Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

Palmier βουτύρου με καστανή ζάχαρη...

οι μικροσκοπικές vintage γλυκολιχουδιές
Καλή σας μέρα και καλή εβδομάδα!!! Καφεδάκι πίνουμε χειμώνα καλοκαίρι έτσι δεν είναι;;;; Εεεε, με το καφεδάκι ένα μπισκοτάκι είναι απαραίτητο... δεν συμφωνείτε;;; Μια και είναι καλοκαίρι όμως, μας χρειάζεται ένα μπισκοτάκι που δεν είναι δύσκολο στην παρασκευή του και δεν χρειάζεται πολύ ώρα ψήσιμο. Εεεεε, λοιπόν, τα palmier, τα μικρά σφολιατένια μπισκοτάκια, με βούτυρο αγελάδος που μοσχοβολάει και λίγη καστανή ζάχαρη που τα γλυκαίνει, γίνονται μικρές, γαλλικές και κομψές γλυκολιχουδιές που απογειώνουν τη γευστική μας απόλαυση! Αναμφίβολα, είναι εθιστικές... ο ουρανίσκος αποζητά τη μια μετά την άλλη κι αν δεν βάλουμε τα δυνατά μας... τότε μπορούν να εξαφανιστούν σε χρόνο ρεκόρ!! 
Τα σημερινά palmier μοσχοβολούν βούτυρο αλλά μπορούμε να επιλέξουμε να κάνουμε και τα palmier κανέλας (θα τα βρείτε ΕΔΩ). Κι αν πάλι θέλουμε, μπορούμε να επιλέξουμε να τα πασπαλίσουμε με ζάχαρη και ψιλοκομμένα καρύδια ή ακόμα και να φτιάξουμε αλμυρά palmier για στιγμές λιγούρας ή για να συνοδεύσουν μια παγωμένη μπυρίτσα κάποια βραδιά με φίλους στη βεράντα  (σύντομα θα δείτε και μια αλμυρή εκδοχή). Όποια γεύση κι αν τους δώσετε το αποτέλεσμα είναι ένα... γίνονται ακαταμάχητα!! Μπορεί πια να μην εμφανίζονται συχνά στις προθήκες των αρτοζαχαροπλαστείων, όπως την εποχή που μεσουρανούσαν, αλλά αυτό δεν μειώνει τη νοστιμιά τους!
Ελάτε, ανοίξτε το ντουλάπι και βγάλτε την καστανή ζάχαρη! Δυο βήματα πιο πέρα, στο ψυγείο, θα βρείτε το βούτυρο και τη σφολιάτα! Απλώστε και μια αντικολλητική επιφάνεια στο τραπέζι ή στον πάγκο της κουζίνας και σε χρόνο ρεκόρ τα αγαπημένα, vintage palmier θα βρίσκονται στην πιατέλα σας! Δείτε τί συνέβη μόλις ετοιμάστηκαν τα δικά μου!! -:)
ΥΛΙΚΑ για 30 μπισκοτάκια
1 φύλλο σφολιάτας
2 κ.σ. βούτυρο αγελάδος
6-7 κ.σ. καστανή ζάχαρη
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Λιώνουμε το βούτυρο και το αφήνουμε για λίγο να έρθει σε θερμοκρασία περιβάλλοντος.
Επάνω σε αντικολλητική επιφάνεια ή σε αντικολλητικό χαρτί απλώνουμε η μισή ζάχαρη.
Επάνω στη ζάχαρη απλώνουμε το φύλλο της σφολιάτας.
Αλείφουμε την επιφάνειά του με το λιωμένο βούτυρο χρησιμοποιώντας ένα πινέλο.
Πασπαλίζουμε με την υπόλοιπη ζάχαρη και τυλίγουμε, χωρίς να σφίγγουμε πολύ, τις δύο μεγάλες πλευρές αντικρυστά δηλ. μέχρι να συναντηθούν στο κέντρο.
Με το πινέλο απλώνουμε λίγο βούτυρο στο σημείο που συναντιούνται οι δύο πλευρές και, πολύ προσεκτική πιέζουμε ελαφρά για να κολλήσουν οι δύο κύλινδροι ζύμης.
Βάζουμε στο ψυγείο για 30-40 λεπτά έτσι ώστε να σφίξει η σφολιάτα και να την κόψουμε πιο εύκολα.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου. 
Με ένα κοφτερό μαχαίρι κόβουμε τον κύλινδρο της σφολιάτας σε φέτες και τοποθετούμε τα μπισκο
τάκια σε λαμαρίνα καλυμμένη με αντικολλητικό χαρτί ή αντικολλητική επιφάνεια.
Ψήνουμε για 15-20 λεπτά ή μέχρι να ροδίσουν.
Αφήνουμε να κρυώσουν καλά και μετά αποθηκεύουμε σε αεροστεγές δοχείο για να μην μαλακώσουν.

