Μια μεσογειακή μαρμελάδα με λαχανικά και φρούτα

Καλή σας μέρα και καλή εβδομάδα! Τί λέτε θέλετε να γλυκαθούμε λίγο; Ελάτε μαζί μου σας έχω έκπληξη!! :)
Χειμώνας - Άνοιξη - Καλοκαίρι! Τρείς εποχές, τρείς γεύσεις! Δύο λαχανικά κι ένα φρούτο συμπορεύονται για να φτιάξουν τη διάθεσή μας αυτό το καλοκαίρι με μια μοναδική μαρμελάδα! Ιδιαίτερη και καθόλου συμβατική! Μας πειράζει; Προσωπικά καθόλου! Η φαντασία έχει τη δική της μοναδική δύναμη που οδηγεί σε δρόμους μακρινούς, καινούργιους, γεμάτους πρόκληση! Που διευρύνει τους γευστικούς ορίζοντες αλλά κι αυτούς του νου όταν την αφήνουμε να μας καθοδηγεί χωρίς στεγανά! Όταν η αντισυμβατικότητα κυλά στις φλέβες μας  πάντα μας πήγαινε ένα βήμα πιο πέρα!
Αυτή τη φορά, καρότο, ντομάτα και ροδάκινο μαζί με δεντρολίβανο και βασιλικό συμπορεύτηκαν σ' ένα γευστικό πείραμα που, αν και ελαφρώς αγχωτικό ως προς το αποτέλεσμα, απεδείχθη χρήσιμο γνωστικά και υπέροχο γευστικά! Μεσογειακές γεύσεις, χρώματα κι αρώματα μπλέχτηκαν στην κατσαρόλα κι όταν υποδέχθηκαν και το κονιάκ... μέθυσαν όλα μαζί κι αποφάσισαν να μας χαρίσουν την υπέρτατη και τόσο ιδιαίτερη νοστιμιά τους! 
Μια μαρμελάδα που, αν και την ξεκίνησα σε μια έμπνευση της στιγμής, την ...φοβήθηκα! "Θα την πετάξω" σκέφτηκα! "Ντομάτα, καρότο, ροδάκινο...ως εδώ καλά, αλλά βασιλικός και δεντρολίβανο κι ύστερα εκείνο το κονιάκ..." "Τί μαρμελάδα φτιάχνεις;" ακούστηκε η γνώριμη φωνή της μαμάς που εμφανίστηκε απρόσμενα στην πόρτα της κουζίνας. "Αααα, ροδάκινο..." ακούστηκε ψεύτικη η δική μου φωνή να απαντά. "Θα τη δοκιμάσεις!" προσπάθησα να πείσω... εμένα ή εκείνη... άγνωστο! Η μαρμελάδα έβραζε κι εγώ ανακάτευα... τα αρώματα ξεχείλιζαν κι εγώ πρόσθετα κονιάκ... ώσπου... το κινητό χτύπησε κι εγώ έτρεξα στο γραφείο όπου βρισκόταν. Δύο, τρία λεπτά και ..."Έδεσε, είναι έτοιμη!" ακούστηκε η ανυπόμονη μαμά από την κουζίνα. "Έτρεξα και τότε την είδα! Το κουτάλι γεμάτο από την χρυσόξανθη μαρμελάδα κατευθυνόταν στο στόμα της και ...ωωωωχχχχ... σκέφτηκα!! Να κι ο λιχούδης γευσιγνώστης... "Μμμμμμ! ωραιότατη αλλά δεν είναι ροδάκινο... τί έβαλες μέσα;;;" 
Άντε τώρα εσύ να εξηγήσεις και να πείς!!! χαχαχα Φυσικά, το είπα!! Αλλά εκείνη επέμενε... "έγινε πολύ ωραία!!". Συμπέρασμα, το πρώτο τεστ... οκ! Πάμε για το δεύτερο στους πιο δύσκολους του τριωρόφου... τις μικρές κυρίες και τον αντρικό πληθυσμό!! :) Η μαρμελάδα πέρασε τα τεστ!!! Προς μεγάλη μου έκπληξη και ικανοποίηση (σαν γύφτικο σκεπάρνι καμάρωνα με την ιδέα μου!!) άρεσε σε όλους! 
Συμπέρασμα... μπήτε στην κουζίνα, χαλαρώστε κι αφήστε τη φαντασία σας να αυτοσχεδιάσει... στο κάτω κάτω μεσογειακό καλοκαίρι έχουμε... γιατί όχι;;;  
ΥΛΙΚΑ
650 γρ. πολτός από 3 μέτριες ντομάτες, 2 μέτρια καρότα και 4 μέτρια ροδάκινα 
550 γρ. ζάχαρη (άσπρη ή καστανή)
2 φύλλα βασιλικού *
1 μικρό κλαδάκι δεντρολίβανου*
2 βανίλιες
χυμό από μισό λεμόνι 
150 ml κονιάκ (προαιρετικά)
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Αγοράζουμε ντομάτες σφιχτές για να μην έχουν πολλούς σπόρους και να μην μυρίζουν σάλτσα.
Ξεφλουδίζουμε πρώτα τις ντομάτες αφαιρώντας (αν θέλουμε) κάποιους σπόρους. Μετά πολτοποιούμε τις ντομάτες, τα καρότα και τα ροδάκινα στο multi.
Θέλουμε ο πολτός να είναι γύρω στα 650 γρ.
Βάζουμε τον πολτό στην κατσαρόλα μαζί με τη ζάχαρη, τον βασιλικό, το δεντρολίβανο και τη βανίλια.
Αφήνουμε τη μαρμελάδα να βράσει για 8-10 λεπτά και αφαιρούμε το δεντρολίβανο και τον βασιλικό έτσι ώστε το άρωμά τους να είναι διακριτικό.
Για πιο έντονο άρωμα τα αφήνουμε στη μαρμελάδα περισσότερο χρόνο.
Βράζουμε τη μαρμελάδα σε σιγανή προς μέτρια φωτιά και μόλις δούμε ότι αρχίζει να δένει προσθέτουμε το χυμό λεμονιού και το κονιάκ.
Αφήνουμε να βράσει για άλλα 10 λεπτά και μετά ελέγχουμε το δέσιμό της.
Παίρνουμε μια μικρή ποσότητα και ρίχνουμε σε ένα κρύο πιατάκι. 
Σέρνουμε το κουτάλι και χωρίζουμε τη μαρμελάδα σε δύο μέρη που αν δεν ενωθούν μας δείχνουν ότι είναι έτοιμη "δεμένη".
Γεμίζουμε ζεστά, αποστειρωμένα βάζα με τη ζεστή μαρμελάδα, κλείνουμε καλά το καπάκι και  τοποθετούμε τα βάζα επάνω σε μια πετσέτα ανάποδα μέχρι να κρυώσουν.
* Για πιο συμβατικό άρωμα μπορούμε να αντικαταστήσουμε το δεντρολίβανο και τον βασιλικό με βανίλια και αμπαρόριζα αλλά και με κανέλα.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Ρολίνια σε δύο λεπτά... η ταχύτατη νοστιμιά

