Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Brownies με κακάο...απίστευτα σοκολατένια!

Σοκολατένια όσο δεν πάει άλλο! Σύμφωνα με την Huffington post τόσο ωραία που δεν χρειάζεται να ψάξουμε για κάποια άλλη συνταγή για brownies αν έχουμε τη συγκεκριμένη!
Συνήθως, όσοι αγαπούν την σοκολάτα αμφιβάλουν για τα γλυκά με κακάο, λέγοντας ότι δεν είναι αρκετά σοκολατένια. Πρώτο παράδειγμα, ο νονός της μικρής μας Βασιλικής λίγο πριν δοκιμάσει από το σοκολατένιο κέικ με παντζάρια που είχα φτιάξει (ΕΔΩ). Μετά τη δοκιμή άλλαξε γνώμη παρά τα όσα πρέσβευε λίγο πριν! :) Τελικά, αυτά τα γλυκά που, ενώ έχουν κακάο, μοιάζουν να έχουν άπειρη σοκολάτα μέσα αποτελούν από μόνα τους μια κατηγορία, ιδανική για όλους και ειδικά για τους σοκολατομανείς.
Κάτι αντίστοιχα μαγικό συμβαίνει με τούτα δω τα brownies που παρόλο που δεν έχουν ίχνος λιωμένης σοκολάτας κι έχουν μόνον απλό κακάο μόλις τα βάζεις στο στόμα νιώθεις να γεμίζεις σοκολάτα από τον ουρανίσκο μέχρι την ψυχή! Οι αισθήσεις στήνουν χορό όλες μαζί κι όλα τα προβλήματα της καθημερινότητας παίρνουν έναν δρόμο χωρίς άμεση επιστροφή!
Αυτά τα σκουρόχρωμα, βαθιά σοκολατένια και καρυδάτα brownies, με την υπέροχα μαλακή υφή που αν και κρύβεται όταν μπουν στο ψυγείο εμφανίζεται εάν μπουν στο φούρνο μικροκυμμάτων και ζεσταθούν ελαφρά. Ξαναγίνονται μαλακά, ζουμερά και θεϊκά νόστιμα και σε κάνουν να σκέφτεσαι να τα κρύψεις για να μην τα μοιραστείς με κανέναν άλλο... να είναι μόνον δικά σου!!
ΥΛΙΚΑ για ένα ταψί 25x25 εκ.
140 γρ. βούτυρο
250 γρ. ζάχαρη
60 γρ. κακάο σε σκόνη
2 μεγάλα αυγά από το ψυγείο
70 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
80 γρ. καρύδια ψιλοκομμένα 
1 πρέζα αλάτι
2 κάψουλες βανιλίνης
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170 βαθμούς Κελσίου.
Τοποθετούμε μια κατσαρόλα σε σιγανή φωτιά (ή σε μπαιν μαρί) και βάζουμε μέσα το βούτυρο, το κακάο, τη ζάχαρη και το αλάτι.
Αφήνουμε την κατσαρόλα σε σιγανή φωτιά μέχρι να λιώσει το βούτυρο.
Ανακατεύουμε καλά μέχρι να έχουμε ένα ομοιογενές μείγμα.
Αποσύρουμε από την ηλεκτρική εστία και αφήνουμε να κρυώσει για λίγο.
Προσθέτουμε ένα ένα τα αυγά ανακατεύοντας το μείγμα.
Ρίχνουμε το αλεύρι και ανακατεύουμε καλά.
Τέλος, προσθέτουμε τα καρύδια ανακατεύοντας και πάλι.
Καλύπτουμε το ταψί με αντικολλητικό χαρτί και ρίχνουμε μέσα το μείγμα. 
Ψήνουμε για 25-30 λεπτά και δοκιμάζουμε βυθίζοντας ένα ξυλάκι για σουβλάκι εάν έχει ψηθεί.
Όταν βγάζουμε το ξυλάκι πρέπει να έχει ελάχιστο από το μείγμα του μπράουνι.
Βγάζουμε από το φούρνο και αφήνουμε να κρυώσουν εντελώς πριν κόψουμε σε κομμάτια αν και κόβονται καλύτερα εάν μπουν για λίγο στο ψυγείο.
Απολαμβάνουμε σκέτα ή με μια μπάλα παγωτό καραμέλα ή βανίλια.
Πηγή συνταγής: ΕΔΩ

