ρίγανη τις πατάτες τις βάζουμε μέσα στη γάστρα.
Καθαρίζουμε το κατσικάκι και αφού το αλατοπιπερώσουμε και το πασπαλίσουμε με το μίγμα των αρωματικών (θυμάρι, δεντρολίβανο, ρίγανη) το βάζουμε στη γάστρα.
Ρίχνουμε ανάμεσα στις πατάτες τις σκελίδες του σκόρδου και τις φλούδες λεμονιού και πορτοκαλιού.
Σε ένα μπολ, αναμιγνύουμε το ελαιόλαδο, το μέλι, το χυμό των λεμονιών και του πορτοκαλιού, το κονιάκ , τη τριμμένη ντομάτα και τη μουστάρδα και περιχύνουμε μ' αυτό το κατσικάκι και τις πατάτες.
Καλύπτουμε τη γάστρα με αλουμινόχαστο και κλείνουμε από πάνω με το καπάκι της.
Βάζουμε στο φούρνο και ψήνουμε για 40 λεπτά.
Ύστερα, χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία στους 170 βαθμούς, αφαιρούμε το αλουμινόχαρτο και κλείνουμε απλά με το καπάκι.
Ψήνουμε για 3-3.5 ώρες ή μέχρι να εξατμιστούν τα υγρά του φαγητού και να μείνει μόνον με το ζουμί του.

Διαβάστε Περισσότερα ...

Το τυρόψωμο-κουλούρα της Τυρινής να έχει και ...καρύδια;;;;


Γιατί όχι;;;; Τυρί φέτα και καρύδια είναι ένας πολύ αρμονικός και λιχούδικος συνδυασμός. Νοστιμιά σκέτη κι όταν αυτός ο συνδυασμός περιβάλλεται από μια ζύμη μαγιάς... με άλλα λόγια μια ζύμη που συνδυάζει τα υλικά του κέικ αλλά με μαγιά για περισσότερη αφρατάδα, τότε αυτό το τυρόψωμο γίνεται ένα μοναδικό σνακ. Εύκολο και γρήγορο, ζυμώνεται με το μίξερ και το μόνο που ζητάει είναι το χρόνο του για να φουσκώσει αλλά κι αν βιαζόμαστε... μπορούμε να το βάλουμε να φουσκώσει στους 35-40 βαθμούς και θα χρειαστεί όλο κι όλο 50-60 λεπτά.
Δύο σημεία που πρέπει να προσέξουμε: 
1- το γάλα να μην καίει και καταστρέψει τη μαγιά και
2- να αφήσουμε το τυρόψωμο να φουσκώσει καλά.
Και μια και σήμερα η ...έμπνευση για ιστοριούλα πάει περίπατο...περνάμε αμέσως στη συνταγή! -:))