Πρωινό Κυριακής έρχεται!!!  Θέλεις κάτι ξεχωριστό για να αρχίσεις τη μέρα σου νόστιμα και χορταστικά! Όχι κάτι ακραίο, κάτι... έστω και λίγο διαφορετικό! Θέλεις αυτό το κάτι που θα σε κάνει να νιώσεις ότι είναι Κυριακή, ότι χαλαρώνεις λίγο, ξυπνώντας πιο αργά κι ότι απολαμβάνεις μιαν ώρα ηρεμίας, μόνη, με φίλους κι αγαπημένους ή με την οικογένεια! Το πρώτο που σκέφτεσαι είναι να ανοίξεις τον υπολογιστή και να σερφάρεις αναζητώντας τη λύση που θα ικανοποιήσει αυτή την τόσο απλή επιθυμία... εεεε, δεν ζητάς και τον κόσμο όλο, στο κάτω κάτω!!!! Έρχεσαι σ' αυτό το μπλογκοσπιτάκι και  βλέπεις αυτές τις φωτογραφίες! Σου φαίνονται δελεαστικές κι αναρωτιέσαι τί να είναι ή δεν σου κάνουν καμμιά εντύπωση και ...φεύγεις!
Αν είσαι από την ομάδα αυτών που αναρωτιούνται τί είναι, θα σου λύσω την απορία, χωρίς πολλά λόγια! Είναι  ένα πολύ γρήγορο, εύκολο και νόστιμο πρωινό; Αλλά κι αν δεν ψάχνεις για κάποιο πρωινό αυτά τα ρολίνια μπορούν να γίνουν πολύ εύκολα για σνακ ή για ελαφρύ βραδινό! Δεν συμφωνείς ακόμη; Θα το διαπιστώσεις διαβάζοντας παρακάτω...
Απλές και ταπεινές φέτες από ψωμί του τοστ, γεμισμένες με μαρμελάδα φράουλας ή οποιαδήποτε άλλη, με νουτέλα ή μερέντα στην γλυκιά τους εκδοχή. Κι αν δεν είσαι οπαδός των γλυκών, υπάρχει και η αλμυρή τους εκδοχή! Πολύ απλά, τυλίγεις μέσα τους μια φέτα τυριού για τοστ σκέτο ή με ζαμπόν, κι αν βάλεις και λίγη κέτσαπ σπιτική ή έτοιμη ...παρουσιάζεται μπροστά σου ένα ρολίνι πίτσας! Τα περνάς για λίγο από το αντικολλητικό τηγάνι και να η λιχουδιά... έτοιμη, στο πιάτο σου! Τώρα που κατέληξες; Θα τα τιμήσεις;;; 
ΥΛΙΚΑ
4 φέτες ψωμί του τοστ (ή όσες θέλουμε)
2 κ.σ. μαρμελάδα φράουλα
2 κ.σ. Νουτέλλα ή Μερέντα
2 κ.σ. βούτυρο για το τηγάνισμα
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Παίρνουμε τις φέτες του τοστ και αφαιρούμε από μία πλευρά την κόρα.
Με το μικρό ρολό ζύμης (αυτό που ανοίγουμε φύλλο) πιέζουμε την κάθε φέτα, ρολάροντας πίσω-μπρος τη φέτα 3-4 φορές για να μαλακώσει και να μπορούμε να την τυλίξουμε.
Αλείφουμε τις δύο φέτες με μαρμελάδα και τις άλλες δύο με Νουτέλα ή Μερέντα και τις τυλίγουμε σε ρολό.
Δεν ανησυχούμε γιατί δεν ξετυλίγονται (εγώ το σκεφτόμουν)!
Βάζουμε το βούτυρο σε αντικολλητικό τηγάνι και μόλις ζεσταθεί βάζουμε τα ρολίνια να τηγανιστούν καλα απ' όλες τις πλευρές.
Βγάζουμε από το τηγάνι, αφήνουμε για 2 λεπτά να πέσει λίγο η θερμοκρασία τους και απολαμβάνουμε.
TIPS
* Τα ρολίνια μπορούν να γίνουν και σαν αυγόφετες, εάν έτσι τυλιγμένα τα βουτήξουμε σε λίγο αυγό με γάλα, ή σκέτο γάλα και μετά τα τηγανίσουμε.
*Επίσης, μπορούν να ψηθούν και στον φούρνο και μόλις τα ξεφουρνίσουμε τα  αλείφουμε με λίγο λιωμένο βούτυρο και, αν είναι γλυκά, τα πασπαλίζουμε με λίγο ζάχαρη και κανέλα.
Να έχετε ένα πανέμορφο και νόστιμο Σαββατοκύριακο!! -:))
Διαβάστε Περισσότερα ...