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

Καπονάτα, η Ιταλίδα γόησσα συνοδεύει πένες ολικής άλεσης κι ένα νέο μάθημα

Καλή σας μέρα! Σήμερα θα σας συστήσω μια γοητευτική Ιταλίδα από τη Σικελία με ξεκάθαρα Μεσογειακό ταμπεραμέντο. Γεννημένη κάπου στο 1700 και, πιθανά με περσική καταγωγή, ξεκίνησε την "καριέρα" της σαν πρωταγωνίστρια στο Ιταλικό τραπέζι με μόνη παρέα φέτες φρυγανισμένου ψωμιού. Στο διάβα της ζωής της όμως έγινε τόσο αγαπητή που πήρε διάφορους ρόλους! Έτσι, βρέθηκε να συνοδεύει κοτόπουλο, ψάρι, ζυμαρικά, ρύζι! Το σημαντικό είναι ότι τόσα χρόνια μετά τη γέννησή της εξακολουθεί να είναι επίκαιρη και άκρως σαγηνευτική όπου και όποτε κι αν εμφανιστεί.
Και βέβαια εγώ μπορεί να σας την σύστησα αλλά είμαι απόλυτα σίγουρη ότι ήδη την γνωρίζετε γιατί έτσι κι αλλιώς θυμίζει και κάτι από καλοκαιρινή Ελλάδα γιατί... μη μου πείτε ότι δεν θυμίζει λίγο το ελληνικό τουρλού! 
Υπέροχη κρύα σαν σαλάτα, ακόμα πιο υπέροχη επάνω σε φέτες με λίγο κατσικίσιο τυρί κι ακόμα πιο τέλεια επάνω σε ζυμαρικά όπως θα την δείτε σήμερα!
Η δική μου εκδοχή έχει τις πιπεριές και τις μελιτζάνες λίγο ψημένες στο φούρνο για να αποφύγω το πολύ σοτάρισμα και επιπλέον τα μικρά κομμάτια των λαχανικών μια και πάντα αντιπαθούσα ακόμα και το τουρλού όταν τα λαχανικά ήταν σε μεγάλα κομμάτια!
ΥΛΙΚΑ για 4 μερίδες
2 μελιτζάνες, σε φέτες χοντρές
2 κόκκινες πιπεριές, σε κομμάτια
1 μεγάλο κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
2 σκελίδες σκόρδο, ψιλοκομμένες
3 κ.σ. κάπαρη
2 κ.σ. κουκουνάρι
8-10 ελιές πράσινες γεμιστές με κόκκινη πιπεριά, σε ροδέλες
250 γρ. συμπυκνωμένο χυμό ντομάτας (ή 4 μεγάλες, ώριμες ντομάτες ξεφλουδισμένες, σε κύβους)
1 κ.σ. φύλλα σέλινου, ψιλοκομμένα (προαιρετικά... εγώ δεν έβαλα)
1 κ.σ. καστανή ζάχαρη
4 κ.σ. ελαιόλαδο
3 κ.σ. μηλόξιδο
Αλάτι & πιπέρι
1/2 κ.γλ. βασιλικό
1/3 κ.γλ. ρίγανη 
1 πρέζα θυμάρι
Ζυμαρικά ολικής άλεσης
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς Κελσίου.
Κόβουμε τις μελιτζάνες σε χοντρές φέτες και τις πιπεριές σε μεγάλα κομμάτια.
Τα βάζουμε σε λαμαρίνα φούρνου στρωμένη με αντικολλητικό χαρτί και τα πασπαλίζουμε με λίγο αλάτι, θυμάρι και ρίγανη.
Ψήνουμε τα λαχανικά για 20 λεπτά, ίσα ίσα να μαραθούν και να μαλακώσουν.
Στο μεταξύ, βράζουμε τα ζυμαρικά σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας.
Αφού τα βγάλουμε από το φούρνο, τα κόβουμε σε μικρά (ή μεγαλύτερα) κομμάτια.
Σε αντικολλητικό τηγάνι βάζουμε το ελαιόλαδο και μόλις ζεσταθεί προσθέτουμε το κρεμμύδι, το σκόρδο, το κουκουνάρι, τις ελιές, την κάπαρη και το σκόρδο.
Τα αφήνουμε λίγο να σοταριστούν και προσθέτουμε τις μελιτζάνες, και τις πιπεριές.
Σβήνουμε με το μηλόξιδο και αμέσως προσθέτουμε τον συμπυκνωμένο χυμό ντομάτας.
Προσθέτουμε τη ζάχαρη, τον βασιλικό,  λίγη ακόμα ρίγανη και θυμάρι καθώς και 150 ml νερό.
Αφήνουμε τη σάλτσα να βράσει και να εξατμιστούν τα υγρά της.
Σερβίρουμε επάνω στα ζυμαρικά και γαρνίρουμε με λίγο τριμμένο κεφαλοτύρι ή πεκορίνο Αμφιλοχίας.
TIPS
* Εάν η καπονάτα μας αρέσει μπορούμε να φτιάξουμε πιο μεγάλη ποσότητα και να γεμίσουμε βαζάκια που θα τα αποστειρώσουμε βράζοντάς τα, θα τα κλείσουμε αεροστεγώς και θα έχουμε έτοιμη μια σπιτική καλοκαιρινή λιχουδιά για ζυμαρικά, ομελέτα, ψητό κοτόπουλο ή φιλέτο ψαριού αλλά και για μπρουσκέτες.

Πριν κλείσω την ανάρτηση αυτή θα ήθελα να σας γνωστοποιήσω ένα νέο μάθημα που κάνουμε στην αίθουσα "Tante Kiki". 
Ένα μάθημα ροζ και κόκκινο, πολύ αρωματικό όσο και καλοκαιρινό! Ελάτε να κάνουμε παρέα φτιάχνοντας γλυκά με φράουλες, κουβεντιάζοντας, μαθαίνοντας πώς θα στήσουμε έναν φραουλένιο μπουφέ για πάρτυ ή βάπτιση και δοκιμάζοντας νοστιμιές! Θα περάσουμε τέλεια και θα έχουμε και δωράκια για σας που θα μας τιμήσετε με την παρουσία σας. 
Για περισσότερες λεπτομέρειες κάντε κλικ ΕΔΩ.


Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

Ατομικό καλτσόνε στο τηγάνι

Καλημέρα και καλή εβδομάδα! Ελπίζω να είναι μια καλή και ήρεμη εβδομάδα!
Είναι στιγμές που αναρωτιέμαι... πόσοι, άραγε είναι αυτοί που δεν τρώνε πίτσα; Δεν ξέρω και φαντάζομαι ότι δεν υπάρχει τρόπος να το βρω... εκείνο που ξέρω καλά είναι ότι τα μηχανάκια των ντελίβερυ πηγαινοέρχονται κι ότι όσοι δεν αγαπούν την έτοιμη πίτσα που ανήκει στην κατηγορίων των νόστιμων πλην όμως βρώμικων junk food αγαπούν την σπιτική της εκδοχή που την μεταμορφώνει σε ένα γεύμα με άπειρες παραλλαγές γεύσης όσον αφορά στη γέμιση και στη ζύμη αλλά και στις θερμίδες.
Προσωπικά, λατρεύω την πίτσα και ιδιαίτερα τη σπιτική εκδοχή της όπου μπορείς να χρησιμοποιήσεις τα υλικά που θέλεις, τη ζύμη που θέλεις, τις θερμίδες (περίπου) που θέλεις και κυρίως να ξέρεις ότι είναι καθαρή και, γιατί όχι, υγιεινή! Πρέπει όμως να δηλώσω, ευθαρσώς και κάτι ακόμα... ότι απ' όλη την πίτσα αυτό που κυρίως με ξετρελλαίνει είναι η... ζύμη! Η ζύμη που είναι κρατσανιστή γύρω γύρω και πιο μαλακή στο κέντρο επειδή έχει "βραχεί" από το ζουμάκι της γέμισης που στρογγυλοκάθεται πάνω της (όποια κι αν είναι). Ναι ...είμαι ψωμού! Νομίζω ότι θα μπορούσα να ζήσω με ψωμί και... κάτι άλλο ...μάλλον τυρί ...ναι, σίγουρα τυρί φέτα, κασέρι ή γραβιέρα, δεν με πειράζει!
Αυτός είναι ο λόγος που λατρεύω και το καλτσόνε,  την κλειστή εκδοχή της πίτσας. Εκείνο που τρως διπλάσια ζύμη με την ίδια ποσότητα γέμισης και γεμίζει το στόμα σου από ψημένο, πεντανόστιμο, αφράτο ...ψωμάκι.
Κι εκεί που τα σκέφτομαι όλα αυτά και το όραμα του καλτσόνε εμφανίζεται σε συννεφάκι ...ολοζώντανο μπροστά στα μάτια μου... εκεί εμφανίζεται ένα διαβολάκι από δίπλα με ένα ipad στα χέρια που στην οθόνη του δείχνει μια παραλία γεμάτη πολύχρωμες ομπρέλες και ξαπλώστρες αλλά και τύπισσες που ...κάνουν μπάνιο και δείχνουν τα ...φιδίσια κορμιά τους!!! Άντε τώρα εσύ να φας κανονικό καλτσόνε!!!! Αδύνατον να το φας χωρίς να σε φάνε οι τύψεις!!  
Πάνε, πέρασαν ανεπιστρεπτί, εκείνα τα χρόνια που γέμιζες το στόμα με τεράστιες μπουκιές από κείνη τη μαμαδίστικη πίτσα που πάνω σε ένα αφράτο πλην όμως χοντρουλό στρώμα ζύμη απλώνονταν νωχελικά ντομάτες, τυριά, πιπεριές, ζαμπόν και σαν επιστέγασμα κατέφθανε ένα στρώμα από χτυπημένο αυγό με λίγο γάλα!
Τώρα, μεγάλωσες, προτιμάς κάτι πιο ...εξευγενισμένο, πιο γυναικείο, πιο στυλάτο και σίγουρα πιο υγιεινό. Κάτι τέτοιο σας προτείνω σήμερα! Ένα καλτσόνε ...διαφορετικό! Ένα καλτσόνε πολύ νόστιμο, άκρως χορταστικό και σχεδόν... διαίτης!! Εντάξει, ας μην υπερβάλλω!! Μπορεί όχι ακριβώς διαίτης αλλά σίγουρα με πολύ λιγότερες θερμίδες από το κανονικό. Eξάλλου τώρα πια δεν κάνουμε δίαιτα, κάνουμε διατροφή οπότε κι αυτό επιτρέπεται αρκεί να κάνουμε λίγη γυμναστική.
Τί λέτε;; Θέλετε να το φτιάξουμε μαζί αυτή την απλή εκδοχή του όπου, βέβαια, μπορούμε να προσθέσουμε και μανιτάρια ή λιαστές ντομάτες ...έτσι για να τονίσουμε τη γεύση του ακόμα περισσότερο.
ΥΛΙΚΑ
1 τορτίγια 
4 κ.σ. μοτσαρέλα (ή gouda) με λίγα λιπαρά, τριμμένο
1 ντομάτα ξεφλουδισμένη και κομμένη σε φέτες
1/2 πιπεριά πράσινη σε ροδέλες
1/2 πιπεριά κόκκινη σε ροδέλες 
3-4 κ.σ. τεμαχισμένο ψητό κοτόπουλο* (ή 2 φέτες ζαμπόν γαλοπούλας με λίγα λιπαρά, ψιλοκομμένο)
Μερικά φυλλαράκια φρέσκιας ρίγανης (ή 1 πρέζα ξερή ρίγανη)
Μερικά φυλλαράκια φρέσκου βασιλικού (ή 1/3 κ.γλ. βασιλικό ξερό)
Αλάτι και πιπέρι (όσο θέλουμε) 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ 
Βάζουμε ένα αντικολλητικό τηγάνι λίγο πιο μικρό από την τορτίγια έτσι ώστε γύρω γύρω να είναι λίγο ανασηκωμένη σε σιγανή φωτιά και το αφήνουμε να ζεσταθεί καλά.
Τοποθετούμε μέσα την τορτίγια, επάνω βάζουμε το μισό τυρί.
Συνεχίζουμε με τις φέτες ντομάτας, το κοτόπουλο, τις ροδέλες πιπεριάς και το υπόλοιπο τυρί.
Πασπαλίζουμε με το υπόλοιπο τυρί.
Ρίχνουμε λίγη ψιλοκομμένη φρέσκια ρίγανη, τα ψιλοκομμένα φύλλα του βασιλικού, λίγο αλάτι και πιπέρι.
Σκεπάζουμε το τηγάνι με ένα καπάκι και αφήνουμε την τορτίγια να ψηθεί για 5 λεπτά.
Την ανασηκώνουμε προσεκτικά από μια άκρη και την διπλώνουμε έτσι ώστε να φτιάξουμε ένα ...καλτσόνε.
Αφήνουμε για 2-3 λεπτά ακόμα μέχρι να μαλακώσουν και να μισοψηθούν η ντομάτα και η πιπεριά και βγάζουμε από το τηγάνι.
* Ιδανική λύση ανακύκλωσης να χρησιμοποιήσουμε κοτόπουλο που το έχουμε βάλει στην κατάψυξη μια και περίσσεψε από κάποιο άλλο γεύμα. Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ψητό ψιλοκομμένο κρέας ή ακόμα και μπιφτέκια.
Απολαμβάνουμε το καλτσόνε μας, χωρίς ενοχές, με λίγη ρόκα σαλάτα και με μια μπύρα ή ένα ποτήρι λευκό κρασί


Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

Kazandibi... ένα αγαπημένο γλυκό

Ένα πολύ αγαπημένο γλυκό με καταγωγή από τη γειτονική μας χώρα που το όνομά του έχει άμεση σχέση με τον τρόπο παρασκευής του (αν και όχι από την αρχή) μια και σημαίνει "ο καμένος πάτος του καζανιού". Μπορεί το όνομα του γλυκού να προήλθε
Το γνήσιο καζάν ντιπί είναι μια βελούδινη κρέμα με ρυζάλευρο (που επειδή μου είχε τελειώσει και δεν βρήκα άλλο εδώ γύρω το έκανα με νισεστέ) και βουβαλίσιο γάλα. 
Το καζάν ντιπί είναι μια ακόμα απόδειξη ότι μερικές φορές από τα λάθη μπορούν να προκύψουν υπέροχες νοστιμιές! Λέγεται ότι κάποτε ο μάγειρας κάποιου παλατιού ξέχασε την κρέμα του Σουλτάνου στη φωτιά και την έκαψε! Δεν προλάβαινε όμως να κάνει άλλη κι έτσι την πασπάλισε με ζάχαρη και τη σέρβιρε σαν καινούργιο γλυκό που για καλή του τύχη άρεσε! 
Θυμίζει έντονα την γαλλική κρεμ μπρυλέ (crème brûlée) και είναι μια κρέμα που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο!
Ο παραδοσιακός τρόπος παρασκευής είναι αυτός που σας περιγράφω παρακάτω αν και το σερβίρισμα σε κομμάτια δεν είναι καθόλου παραδοσιακό. Η παράδοση θέλει τούτο το γλυκό να μην έχει ιδιαίτερο πάχος, να κόβεται σε λωρίδες μέσα στο ταψί και να σερβίρεται τυλιγμένο σε ρολό.
Όπως και να είναι σερβιρισμένο πάντως είναι ένα γλυκό πάθος η γεύση του!! Μην το περιφρονήσετε!!! :)
ΥΛΙΚΑ για ένα ταψί 20x25 (ή 25x30)
1 λίτρο γάλα πλήρες 
90 γρ. νισεστέ 
220 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική
1 φακελάκι φυσική βανίλια Vahiné
2 κ.σ. ροδόνερο
1 πρέζα αλάτι
Για το ταψί
20 γρ. βούτυρο αγελάδος
6 κ.σ. άχνη
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε σε ένα μπολ, 1 φλιτζάνι από το γάλα και διαλύουμε σ' αυτό τον νισεστέ.
Βάζουμε το υπόλοιπο γάλα, με τη ζάχαρη, τη βανιλίνη και το αλάτι σε μια κατσαρόλα και το αφήνουμε σε σιγανή φωτιά μέχρι να ζεσταθεί καλά αλλά όχι να βράσει.
Μόλις το γάλα ζεσταθεί, το ανακατεύουμε για να βεβαιωθούμε ότι η ζάχαρη έχει λιώσει και προσθέτουμε το γάλα με τον διαλυμένο νισεστέ.
Αφήνουμε την κρέμα σε σιγανή προς μέτρια φωτιά, ανακατεύοντας συνεχώς μέχρι να βράσει και να πήξει.
Την αποσύρουμε από την εστία της κουζίνας και την αφήνουμε στην άκρη μέχρι να ετοιμάσουμε το ταψί.
Αλείφουμε καλά το ταψί με το βούτυρο και πασπαλίζουμε με την άχνη τον πάτο και λίγο από τα τοιχώματα του ταψιού.
Βάζουμε μέσα την κρέμα και αφού ανάψουμε και πάλι την εστία της κουζίνας σε μέτρια φωτιά  βάζουμε το ταψί  επάνω μέχρι να "καεί" η κάτω πλευρά της κρέμας.
Μόλις "καεί" η κάτω επιφάνεια της κρέμας σ' εκείνο το σημείο, γυρίζουμε το ταψί στην άλλη πλευρά και σταδιακά "καίμε" όλη την κάτω επιφάνεια της κρέμας.
Αποσύρουμε το ταψί από την εστία, σκεπάζουμε την κρέμα με διαφανή μεμβράνη και την αφήνουμε να κρυώσει πριν την βάλουμε στο ψυγείο για 3-4 ώρες ώστε να στερεοποιηθεί εντελώς.
Εάν η κρέμα έχει αρκετό πάχος, αφού κρυώσει την σερβίρουμε σε τετράγωνα κομμάτια.
Εάν η κρέμα είναι λεπτή (έχει μικρό πάχος) μπορούμε βγάζοντάς την να την τυλίξουμε σε ρολό όπως θα δείτε στο παρακάτω βίντεο.

Πηγή: You Tube

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015

Κοτόπουλο α λα κρεμ σε light εκδοχή... σε μισή ώρα!

