Γρανίτα καρπούζι... η δροσερή κατάληξη ενός άγλυκου καρπουζιού

Το καρπούζι είναι μακράν το πιο αγαπημένο μου φρούτο! Μόλις εμφανίζεται το καρπούζι  όλα τα υπόλοιπα φρούτα, σχεδόν εξαφανίζονται για μένα! Καρπούζι κάθε μέρα στο οικογενειακό τραπέζι, μεσημέρι και βράδυ! Είμαι ικανή να τρώω μόνον καρπούζι, σκέτο καρπούζι... άντε και καρπούζι με φέτα... πάντως σίγουρα καρπούζι! Για μένα τίποτε δεν συγκρίνεται με μια κατακόκκινη, ζουμερή φέτα καρπούζι... ίσως μια φέτα κατακίτρινου πεπονιού αλλά πάλι μετά το καρπούζι! Εάν τύχει και ανοίξει κάποιος το ψυγείο μου τέτοια εποχή και δεν βρει καρπούζι μέσα... κερδίζει ό,τι θέλει! Αδύνατον!!! Αποκλείεται!!! Το περίεργο είναι ότι δεν υπάρχει περίπτωση να βαρεθώ και να χορτάσω το καρπούζι! Αφού έχω φτάσει στο σημείο να βάλω στοίχημα με τον εαυτό μου! Δεν μπορεί... θα το βαρεθείς κάποια στιγμή πιάνω τον εαυτό μου να λέει σε μένα! Και κάθε καλοκαίρι συμβαίνει το ίδιο και πάλι το ίδιο... τα καρπούζια φτάνουν αρχές Σεπτεμβρίου, αρχίζουν να μην είναι το ίδιο γλυκά και νόστιμα με αυτά του καλοκαιριού κι εγώ δεν μπορώ να τα ...αποχωριστώ!!! Αυτό λέγεται εθισμός αλλά ευτυχώς ανώδυνος εθισμός!!! 
Προχθές, όμως, ένα καρπούζι μου "πέταξε προσποίηση"!! Το κόψαμε και ήταν κατακόκκινο, ζουμερό και λαχταριστό μα μόλις η πρώτη μπουκιά τρύπωσε στο στόμα... μια απογοήτευση φάνηκε στα μάτια! Ωραιότατο μα ...καθόλου γλυκό, καθόλου νόστιμο!! "Εντάξει, θα πάρουμε άλλο, συμβαίνουν αυτά" ήταν η πρώτη αντίδραση! Οκ! Άλλο το ένα κι άλλο το άλλο!!! Να πετάξω καρπούζι;;;; 'Οχι ότι πετάω άλλα τρόφιμα πιο εύκολα!! Α-πο-κλεί-ε-ται!!! Άρα ...η λύση είναι να γίνει κάτι... να πάρει μια πιο γλυκιά μορφή με κάποιο τρόπο... και η λύση βρέθηκε... γρανίτα!!!! Νόστιμη, με τη γλύκα της ζάχαρης και τη δροσιά του ...παγωτού!!! 
ΥΛΙΚΑ
1.5 κιλό σάρκα καρπουζιού χωρίς κουκούτσια
250-300 γρ. ζάχαρη
150 γρ. νερό
100 γρ. ζουμί καρπουζιού
2 κ.σ. χυμό λεμονιού
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Σε μια κατσαρόλα βάζουμε τη ζάχαρη, το νερό, το χυμό λεμονιού και το χυμό καρπουζιού και αφήνουμε σε μέτρια φωτιά το σιρόπι να βράσει για 4 λεπτά από τη στιγμή που θα αρχίσει να κοχλάζει.
Το αποσύρουμε από τη φωτιά και το αφήνουμε να κρυώσει.
Στο multi, βάζουμε και πολτοποιούμε το καρπούζι.
Το ανακατεύουμε καλά με το σιρόπι.
Το αδειάζουμε σε μπολ (σε παγοθήκες ή σε θήκες για γρανίτα) και το αφήνουμε να παγώσει καλά.
Ύστερα, το σπάζουμε σε κομμάτια που τα βάζουμε στο multi και τα θρυμματίζουμε.
Σερβίρουμε σε παγωμένο ποτήρι, με μια φέτα λεμόνι, ένα μικρό κομμάτι καρπουζιού και λίγη μέντα ή δυόσμο.
Και μ' αυτή την γλυκιά και δροσιστική γρανίτα, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι το μπλογκοσπιτάκι μου θα μείνει "κλειστό" και χωρίς νέες αναρτήσεις για λίγες μέρες
Στις 7 Σεπτεμβρίου όμως θα είμαστε και πάλι μαζί με πολλά πολλά νέα, νέες στήλες αλλά και πολλές νοστιμιές! Ραντεβού τότε λοιπόν!!!!
Να είστε καλά και να περάσετε υπέροχα τις τελευταίες μέρες του καλοκαιριού αλλά και τις πρώτες του φθινοπώρου!! :)
Διαβάστε Περισσότερα ...

