Ο μελένιος μπακλαβάς της γιαγιάς

...αφιερωμένος στους λάτρεις των σιροπιαστών
Γλύκα άνευ ορίων!! Ένας πλούσιος μπακλαβάς ...από κείνους που όταν αρχίσεις δεν μπορείς να σταματήσεις το πηρούνι να παίρνει το δρόμο προς το στόμα! 
Μπακλαβά είχα χρόνια να κάνω. Πάντα είχα την άποψη ότι δεν μπορώ να τον πετύχω! Πότε στο ψήσιμο, πότε στη γέμιση, πότε στο κόψιμο, πότε στο σιρόπιασμα... ο μπακλαβάς ήταν για μένα μια ...κόκκινη γραμμή. Υπήρξαν άπειρες φορές που ήθελα να τον φτιάξω αλλά ως εκεί! Μόνον η επιθυμία ήταν παρούσα γιατί στο τέλος η απόφαση απομακρυνόταν με τον άλφα ή τον βήτα τρόπο.
Κι όμως, όταν ήμουν μικρή δεν υπήρχαν Χριστούγεννα που να μην υπήρχε μπακλαβάς στο σπίτι μας ή στο σπίτι της θείας μου όπου μαζευόμασταν κάθε χρόνο! Και τότε, έτρωγα του σκασμού... μέχρι να τον μπουκώσω... να μην αντέχω άλλο! Έξω κρύο, μέσα ζέστη και σε μια γωνιά μια κρυστάλλινη πιατέλα με καμπάνα που μέσα της φάνταζαν κάποια λαχταριστά κομμάτια καστανού μπακλαβά. Το σιρόπι... μια μικρή λίμνη τριγύρω και το άρωμα των καρυδιών και του κανελογαρίφαλου να αποπλανεί τον καθένα που πλησίαζε!
Ωστόσο, ο μπακλαβάς έπαιρνε και τη νηστίσιμη μορφή του... με το αραβοσιτέλαιο ή τη γνωστή μαργαρίνη στο χρυσοκίτρινο χαρτί να αντικαθιστούν το βούτυρο αλλά τότε... αααα, τότε ήταν πια άνοιξη και καταλαβαίναμε ότι το Πάσχα ήταν κοντά!
Γενικά, όπως καταλάβατε ο μπακλαβάς ήταν συχνός συγκάτοικός μας και πάντα ...πετυχημένος! Ήταν κι αυτή μια από τις αιτίες, ίσως, που πάντα έβρισκα ανεπαρκή τη δική μου απόπειρα να τον φτιάξω.
Αυτή τη φορά όμως το αποφάσισα! Ο μπακλαβάς έγινε πραγματικότητα και το μόνο που πρόσθεσα στην οικογενειακή συνταγή ήταν το σουσάμι. Λίγο η τύχη (;;), λίγο η πείρα και πολύ η διάθεση βοήθησαν στο να γίνει ο πρώτος επιτυχημένος μου μπακλαβάς αν και με λιγότερα φύλλα απ΄αυτά της συνταγής (κάτι που το μόνο που επηρέασε ήταν το πάχος του και όχι τη νοστιμιά του).
Κατόπιν τούτου και στον απόηχο των γιορτών, ένα έχω να πω... ξεπεράστε τις όποιες αμφιβολίες σας (αν έχετε) και φτιάξτε μπακλαβά... ακολουθήστε τις οδηγίες και θα έχετε μπροστά σας μια θεϊκή, παραδοσιακή, μελένια λιχουδιά!

ΥΛΙΚΑ για μια λαμαρίνα φούρνου
1 κιλό (2 πακέτα) φύλλα Βηρυτού
150 γρ. αμύγδαλα
150 γρ. καρύδια
80 γρ. σουσάμι
2 κ.σ. ζάχαρη άχνη
1 κ.γλ. γαρίφαλο σκόνη
2 κ.γλ. κανέλα
1 πρέζα μοσχοκάρυδο
1 πρέζα κόλιανδρο
150 γρ. λιωμένο βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου + 50 γρ. για την επιφάνεια (ή μαργαρίνη / ελαφρύ ελαιόλαδο / αραβοσιτέλαιο)
Για το σιρόπι
450 γρ. νερό
600 γρ. ζάχαρη
4 κ.σ. μέλι
1 ξυλάκι κανέλας
Για τη διακόσμηση
Μοσχοκάρφια (καρφάκια γαρίφαλου) τόσα όσα και τα κομμάτια του μπακλαβά