Πίτσα με τυριά, δεντρολίβανο και πράσινες ελιές... μια ιδιαίτερα αρωματική νοστιμιά

Καλή σας μέρα!!! Κι έφτασε η μέρα που θα σας αποκαλύψω την καινούργια μου αγάπη! Κι όχι απλά αγάπη αλλά έρωτα με την πρώτη ματιά ή μάλλον ανάγνωση. 
Μεσημεράκι κι εγώ ξεφυλλίζω μερικά περιοδικά... ψάχνω, ψάχνω κάτι... κι εγώ δεν ξέρω τί ακριβώς! Κι αυτό το κάτι...ξεπηδά ξαφνικά μπροστά μου μέσα από μια σελίδα με μπεζ, πράσινο και λευκό! Μια σελίδα γυαλιστερή, όμορφη και πολύ ...νόστιμη! Κοιτάζοντας πιο προσεκτικά... τα διέκρινα... μπλε τυρί και δεντρολίβανο! Μεγάλες αγάπες... αξεπέραστες. Ανάμεσα ροδέλες πράσινης ελιάς! Κι όλα αυτά επάνω σε μια λεπτή ζύμη! Η φωτογραφία του περιοδικού μου είχε κλέψει την καρδιά! Διαβάζω τη συνταγή...λεπτή ζύμη...οκ! Μοτσαρέλα, γραβιέρα και μπλε τυρί ...οκ! Τυρί κρέμα... μμμ, προτιμώ ένταμ και γκούντα... οκ! Κι αν η πίτσα είχε και λίγο κόκκινο επάνω... για χρώμα αλλά και γεύση; Πράσινες ελιές γεμισμένες με κόκκινη πιπεριά και ντοματίνια... οκ!
Η ζύμη έγινε (δείτε ΕΔΩ) και αφού προψήθηκε πήρε τη θέση της στο ταψί και δέχθηκε ευχαρίστως τα υλικά που της ταίριαζαν και που προορίζονταν γι αυτήν! Η κόκκινη καρδιά της κάθε ροδέλας ελιάς και τα κόκκινα, ολοστρόγγυλα ντοματίνια την ομόρφυναν αλλά και την απογείωσαν!
Έτοιμη σε ελάχιστο χρόνο η πίτσα που θα χορτάσει όσους απολαμβάνουν τους ποδοσφαιρικούς αγώνες ή τις ταινίες αλλά και τους φανατικούς οπαδούς της. Πάμε να δούμε λεπτομέρειες γι αυτή την πικάντικη και πολύ αρωματική λιχουδιά;;
ΥΛΙΚΑ για μια λαμαρίνα φούρνου
Λεπτή ζύμη για πίτσα (η συνταγή ΕΔΩ)
10 ελιές πράσινες γεμισμένες με κόκκινη πιπεριά, σε φέτες
100 γρ. γκούντα χοντροτριμμένο
100 γρ. ένταμ χοντροτριμμένο
100 γρ. μοτσαρέλα χοντροτριμμένο
50 γρ. γραβιέρα πικάντικη
50 γρ. μπλε τυρί θρυμματισμένο με το χέρι
8-10 ντοματίνια κομμένα στη μέση
Λίγο ελαιόλαδο για το ταψί 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βγάζουμε τη ζύμη ή την έτοιμη βάση από την κατάψυξη το πρωί της ημέρας που θα την χρησιμοποιήσουμε και την αφήνουμε μέχρι το μεσημέρι για να ξεπαγώσει.
Εναλλακτικά, βγάζουμε τη ζύμη ή τη βάση από την κατάψυξη το προηγούμενο βράδυ και τη βάζουμε στο ψυγείο.
1-2 ώρες πριν φτιάξουμε την πίτσα, βγάζουμε τη ζύμη από το ψυγείο για να ξεπαγώσει καλά.
Αλείφουμε μια λαμαρίνα φούρνου με ελαιόλαδο και τοποθετούμε επάνω τη ζύμη μας.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 190 βαθμούς Κελσίου.
Σε ένα μπολ, ανακατεύουμε τα χοντροτριμμένα τυριά και τα απλώνουμε επάνω στη ζύμη.
Ρίχνουμε από πάνω το θρυμματισμένο μπλε τυρί και πασπαλίζουμε με το δεντρολίβανο.
Τέλος, τοποθετούμε τις φέτες ελιάς και τα ντοματίνια και βάζουμε την πίτσα στο φούρνο.
Εφόσον η ζύμη είναι προψημένη (όπως εδώ) ψήνουμε για 8-9 λεπτά ή μέχρι να δούμε ότι έλιωσαν τα τυριά και πήρε ένα καστανόξανθο χρώμα η ζύμη.
Εφόσον η ζύμη δεν είναι προψημένη, ψήνουμε την πίτσα για 20-25 λεπτά ή μέχρι να δούμε το καστανόξανθο χρώμα στη ζύμη.
Γενικά, επειδή η ζύμη μας είναι λεπτή και τα τυριά δεν χρειάζεται παρά να λιώσουν η πίτσα ψήνεται γρήγορα.
Πηγή: Περιοδικό "Olive", Ιούνιος 2014
Διαβάστε Περισσότερα ...