Υγρή ανανόπιτα...η ελαφριά λιχουδιά και η παρέα!

Καλή σας μέρα!!! Το καλοκαίρι είναι συνώνυμο με τη ξενοιασιά (που εμείς την χάσαμε φέτος), τα μπάνια αλλά και την παρέα, τα καλαμπούρια, τα γέλια, τα ανάλαφρα σχόλια!  Το καλοκαίρι το θέλει το χάσιμο χρόνου... έτσι για να πεις ότι αφέθηκες, χαλάρωσες, γέμισες τις μπαταρίες σου! 'Εχω περάσει απίστευτα όμορφες στιγμές με παρέα και μάλιστα... με το απόλυτα ...τίποτε!! Μια τράπουλα, ένα επιτραπέζιο και ένα αναψυκτικό! Το καλύτερό μου ήταν το γνωστό Trivial Pursuit ...και μη φανταστείτε ότι ήταν το καλύτερό μου γιατί ήξερα πολλές απαντήσεις!! Κάθε άλλο!!! 'Επεφτα ηρωικά μαχόμενη πολύ συχνά αλλά όλη η διαδικασία έβγαζε πολύ γέλιο!!! Θυμάμαι, ένα καλοκαίρι, σχετικά πρόσφατα, αφού είχαμε παίξει για ώρες Trivial ξεκίνησε ένα άλλο αυτοσχέδιο "παιχνίδι, βάζοντας το δικό του λιθαράκι στη ατελείωτη διασκέδαση με... το κυνήγι της άχρηστης πληροφορίας!!! Ξεκίνησε ρωτώντας μας σε ποιόν αγγλικό αριθμό συναντάμε για πρώτη φορά το γράμμα Α (στο one thousand είναι η απάντηση... για να μην ψάχνετε τώρα!!) και συνέχισαν οι υπόλοιποι με ό,τι ήξεραν!!! Ήταν εντυπωσιακό!! Πόσες άχρηστες πληροφορίες γνωρίζει ο άνθρωπος!! Άχρηστες κι όμως τόσο διασκεδαστικές ή περίεργες! Άχρηστες πληροφορίες, λοιπόν, κάθε φορά που η συζήτηση μπλοκάρει, κάθε φορά που δεν έχουμε τί να πούμε και με τί να γελάσουμε με την παρέα, κάθε φορά που θέλουμε να πούμε κάτι... ανώδυνο και αδιάφορο! Μια άχρηστη πληροφορία είναι πάντα ...χρήσιμη!!!!
Καλοκαίρι λοιπόν, παρέα, γέλιο και κουβεντούλα αλλά κάπου εκεί δίπλα δεν θέλουμε κάτι δροσιστικό και ανάλαφρο; Μα κοκτέηλ θα είναι, μα φρούτο θα είναι, μα ένα ...γλυκάκι θα είναι... απαραίτητο το βρίσκω (φαντάζομαι θα συμφωνείτε κι εσείς!). Και κάπου εδώ έρχεται και ...ταιριάζει (κάτι σαν κομμάτι ενός παζλ) ο ...ανανάς ο εύκομος! Ναι, όπως ακριβώς το διαβάσατε... ο εύ-κο-μος και πολύ εξωτικός αλλά ουδόλως παραδοσιακός στη χώρα μας! Τί να γίνει όμως;;; Έφτασε εδώ και ...έμεινε... ως ανανάς ο ήμερος, βεβαίως, βεβαίως!! Και πάμε τώρα στις άχρηστες πληροφορίες της ημέρας (που όμως χαρίζουν γνώση και ποτέ δεν ξέρετε πότε θα χρειαστεί να τις σερβίρετε εν μέσω παρέας και trivial pursuit του οποίου η μόδα ψιλοπέρασε αλλά δεν πειράζει!!!).