Έρχεται μια μέρα που συνειδητοποιείς ότι το καλοκαίρι είναι εδώ... κι εσύ είσαι ακόμα εκεί... στον χειμώνα άντε την άνοιξη ...από άποψη κιλών εννοώ! Γιατί πώς να το κάνουμε κάθε εποχή έχει τα καλά της αλλά το καλοκαίρι έχει κι ένα ακόμα! Τη θάλασσα ή την... πισίνα! Από μια άποψη... τί θάλασσα, τί πισίνα... το ίδιο είναι! Και τα δύο θέλουν... μαγιό! Και το μαγιό θέλει (δεν θέλει;;) κάποιες προδιαγραφές! Εντάξει... όχι προδιαγραφές μοντέλου αλλά...
Αχ! Αυτό το "αλλά" του καλοκαιριού, τέτοια εποχή μεγαλώνει, φουντώνει και να οι περισσότερες από μας να τρέχουν στα γυμναστήρια, να κάνουν η δίαιτα ή στην καλύτερη περίπτωση διατροφή και να έχουν το γνωστό "άγχος" του μαγιό!! 
Όχιιιιι, μη νομίσετε πώς ανήκω στην κατηγορία εκείνων που ζουν διαρκώς με το άγχος αυτό αλλά τέτοια εποχή έχω κι εγώ τα θέματά μου. Τέτοια εποχή πάντα οι θερμίδες μετριούνται και η γυμναστική κάνει δυναμική εμφάνιση στο καθημερινό πρόγραμμα! 
Αλλά είναι και κάτι άλλο που διακρίνει το καλοκαιράκι που σε λίγο έρχεται... η επιθυμία για γρήγορα φαγητά, νόστιμα, εύκολα και ελαφρά (αν και προσωπικά αυτού του είδους τις συνταγές τις εκτιμώ όλο τον χρόνο)!
Με κυρίαρχες, λοιπόν, αυτές τις σκέψεις αλλά και την αντίληψη ότι έτσι κι αλλιώς τα πολλά λίπη είναι περιττά (αν και απαραίτητα για κάποιες, λίγες φορές που δεν μπορείς να αρνηθείς μια θερμιδική βόμβα γιατί είναι και βόμβα νοστιμιάς) και δεν παίζουν σημαντικό ρόλο σ' ένα καταπληκτικά γευστικό αποτέλεσμα σας παρουσιάζω σήμερα μια light εκδοχή του γνωστού κοτόπουλου αλά κρεμ... ενός πιάτου που είναι ιδιαίτερα αγαπητό από μικρούς και μεγάλους.
Αν θέλετε λίγες θερμίδες και πολλή νοστιμιά δεν έχετε παρά να το φτιάξετε κι αφού το απολαύσετε θα με θυμηθείτε... είμαι σίγουρη!!! :)
ΥΛΙΚΑ για 2 μερίδες
2 μπουτάκια κοτόπουλου χωρίς κόκκαλο σε κομμάτια 
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο 
1 φρέσκο κρεμμυδάκι ψιλοκομμένο
2 σκελίδες σκόρδο ψηλοκομμένο
Από 1 κλαδάκι μικρό δεντρολίβανο, θυμάρι, λεμονοθύμαρο, μαντζουράνα
450 γρ. μανιτάρια κομμένα
80 ml λευκό κρασί
4 κ.σ. ελαιόλαδο
Αλάτι και πιπέρι
Για τη σάλτσα
200 γρ. γάλα φρέσκο με 1.5% λιπαρά
1 φουσκωτή κ.γλ. κορν φλάουρ
1/2 κ.γλ. μουστάρδα σε σκόνη ( ή 1 κ.γλ. έτοιμη)
Για συνοδευτικό
4 μέτριες πατάτες βρασμένες
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε το ελαιόλαδο σε βαθύ, αντικολλητικό τηγάνι και μόλις ζεσταθεί προσθέτουμε το κρεμμύδι, το κρεμμυδάκι και το σκόρδο και τα σοτάρουμε για λίγο μέχρι να μαραθούν.
Προσθέτουμε τα κομμάτια του κοτόπουλου και τα σοτάρουμε κι αυτά.
Σβήνουμε με το κρασί και αφού το φαγητό πάρει μια βράση προσθέτουμε 500 ml νερό.
Αφήνουμε το κοτόπουλο να βράσει σε σιγανή φωτιά για 10 λεπτά.
Μετά, προσθέτουμε τα μανιτάρια, το δεντρολίβανο, το θυμάρι, το λεμονοθύμαρο, τη μαντζουράνα, αλάτι και πιπέρι.
Αφήνουμε το φαγητό να σιγοβράσει μέχρι να εξατμιστούν όλα τα υγρά του και να μείνει με το λάδι του.
Στο μεταξύ, διαλύουμε το κορν φλάουρ και την μουστάρδα στο γάλα.
Μόλις το φαγητό μείνει με το λάδι του, προσθέτουμε το μείγμα του γάλακτος με τη μουρστάρδα και το κορν φλάουρ.
Αφήνουμε, σε σιγανή φωτιά το φαγητό μέχρι να δέσει και να γίνει παχύρρευστη η σάλτσα (αυτό γίνεται σε ελάχιστο χρόνο).
Σερβίρουμε το φαγητό με λίγες πατάτες βραστές και κομμένες σε κομμάτια ή χοντροθρυμματισμένες με το πηρούνι.
Καλή σας μέρα!!!

Δευτέρα, 11 Μαΐου 2015

Μαρμελάδα φράουλα με... λεμόνι, η απόλυτη γευστική πανδαισία!