Λεπτή ζύμη - βάση για πίτσα

Στους ρυθμούς του Μουντιάλ η σημερινή ανάρτηση, αν και όχι μόνον γιατί, ναι μεν το Μουντιάλ έχει ήδη πολλές μέρες που ξεκίνησε κι εγώ ως άσχετη δεν το παρακολουθώ, αλλά μια πίτσα σπιτική είναι πάντα καλοδεχούμενη έως απαραίτητη! Μπροστά στην τηλεόραση για τους ποδοσφαιρόφιλους ή τους ταινιόφιλους, στη βεράντα με φίλους τα ζεστά καλοκαιρινά βράδια και μια μπυρίτσα κρύα από δίπλα, στο πικ νικ του Σαββατοκύριακου αλλά και στην ...κατάψυξη για κυρίως γεύμα σε δύσκολες μέρες όπου η έλλειψη χρόνου και η ζέστη χτυπούν ...κόκκινο!
Μια καλή πίτσα ξεκινάει από μια καλή ζύμη, έτσι δεν είναι; Είμαι σίγουρη πώς το πιστεύετε κι εσείς όσο κι εγώ! Ένα ζυμάρι είναι πάντα μια μικρή περιπέτεια, όσο ίδια κι αν είναι η συνταγή! Το αλεύρι, ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν εκείνη εκείνη τη στιγμή που ζυμώνεται μπορεί να πάρει περισσότερο ή λιγότερο νερό. Η ζύμη να πλάθεται ευκολότερα ή δυσκολότερα, η μαγιά να φουσκώσει περισσότερο ή λιγότερο ανάλογα με τη ζέστη που θα βρει στη γωνιά που θα κουρνιάσει.
Για μένα, οι φορές που φτιάχνω ένα ζυμάρι, ψωμί, φύλλο για πίτα, βάση για πίτσα ή τάρτα, κουλουράκια είναι χαλαρωτικές αλλά και γεμάτες ένταση, προσμονή και ανυπομονησία για το ψημένο αποτέλεσμα. Τα πειράματα ...πάντα τόσο κοντά μου! Οι μικροαλλαγές που επικαλείται η φαντασία της στιγμής πάντα ευπρόσδεκτες γιατί ο δρόμος για το τελικό αποτέλεσμα ...άγνωστος και προκλητικά όμορφος. Πώς να του αντισταθείς; Ένα φουσκωτό, καλοψημένο και τραγανό απ' έξω καρβέλι με μαλακή, μοσχομυριστή, κι αφράτη ψίχα, μια βουτυρένια ζύμη τάρτας, μια μπισκοτένια βάση για πάσταφλώρα και μια λεπτή ή όχι ζύμη για πίτσα είναι μια επιτυχία που σε ικανοποιεί γιατί σε βοηθάει να ικανοποιήσεις και τους αγαπημένους σου που γεύονται μια νοστιμιά φτιαγμένη με μπόλικη αγάπη! 
Φαντάζομαι πώς ήδη καταλάβατε πού το ...πάω! Σήμερα, θα μάθουμε να φτιάχνουμε μια ιδιαίτερα λεπτή και κρατσανιστή ζύμη για πίτσα! Μια ζύμη που την έφτιαξα για πρώτη φορά και ενθουσιάστηκα όπως είμαι σίγουρη ότι θα ενθουσιαστείτε κι εσείς αν την φτιάξετε! Μαθημένη μέχρι τώρα οι σπιτικές πίτσες μου να έχουν λίγο πιο παχουλή ζύμη (λατρεύω το ψωμί !!!) δεν είχα "σκαρώσει" ποτέ μια λεπτή και τραγανή ζύμη. Εεεε, λοιπόν, είχα άδικο!!! Είναι υπέροχο το αποτέλεσμα! Ψήνεται γρήγορα, έχει λιγότερες θερμίδες (όχι η ιδιαίτερη πίτσα που θα σας δείξω αύριο αλλά η ζύμη από μόνη της) και από την πρώτη δαγκωνιά απολαμβάνεις μια λεπτεπίλεπτη νοστιμιά! Η αρχική συνταγή της ζύμης ανήκει στον σεφ Λ.Λαζάρου αν κι εγώ της άλλαξα ...τα φώτα. Λίγο από δω, λίγο από κει η συνταγή μετατράπηκε σε αυτοσχεδιασμό!! :)) Πίτσα με αλεύρι για τσουρέκι ...έχετε ξανακούσει;;; Είμαι σίγουρη πώς όχι... θα την βρείτε όμως εδώ! Γιατί; Θα σας εξηγήσω... ήθελα να δω τί και πώς!! Μια χαρά έγινε!! Συμπέρασμα, θέλετε να φτιάξετε ζύμη για πίτσα και δεν έχετε το ειδικό αλεύρι ή το αλεύρι για όλες τις χρήσεις; Δοκιμάστε να τη φτιάξετε με ό,τι αλεύρι έχετε για να δείτε το αποτέλεσμα! Αξίζει η δοκιμή γιατί έτσι έρχεται και η πείρα και η γνώση!! :)
ΥΛΙΚΑ για 440 γρ. ζυμάρι
200 γρ. αλεύρι δυνατό (χρησιμοποίησα αλεύρι για τσουρέκι!!)
50 γρ. καλαμποκάλευρο
2 κ.σ. πεκορίνο ψιλοτριμμένο (κεφαλοτύρι ή γραβιέρα)
1/2 φακελάκι μαγιά ξηρή (4.5 γρ.)
1 κ.σ. ελαιόλαδο
1 κ.γλ. κοφτή ζάχαρη
1 κ.γλ. κοφτή αλάτι
160-180 ml χλιαρό νερό

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ρίχνουμε το αλάτι μέσα στο χλιαρό νερό και το διαλύουμε καλά.
Σε ένα μπολ, βάζουμε τα 2 άλευρα, το πεκορίνο, το ελαιόλαδο, τη ζάχαρη, τη μαγιά και το μισό νερό.
Ανακατεύουμε και αρχίζουμε να ζυμώνουμε.
Σταδιακά προσθέτουμε και το υπόλοιπο νερό, συνεχίζοντας το ζύμωμα για 10 λεπτά.
Ύστερα, ρίχνουμε λίγο αλεύρι στο μπολ και τοποθετούμε τη ζύμη.
Πασπαλίζουμε κι αυτή με λίγο αλεύρι και αφού καλύψουμε το μπολ με διαφανή μεμβράνη, αφήνουμε τη ζύμη να ξεκουραστεί σε θερμοκρασία περιβάλλοντος για 10 λεπτά. 
Η ζύμη έχει αρχίσει να φουσκώνει.
Κόβουμε στη μέση τη ζύμη, σχηματίζοντας 2 μπαλάκια από 220 γρ. το κάθε ένα (ή αν θέλουμε μικρότερες βάσεις σε περισσότερα ισοβαρή κομμάτια) και αλευρώνουμε 2 μπολ (όσα και τα μπαλάκια της ζύμης).
Τοποθετούμε μέσα τα μπαλάκια της ζύμης και τα πασπαλίζουμε με λίγο αλεύρι.
Καλύπτουμε τα μπολ με διαφανή μεμβράνη και τα βάζουμε σε ζεστό μέρος ή στο φούρνο της κουζίνας στους 35 βαθμούς Κελσίου (προσοχή όχι περισσότερο γιατί θα χαλάσει η μαγιά).
Τα αφήνουμε για 40-50 λεπτά ή μέχρι να διπλασιαστούν σε όγκο.
Παίρνουμε το ένα μπαλάκι και ανοίγουμε μια βάση για πίτσα.
Τυλίγουμε τη βάση με αντικολλητικό χαρτί, την βάζουμε σε μια μεγάλη σακούλα τροφίμων και ύστερα στην κατάψυξη μέχρι να την χρησιμοποιήσουμε.
Στην κατάψυξη διατηρείται για 20-25 μέρες.
Ανοίγουμε το άλλο μπαλάκι ζύμης φτιάχνουμε τις πίτσες που θέλουμε ή βάζουμε τη βάση στο φούρνο στους 160 βαθμούς Κελσίου και την προψήνουμε 10 λεπτά.
Ύστερα, βάζουμε τη βάση στο ψυγείο εάν πρόκειται να την χρησιμοποιήσουμε τις επόμενες δύο μέρες διαφορετικά την βάζουμε στην κατάψυξη.
Για να την αποψύξουμε, την βάζουμε από το προηγούμενο βράδυ στη συντήρηση και μετά την αφήνουμε εκτός ψυγείου για 1-2 ώρες.
Στρώνουμε τα υλικά μας και την βάζουμε στο φούρνο να ψηθεί.
Καλή σας μέρα και αύριο σας περιμένει η πίτσα που κάνει το...ντεμπούτο της σ' αυτή την φωτογραφία!!! :) 
Διαβάστε Περισσότερα ...