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Σε ένα μπολ, αναμιγνύουμε όλα τα υλικά της γέμισης και με ένα κουτάλι τα ανακατεύουμε καλά.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 160 βαθμούς Κελσίου στις αντιστάσεις (πάνω και κάτω) και στον αέρα.
Μετρούμε τα φύλλα, κρατάμε 3 ή 4 φύλλα χωριστά και τα υπόλοιπα τα χωρίζουμε στη μέση.
Αλείφουμε το ταψί με λίγο βούτυρο και στρώνουμε το πρώτο φύλλο.
Αλείφουμε και πάλι με λίγο βούτυρο και στρώνουμε το επόμενο φύλλο, επαναλαμβάνοντας τη διαδικασία μέχρι να τελειώσουν τα μισά φύλλα.
Χωρίζουμε τη γέμιση σε 3 μέρη και απλώνουμε το πρώτο μέρος επάνω στο φύλλο.
Μετά χρησιμοποιούμε το πρώτο από τα 3 φύλλα, που το στρώνουμε χωρίς να το αλείψουμε με βούτυρο.
Ρίχνουμε την δεύτερη δόση γέμισης και μετά στρώνουμε το δεύτερο φύλλο.
Ρίχνουμε και την τρίτη δόση γέμισης και στρώνουμε το τρίτο φύλλο.
Αλείφουμε με βούτυρο και αρχίζουμε να στρώνουμε τα υπόλοιπα φύλλα, βουτυρώνοντας κάθε ένα που τοποθετούμε στο ταψί.
Μόλις τα φύλλα τελειώσουν, βάζουμε σε μια μικρή κατσαρόλα τα 50 γρ. από το βούτυρο και, σε σιγανή φωτιά, το αφήνουμε να λιώσει και να καεί ελαφρά χωρίς όμως να σκουρύνει.
Περιχύνουμε μ' αυτό την επιφάνεια του μπακλαβά.
Με ένα μαχαίρι χαράζουμε την επιφάνεια (δεν πρέπει να κοπεί μέχρι κάτω) του γλυκού και σε κάθε κομμάτι (τετράγωνο ή ρόμβο) καρφώνουμε ένα μοσχοκάρφι (γαρίφαλο καρφάκι) για άρωμα και για να μην "φύγουν" τα φύλλα από τη θέση της έλεγε η γιαγιά μου!
Βάζουμε το γλυκό στον προθερμασμένο φούρνο και ψήνουμε για 35-40 λεπτά ή μόλις δούμε ότι ο μπακλαβάς πήρε ένα έντονο καστανό χρώμα.
Ο μπακλαβάς πρέπει να γίνεται σκούρος με το ψήσιμο γιατί με σιρόπι το χρώμα του "ανοίγει".
Ετοιμάζουμε το σιρόπι
Στο μεταξύ, όση ώρα ψήνεται ο μπακλαβάς, εμείς ετοιμάζουμε το σιρόπι βάζοντας όλα τα υλικά σε μια κατσαρόλα.
Το αφήνουμε να βράσει για 3-4 λεπτά και μετά το αποσύρουμε από τη φωτιά και το αφήνουμε για 2 λεπτά.
Ενώ το γλυκό είναι ζεστό το περιχύνουμε με το, επίσης, ζεστό σιρόπι.
Το αφήνουμε για 1-2 ώρες έτσι ώστε να απορροφήσει το σιρόπι του και μετά σερβίρουμε συνοδεύοντας με γλυκό Σαμιώτικο κρασί.
** Εάν τον θέλουμε νηστίσιμο μπορούμε να αντικαταστήσουμε το βούτυρο με μαργαρίνη, ελαφρύ ελαιόλαδο ή αραβοσιτέλαιο.

22 σχόλια:

  1. Παραδοσιακός και λαχταριστός!!!!!

    Καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μου θύμισες το μπακλαβά της μαμάς μου με δικά της φύλλα πολλά. Άσχετα αν εγώ ποτέ δεν τον έτρωγα και τώρα τον νοσταλγώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ κάνω δοκιμές σε χειροποίητο φύλλο μπακλαβά Ξανθή. Εγώ πάντα τον λάτρευα!

      Διαγραφή
  3. Πολυ ωραιος φαινεται ;)

    http://beautyfollower.blogspot.gr/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πωπω! Στ' ορκίζομαι, νιώθω σαν να έχω στη μύτη μου αυτό το εκπληκτικό άρωμα!!!!
    Λιώνω!!!!
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έφτασε μέχρι εκεί το άρωμα κανελογαρίφαλου και μελιού;;; :)

      Διαγραφή
  5. Τρελαίνομαι για μπακλαβά και ο δικός σου είναι τέλειος!!
    Μου αρέσει που είναι λεπτός έτσι θα μπορώ να τρώω περισσότερο!!
    Πολλά φιλιά βασιλική μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έγινε πολύ ωραίος αν και λίγο λεπτός γιατί ήθελε περισσότερα φύλλα!
      Φιλιά Μάχη!

      Διαγραφή
  6. Μελένιο μπακλαβά!!! Είναι λαχταριστός με όλα τα συστατικά του και περιτριγυρισμένος με τα όμορφα αναλυτικά σου λόγια !! Ε ναι θα το τολμήσω και εγώ Κική μου , ολόκληρο καταβατό έγραψες και ευχαριστούμε !!!
    Φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κανελογαρίφαλο, καρύδια, αμύγδαλα, σουσάμι και μέλι... όνειρο είναι Νικόλ ...να τον φτιάξεις!! :)

      Διαγραφή
  7. Πολύ ωραίος, πολύ λαχταριστός! Γεια στα χέρια σου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσε Μαρία... μια διαχρονική γλύκα είναι που με το μέλι έγινε ακόμα πιο ωραία λιχουδιά! :)

      Διαγραφή
  8. Γενικά με τα σιροπιαστά δεν τα πάω καλά, όχι από θέμα γεύσης αλλά γιατί λόγω της μεγάλης ποσότητας βουτύρου με πειράζουν.
    Ο μπακλαβάς όμως είναι η εξαίρεση στον κανόνα! Και μ'αρέσει που δεν έχεις πολλά φύλλα, απολαμβάνεις καλύτερα έτσι την γέμιση!
    Καλό σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αληθεια είναι ότι οι θερμίδες περισσεύουν και ο μπακλαβάς είναι πάντα ένα "βαρύ" γλυκό αλλά αν βάλεις λιγότερο βούτυρο και το υπόλοιπο το αντικαταστήσεις με ελαφρύ ελαιόλαδο ή αραβοσιτέλαιο γίνεται εξίσου νόστιμος!
      Καλή σου μέρα!

      Διαγραφή
  9. Τρελαίνομαι για μπακλαβά είναι από τα αγαπημένα μου σιροπιαστά γλυκά! Ευχαριστούμε πολύ για την λαχταριστή συνταγή! Πολλά φιλιά, καλό ΣΚ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχχχ, έχω την εντύπωση ότι είναι ελάχιστα τα άτομα που δεν εκτιμούν τον μπακλαβά μια και είναι ένα από τα πιο παραδοσιακά γλυκά!
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  10. Κατά κανόνα δεν τρώγω γλυκά. Όταν βρω όμως ωραία συροπιαστά, τα τσακίζω. Αυτά και τα Ανδριώτικα αμυγδαλωτά!!!!
    Καλή Κυριακή, Κική μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ πάλι τα τσακίζω, Φιλία μου... σκέψου ότι μπορώ να φάω γλυκό αντί για φαγητό (σαν φοιτήτρια το έκανα αυτό κάποιες φορές χιχιχιχιχι)!!!
      Από την άλλη... τα σιροπιαστά είναι μια δική τους κατηγορία και ειδικά όταν είναι ωραία είναι φοβερές λιχουδιές!!!
      Φιλιά!

      Διαγραφή

Η γνώμη σας είναι πολύτιμη!