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Παγωτάαααα!!!! Εδώ τα καλά παγωτάαααα!!!!

Καλή σας μέρα και καλή Κυριακή!! Με τον ήλιο να λάμπει, τη θάλασσα να είναι καταγάλανη και γεμάτη κόσμο που δροσίζεται, το θερμόμετρο να έχει ανέβει στα ύψη τί άλλο να σκεφτεί κανείς πέρα από ...παγωτό! Αυτή την καταπληκτική δροσιά, με τις χίλιες γεύσεις και την υπέρτατη νοστιμιά που, από τότε που "γεννήθηκε" είναι το σύμβολο του καλοκαιριού! 
Κάποτε, τέτοια εποχή μετρούσαμε παγωτά, τα παγωτά που τρώγαμε... θυμάμαι... τον ανελέητο αγώνα για να κερδίσουμε, τον αγώνα να πείσουμε τους δικούς μας να φάμε πάνω από ένα παγωτό κάθε μέρα προκειμένου να αναδειχθούμε νικητές σε μια κούρσα που το τέλος της βρισκόταν κάπου στις αρχές Σεπτεμβρίου μαζί με την έναρξη της σχολικής χρονιάς!!! Και κάπου εκεί, γινόταν ο πραγματικός απολογισμός του καλοκαιριού και το βραβείο του μεγάλου νικητή... η απλή ικανοποίηση της νίκης και τίποτε άλλο!! Ανιδιοτελής αγώνας μόνο για το prestige, το κύρος του τίτλου!! Είμαι σίγουρη ότι γνωρίζετε καλά τί λέω γιατί  έχετε κι εσείς ανάλογες αναμνήσεις. Τί λέτε θέλετε να τις μοιραστείτε εδώ παρακάτω στα σχόλια;;;
Τα παγωτά, λοιπόν, σ' όλο τους το μεγαλείο (αν και πια... αρκετός κόσμος, ανάμεσα σ' αυτούς κι εγώ τα καταναλώνουν όλο το χρόνο) και σήμερα θα σας προτείνω μερικές συνταγές για παγωτά με ή χωρίς παγωτομηχανή, γιατί καλά τα έτοιμα παγωτά αλλά θέλουν ιδιαίτερη προσοχή από πού τα αγοράζουμε γιατί είναι ευαίσθητα στη συντήρηση και με τί υλικά είναι φτιαγμένα. Τα σπιτικά παγωτά από την άλλη, και κυρίως αυτά που είναι φτιαγμένα με παγωτομηχανή αλλά και τα άλλα αν τους δώσουμε λίγη περισσότερη προσοχή, γνωρίζουμε με τί υλικά είναι φτιαγμένα και κυρίως γνωρίζουμε τη σωστή συντηρήσή τους... άρα είναι ιδανικά για επιδόρπιο μικρών και μεγάλων. 
Ας δούμε όμως μερικές συνταγές για παγωτά κλασσικά ή λιγότερο κλασσικά αλλά όλα με μια μοναδική νοστιμιά...
Παγωτό μερέντα με μπισκότα Oreo (το εθιστικό)
Καλή Κυριακή να έχετε και μιαν όμοφρη και  νόστιμη εβδομάδα να έχετε από αύριο!! 
Σας φιλώ...

Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Καλοκαιρινή δροσιά με mousse ανανά - ροδάκινου

Καλημέρα! Τί κάνετε; Θα μου πείτε, καλά είμαστε! Εξάλλου, Παρασκευή έφτασε, το καλοκαίρι στο ζενίθ του, οι πόλεις μισοάδειες, ειδικά τα Σαββατοκύριακα, οι παραλίες γεμάτες είμαστε όσο το δυνατόν καλά και μένουμε μακριά από έγνοιες! Κάτι λένε για τον καιρό ότι τα μπερδεύει πάλι και  θα γίνει για λίγο...φθινόπωρο αλλά ας ελπίσουμε ότι δεν θα μας τα χαλάσει τόσο πολύ...εφέτος κι ο καιρός μου φαίνεται ότι έχει πάθε άνοια... μπερδεύει συνέχεια τις εποχές!! 

Εμείς όμως αισιόδοξοι! Απαραίτητο στοιχείο του Έλληνα η αισιοδοξία... χωρίς αυτήν δεν θα επιβιώναμε!! Μέσα στο καλοκαιρινό κλίμα και η σημερινή μας συνταγή! Mousse ανανά με ροδάκινο! Ένας συνδυασμός που συμβαδίζει με τον ...καιρό!!! Εξωτικός ο ανανάς, μεσογειακό το ροδάκινο! Καλοκαίρι η εποχή, φθινοπωρινή ατμόσφαιρα συχνά πυκνά! 'Ετσι για να ισορροπούμε και να προστατευόμαστε! Γιατί, με μια mousse ανανά με κάποιο άλλο εξωτικό φρούτο... ποιός θα συγκρατούσε τη φαντασία μας... κάθε κουταλιά κι ένα όνειρο για εξωτικά νησιά...Μπαχάμες, Καραϊβική, Μπαλί και πάει λέγοντας! Άντε μετά να βρεις μέρες αδείας και χρήματα να πας!!! Να η διάθεση χάλια! Ενώ έτσι; Γεύεσαι τον ανανά και κει που πας να ταξιδέψεις για μέρη εξωτικά κι ονειρεμένα καταφθάνει στο στόμα το ροδάκινο και σε στέλνει στο κοντινότερο χωριό της πατρίδας μας που τα χωράφια του είναι γεμάτα με ροδακινιές! Έτσι γεννήθηκε αυτή η mousse... για να μας προστατεύσει από τη ζέστη αλλά κι από τα ...όνειρα θερινής νυκτός (κατά τον Σαίξπηρ) και να μην παίρνουμε φόρα, κατηφόρα ...μέρες που περνάμε!! :)
Πάντως, αν και ημιεξωτική η mousse είναι ΥΠΕΡΟΧΗ!! Τρώγεται χωρίς ανάσα σχεδόν! Ένα ελαφρύ γλυκό για κάθε ώρα!!

ΥΛΙΚΑ για 5-6 μερίδες

250 ml γάλα
400 ml κρέμα γάλακτος (τα 200 ml έτσι όπως είναι και τα υπόλοιπα 200 ml χτυπημένα σε σαντιγύ)
1 φακελάκι ζελέ ανανά
2 κ.σ. ζάχαρη άχνη
300 γρ. ανανά σε σιρόπι, πολτοποιημένο στο multi
150 γρ. ανανά σε κύβους
1 ροδάκινο σε κύβους


ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε το γάλα να ζεσταθεί (όχι να βράσει) και διαλύουμε σ' αυτό το ζελέ ανανά και την άχνη.
Προσθέτουμε τα 250 ml κρέμα γάλακτος και τον πολτό του ανανά έτσι όπως είναι και ανακατεύουμε.
Αφήνουμε στο ψυγείο μέχρι να κρυώσει καλά.
Χτυπάμε σε σαντιγύ την υπόλοιπη κρέμα γάλακτος και την βάζουμε στο ψυγείο.
Μόλις το ζελέ κρυώσει καλά, προσθέτουμε και τη σαντιγύ ανακατεύοντας πολύ προσεκτικά.
Προσθέτουμε τους κύβους του ανανά και του ροδάκινου, ανακατεύουμε λίγο και αδειάζουμε σε ποτήρια.
Αφήνουμε στο ψυγείο μέχρι να παγώσει εντελώς.
Σερβίρουμε με ένα "σουβλάκι" από φρέσκο ανανά και ροδάκινο ή καραμελωμένο ανανά και ροδάκινο.
Σας εύχομαι να περάσετε ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο! 