Αφράτα μπιφτέκια με ...κράκερς μεσογειακά

"Στη Μεσόγειο έμπνευση χαρίζει η φύση που με τόση απλοχεριά δίνει μια ποικιλία προϊόντων μοναδικών σε νοστιμιά!" λέει η διαφήμιση των συγκεκριμένων κράκερς και σίγουρα ο διαφημιστής δεν είχε κατά νου την δική μου φαντασία όταν έγραφε το συγκεκριμένο κείμενο!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Ρατατούιγ το γαλλικό τουρλού λαχανικών

Γαλλίδα  ή Ελληνίδα με... μεσογειακό ταμπεραμέντο και καλοκαιρινή διάθεση;
Ratatouille γαλλιστί... τουρλού ελληνιστί! Η χαρά του καλοκαιρινού λαχανικού, αγαπημένη των Γάλλων, των Ελλήνων και των απανταχού Μεσογειακών λαών!
Ώρα δέκα το πρωί! Κοντά στο τέλος του, ένα όμορφο Κυριακάτικο πρωινό όταν επάνω στην κουζίνα της αδερφής μου εμφανίζεται το αγαπημένο της τεράστιο, ανοξείδωτο τηγάνι-πλακερό. Ένα παρόμοιο έχουν οι γίγαντες όταν μαγειρεύουν για το ...λιτό πρωινό τους ...δέκα αυγά και είκοσι φέτες μπέικον! :)
Διαβάστε Περισσότερα ...

Σοκολατένια μαρμελάδα φράουλας... η χαρά της γεύσης!

Καλή σας μέρα και καλή εβδομάδα!! Τί λέτε...ξεκινάμε γλυκά την εβδομάδα;;; Για σήμερα σας έχω μια φραουλοσοκολατονοστιμιά άνευ προηγουμένου! Μια περιπέτεια στη χώρα της Φραουλίτσας (την ξέρετε την μικρή αγαπημένη των παιδιών, με το καπέλο με σήμα τη φράουλα;;). 
Πριν μερικές μέρες διαβάζαμε τα σχετικά βιβλία με την μικρή μας Βασιλικούλα! Ανάμεσα σε όλες τις ιστορίες με την ίδια, γλυκιά ηρωίδα, το ζουζούνι μας ξεχώρισε μία όπου η Φραουλίτσα έσωσε την μικρή της αδελφή Μηλίτσα που έπεσε στο ποτάμι της σοκολάτας που, επιπλέον, είχε και τρικυμία! :)
Στο τέλος της ιστορίας, λοιπόν, η μικρή ήθελε φράουλες και σοκολάτα! Άντε τώρα να της εξηγήσεις ότι σοκολάτα μεν υπήρχε, φράουλες όμως δεν υπήρχαν γιατί είχαν τελειώσει και η νέα προμήθεια καθυστέρησε για λίγες ώρες!!!! Απαιτητική πελάτις η μικρή μας... όχι αστεία!!!
Κι επειδή, όπου υπάρχει ένα απαιτητικό πιτσιρίκι (ιδιαιτέρως λιγόφαγο και με λίγα κιλά) υπάρχει και μια μαμά, μια γιαγιά ή μια θεία που τρέχει να "εκτελέσει εντολές" προκειμένου να ...φάει, η λύση εμφανίστηκε σε ένα μικρό "συννεφάκι" πάνω από τη θεία (έτσι είναι όπου πάει η έμπνευση!!)!! χαχαχαχα
Ένα βάζο με μαρμελάδα φράουλα με φρουκτόζη (θα βρείτε τη συνταγή ΕΔΩ) που είχε απομείνει στο ντουλάπι από τον Απρίλιο, θυσιάστηκε, βγήκε από το βάζο και ξαναπήρε θέση μέσα στην κατσαρόλα μαζί με 50 γρ. κουβερτούρα.
Η σιγανή φωτιά ζέστανε την μαρμελάδα κι αυτή, με τη σειρά της, έλιωσε την κουβερτούρα.
Η θεία Κική ανακάτεψε καλά και αφού το μείγμα ομογενοποιήθηκε, μπήκε και πάλι στο βάζο προς τέρψιν δύο μικρών ουρανίσκων που την δοκίμασαν αμέσως επάνω στο αγαπημένο τους ψωμάκι! Ευτυχία γαστρονομικής φύσεως για τις μικρές ...χαράς ευαγγέλια για τη θεία και όχι μόνον!!!
Μια μαρμελάδα με το συνδυασμό δύο πολύ αγαπημένων γεύσεων... φράουλας και μαρμελάδας! Δυο μοναδικές γεύσεις που δημιουργούν μια νέα, πλούσια, φρουτοσοκολατένια. Μια εύκολη παρασκευή που μπορούμε να την κάνουμε από την αρχή  ή να την χρησιμοποιήσουμε σαν παραλλαγή γεύσης και σαν ανακύκλωση μιας μαρμελάδας φράουλας που έχουμε βαρεθεί! Τί κι αν δεν υπάρχουν μικρά στοματάκια στο σπίτι για να την αποζητούν; Υπάρχουν κι αυτά τα ...μεγαλύτερα που, επίσης, την ευχαριστιούνται στο έπακρο! Έτσι κι αλλιώς γίνεται με τόσους τρόπους... με σπιτική μαρμελάδα, με αγοραστή μαρμελάδα, με μαρμελάδα με φρουκτόζη ή με ζάχαρη.
Προσοχή όμως σε ένα σημείο... ας μην βάλουμε περισσότερη κουβερτούρα γιατί η έντονη προσωπικότητα της κουβερτούρας θα κυριαρχήσει και η φινετσάτη και διακριτική παρουσία της φράουλας θα εξαφανιστεί και δεν το αξίζει!!! :)
ΥΛΙΚΑ
400-450 γρ. μαρμελάδα φράουλα (με φρουκτόζη θα βρείτε ΕΔΩ)
40-50 γρ. κουβερτούρα
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε την μαρμελαδα φράουλα σε μικρή κατσαρόλα, την ζεσταίνουμε και ρίχνουμε μέσα τη κουβερτούρα σε κομμάτια.
Περιμένουμε για 3-4 λεπτά μέχρι να λιώσει καλά η κουβερτούρα.
Ανακατεύουμε την μαρμελάδα μέχρι να ομογενοποιηθεί και η νέα μας σοκολατοφραουλένια μαρμελάδα είναι έτοιμη!
Έτσι όπως είναι ζεστή γεμίζουμε ένα ζεστό, αποστειρωμένο βάζο (όχι αυτό που αδειάσαμε εκτός εάν το πλέναμε και το αποστειρώσαμε ξανά ή τουλάχιστον το ζεματίσαμε εάν πρόκειται να καταναλωθεί αμέσως η μαρμελάδα. ).
Εάν ζεματίσαμε απλά το βάζο αλλά και μετά το άνοιγμα, διατηρούμε το βάζο στο ψυγείο.
TIPS: 
* Εάν δεν έχουμε φτιάξει μαρμελάδα φράουλα ή εάν θέλουμε αυτή την μαρμελάδα έτοιμη σε 10 λεπτά, δεν έχουμε παρά να αγοράσουμε ένα βάζο από την αγαπημένη μας μαρμελάδα φράουλα και να την φτιάξουμε ακολουθώντας την ίδια διαδικασία.
* Είναι σημαντικό  να μην βάλουμε μεγαλύτερη ποσότητα κουβερτούρας εάν δεν θέλουμε η γεύση της να "καλύψει" την λεπτή γεύση και το άρωμα της φράουλας. 
Καλή εβδομάδα σας εύχομαι μέσα από την καρδιά μου και καλή σας μέρα!!! :))
Διαβάστε Περισσότερα ...