Η λέξη "ανανάς" καταγράφηκε για πρώτη φορά στα αγγλικά το 1398 για να περιγράψουν αυτό που σήμερα ονομάζουμε "κουκουνάρια". Ο Χριστόφορος Κολόμβος όταν αντίκρισε το "ανανόδεντρο"  το ονόμασε "Πεύκο των Ινδιάνων" και το έφερε στην Ευρώπη. Ως τροπικό φρούτο πρωτοανακαλύφθηκε από Ευρωπαίους στην Νότια Αμερική, το 1664 και ονομάστηκε έτσι γιατί έμοιαζε με κουκουνάρι. Στην Ευρώπη πρωτοκαλλιεργήθηκε με επιτυχία το 1658 στην Ολλανδία. Στην Αγγλία χρησιμοποιούσαν μια τεράστια σόμπα για να αναπτυχθούν τα ανανόδεντρα στο Τσέλσι το 1728 και στην Γαλλία το 1733 στον κήπο (ποιόν άλλο;;) των Βερσαλιών.Ο ανανάς πλέον μπήκε σε όλες (σχεδόν) τις κουζίνες και όπως λέγεται, παρά το ελαφρώς υψηλό ποσοστό σακχάρων που περιέχει, είναι ένα πολύ θρεπτικό αλλά και δροσιστικό φρούτο... πολύ καλό για την παραπάνω παρεοκατάσταση που σας περιέγραψα... δεν συμφωνείτε;
Έτσι λοιπόν κι εγώ έφτιαξα ένα λίγο αλλιώτικο γλύκισμα με ανανά... μια ανανόπιτα που είναι κάτι ανάμεσα σε fugde cake και σε κανονικό cake... ανάλογα με το αλεύρι που θα προσθέσουμε. Τροπικός ανανάς όμως ζητάει και τροπικό ινδοκάρυδο... για να συμπληρωθεί το τροπικό τοπίο και να έρθει σε αντίθεση με το μεσογειακό μας ταμπεραμέντο που το καλοκαίρι ειδικά είναι σε πλήρη έξαρση!! Κάπου εκεί από δίπλα και μια μπαλίτσα παγωτό για να απογειώνει τη δροσιά (διαλέξτε εσείς ανάμεσα σε βανίλια και ινδοκάρυδο) και εμπρός για όμορφες βραδιές στη βεράντα διανύοντας τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού!! :)
ΥΛΙΚΑ για μια ταρτιέρα 24-26 εκ.
160 γρ. πολτοποιημένο ανανά
200 γρ. ζάχαρη
4 αυγά μεγάλου μεγέθους (L)
80 γρ. τριμμένο ινδοκάρυδο + 2 κ.σ. για την επιφάνεια (πριν το ψήσιμο)
140 γρ. καλαμποκάλευρο*
1/3 κ.γλ. σόδα φαγητού (σκόνη)
320 ml γάλα με λίγα λιπαρά
1/2 κ.γλ. απόσταγμα βανίλιας (ή 1 βανιλίνη)
2 κ.σ. ελαιόλαδο ελαφρύ για την ταρτιέρα
Για το γαρνίρισμα
Τριμμένο ινδοκάρυδο 
Παγωτό βανίλια ή ινδοκάρυδο (συνταγή ΕΔΩ)
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Βάζουμε σε ένα μπολ, τα αυγά με τη ζάχαρη και τα χτυπάμε για λίγο με μίξερ χειρός, μέχρι να αφρίσουν.
Προσθέτουμε τον πολτοποιημένο ανανά, το ινδοκάρυδο, τη σόδα φαγητού, το γάλα, τη βανίλια και ανακατεύουμε καλά.