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Η δύσκολη παρέα των ανυποψίαστων ριγκατόνι και μια γαμήλια τούρτα

Καλημέρα σας!! Πάει και τέλειωσε... φέτος με έπιασε το καλοκαίρι για τα καλά!!! Όχι μη φανταστείτε ότι κάθομαι όλη την ημέρα χωρίς να έχω κάτι να κάνω (μεταξύ μας νομίζω ότι αυτό δεν θα συμβεί ποτέ!) αλλά ένα θεματάκι το έχω... πότε με την κουζίνα, πότε με καθημερινά χαζοπροβληματάκια, πότε με το σχεδιασμό και την προετοιμασία της νέας χρονιάς (μήπως και πάει λίγο καλύτερα!) μπορεί να περάσει και ολόκληρη μέρα χωρίς να πλησιάσω τον υπολογιστή μου (το είδα κι αυτό!!). Σημεία των καιρών... θα έλεγε κάποιος γνωστός μου!!! Έτσι έγινε κι αυτή τη φορά! Λίγο το ένα λίγο το άλλο, λίγο μια γαμήλια τούρτα κι έτσι...εκτροχιάστηκε το νέο ποστ (σε άπταιστα ελληνικά ή αλλιώς η νέα ανάρτηση). Μετά, λοιπόν, από τη διήμερη σιωπή σήμερα σας παρουσιάζω ένα πιάτο που από υποτονικό κατέληξε πολύ αρωματικό και νόστιμο!
Παραμόνευα να φτιάξω αυτό το πιάτο, ναι το σημερινό! Το είχα εντοπίσει στα "Καλά Μαγειρέματα... best of" του Ιουλίου/Αυγούστου 2014! Ένα πιάτο με τα αγαπημένα μου λαχανικά και τα αγαπημένα μου χρώματα! Sease the day ή μάλλον seize the food στην περίπτωσή μας! Και τί περίπτωση!!! Για να είμαι ειλικρινής δεν μου έχει ξανατύχει ή ας το μετριάσω λιγάκι... έχει πολύ καιρό να ξανατύχει! Σε χρόνο ρεκόρ, όπως αρμόζει στην εποχή που διανύουμε, τα λαχανικά κόπηκαν και ετοιμάστηκαν! Η πολυαναμενόμενη δοκιμή προ των πυλών, η μπουκιά προ των χειλιών και... ξέρω περιμένετε τη συνέχεια αλλά σ' αυτό το σημείο θα προσγειωθείτε ελαφρώς ανώμαλα όπως προσγειώθηκα κι εγώ!! Μια γεύση υποτονική, γλυκίζουσα, με μια πικράδα από τη ξερή ρίγανη που είχε αποφασίσει ότι δεν ταίριαζε καθόλου με το σύνολο (ουδεμία σχέση η γεύση της φρέσκιας με τη ξερή), μια μαγείρισσα (την γράφουσα) απογοητευμένη κι ένα μυαλό (αυτό της μαγείρισσας) να γυρνάει ολοταχώς προκειμένου να σκεφθεί κάτι για να διορθώσει το γευστικό αποτέλεσμα πριν τα λαχανικά ανταμώσουν τα ριγκατόνι που, ανυποψίαστα, περίμεναν την παρέα τους.