Προκλητικά κατακόκκινη, μεθυστικά αρωματική, με το ευγενικό άρωμα του κατακίτρινου λεμονιού να κάνει πιο έντονο το ιδιαίτερο, χαρακτηριστικό άρωμα της φράουλας και μερικά κομματάκια από το πολυαγαπημένο φρούτο που κάνουν την εμφάνισή τους σε κάθε κουταλιά... συνθέτουν το τοπίο μιας ... εθιστικής μαρμελάδας. Μια μαρμελάδα όχι πρωτότυπη αλλά πάντα αγαπημένη και επίκαιρη αυτή την εποχή που οι πάγκοι των μανάβικων είναι γεμάτοι από το φρούτο αυτό που το λατρεύουν μικροί και μεγάλοι.
Κλασσική, διαχρονική, ξετρελλαίνει μικρούς και μεγάλους... ειδικά αν δεν έχει βράσει για πολλή ώρα ώστε να χάσει το άλικο χρώμα και το εθιστικό άρωμα που σκορπά παντού.
Πάντα αγαπούσα, λάτρευα κυριολεκτικά τις φράουλες. Ταξιδεύοντας με το νου αρκετά χρόνια πίσω τέτοια εποχή, θυμάμαι να υπάρχει στο ψυγείο, πάντα, ένα μπολ, συνήθως γυάλινο με κατακόκκινες φράουλες πασπαλισμένες με ζάχαρη που κατέληγαν μια φοβερή λιχουδιά όταν η ζάχαρη έλιωνε καθώς την άγγιζε το λαχταριστό ζουμί τους. Κι αργότερα, μεγαλώνοντας στη λιχουδιά αυτή προστέθηκε και μια στάλα κονιάκ που τις έκανε πιο ...πικάντικες και ...πονηρές αλλά που δεν μπορούσες να τρως όσες ήθελες παρά την ηλικία! Άργησα να συνειδητοποιήσω ότι αυτό ήταν το πρώτο στάδιο για μια λαχταριστή φραουλομαρμελάδα.
Κι όχι μόνον αυτό αλλά και το άλλο... τα μικρά παραμυθάκια της Φραουλίτσας και της παρέας της που ...γέμισαν την βιβλιοθήκη των μικρών μας "πριγκιπισσών" μια και τα αγόραζα, όχι ένα ένα αλλά τρία τρία για να έχουμε όλη τη σειρά!!!!! Φραουλίτσα ήταν αυτή!!!!! :)
Αγαπημένο φρούτο η φράουλα ακόμα και μέσα σε κρέμα, σε κέικ, σε μπισκότα αν και λατρεμένη φρέσκια και κατακόκκινη με ελάχιστη ζαχαρίτσα ή σκέτη, λιγότερο ή περισσότερο ώριμη πόσο μάλλον σαν γλυκιά μαρμελάδα που μπορούμε να την προσθέσουμε σε φρυγανιά ή ψωμί αλειμμένο με βούτυρο ή τυρί κρέμα, σε κρέμα, ρυζόγαλο ή δροσερό γιαουρτάκι που είναι και το καλύτερο τώρα που η θερμοκρασία θα ανεβαίνει όλο και πιο πολύ! Κι όσο για τον επισκέπτη της... το κατακίτρινο λεμονάκι που βάφεται κατακόκκινο μετά το βράσιμο... δεν έχουμε παρά να το κόψουμε σε φέτες και να γευτούμε τη νοστιμιά του!
Φτιάξτε και απολαύστε αυτήν τη μαρμελάδα... όταν και όπως λαχταράτε!
Σας εύχομαι ολόψυχα μια γλυκιά καλημέρα και μιαν υπέροχη εβδομάδα!!
ΥΛΙΚΑ
500 γρ. φράουλες (χωρίς το κοτσανάκι)
450 γρ. ζάχαρη
1-2 λεμόνια, κομμένα στη μέση (έβαλα 1 γιατί οι φράουλες ήταν λιγότερες)*
2 κ.σ. χυμό λεμονιού
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε τις φράουλες στην κατσαρόλα που θα κάνουμε την μαρμελάδα και τις καλύπτουμε με τη ζάχαρη.
Τις αφήνουμε για 2 ώρες ώστε να βγάλουν τα υγρά τους.
Ξεφλουδίζουμε το λεμόνι ή το τρίβουμε στον τρίφτη και το κόβουμε στη μέση.
Στίβουμε και τα δύο κομμάτια και αφού αφαιρέσουμε προσεκτικά τυχόν κουκούτσια που παρέμειναν σ' αυτά, τα ρίχνουμε μέσα στις φράουλες.
Βάζουμε τη μαρμελάδα σε σιγανή προς μέτρια φωτιά και την αφήνουμε να βράσει για 15-18 λεπτά.
Ελέγχουμε το "δέσιμο" με τη γνωστή μέθοδο δηλαδή ρίχνουμε 1-2 σταγόνες ζεστής μαρμελάδας σε ένα κρύο πιατάκι κι αν αυτές δεν χάσουν το σχήμα τους τότε η μαρμελάδα έχει "δέσει" σωστά.
Μόλις η μαρμελάδα "δέσει" αφαιρούμε τα λεμόνια και αν δεν τα έχουμε κόψει σε φέτες από την αρχή μπορούμε να τα κόψουμε σ΄αυτή τη φάση.
Γεμίζουμε αποστειρωμένα βάζα (με ή χωρίς τα κατακόκκινα λεμόνια!) και αφού κλείσουμε το καπάκι τα τοποθετούμε ανάποδα σε πετσέτα μέχρι να κρυώσουν.
TIPS
* Βάζουμε τα λεμόνια γιατί οι ίνες τους έχουν πηκτίνη και βοηθούν την μαρμελάδα να πήξει πιο γρήγορα χωρίς να χάσει το υπέροχο χρώμα και το άρωμά της.
* Προσέχουμε να μην είναι πικρά τα λεμόνια που χρησιμοποιούμε (δοκιμάζοντας λίγο) επειδή δεν μπορούμε να τα βράσουμε για να ξεπικρίσουν γιατί θα χάσουμε την πηκτίνη.
* Το κόκκινο, πια, λεμόνι, αφού η μαρμελάδα "δέσει" μπορούμε να το κόψουμε κομμάτια και να το φάμε σαν γλυκό. 
Επίσης μπορούμε να το κόψουμε από την αρχή σε φέτες αρκεί να μην αφαιρέσουμε τις άσπρες του ίνες όπου υπάρχει η πηκτίνη. 
* Εάν οι φράουλες είναι ώριμες αρκετά μπορούμε να μειώσουμε την ζάχαρη και να βάλουμε στα 500 γρ. ζάχαρη - 350γρ. ζάχαρη εκτός αν θέλουμε μια γλυκιά μαρμελάδα.