Προσθέτουμε το αλεύρι χτυπώντας με το μίξερ χειρός μέχρι να έχουμε ένα ομογενοποιημένο, σχετικά αραιό μείγμα.
Αλείφουμε με ελαιόλαδο μια ταρτιέρα και αδειάζουμε μέσα το μείγμα.
Ψήνουμε για 20-25 λεπτά ή μέχρι να ψηθεί η ανανόπιτα και να πάρει ένα χρυσόξανθο χρώμα η επιφάνειά της.
Αφήνουμε να κρυώσει λίγο και μετά κόβουμε σε κομμάτια.
Ιδανικά, σερβίρουμε με παγωτό βανίλια ή ινδοκάρυδο!
TIPS
* Επιλέγουμε εμείς την τελική υφή της πίτας βάζοντας το αντίστοιχο αλεύρι. Βάζοντας 150γρ. καλαμποκάλευρο η πίτα μας γίνεται στερεή μεν αλλά με αρκετά υγρή υφή σαν σιροπιασμένη.
Αυξάνοντας το αλεύρι στα 180 γρ. η πίτα γίνεται με πιο στερεή υφή σχεδόν σαν κέικ.


Διαβάστε Περισσότερα ...

Η δική μου κρεμμυδομανιταροζαμπονοτυρόπιτα... και οι γλωσσοδέτες

Καλημέρα και καλή εβδομάδα! Θυμάστε τους γλωσσοδέτες που μαθαίναμε όταν πηγαίναμε στο σχολείο; Μη μου πείτε ότι δεν θυμάστε το "σκουληκομυρμηγκότρυπα" ή το "μια πάπια μα τί πάπια, μια πάπια με παπιά" που έπρεπε να πούμε γρήγορα για να αποκτήσουμε την αντίστοιχη γλωσσική ικανότητα; Εεεε λοιπόν και ο δικός μου τίτλος εκεί ανήκει! χαχαχαχα
Πέρα όμως από τον γλωσσοδέτη τη σκέψη μου απασχόλησε αυτή την εβδομάδα μια πίτα που ανήκει στην οικογενειακή παράδοση αν και όχι ακριβώς με την ίδια γέμιση.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Μια ιδιαίτερη σαλάτα με κεράσια

Καλημέρα σας!! Να και πάλι η Παρασκευή και μάλιστα παραμονή της μεγάλης γιορτής της Παναγίας. 
Κατ' αρχήν θα ήθελα να ευχηθώ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ΚΑΛΑ στην αδερφούλα μου που είχε εχθές γενέθλια! 
Διαβάστε Περισσότερα ...