"Δεν μπορώ να σκεφτώ... κόλλησα" ήταν ο μονόλογος ενός τρελλού ή μιας τρελλής που βημάτιζε πάνω κάτω, κοιτάζοντας με βλέμμα απλανές το ...υπερπέραν! Και η λύση ήρθε από μόνη της ... καθώς το ψυγείο άνοιξε.
Μια κουταλιά πέστο βασιλικού και μερικά καρύδια έπαιξαν τον ρόλο του από μηχανής θεού! Πάμε να δούμε...
ΥΛΙΚΑ για 4 μερίδες
500 γρ. ριγκατόνι (ή όποιο άλλο ζυμαρικό θέλουμε)
2 μέτρια κολοκυθάκια χοντροτριμμένα
3 καρότα χοντροτριμμένα
200 γρ. καπνιστό μπέικον
1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένο
1 κ.σ. πέστο βασιλικού (έτοιμο ή σπιτικό)
1/3 κ.γλ. κόλιανδρο σκόνη 
Αλάτι και φρεσκοτριμμένο τετραπίπερο
100 γρ. κεφαλογραβιέρα τριμμένη
50 γρ. καρύδια (ή αμύγδαλα για πιο ήπια γεύση) ψιλοκομμένα 
Λίγο ελαιόλαδο + 1 κ.γλ. βούτυρο αγελάδος (προαιρετικά) 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βράζουμε τα ριγκατόνι σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσεως και τα αφήνουμε στην άκρη.
Βάζουμε σε βαθύ, αντικολλητικό τηγάνι λίγο ελαιόλαδο και το βούτυρο και μόλις ζεσταθούν προσθέτουμε τα κολοκυθάκια, το σκόρδο και το καρότο.
Τα αφήνουμε να σοταριστούν και ρίχνουμε 1/2 φλ.τσ. από το νερό όπου βράσαμε τα μακαρόνια για να πάρουν, τα λαχανικά, μια βράση προκειμένου να μαλακώσουν.
Σε άλλο τηγάνι, σοτάρουμε το μπέικον χωρίς λιπαρή ουσία για 1 λεπτό.
Το ρίχνουμε στο τηγάνι με τα λαχανικά και αφού ανακατέψουμε καλά το αποσύρουμε από την εστία της κουζίνας.
Μόλις κρυώσει λίγο, προσθέτουμε το πέστο βασιλικού, το κόλιανδρο, λίγο αλάτι και πιπέρι και ανακατεύουμε και πάλι.
Ρίχνουμε τη σάλτσα στα ριγκατόνι, ανακατεύουμε προσεκτικά και σερβίρουμε.
Γαρνίρουμε με τα ψιλοκομμένα καρύδια (ή αμύγδαλα) και την τριμμένη κεφαλογραβιέρα.
Πασπαλίζουμε με λίγο ακόμα πιπέρι και απολαμβάνουμε.
Τελειώνοντας θα ήθελα να ευχηθώ κάθε ευτυχία, πολλή αγάπη, υγεία και χαρά στη Μαρία και τον Σωτήρη που ενώθηκαν χθες με τα δεσμά του γάμου ενώπιον Θεού και ανθρώπων!!  Χαίρομαι πολύ που σας άρεσε η τούρτα και την απολαύσατε! Έτσι γλυκιά να είναι πάντα η ζωή σας!!
Να και η τούρτα αν και η φωτογραφία την αδικεί πολύ (αυτές τις τούρτες δεν ξέρω γιατί δεν μπορώ ποτέ να τις φωτογραφήσω σωστά!!    Πολύ με τσατίζει ...πφφφφ!!)