Αρωματικό ρυζόγαλο με κακουλέ και καραμελωμένες βανίλιες

Καλή σας μέρα! Ακόμα μια φοβερή και τρομερή μπόρα είχαμε χθές! Άρχισε με μια εντυπωσιακή επιδρομή από γκρίζα σύννεφα που έτρεχαν στον ουρανό, συνεχίστηκε με ένα εντυπωσιακό χαλάζι και μετά με βροχή!! Είπαμε "εδώ Λονδίνο", "εδώ Λονδίνο"! χαχαχα 
Και μια που μιλάμε για Λονδίνο, σκέφτηκα ...τί Λονδίνο τί Θεσσαλονίκη! Μπόρες εκεί... μπόρες εδώ! Πουτίγκα ρυζιού εκεί... ρυζόγαλο εδώ!! :) Ελάχιστες διαφορές με βασική ομοιότητα αυτή που ορίζει ο ορισμός του φαγητού ή γλυκού (στην προκειμένη περίπτωση) ως "comfort food". Ένα γλυκό μαμαδίστικο, των παιδικών, και όχι μόνον, χρόνων που και μόνο το όνομά του κάνει το νου να ανοίγει το σεντούκι των αναμνήσεων. Ελάχιστοι είναι αυτοί που δεν τρώνε το ρυζόγαλο, νομίζω τουλάχιστον! Οι περισσότεροι παραδινόμαστε σε κάθε εκδοχή του αμαχητί και χωρίς διαμαρτυρίες! Τί γίνεται, όμως, όταν αυτό το ρυζόγαλο μας χτυπάει την ...πόρτα κάπως ανανεωμένο; Το αποδεχόμαστε εύκολα ή όχι; Ακολουθούμε τη νέα διατροφική περιπέτεια ή προτιμάμε τις κλασσικές λύσεις;  Αλλά ας γίνω πιο σαφής...
Διατροφικά, υπάρχουν τρεις μεγάλες κατηγορίες ανθρώπων. Οι πρώτοι, τρώνε  συγκεκριμένα φαγητά και δεν δοκιμάζουν (ή τουλάχιστον το αποφεύγουν όσο μπορούν) εύκολα ή και καθόλου νέες γευστικές εκδοχές και γεύσεις. Οι δεύτεροι, γεύονται τα πάντα ή σχεδόν χωρίς να έχουν στεγανά και, συνήθως, εκφράζουν άποψη, απορρίπτουν ή αποδέχονται τη γεύση μετά τη δοκιμή. Οι τρίτοι, είναι αυτοί που δοκιμάζουν ΑΛΛΑ έχουν κάποιες εμμονές, θετικές ή αρνητικές, με κάποιες γεύσεις. Στην τρίτη, αυτή, κατηγορία ανήκω κι εγώ.  
Από τη μια δοκιμάζω, έστω και με δυσκολία κάποιες γεύσεις όπως π.χ. αυτές των θαλασσινών. Από την άλλη κολλάω... κολλάω απίστευτα σε άλλες γεύσεις για μεγάλα διαστήματα. Κάπως σαν "βελόνα" σε παλιό πικάπ που κάνει τον τραγουδιστή να επαναλαμβάνει ξανά και ξανά την ίδια λέξη! Θέλει ...σκούντημα για να προχωρήσει παρακάτω! Κι αυτό το "κολληματάκι" έρχεται και φεύγει όποτε και όπως θέλει και ενίοτε (γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε) σπάει τα νεύρα των άλλων που "σκοντάφτουν" σε ένα υλικό και το βρίσκουν μπροστά τους σε φαγητά, σαλάτες, γλυκά ακόμη και ποτά!! :) Επικίνδυνες μέρες για τη γράφουσα... δυσαρέσκεια ...μυρίζει ο αέρας!! χαχαχα
Αυτό συμβαίνει εδώ και μερικές εβδομάδες... κόλλησα στο γιαούρτι! Μη δω ζέστες... τρέχω στο μάρκετ για γιαούρτια πάσης φύσεως, υφής και γεύσης....καταπώς λέει και κάποια, "ελαφρώς" δυσαρεστημένη ψυχή, του τριωρόφου...χωρίς καν να μπει στη διαδικασία να δοκιμάσει (αυτά που λέγαμε λίγο πριν για τις διατροφικές κατηγορίες). Κι αυτά τα γιαούρτια τρυπώνουν παντού! Μετά, λοιπόν, από το φαγητό ένα στραγγιστό γιαούρτι τρύπωσε, για δεύτερη φορά (την πρώτη φορά θα την διαβάσετε ΕΔΩ) σε ένα κάτασπρο ρυζόγαλο! Αλλά δεν τρύπωσε μόνον το γιαούρτι... μαζί του ήταν και λίγο αρωματικό κακουλέ!  Και πώς να μαλλώσεις ένα γιαούρτι και λίγο κακουλέ όταν τρυπώνουν σ' ένα λαχταριστό ρυζόγαλο και του χαρίζουν απίστευτο άρωμα και δροσιά; Δεν μπορείς!! Αδύνατον!! Έτσι το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να βρεις κάτι να το συνδυάσεις! Αυτό το κάτι πήρε μορφή με μερικά δαμάσκηνα-βανίλιες που καραμελώθηκαν και πρόσθεσαν τη δική τους χρωματική και γευστική πινελιά.
Ένα επιδόρπιο ελαφρύ, μαμαδίστικο, δροσερό από το ψυγείο και εύκολο να γίνει μια και με την προσθήκη του κούσταρ (μπορεί να μπει, επίσης, κορν φλάουρ ή άνθος αραβοσίτου) ο χρόνος βρασμού μειώνεται αρκετά.