ΥΛΙΚΑ
400 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
100 γρ. αλεύρι καλαμποκιού
8-9 γρ. ξηρή μαγιά (1 φακελάκι)
50 γρ. ελαιόλαδο
220-230 ml γάλα χλιαρό
1 αυγό μεγάλο
1 κ.γλ. αλάτι
2 κ.γλ. ζάχαρη
Για τη γέμιση
220 γρ. φέτα θρυμματισμένη
50 γρ. καρυδόψιχα θρυμματισμένη 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Στο μπολ του μίξερ, βάζουμε το χλιαρό γάλα με τη ζάχαρη και τη μαγιά και αρχίζουμε να χτυπάμε το μίγμα.
Προσθέτουμε το αυγό, το ελαιόλαδο, το αλάτι και 3-4 κουταλιές της σούπας αλεύρι.
Μόλις το μίγμα ομογενοποιηθεί, βάζουμε τα εξαρτήματα για τη ζύμη και προσθέτουμε σταδιακά το αλεύρι.
Η ζύμη είναι έτοιμη όταν μαζεύεται γύρω από τα εξαρτήματα και είναι μαλακή αλλά χωρίς να κολλάει στα χέρια.
Ζυμώνουμε για 1-2 λεπτά με το χέρι.
Αλευρώνουμε το μπολ, βάζουμε τη ζύμη, την καλύπτουμε με διαφανή μεμβράνη και την αφήνουμε στο φούρνο, στους 35-40 βαθμούς.
Την αφήνουμε να φουσκώσει για 50-60 λεπτά ή μέχρι να διαπλασιαστεί σε όγκο.
Εν τω μεταξύ, αλείφουμε με λίγο λάδι μια φόρμα του κέικ.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Ύστερα, τη χωρίζουμε σε δύο μέρη.
Ανοίγουμε το κάθε μέρος σε φύλλο χοντρό και αφού χωρίσουμε και τη γέμιση σε δύο μέρη, γεμίζουμε το κάθε φύλλο που το τυλίγουμε, όπως τυλίγουμε τα στρούντελ.
Πλέκουμε τα δύο ρολά ζύμης - γέμισης και τα βάζουμε στη φόρμα.
Αφήνουμε για άλλη μισή ώρα έτσι ώστε το τυρόψωμο-κουλούρα να ξαναφουσκώσει.
Το αλείφουμε με λίγο ελαιόλαδο και το βάζουμε στο φούρνο και το ψήνουμε για 40-50 λεπτά ή μέχρι να δούμε ότι έχει πάρει ένα ωραίο καστανόξανθο χρώμα.
 Πηγή συνταγής της ζύμης: Βιβλίο "η τέχνη της πίτας", της Σούλας Γηραλέα.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Τραχανότο με τσιπς λουκάνικου