Πολύχρωμο κριθαρότο με μεθυσμένο κοτόπουλο

Ρετσίνα... ένα βασικό, παραδοσιακό κρασί του ελληνικού τραπεζιού με ιδιαίτερη γεύση και κεχριμπαρένιο χρώμα. Το κρασί της ταβέρνας, φθηνό και άφθονο για τους πολλούς που περιέχει ρετσίνι σαν φυσικό συντηρητικό αλλά και αντισηπτικό. Ένα κρασί λαϊκό, απλό, ανεπιτήδευτο που όμως τα τελευταία χρόνια έμεινε λίγο παραπονεμένο και περιφρονημένο, παραγκωνισμένο από ...διάσημα λευκά κρασιά με φρουτώδη γεύση και υψηλή καταγωγή! Κι όμως η ρετσίνα έχει την ιστορία της! 
Οι Μινωίτες καλλιεργούσαν σταφύλια και τα "πατούσαν", παράγοντας κρασί με ρητίνη, που το αποκαλούσαν "ρητινίτη οίνο" ήδη από το 1700 π.Χ. που το χρησιμοποιούσαν στη μαγειρική τους γιατί θεωρούσαν ότι έτσι αναδεικνύονταν τα φαγητά. Μια άλλη εκδοχή θέλει τους αμφορείς με τα λευκά κρασιά να σφραγίζονται με ρετσίνι πεύκου και μέχρι να καταναλωθούν η γεύση τους αλλοιώνονταν απ' αυτό.
Στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα, η ρετσίνα παράγονταν με κρασί χαμηλής ποιότητας και διατηρούνταν σε βαρέλια μια και ο κόσμος ήθελε φθηνό και χύμα κρασί. Η ρητίνη "βοηθούσε" στη γευστική βελτίωση αυτών των υποβαθμισμένων κρασιών. 'Ηταν το διάσημο "κρασί" της Αττικής μια και στη Μακεδονία τα κρασιά ήταν λίγο πιο "μαλακά" και γλυκά αν και η μίξη ρετσίνας με cola είναι χαρακτηριστική της περιοχής, αγαπημένη από τους οπαδούς του ΠΑΟΚ και αποκαλείται "toumba libre". Σε μια άλλη μοντέρνα εκδοχή αναμειγνύεται με ανθρακούχο νερό για να αποκτήσει περισσότερη γλύκα.
Η ποικιλία "Σαββατιανό" είναι ιδανική για τη ρετσίνα λόγω της χαμηλής της οξύτητας αλλά και της έντονης παρουσίας της στον Ελλαδικό χώρο. Έτσι το 85% της ρετσίνας παράγεται από Σαββατιανό.
Η ρετσίνα "Μαλαματίνα" έχει το μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς πανελλαδικά με το 62% ενώ στην Βόρεια Ελλάδα έχει σκαρφαλώσει στο 92% της κατανάλωσης. Φτιάχνεται από τις ποικιλίες Σαββατιανό και Ροδίτη!
Η χαρακτηριστική της γεύση δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο! Η ρετσίνα είναι από κείνα τα κρασιά που είτε τα σιχαίνεσαι είτε τα λατρεύεις αλλά ένα είναι σίγουρο ότι, παγωμένη, συνοδεύει επάξια φαγητά της ελληνικής και ανατολίτικης κουζίνας και κυρίως μεζέδες με έντονη γεύση!
Παλιότερα, σαν φοιτήτρια γευόμουν τη ρετσίνα σχεδόν πάντα με cola ή ανθρακούχο νερό. Αργότερα η ρετσίνα ξεχάστηκε και το κυνήγι των ... εντυπωσιακών και ανώτερων λευκών κρασιών με συνεπήρε!!! Έλα όμως που η Ελλάδα είναι συνδεδεμένη με τη ρετσίνα; Έλα όμως που τις προάλλες στο σούπερ μάρκετ πέρασα από μπροστά της, αρχικά αδιάφορη και μετά κάνοντας μερικά βήματα πιο πίσω στάθηκα αναποφάσιστη. Άπλωσα διστακτικά το χέρι και πήρα ένα μικρό μπουκάλι ...έτσι για δοκιμή! Η ρετσίνα είχε να μπει στο σπίτι μας κάτι χρόνια! Τώρα όμως θα έμπαινε και μάλιστα πολύ δυναμικά... μ' ένα φαγητό στο οποίο χάρισε μιαν άλλη, πιο πικάντικη πινελιά, αυτή της ρητίνης του πεύκου, αυτή της Ελλάδας! Το αποτέλεσμα με δικαίωσε στο ακέραιο!!  
Κάντε μια δοκιμή...φυσικά με τη ρετσίνα που εσείς αγαπάτε και γεύεστε... αξίζει!!

ΥΛΙΚΑ για 4 μερίδες
Για το κοτόπουλο
100 ml ελαιόλαδο
4 μπουτάκια κοτόπουλου χωρίς κόκκαλο, σε μεγάλα κομμάτια
1 μεγάλο κρεμμύδι σε λεπτές φέτες
1 κίτρινη πιπεριά κομμένη σε λωρίδες
1 κόκκινη πιπεριά κομμένη σε κομμάτια
1 πορτοκαλί πιπεριά κομμένη σε λωρίδες
Χυμός από 1 λεμόνι
3 κ.γλ. μουστάρδα πικάντικη
1 κλαδάκι φρέσκο δεντρολίβανο
1 κλαδάκι θυμάρι
250 ml ρετσίνα
Αλάτι & Πιπέρι
Για το κριθαρότο
400 γρ. μέτριο κριθαράκι
2 κ.σ. βούτυρο
600-700 ml ζωμό κότας (ή νερό)
Αλάτι & Πιπέρι