ΥΛΙΚΑ για 6-8 μερίδες 
80 γρ. ρύζι γλασέ ή αρμπόριο
250 γρ. νερό
1 πρέζα αλάτι 
900 ml γάλα με λίγα λιπαρά
150 γρ. γιαούρτι στραγγιστό, με λίγα λιπαρά
120 γρ. ζάχαρη
2 κ.σ. κούσταρ πάουντερ 
1/3 κ.γλ. κακουλέ σκόνη
Για τα καραμελωμένα δαμάσκηνα 
5-6 δαμάσκηνα βανίλιες σε φέτες
4-5 κ.σ. καστανή ζάχαρη
10 γρ. βούτυρο ή μαργαρίνη
1 πρέζα κανέλα
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Πλένουμε το ρύζι και το βάζουμε σε μια κατσαρόλα με το νερό και το αλάτι.
Το αφήνουμε να σιγοβράσει για 8-10 λεπτά.
Προσθέτουμε τα 750 ml γάλα, τη ζάχαρη και το κακουλέ και αφήνουμε το μείγμα να σιγοβράσει για άλλα 10-15 λεπτά, ανακατεύοντας συχνά.
Στο υπόλοιπο γάλα, ρίχνουμε το κούσταρ και ανακατεύουμε καλά μέχρι να έχουμε ένα ομοιογενές μείγμα δηλαδή να διαλυθεί εντελώς το κούσταρ.
Προσθέτουμε στο ρυζόγαλο που βράζει το μείγμα του γάλακτος με το κούσταρ. 
Ανακατεύουμε και σιγοβράζουμε μέχρι να πήξει.
Λίγο πριν αποσύρουμε το ρυζόγαλο από τη φωτιά, προσθέτουμε το γιαούρτι, ανακατεύουμε κι αφήνουμε να πάρει μιαν ακόμη βράση.
Το μοιράζουμε σε μπολάκια και αφού κρυώσει για 10 λεπτά, το βάζουμε στο ψυγείο για να κρυώσει πριν το σερβίρουμε με τα καραμελωμένα δαμάσκηνα.
Ετοιμάζουμε τα καραμελωμένα δαμάσκηνα
Χωρίς να ξεφλουδίσουμε τα δαμάσκηνα και αφού τα έχουμε πλύνει καλά, τα κόβουμε σε φέτες και τα βάζουμε σε αντικολλητικό τηγανάκι.
Τα πασπαλίζουμε με την καστανή ζάχαρη και τα αφήνουμε να καραμελώσουν σε σιγανή φωτιά.
Μόλις αρχίσουν να καραμελώνουν προσθέτουμε το βούτυρο και την κανέλα.
Αφήνουμε να καραμελώσουν και μετά να κρυώσουν εντελώς.
Σερβίρουμε μερικές φέτες επάνω σε κάθε ρυζόγαλο.
Εάν θέλουμε πασπαλίζουμε και με λίγη ακόμα κανέλα.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Πολυσαλάτα με αρωματικό dressing γιαουρτιού

Διαιτητική καλημέρα σήμερα! Τί κάνετε;; Ελπίζω να είστε καλά! Η εποχή το ζητάει, οι ζέστες είναι ο καλύτερος τρόπος για μένα να αποφασίσω να φιλοξενώ στο τραπέζι μου πολύ συχνά σαλάτες! Όχι δεν εννοώ σαν συνοδευτικό του κυρίως πιάτου... αυτό εξάλλου είναι συνηθισμένο ή μάλλον η καθημερινότητα...
Διαβάστε Περισσότερα ...

Καλοκαιρινό σπαγγέτι με κιμά, μελιτζάνεs και γιαούρτι

Ζυμαρικά... μεγάλη αγάπη!! Από τις πιο παλιές και πιο σταθερές! Από κείνες που δεν σε αφήνουν και δεν τις εγκαταλείπεις ποτέ! Απ' αυτές που είναι μέρος του είναι σου πια!! 
Διαβάστε Περισσότερα ...

Τραγανά γκοφρετίνια σοκολάτας με κόκκους ρυζιού... οι πιο απλές σοκολατομπουκιές!!