Κρύο και πάλι!!!! Σκοτεινιά από το πρωί ίσαμε το βράδυ! Πέντε η ώρα το απόγευμα και μοιάζει επτά!!! Η ψύχρα επέστρεψε και η βροχή παρούσα συνέχεια, από το πρωί ίσαμε το βράδυ και το άλλο πρωί. Πώς, λοιπόν, να μην επιστρέψω σ' ένα φαγητό χειμωνιάτικο;;;; 
Διαβάστε Περισσότερα ...

Πορτοκαλόφλουδα γλυκό του κουταλιού

Καλή σας μέρα!!! Καλή εβδομάδα να έχουμε!!! Ο καιρός συνεχίζει να είναι βροχερός και μουντός εδώ στη Θεσσαλονίκη. Ο ήλιος αρνείται πεισματικά να εμφανιστεί αλλά εμείς ξεκινάμε την εβδομάδα μας με έναν ...ήλιο στο πιάτο μας... εκεί δίπλα στο καφεδάκι μας, κατά προτίμηση ελληνικό για να ...τηρούμε και λίγο την παράδοση! -:))
Διαβάστε Περισσότερα ...

Έρχεται ή όχι η άνοιξη;;;; Μας μπέρδεψε ο καιρός...

Η άνοιξη αναγγέλει τον έρχομό της σε πανέμορφο κοραλλί
Καλή σας μέρα!! Ελπίζω να απολαύσετε ήρεμα και χαρούμενα το πρωινό σας! Μια μέρα με τέτοιο μουντό και βροχερό καιρό είναι σίγουρα και μέρα ...τεμπελιάς αλλά και cocooning. Tον θυμάστε τον όρο cocooning; Η τάση του να προτιμά κανείς να μένει σπίτι του διαβάζοντας, ακούγοντας μουσική ή βλέποντας ταινίες ήταν της μόδας πριν μερικά χρόνια. Τελικά ήρθε και η οικονομική κρίση και μειώσαμε τα έξοδα κι έτσι το cocooning φαίνεται πως ...ήρθε για να μείνει! Βέβαια, δεν χρειάζεται να πάψουμε να είμαστε κοινωνικοί μια και μπορούμε να περνάμε καλά μένοντας στο σπίτι μόνοι αλλά και με παρέα... οπότε να η ευκαιρία για φιλικές ή οικογενειακές μαζώξεις! Κι έπειτα όσο ο καιρός είναι βροχερός (την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, λίγο μετά τις 12 τα μεσάνυχτα) έξω βρέχει του "σκοτωμού" και το μόνο που δεν σκέφτομαι είναι να κάνω αύριο εκείνη τη βόλτα που σκεφτόμουν στη γειτονιά μας!!!! Αααα, ξέχασα δεν σας είπα γιατί ήθελα να κάνω βόλτα... γιατί ότι και να πούμε η άνοιξη άρχισε να κάνει αισθητή την παρουσία της... λίγα λουλουδάκια ανοιχτά, το πρώτο μου λιλά ζουμπουλάκι σιγά σιγά ξεπροβάλλει δειλά, η πασχαλιά μας απέναντι από το μπαλκόνι του υπνοδωματίου τόλμησε να ανθίσει, η πασχαλιά μας φορτώθηκε μπουμπούκια, η δάφνη λουλούδια, το βιβούρνο επίσης και οι τριανταφυλλιές γέμισαν τρυφερά, κατακόκκινα, μικρά φυλλαράκια-βλαστούς. Το ρείκι μας άνθισε και ένας μικρός, μωβ κρόκος ξεπρόβαλε το κεφαλάκι του ανάμεσα στα ξερά απομεινάρια του χειμώνα. Ό,τι και να γίνει, όπου νάναι έρχεται η άνοιξη αλλά από την άλλη αυτός ο καιρός μας έχει μπερδέψει ή μάλλον μπερδεύτηκε!!! Όχι δεν παραπονιέμαι ...πάλι καλά είμαστε σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη και Αμερική αλλά να... εφέτος μου έλλειψε ο ήλιος, με κούρασε ο μουντός και βροχερός καιρός γιατί είπαμε καλό το cocooning αλλά ο ήλιος ακόμα καλύτερα!
Δείτε τις φωτογραφίες για να καταλάβετε τί εννοώ... 
Ο καιρός εχθές
 
Ο καιρός σήμερα... χειρότερος από εχθές
Σε πείσμα όμως του καιρού τα φυτά...αναγγέλουν την άνοιξη! 

Καλή σας μέρα! -:))
Διαβάστε Περισσότερα ...