Παρασκευή, 8 Μαΐου 2015

Σοκολατένιες μπάρες χωρίς ...ψήσιμο

Καλή σας μέρα! 
Ξεκινήσαμε την εβδομάδα αυτή υγιεινά και νόστιμα και σκέφτηκα ..."γιατί όχι"; Γιατί να μην κλείσουμε την εβδομάδα με έναν εξίσου υγιεινό τρόπο αν και όχι με τόσο λίγες θερμίδες; 
Νόστιμες μπάρες με μούσλι με κομμάτια σοκολάτας γάλακτος, ταχίνι, σταφίδες και κουβερτούρα αλλά όχι όπως τις ξέρουμε ακριβώς! Πριν μερικές μέρες και ενώ η μικρή και παμπόνηρη Βασιλική ήθελε να της φτιάξω παγωτό, προσπάθησα να της βάλω ...τρικλοποδιά (καλέ όχι για κακό αλλά για καλό)!! Σύμμαχός μου η όμορφη και πολύ βολική φόρμα σιλικόνης για finger food, δωράκι της γνωστής εταιρίας Silikomart.
Αυτή η φορμίτσα κυρίευσε την καρδιά μου. Τόσο βολική!!!
Θέλεις να κάνεις παγωτό; Να η φορμίτσα γεμάτη και με το ξυλάκι της να μπαίνει στην κατάψυξη!
Θέλεις να κάνεις μίνι κέικ ή κάποιο άλλο finger food; Να η φορμίτσα γεμάτη, περιποιημένη με το ξυλάκι της να μπαίνει αυτή τη φορά στο φούρνο!
Έφτιαξα, λοιπόν, τις μπάρες, τις έβαλα στη φόρμα, τοποθέτησα και το ξυλάκι και τις άφησα στην κατάψυξη για μια νύχτα (όχι δεν χρειαζόταν τόσες ώρες). Την άλλη μέρα που γύρισα με τη μικρή Βασιλική και την Ιωάννα από το σχολείο και αφού έφαγαν το φαγητό τους ανακοίνωσα με ύφος επίσημο... "κορίτσια, έφτιαξα ένα καινούργιο παγωτό, θα το δοκιμάσετε;;; Προσοχή όμως δεν είναι ένα συνηθισμένο παγωτό θέλει να το μασάτε καλά!!" Λίγη ώρα πριν απ' αυτή τη δήλωση... τα στοιχήματα ανάμεσα σε μένα και τη μαμά τους (και αδελφή μου) για το αν θα τους αρέσουν, έπεφταν βροχή!!! Για να δούμε;;;
Οι μπάρες (ή παγωτό) βγήκαν εύκολα από τη φόρμα και προσφέρθηκαν στις ακριβές μας "πριγκίπισσες"!! Μια πρώτη δαγκωνιά, μια δεύτερη μπουκιά και η ετυμηγορία βγήκε... "μμμμμ,  νοστιμότατο παγωτό" είπε η Βασιλική. "Μικρή, αυτό δεν είναι παγωτό, μπάρες είναι" διόρθωσε η μεγάλη "αλλά είναι πολύ νόστιμες"!! Σε χρόνο ρεκόρ οι μπάρες εξαφανίστηκαν!! 
Τί λέτε είστε έτοιμοι να τις δοκιμάσετε;;; Γίνονται πολύ γρήγορα, χορταίνουν, είναι σοκολατοταχινένιες και υγιεινές και δεν θέλουν ψήσιμο! Έχετε πολλούς λόγους για να τις φτιάξετε! Κι αν δεν έχετε τη φόρμα μπορείτε να τη βρείτε ΕΔΩ ή να τις φτιάξετε απλά χωρίς φόρμα μια που είναι εξίσου νόστιμες.
ΥΛΙΚΑ για 8 μπάρες ή περισσότερες μπουκιές
120 γρ. μούσλι
100 γρ. ταχίνι ολικής άλεσης
50 γρ. μαύρες σταφίδες
100 γρ. κουβερτούρα
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε το μούσλι στο multi και το κόβουμε για να μην έχει μεγάλα κομμάτια.
Το βάζουμε σε ένα μπολ, μαζί με τις σταφίδες. 
Προσθέτουμε το ταχίνι και ανακατεύουμε καλά.
Λιώνουμε στο φούρνο μικροκυμμάτων (ή σε μπέν μαρί) την κουβερτούρα.
Την προσθέτουμε στο μπολ και ανακατεύουμε καλά.
Γεμίζουμε τις φόρμες της Silikomart και βάζουμε το ξυλάκι.
Με ένα μαχαίρι βουτύρου, στρώνουμε την επιφάνεια της κάθε μπάρας και βάζουμε στο ψυγείο για μια νύχτα ή για μερικές 4-5 ώρες.
Καλό σας Σαββατοκύριακο!

Τετάρτη, 6 Μαΐου 2015

Τας κεμπάπ... το οικογενειακό μας comfort πιάτο!