Καλή σας μέρα και καλή εβδομάδα!!! Μια γλυκιά και νόστιμη, καλοκαιρινή εβδομάδα εύχομαι σε όλους!!
Ένα βροχερό Σαββατοκύριακο πέρασε και αν και φτάσαμε στα μέσα του Ιούνη ο καιρός δεν λέει να μας κάνει τη χάρη! Εμείς όμως συνεχίζουμε γιατί έτσι πρέπει! Θα μου πείτε τί πρέπει;; Μα να φροντίζουμε τη γραμμή και την υγεία μας κι αυτό όχι  μόνον τώρα το καλοκαίρι που το μαγιώ στρογγυλοκάθεται ...απειλητικά απέναντί μας και οι ξαπλώστρες στην παραλία αρχίζουμε να γεμίζουν με καλογραμμένα κορμιά αλλά και το χειμώνα!! Ας μείνουμε όμως στο καλοκαίρι. 
Υπάρχουν δύο τύποι ανθρώπων... αυτοί που είναι αμετανόητοι σοκολατομανείς και καταβροχθίζουν σοκολάτα με την ίδια "ευδαιμονία" ανεξάρτητα την εποχή κι αυτοί που θεωρούν (τί κρίμα!!) τη σοκολάτα χειμωνιάτικο γλυκό ή μάλλον υλικό για γλυκά! Συγγνώμην αλλά εγώ συμφωνώ με τους πρώτους!!! Θέλω σοκολάτα σε κάθε εποχή!! Ναι, τον χειμώνα τη θέλω με περισσότερα μπαχαρικά... κανέλα, καρδάμωμο, πορτοκάλι. Το καλοκαίρι πάλι την προτιμώ δροσερή σαν μια υπέροχη γρανίτα (σε μερικές μέρες θα σας κεράσω σοκολατένια γρανίτα), σαν παγωτό, σαν ζελέ. Κάθε εποχή όμως, αδιάκριτα, λατρεύω εκείνες τις μικρές νοστιμιές, τις τυλιγμένες σε ασημένιο ή χρυσό χαρτάκι που τις ξετυλίγεις άλλοτε με περισσή βιάση κι άλλοτε πιο ...βαριεστημένα. Φαντάζομαι μαντέψατε ποιές λιχουδιές εννοώ! Εκείνα τα μικρά κερασματάκια... που τα κάνεις μια ή, το πολύ... δύο μπουκίτσες κι ευφραίνεται ουρανίσκος, ψυχή και νους, εκείνα που πηγαινοέρχονται σε γιορτές μέσα σε κρυστάλλινα μπολ! Από τα κερασματάκια αυτά το πιο αγαπημένο μου πάντα είναι τα γκοφρετίνια και ειδικά αυτά με την πικρή κουβερτούρα. Απλά, όσο δεν πάει άλλο, νόστιμα... πιότερο δεν γίνεται αλλά και υγιεινά ή τουλάχιστον χωρίς περιττά λιπαρά και θερμίδες!
Κάποια τέτοια μικρά γκοφρετίνια σκαρφίστηκα πριν μερικές μέρες, θέλοντας να φτιάξω ένα μικρό δωράκι! Ένα καλοκαιρινό δωράκι με λίγες θερμίδες αλλά πολλή γεύση, μόνον που τα φύλλα γκοφρέτας αντικαταστάθηκαν από τραγανούς κόκκους ρυζιού!
Και μια που έκανα αρκετά... ένα σας λέω... όποιος τα δοκίμασε ...ξετρελλάθηκε!! Πάμε να τα φτιάξουμε; Μια ή δύο δόσεις μικρούλικα γκοφρετίνια, τυλιγμένα με λίγο ασημόχαρτο (αλουμινόχαρτο) και φυλαγμένα σε βάζο στο ψυγείο είναι ό,τι καλύτερο για τις ξαφνικές υπογλυκαιμίες αλλά και για μια σοκολατοαπόλαυση χωρίς ενοχές! Πάμε να τα φτιάξουμε;;
ΥΛΙΚΑ για 16 -17 μικρά γκοφρετίνια
200 γρ. κουβερτούρα
40 γρ. κόκκους ρυζιού
2 κ.σ. φιστίκι Αιγίνης (προαιρετικά) για τη διακόσμηση
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Λιώνουμε την κουβερτούρα σε μπεν μαρί, βάζοντας το μπολ με την κουβερτούρα, επάνω σε μια κατσαρόλα με νερό που βράζει.
Προσοχή: Το μπολ δεν πρέπει να ακουμπά στο νερό.
Προσθέτουμε στο μπολ με τη λιωμένη κουβερτούρα τους κόκκους ρυζιού και ανακατεύουμε καλά αλλά προσεκτικά για να μην σπάσουν (οι κόκκοι).
Παίρνουμε μικρές κουταλιές και τις τοποθετούμε σε ένα ταψί στρωμένο με αντικολλητικό χαρτί.
Δίνουμε στις μπουκιές το σχήμα που θέλουμε και τις αφήνουμε για 2 ώρες εκτός ψυγείου να σταθεροποιηθούν.
Ύστερα, τις πασπαλίζουμε, αν θέλουμε με λίγο φιστίκι Αιγίνης (ή άλλο ξηρό καρπό) και τις βάζουμε στο ψυγείο.
Όταν οι μπουκίτσες-γκοφρετίνια παγώσουν και είναι έτοιμες, τις τυλίγουμε σε λίγο ασημόχαρτο ή αλουμινόχαρτο και τις απολαμβάνουμε!
Τα διατηρούμε σε κλειστό βάζο στο ψυγείο.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Καλή Κυριακή με καλοκαιρινές φωτογραφίες και ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!

Καλημέρα!!! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στον μπαμπάκα μου και σε όλους τους μπαμπάδες του κόσμου!! Αν και όλη τη νύχτα σχεδόν έβρεχε καταρρακτωδώς, το καλοκαιράκι έφερε και πάλι τον ήλιο!! Ας χαλαρώσουμε κι ας απολαύσουμε την Κυριακή!!
Οι πρώτοι επισκέπτες απολαμβάνουν ήλιο και θάλασσα
Κάτω από το κάστρο
Εν αναμονή...
Η μικρή μαρίνα με τα πολλά ψαροκάικα
Το κάστρο της Νέας Περάμου
Και για το τέλος, ένα σπέσιαλ παγωτάκι speculoos! Εάν σας αρέσει η κανέλα τούτο το παγωτό θα σας ξετρελλάνει! Φτιάξτε το και κεράστε τον μπαμπά σας!!! Δείτε τη συνταγή στο  http://tantekiki.blogspot.gr/2011/08/speculoos.html
Καλό υπόλοιπο Κυριακής κι αύριο με συνταγούλα γλυκιά, υγιεινή και διαιτητική!
Διαβάστε Περισσότερα ...