Ένα γλυκό και υγιεινό πρωινό

Καλή σας μέρα!! Σάββατο... γιούπιιιιιιι!!!! Λατρεύω τα Σαββατοκύριακα, έχουν ξενοιασιά, ηρεμία, ευτυχία (γιατί η ευτυχία βρίσκεται στα πολύ απλά και καθημερινά ...αν όχι στο μυαλό και την καρδιά μας) κι επιπλέον μια Κυριακή μπροστά μας για να απολαύσουμε αργούς ρυθμούς!!!
Για όλους αυτούς κι άλλους τόσους λόγους το Κυριακάτικο πρωινό το θέλω διαφορετικό, πολύχρωμο, ηλιόλουστο (αλλά δεν το κανονίζω εγώ), νόστιμο και απολαυστικό. Δεν θέλω να αρχίσω να αναφέρω τα πλεονεκτήματα ενός χορταστικού πρωινού γιατί τα έχουμε ακούσει άπειρες φορές. Θα αναφέρω μονάχα ότι, όπως όλα τα γεύματα, το υγιεινό πρωινό πρέπει να είναι και νόστιμο! Εσείς είστε του αλμυρού, του γλυκού ή μήπως και των δύο; Το τελευταίο είναι το καλύτερο δεν συμφωνείτε;;; Εξ' άλλου η ζωή μας με τις τόσες δυσκολίες της αλλά και τις άλλες τόσες ομορφιές και χαρές της έχει μέσα της τον δυισμό...οπότε γιατί όχι και το πρωινό;;;
Προσωπικά, θέλω άλλοτε γλυκό κι άλλοτε αλμυρό πρωινό. Αυτή την Κυριακή όμως θέλω αυτό!!!! Ποιό;;; Μα αυτό που θα σας δείξω λίγο παρακάτω και, όχι... έχει κρύο ακόμα ή τουλάχιστον ψύχρα και δεν το θέλω κρύο από το ψυγείο, το θέλω χλιαρό. Πάντως, το πρωινό αυτό τρώγεται και κρύο (αν είστε οπαδοί του είδους) και χλιαρό με την ίδια όρεξη, την ίδια ευχαρίστηση, την ίδια διάθεση! Ρίχνοντας τα καραμελωμένα φρούτα χλιαρά στο γιαούρτι ...έρχεται και λιώνει ελαφρά, γεμίζοντας τα κορνφλέηκς νοστιμιά. Από την άλλη, ρίχνοντάς τα κρύα το γιαούρτι διατηρεί την σφιχτή υφή του. Για να μην αναφέρω ότι ένα ακόμη από τα πλεονεκτήματά του είναι και το χρώμα του που, παρά τον μουντό καιρό μας (για μιαν ακόμη φορά) σου δίνει την χαρά του ήλιου στο πιάτο!!! 
Πάμε, λοιπόν, να ετοιμαστούμε για να υποδεχθούμε την Κυριακή με ένα υπέροχο πρωινό... κανονίζοντας και την ποσότητα των υλικών που χρειαζόμαστε ανάλογα με το μέγεθος της μερίδας και τον αριθμό των ατόμων που θα έχουν την τύχη να το απολαύσουν.
ΥΛΙΚΑ για 2 μπολάκια
5-6 κ.σ. κόρνφλέηκς της αρεσκείας μας
4 κ.σ. γιαούρτι με λίγα λιπαρά
1 μπανάνα σε φέτες 
1/2 μήλο σε κυβάκια
2 κ.γλ. καστανή ζάχαρη 
Χυμό από 1 μέτριο μανταρίνι
Λίγη κανέλα για το πασπάλισμα (προαιρετικά)
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε τις κομμένες μπανάνες και τα κυβάκια μήλο σε αντικολλητικό τηγάνι με το χυμό μανταρινιού και την καστανή ζάχαρη.
Αφήνουμε να βράσουν για 2-3 λεπτά σε δυνατή φωτιά έτσι ώστε να καραμελώσουν ελαφρά.
Τα αφήνουμε για λίγα ή περισσότερα λεπτά να κρυώσουν ανάλογα πώς θέλουμε το πρωινό μας.
Βάζουμε τα κορνφλέηκς στο μπολ, επάνω βάζουμε το γιαούρτι, μετά τα καραμελωμένα φρούτα και πασπαλίζουμε με λίγη κανέλα και ένα φυλλαράκια μέντας ή δυόσμου.
 
  Σας εύχομαι ολόψυχα να περάσετε ένα πανέμορφο Σαββατοκύριακο!!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Τάρτα λεμονιού με κρόκο Κοζάνης. Ένα επιδόρπιο της ...τελευταίας στιγμής