Καλημέρα, καλημέρα!! Μια ανοιξιάτικη καλημέρα, γεμάτη ήλιο και ζεστασιά στη μέση της εβδομάδας και με το νου σε ένα καλοκαιρινό Σαββατοκύριακο! 
Όσο ο καιρός προχωρά τόσο η διάθεση φτιάχνει (τουλάχιστον η δική μου) φτιάχνει έστω και με κάποιον σουρεαλιστικό ή ουτοπικό τρόπο σκέψης παρά τα όσα συμβαίνουν τριγύρω μας και εντός της χώρας μας που το μόνο που κάνουν είναι να εναντιώνονται στην καλή, γενικότερα, διάθεση. 
Παρ΄όλα αυτά τίποτε νέο δεν συμβαίνει εδώ και μέρες αλλά όταν η αισιοδοξία και η καλή διάθεση κυβερνούν εκείνο που έρχεται στο νου είναι το ελληνικότατο "no news ...good news"!!!! 
Ο αέναος κύκλος της καθημερινότητας ...λοιπόν! Με χαλάει;;; Και ναι και όχι!! Όταν ακούω ειδήσεις στον κύκλο αυτό δημιουργούνται αναταράξεις, όταν μπαίνω για μάθημα ο κύκλος έχει μια μικρή αναταραχή αλλά είναι ένας κυματισμός που κι αυτός ανήκει στην καθημερινότητα της εποχής εδώ και πολλά χρόνια, όταν πάλι βρίσκομαι στην κουζίνα μου αλλά και μετά... μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή τα πάντα ηρεμούν, ξεχνιούνται, μπαίνουν σε ένα άλλο σύμπαν με χρώματα, μοσχοβολιές και γεύσεις... στον πλανήτη της γεύσης!
Η αλήθεια είναι ότι παλιότερα βαριόμουν απίστευτα αυτή τη ροή της καθημερινότητας... στο αίμα μου κυλούσε η ανάγκη για εκπλήξεις, αδρεναλίνη, έντονα συναισθήματα, ταξίδια περισσότερο ή λιγότερο μακρινά και γρίνιαζα όταν κάτι απ' αυτά αργούσε να συμβεί. Έλα όμως που κάποια στιγμή "κάποιοι" (όνομα και μη χωριό έλεγε η γιαγιά) αποφάσισαν να μας ανεβάσουν την αδρεναλίνη!!
Από τότε που τα απρόβλεπτα, το άγχος για το αύριο και οι άσχημες εκπλήξεις "φρόντισαν" να μπουν στην καθημερινότητά μας με τον πιο αυθαίρετο τρόπο και, φυσικά, χωρίς να μας ρωτήσουν συνειδητοποίησα ότι η ήρεμη, χαλαρή και αναμενόμενη ρουτίνα έχει κι αυτή την αξία της και έμαθα όχι μόνον να την εκτιμώ αλλά κάποιες φορές και να την αποζητώ!
Μέσα στο γενικότερο πλαίσιο, λοιπόν, αυτής της comfort ρουτίνας (πραγματικής ή επίπλαστης ...δεν έχει σημασία) ένα φαγητό που κι αυτό είναι μέρος της κουζινικής καθημερινότητας εδώ και πολλά χρόνια είναι, για μένα, καλοδεχούμενο. Ένα φαγητό επίσης... comfort...  σας προτείνω σήμερα...τας κεμπάπ! 
Για μένα, το τας κεμπάπ είναι ένα πιάτο γεμάτο αναμνήσεις από οικογενειακά και φιλικά τραπεζώματα, ένα πιάτο που το τρώγαμε συχνά... πότε με πουρέ, πότε με ρύζι, πότε με τηγανιτές πατάτες. Η σημερινή συνταγή είναι αυτή που έφτιαχνε η γιαγιά κι ύστερα η μαμά κι ακόμα πιο μετά ...εγώ και η αδελφή μου. 
Εάν, λοιπόν, κι εσείς είστε σε παρόμοια κατάσταση ή ακόμα κι αν δεν είστε το συγκεκριμένο πιάτο θα το λατρέψετε (αν κι εγώ το είχα ξεχάσει κάπου εκεί ανάμεσα στις συνταγές και τις φωτογραφίες... αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ... δεν λένε;;)! Πάμε να το φτιάξουμε; 
ΥΛΙΚΑ
1 κιλό τασκεμπάπ χοιρινή σπάλα σε μεσαία κομμάτια
3 μεγάλα κρεμμύδια σε λεπτοκομμένες φέτες
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
1 ζωμό λαχανικών "σπιτικό" (χωρίς συντηρητικά)
6 κ.σ. ελαιόλαδο
200 ml λευκό κρασί
1/2 κ.γλ. ρίγανη (ή 1-2 κλαδάκια φρέσκια ρίγανη)
1 κλαδάκι φρέσκο θυμάρι (ή 1/3 κ.γλ. ξερό θυμάρι)
Ελάχιστο αλάτι (υπάρχει αλάτι στον ζωμό) - πιπέρι
1 πρέζα μπαχάρι
1 φύλλο δάφνης
2 κ.σ. βούτυρο αγελάδος
600 ml νερό
Ρύζι μακρύκοκκο για συνοδευτικό 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το ελαιόλαδο και το βούτυρο και μόλις ζεσταθούν ρίχνουμε τα κρεμμύδια και το σκόρδο.
Αφήνουμε να σοταριστούν για 1 λεπτό και βάζουμε στην κατσαρόλα τα κομμάτια του κρέατος.  
Τα αφήνουμε να σοταριστούν καλά απ' όλες τις πλευρές και σβήνουμε με το κρασί.
Αφήνουμε το φαγητό να πάρει 1-2 βράσεις για να εξατμιστεί το αλκοόλ και προσθέτουμε το νερό και το ζωμό των λαχανικών.
Ρίχνουμε ελάχιστο αλάτι, πιπέρι, το μπαχάρι, τη ρίγανη, τη δάφνη και το θυμάρι και αφήνουμε το φαγητό να βράσει σε σιγανή φωτιά, με μισόκλειστο καπάκι για 40-45 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσει το κρέας.
Ελέγχουμε κάθε 10 λεπτά  και εάν χρειαστεί προσθέτουμε λίγο νερό.
Όταν το κρέας μαλακώσει και το φαγητό μείνει μόνον με το λάδι του, τότε αποσύρουμε από τη φωτιά.
Σερβίρουμε με μακρύκοκκο ρύζι, πουρέ ή τηγανιτές πατάτες κι ένα ωραίο λευκό κρασί ...έτσι για να φύγει το άγχος!
* Εάν διαθέτουμε χύτρα ταχύτητας το μαγειρεύουμε σε 25-30 λεπτά από τη στιγμή που θα σφυρίξει η βαλβίδα και θα χαμηλώσουμε τη φωτιά και φυσικά, αφού ανοίξουμε το καπάκι αφήνουμε το φαγητό για 5 λεπτά σε σιγανή φωτιά για να "μελώσει" και να έχουμε ένα τέλειο αποτέλεσμα.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...