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Για το κοτόπουλο
Αλατοπιπερώνουμε το κοτόπουλο.
Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το ελαιόλαδο και μόλις ζεσταθεί προσθέτουμε το κρεμμύδι, τις πιπεριές και  το κοτόπουλο. 
Σοτάρουμε μέχρι να ροδίσουν.
Στο χυμό λεμονιού διαλύουμε τη μουστάρδα και σβήνουμε μ' αυτό το μείγμα το κοτόπουλο.
Αφού πάρει μια βράση, προσθέτουμε τη ρετσίνα και 1/2 ποτήρι νερό.
Αφήνουμε το φαγητό να σιγοβράσει για 20 λεπτά, περίπου ή μέχρι να εξατμιστούν όλα τα υγρά του και να δούμε ότι το κοτόπουλο έχει μαλακώσει.
Σερβίρουμε με κριθαρότο και συνοδεύουμε με ρετσίνα.
Για το κριθαρότο
Βάζουμε σε μια μικρή κατσαρόλα το βούτυρο και το αφήνουμε σε σιγανή προς μέτρια φωτιά.
Μόλις το βούτυρο ζεσταθεί προσθέτουμε το κριθαράκι και το αφήνουμε για 1 λεπτό (ή μέχρι να πάρει ένα ελαφρώς καστανό χρώμα) να σοταριστεί ανακατεύοντάς το συνεχώς με μια ξύλινη κουτάλα.
Προσθέτουμε σταδιακά το ζωμό κότας (ή το νερό) και αφήνουμε ενδιάμεσα το κριθαρότο να βράσει και να εξατμίζεται ο ζωμός πριν ρίξουμε την επόμενη δόση.
Σερβίρουμε το κριθαρότο με το κοτόπουλο και το περιχύνουμε με λίγη από τη σάλτσα με τις πιπεριές.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Η μαρμελάδα του ...πάθους!

Καλημέρα και καλή εβδομάδα!! 
Μαρμελάδα μαραπέλλα (το δαμάσκηνο-βανίλια στην Κυπριακή διάλεκτο) ή αλλιώς βανίλια με αρμενιακό δαμάσκηνο (ή κοινώς βερίκοκο) και κανέλα. Ένας συνδυασμός που, για όσους δεν έχουν λατρεία στην κανέλα όπως εγώ, μπορεί να φαντάζει χειμωνιάτικος αλλά δεν είναι καθόλου αν σκεφτεί κανείς την γνωστή κανελάδα, το παραδοσιακό ρόφημα-αναψυκτικό κάποιων νησιών του Αιγαίου.
Την αρχική ιδέα για μαρμελάδα με βανίλιες και κανέλα μου την χάρισε μια αγαπημένη φίλη blogger, η Ρούλα η Σμαραγδένια που την είχε δει από μια άλλη φίλη την Ράνια και την ευχαριστώ πολύ. Έτσι, από τη μέρα που πήρα το μήνυμά της η γλυκιά κατακόκκινη μαρμελάδα ...τρύπωσε στο νου και την καρδιά μου! Ονειρευόμουν τη γεύση της αλλά κάτι μου έλειπε μια, και ως γνωστόν, αγαπώ πολύ τα μείγματα φρούτων για μαρμελάδες. Τότε ήταν που βρέθηκαν μπροστά μου, μέσα στην φρουτιέρα μερικά βερίκοκα που ωρίμαζαν με την ησυχία τους. Η ώρα είχε φτάσει!! Ο συνδυασμός είχε αποφασιστεί και το παιχνίδι είχε τελειώσει ("the game is over" είχε, πρόσφατα σχετικά, ειπωθεί σε κάποιο άλλο μέρος και με κάποια άλλη αιτία)! 
Είμαι απόλυτα σίγουρη ότι θυμάστε τη συνέχεια (και ποιός άλλωστε μπορεί να την ξεχάσει)... ήρθαν τα πάνω κάτω που λέμε κι εμείς οι ...Ευρωπαίοι!! Εδώ μπορεί να μην ήρθαν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο τα πάνω κάτω αλλά τα βερίκοκα με τα δαμάσκηνα, τα μήλα και η κανέλα μπήκαν όλα στην ίδια κατσαρόλα και... έκαναν μια κατακόκκινη μαρμελάδα, πολύ αρωματική και πολύ μα πολύ ιδιαίτερη, έως παραδεισένια γεύση αλλά και επίγευση! Μια μαρμελάδα με το πιο όμορφο και γλυκό κόκκινο, το κόκκινο του πάθους που την αναζητά ο ουρανίσκος επάνω σε ψωμί με βούτυρο ή τυρί κρέμα αλλά και πάνω σε δροσερό γιαούρτι, ρυζόγαλο ή κρέμα. Πάμε να δούμε πόσο απλή είναι η διαδικασία της;;;
ΥΛΙΚΑ για 3 βαζάκια 350 γρ. (περίπου)
400 γρ. βερίκοκα (καθαρό βάρος)
400 γρ. βανίλιες (δαμάσκηνα) (καθαρό βάρος)
2 μήλα κόκκινα 
550 γρ. ζάχαρη
1 ξυλάκι κανέλας
Χυμό από 1 μικρό λεμόνι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Πολτοποιούμε (ψιλοκόβουμε) τα φρούτα στο multi χωρίς να τα ξεφλουδίσουμε.
Τα βάζουμε σε μια κατσαρόλα μαζί με τη ζάχαρη και το ξυλάκι της κανέλας.
Αφήνουμε τη μαρμελάδα να βράσει σε μέτρια φωτιά για 20 λεπτά και αφαιρούμε το ξυλάκι της κανέλας.
Προσθέτουμε το χυμό λεμονιού.
Αφήνουμε να πάρει 1-2 βράσεις ακόμα και μετά ελέγχουμε εάν έχει "δέσει" σωστά βάζοντας λίγη μαρμελάδα σε ένα πιατάκι που την αφήνουμε να κρυώσει.
Ύστερα, σύρουμε ένα κουτάλι στη μαρμελάδα χωρίζοντάς την σε δύο μέρη και εάν αυτά δεν ενωθούν τότε η μαρμελάδα έχει "δέσει".
Βάζουμε σε αποστειρωμένο βάζο, κλείνουμε το καπάκι και τοποθετούμε ανάποδα σε μια πετσέτα μέχρι να κρυώσει. 
Διατηρούμε σε σκοτεινό και δροσερό μέρος.
Διαβάστε Περισσότερα ...