Εντάξει, το ξέρω και ξέρω ότι το ξέρετε κι εσείς... είναι να μην κολλήσω κάπου... αν, όμως, κολλήσω... κολλάω για τα καλά!! Για δεύτερη φορά εμφανίζεται μια τάρτα χωρίς ζύμη αν και ...μπορεί να είναι και τούρτα αν μπει σε μικρότερη φόρμα και αποκτήσει λίγο ...ύψος! Το σημαντικό είναι ότι είναι νόστιμη και πολύ αρωματική... είτε ονομαστεί τάρτα είτε ονομαστεί τούρτα. Το δεύτερο είναι ότι είναι ένας ...αυτοσχεδιασμός που κατέληξε σε λατρεία μια και είναι δροσερό, εύκολο και λεμονάτο γλυκάκι.
Η ιστορία ξεκίνησε από μια τούρτα από κείνες που έφτιαχναν και φτιάχνουν γιαγιάδες, μαμάδες, θείες, νονές και πάει λέγοντας και που όσο είμαστε μικροί τις ...ψιλοσνομπάρουμε απλά και μόνον γιατί είμαστε μικροί και θέλουμε την τούρτα σοκολάτας... εκείνη την τούρτα που βλέπουμε να καμαρώνει στολισμένη σαν ...φρεγάτα στη βιτρίνα του διπλανού ζαχαροπλαστείου. Με τα κερασάκια της, την τρούφα της, την περίτεχνη σαντιγύ και τη σκουρόχρωμη κουβερτούρα. Μεγαλώνοντας, αρχίζουν και τρυπώνουν στη ζωή μας εμπειρίες και μαζί μ' αυτές αρώματα, γεύσεις, χρώματα που μας κάνουν να επεξεργαζόμαστε μια γεύση πριν την απορρίψουμε ή την δεχτούμε.
Θυμάμαι έντονα τις τούρτες αυτού του τύπου που έφτιαχνε η θεία μου και που, όταν το κομμάτι έφτανε στο πιάτο και το είχαμε μπροστά μας μαζί με το ασημένιο κουταλάκι (πάντα σε κάποια γιορτή) ο γιος της και ξάδερφός μου πάντα στράβωνε το στόμα του με περιφρόνηση ...πότε γιατί δεν ήταν αρκετά σοκολατένια η κρέμα, άλλοτε γιατί στην σοκολατένια κρέμα υπήρχαν κομματάκια από σπιτικό γλυκό πορτοκάλι κι άλλοτε πάλι γιατί η κρέμα ήταν κρέμα λεμόνι ή πορτοκάλι κι όχι σοκολατένια!! Εγώ πάλι, του έδινα δίκιο αλλά την έτρωγα χωρίς σχόλιο για να μην δυσαρεστήσω την αγαπημένη μου θεία!! Νάμαστε όμως μερικά χρόνια αργότερα...
Κι εκείνος κι εγώ ...δοκιμάζουμε πια πολλές γεύσεις! Οι προτιμήσεις μας διευρύνθηκαν και κρίνουμε πια με άλλα κριτήρια!!! 
Σήμερα, λοιπόν, θα του κρατήσω ένα μεγάλο κομμάτι από την τάρτα που έφτιαξα γιατί, γνωρίζω καλά, θα λατρέψει τη λεμονάτη γεύση και την υπέροχη μοσχοβολιά της!!! Η σαντιγύ μαρέγκας και το καβουρδισμένο αμύγδαλο θα μας ταξιδέψουν αρκετά χρόνια πίσω όπως τότε που μαζευόμασταν όλοι γύρω από χαρούμενα τραπέζια, χωρίς να ...έχει "ταξιδέψει" κανένας, τότε που ...γκρινιάζαμε με το παραμικρό αλλά και γελούσαμε με το παραμικρό!!!!
Τη συνταγή αυτή μου την έδωσε η καλή μου νονά αν και σε μια αρχική μορφή και ήταν ίδια μ' αυτή που έκανε η εν λόγω θεία μου και αδελφή του μπαμπάκα μου (χωρίς, βέβαια, τον κρόκο Κοζάνης). Επειδή όμως παντεσπάνι δεν προλάβαινα να κάνω (αυτό συμβαίνει όταν ξεκινάς να κάνεις το Κυριακάτικο γλυκό στις 11.30 το μεσημέρι και το θέλεις έτοιμο στις 3 ενώ ο φούρνος "τρέχει" να ψήσει το φαγητό!!!), κι επειδή μου έχει δώσει κι άλλη συνταγή (αυτό συμβαίνει όταν σου δίνουν δύο συνταγές!!!) αποφάσισα να αυτοσχεδιάσω αλλά και να ζυγίσω κανονικά τα υλικά (για να μην είναι σε φλιτζάνια!!). 
Δυο συνταγές διαφορετικές μεταξύ τους αλλά ένας αυτοσχεδιασμός που κατέληξε σε μια ελαφριά, λεμονάτη νοστιμιά που μου θύμισε Πάσχα λόγω του ότι το Κυριακάτικο γεύμα περιελάμβανε κατσικάκι αρωματικό!! Μάλλον κάναμε πρόβα για το Πασχαλιάτικο γεύμα... χαχαχα Σας κούρασα όμως με το ταξίδι μου στο χρόνο...πάμε να δούμε τί έκανα;;;

ΥΛΙΚΑ για φόρμα με έλασμα με διάμετρο 24-26 εκ.
Για την κρέμα λεμονιού
600ml νερό
50 ml χυμό λεμονιού
200 γρ. ζάχαρη  
5 κ.σ. κόρν φλάουρ
1 αυγό ελαφρά χτυπημένο με 1 1/2 κ.γλ. κόρν φλάουρ
1 πρέζα κρόκο Κοζάνης σε σκόνη
Ξύσμα από 1 μέτριο λεμόνι
70 γρ. μπισκότα petit beurres (ή digestive ή Μιράντα) θρυμματισμένα
Για την σαντιγύ μαρέγκας
2 κ.γλ. μαρέγκα σε σκόνη + 2 1/2 κ.σ. κρύο νερό (προαιρετικά)*
1 φακελάκι σαντιγύ σε σκόνη + 200 ml γάλα κρύο
1 κ.γλ. ξύσμα λεμονιού
Για την επικάλυψη
70 γρ. θρυμματισμένο αμύγδαλο καβουρδισμένο χωρίς λιπαρή ύλη
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε την κρέμα λεμονιού
Σε ένα μπολ χτυπάμε το αυγό.
Σε ένα άλλο μπολ βάζουμε τα 150ml νερό με το κόρν φλάουρ και τον κρόκο Κοζάνης και ανακατεύουμε μέχρι αυτό να διαλυθεί εντελώς.
Βάζουμε το υπόλοιπο νερό με το χυμό λεμονιού, τη ζάχαρη και το ξύσμα σε μια κατσαρόλα και αφήνουμε το μίγμα σε σιγανή φωτιά να ζεσταθεί χωρίς όμως να βράσει.
Μόλις ζεσταθεί προσθέτουμε και το νερό με το διαλυμένο κόρν φλάουρ και ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να βράσει η κρέμα και να πήξει.
Μόλις πήξει την αποσύρουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το χτυπημένο αυγό ανακατεύοντας καλά.
Βάζουμε και πάλι την κατσαρόλα στη φωτιά και αφήνουμε την κρέμα να βράσει για 4 λεπτά, έτσι ώστε να βράσει και να αποστειρωθεί το αυγό.
Αποσύρουμε την κρέμα από τη φωτιά και την ρίχνουμε στη φόρμα για να κρυώσει.
Όταν η κρέμα έχει πήξει ελαφρώς ρίχνουμε μέσα τα θρυμματισμένα μπισκότα και ανακατεύουμε προσεκτικά και επιφανειακά.
Βάζουμε τη φόρμα στο ψυγείο για 2-3 ώρες για να παγώσει καλά η κρέμα πριν 
την γαρνίρουμε με τη σαντιγύ και τα αμύγδαλα.
Ετοιμάζουμε την σαντιγύ μαρέγκας
Βάζουμε τη σκόνη μαρέγκας και το κρύο νερό σε ένα μπολ και τα χτυπάμε με το μίξερ χειρός μέχρι να έχουμε μια σφιχτή μαρέγκα.*
Προσθέτουμε και το ξύσμα λεμονιού ανακατεύοντας ελαφρά.
Ύστερα, αδειάζουμε τη σκόνη της σαντιγύ σε μπολ και τη χτυπάμε με το κρύο γάλα έτσι ώστε να έχουμε μια σφιχτή σαντιγύ.
Ανακατεύοντας με μια σπάτουλα σιλικόνης αναμιγνύουμε την μαρέγκα με την σαντιγύ και με ένα οδοντωτό κορνέ γαρνίρουμε την κρέμα λεμονιού.
Τέλος, πασπαλίζουμε με τα θρυμματισμένα και καβουρδισμένα αμύγδαλα.
Βάζουμε στο ψυγείο το γλυκό μέχρι να το σερβίρουμε.
TIPS
* Η μαρέγκα δεν είναι απαραίτητη για την σαντιγύ αν και η νονά μου τη βάζει πάντα, προφανώς για να την κάνει πιο σταθερή.
Προσωπικά, δεν θέλω να χρησιμοποιώ σε γλυκά ψυγείου ωμό αυγό (αν και το ασπράδι είναι ελαφρώς πιο ακίνδυνο από τον κρόκο όσον αφορά στην ύπαρξη της σαλμονέλας). 'Ετσι, χρησιμοποίησα σκόνη μαρέγκας που μου είχαν φέρει από το Βέλγιο. Εάν, λοιπόν, δεν έχουμε σκόνη μαρέγκας υπάρχουν οι εξής λύσεις: 
-- Χρησιμοποιούμε ασπράδι παστεριωμένου αυγού.
-- Χρησιμοποιούμε  ασπράδι αυγού μόνον εάν είμαστε απόλυτα σίγουροι ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.
-- Κάνουμε την  ιταλική μαρέγκα που χρησιμοποιείται σε mousse, βουτυρόκρεμες, παγωτά και κρέμες χαρίζοντάς τους μια εξαιρετική υφή γιατί η συγκεκριμένη μαρέγκα γίνεται όταν ρίχνουμε σιρόπι καυτό στα χτυπημένα ασπράδια.
-- Δεν χρησιμοποιούμε καθόλου αυγό στη σαντιγύ.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Σάντουιτς με χοιρινή παντσέτα