"Μαγιονέζα" τυριού και μια πολύχρωμη σαλάτα

...από τη σαλατιέρα στο ...πάτωμα!
Καλημέρα! Χωρίς φωτιά και χωρίς πολλές θερμίδες! Αν και το καλοκαίρι αυτές τις μέρες μάλλον κάπου ξεχάστηκε και μπερδεύτηκε τα απογεύματα και νομίζει ότι έφτασαν τα πρωτοβρόχια παρ΄όλα αυτά εξακολουθεί να κάνει ζέστη και η διάθεση για πολύωρα μαγειρέματα να είναι μειωμένη.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Αρωματικές, καλοκαιρινές κροκέτες λαχανικών με ντιπ γιαουρτιού

Καλημέρα! Έχεις αλήθεια σκεφτείς τί είναι το φαγητό;; Είναι τόσο πολλά αυτά που βρίσκονται κρυμμένα σε ένα πιάτο πέρα απ' αυτό που βλέπεις και γεύεσαι! Είναι τα υλικά που κάθε ένα κρύβει τη δική του ιστορία και περιπέτεια παραγωγής μέχρι να φτάσει στον πάγκο της κουζίνας σου κι από κει στην κατσαρόλα ή τον φούρνο.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Τζιαπατάκια γεμάτα νοστιμιά!!

Καλό μήνα!! Καλή εβδομάδα και καλή μέρα να έχουμε! Απίστευτο μου φαίνεται... φτάσαμε ήδη στον Αύγουστο κι εγώ αισθάνομαι ότι δεν είχαμε φέτος καλοκαίρι, διακοπές, χαλάρωση και ...ξέρετε όλο αυτό που τόσο καιρό περιμένουμε ειδικά από το Πάσχα και μετά! Γιατί εγώ κάπως έτσι λειτουργώ... από τον Σεπτέμβριο περιμένω τα Χριστούγεννα! Μετά τα Χριστούγεννα περιμένω το Πάσχα! Μετά το Πάσχα περιμένω το καλοκαίρι που ήρθε και ...ξεχάσαμε να το προσέξουμε!
Διαβάστε Περισσότερα ...