Καλή σας μέρα! Τσικνοπέμπτη η μέρα της Κρεατινής εβδομάδας όπου η κατανάλωση κρέατος είναι στα ύψη λίγο πριν τη νηστεία της Σαρακοστής. Σε πάρα πολλά μέρη της χώρας μας κυριαρχεί η παράδοση με ένα πλήθος εθίμων. Οι περισσότεροι βγαίνουν για να διασκεδάσουν, κυρίως, τρώγοντας κρεατικά και "τσικνίζοντας" λέξη που προέρχεται από την "τσίκνα" (τη μυρωδιά) του ψησίματος. Γενικότερα το έθιμο του εορτασμού της συγκεκριμένης μέρας χάνεται στα βάθη των αιώνων. Είναι πιθανό να προέρχεται από τις γιορτές των Βάκχων και εικάζεται ότι το φαγοπότι είχε σχέση με την ευφορία της γης. 
Ταξιδεύοντας για μιαν ακόμη φορά πίσω στο χρόνο θυμάμαι εποχές που οι ταβέρνες γέμιζαν ασφυκτικά την ώρα που εγώ γυρνούσα στο σπίτι από τα μαθήματα. Θυμάμαι κάποιες φορές τον δρόμο μποτιλιαρισμένο... μιαν απόσταση είκοσι λεπτών την έκανα σε διπλάσιο χρόνο!!! Πάντα, λοιπόν, αναρωτιόμουν ...γιατί όλος αυτός ο κόσμος βγαίνει έξω αυτή τη μέρα αφού γνωρίζει ότι θα ταλαιπωρηθεί; Πάντα προτιμούσα να βγαίνω έξω πριν ή μετά τη συγκεκριμένη μέρα... ίσως γιατί έτσι είχα συνηθίσει και από τους γονείς. Το έθιμο όμως έθιμο!!! Η Τσικνοπέμπτη γιορταζόταν στο σπίτι το δικό μας ή στων κοντινών μας συγγενών ή φίλων με τα απαραίτητα κρεατικά και συνοδευτικά αλλά και την ευχάριστη κουβεντούλα που συνοδευόταν από γέλια μικρών και μεγάλων. Οι καιροί άλλαξαν και ειδικά στα χρόνια της κρίσης οι περισσότεροι άνθρωποι έγιναν κάτοικοι της αγέλαστης πολιτείας, της πολιτείας που ακόμη και τις στιγμές της ξενοιασιάς έχει γκρίζα σύννεφα στον ουρανό. Μεγαλύτερη απομόνωση και λιγότερα έξοδα ήρθαν να τους συντροφέψουν αλλά, παρόλα αυτά η Τσικνοπέμπτη δεν έπαψε ποτέ να είναι μια αγαπημένη γιορτή γι αυτούς που ...κατά βάθος, κράτησαν μέσα τους την αγάπη για τα έθιμα. Σιγά σιγά, οι συνήθειες (όχι τα έθιμα) άλλαζαν και προσαρμόζονταν στην εποχή και οι μαζώξεις στα σπίτια με το τσίκνισμα στον καναπέ μπροστά στην τηλεόραση αντικατέστησαν τις ταβερνούλες. Γιατί όχι;;; Σημασία έχει το έθιμο και η νοστιμιά των εδεσμάτων και όχι το πού θα πάμε;;;;
Σκεφτόμενη όλα αυτά σκέφτηκα σήμερα να σας κάνω μια πρόταση διαφορετική από τις άλλες χρονιές. Τσίκνισμα ...fast food!!! Καλέ με παρεξηγήσατε!!!!!!!!! Πού πήγε ο νους σας;;;;; Δεν εννούσα τσίκνισμα delivery από το κοντινό φαστφουντάδικο!!!! Εννούσα τσίκνισμα από το σπιτικό φαστφουντάδικο!!!! Τί εννοώ;;;; Ελάτε μαζί μου και θα δείτε μια λιχουδιά... μα τί λιχουδιά!!!! Κι αν "τσικνίσετε" με παρέα ...δεν έχετε παρά να πολλαπλασιάσετε τα υλικά με τον αριθμό των ατόμων που θα τιμήσουν τη νοστιμιά αυτή! -:))
ΥΛΙΚΑ για 1 άτομο
1 ψωμάκι τσιαπάτα κομμένο στη μέση
1 χοιρινή παντσέτα
2-3 φέτες λιαστής ντομάτας + 3-4 κ.σ. από το λάδι τους
1 φέτα τυρί gouda
1 φέτα καπνιστή μπριζόλα
2 κ.γλ. τυρί κρέμα
1 κ.γλ. μουστάρδα
1/2 κ.γλ. μίγμα από δεντρολίβανο, θυμάρι, βασιλικό και ρίγανη
Χυμό από μισό λεμόνι
Αλάτι και πιπέρι
2 αγγουράκια τουρσί σε φέτες (προαιρετικά)
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε σε αντικολλητικό τηγάνι τις λιαστές ντομάτες και  το λάδι τους και μόλις ζεσταθεί βάζουμε και την παντσέτα.
Την αφήνουμε να τηγανιστεί λίγο από κάθε πλευρά (ίσα ίσα να αλλάξει το χρώμα της και προσοχή δεν την τρυπάμε με το πηρούνι για να μη χάσει τα υγρά της).
Τη σβήνουμε με 1 φλ.τσ. νερό και την αφήνουμε σε χαμηλή προς μέτρια φωτιά να βράσει.
Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και το μίγμα από τα άλλα μυρωδικά (δεντρολίβανο, ρίγανη, θυμάρι και βασιλικό).
Μόλις το νερό τελειώσει σβήνουμε την παντσέτα με το χυμό λεμονιού και την αποσύρουμε από τη φωτιά για να κρυώσει πριν συνθέσουμε το σάντουιτς.
Σε ένα μπολ, αναμιγνύουμε το τυρί κρέμα με τη μουστάρδα και το απλώνουμε στο ψωμάκι μας.
Από πάνω βάζουμε την παντσέτα, τις λιαστές ντομάτες, την καπνιστή μπριζόλα, τη φέτα από το τυρί gouda και, αν θέλουμε και τις φέτες από τα αγγουράκια τουρσί.
Πιέζουμε λίγο με το επάνω μέρος του ψωμιού και συνοδεύουμε με λίγο μαρούλι και ντομάτα.
Ταιριάζει απίστευτα με μια κρύα μπύρα αλλά κι ένα ροζέ κρασάκι δεν το ...χαλάει!
Εάν όμως θέλετε να τσικνίσετε και δεν σας άρεσε το ...σάντουιτς τότε δείτε κι αυτά...
 
Καλή Τσικνοπέμπτη!!!
Διαβάστε Περισσότερα ...