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

Κρύα ντοματόσουπα... η δροσερή μεσογειακή κυρία

Ένα γεύμα σε λιγότερο από 30 λεπτά! Ένα γεύμα καλοκαιρινό, νόστιμο και πολύ, μα πολύ ελαφρύ με λίγες θερμίδες αν και αρκούντως χορταστικό!! Ένα γεύμα ή ένα δείπνο που το λατρεύω γιατί είναι πολύ αρωματικό και με κείνη την γλύκα της καλοκαιρινής, μεσογειακής ντομάτας που δεν συγκρίνεται με καμιά άλλη!!
Αρκετά χρόνια πριν, στο οικογενειακό τραπέζι η ντοματόσουπα δεν τολμούσε να εμφανιστεί!! Παρά το γεγονός ότι η μαμά της έδειχνε έμπρακτα την εκτίμησή της όταν τη φιλοξενούσαμε στο τραπέζι του δείπνου, ο μπαμπάς την αγνοούσε συστηματικά κάνοντας ότι δεν την βλέπει ενώ οι δύο κόρες έβγαζαν επιφωνήματα αηδίας, λιγότερο ή περισσότερο μακρόσυρτα! Πιο παρεξηγημένη σούπα από τη συγκεκριμένη δεν υπήρχε!! Πέρασαν πολλά χρόνια και η ζωή έφερε στην επιφάνεια το "Bloody Mary"... εκείνο το ποτό-κοκτέηλ θρύλο που μεσουρανούσε για πολλά χρόνια! Μια πρώτη δοκιμή του συγκεκριμένου κοκτέηλ έφερε την πρώτη στενή επαφή με τον ντοματοχυμό! Τα χρόνια κύλησαν, ο ουρανίσκος ωρίμασε γευστικά, ο νους αποδέχθηκε συνδυασμούς τροφίμων και γεύσεις που πριν φαινόταν αδιανόητο και σιγά σιγά η ντοματόσουπα κέρδισε μια θέση στην καρδιά μου! Τώρα πια, η κρύα ντοματόσουπα αποτελεί έναν γευστικό προορισμό όπου το άρωμα και η γεύση σε ταξιδεύουν στο καλοκαίρι...τότε ή μάλλον τώρα που το μεσογειακό μικροκλίμα του κάθε τόπου κάνει το θαύμα του και μας χαρίζουν ντομάτες κατακόκκινες, νόστιμες, μελωμένες!
Μια απολαυστική κρύα ντοματόσουπα αρωματισμένη με πέστο βασιλικού, ένα πιάτο της τελευταίας στιγμής που είναι πραγματική απόλαυση γευστική αλλά και οπτική! Μη χάσετε την ευκαιρία να την φτιάξετε και να την απολαύσετε!!
ΥΛΙΚΑ για 2 άτομα
600 γρ. ντομάτες όχι μεγάλες ώριμες
6 κ.σ. ελαιόλαδο
2 κ.σ. ξίδι βαλσαμικό
2 κ.γλ. έτοιμο πέστο βασιλικού
Αλάτι - Πιπέρι - Ρίγανη
Για το γαρνίρισμα
Μερικά φύλλα βασιλικού ή δυόσμου 
Μερικά κρουτόν ψωμιού με σκόρδο 

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Κόβουμε τις ντομάτες σε τέταρτα και τις βάζουμε σε ταψί τη μια δίπλα στην άλλη.
Περιχύνουμε με το ελαιόλαδο, πασπαλίζουμε με αλάτι, πιπέρι και ρίγανη. 
Τις ραντίζουμε με το ξίδι και τις βάζουμε στο φούρνο.
Τις ψήνουμε στο γκριλ για 6-7 λεπτά ή μέχρι να ροδίσουν.
Τις βγάζουμε από το φούρνο, τις αφήνουμε να κρυώσουν και βγάζουμε τη φλούδα τους.
Τις βάζουμε στο multi  και προσθέτουμε το πέστο βασιλικού.
Τις πολτοποιούμε και τις αδειάζουμε σε μπολάκια.
Τις βάζουμε για λίγο στο ψυγείο ή ρίχνουμε μέσα 1-2 παγάκια (προσωπικά, προτιμώ τον πρώτο τρόπο).
Γαρνίρουμε με κρουτόν σκόρδου, μερικά φύλλα βασιλικού ή δυόσμου και λίγο φρεσκοτριμμένο τετραπίπερο. 
Καλή σας μέρα!!!  :)
Πηγή: Περιοδικό "Γαστρονόμος", Τεύχος Ιουλίου 2014, Συνταγή Tίνα Webb.

Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

Πώς;;; Έγινε η Κις Λωρέν ...Ελληνίδα;;;

Καλή σας μέρα και καλή εβδομάδα!!! Η καλή εβδομάδα από την αρχή φαίνεται ... ή μήπως από το τέλος της; Δεν έχω αποφασίσει ακόμα αλλά εχθές το βράδυ μου ήρθε η διάθεση να αλλάξω λίγο το layout του "Tante Kiki"!!! Είναι το πρώτο βήμα!! Καιρό τώρα σκεφτόμουν την αλλαγή... σημάδι ότι έφτασε το πλήρωμα του χρόνου!!! Ένας ακόμη κύκλος έκλεισε κι ένας καινούριος ανοίγει!! :) Και βέβαια, η ώρα που με πιάνει η όρεξη για αλλαγές, καινοτομίες ενίοτε και πειράματα είναι συνήθως αργά το βράδυ!! Ένα περίεργο πράγμα!! Πρέπει όλοι γύρω να κοιμούνται για να έχω εγώ ...έμπνευση!!!!!!! Οκ! Τόσα χρόνια τώρα το έχω δεχθεί κι εγώ και όσοι με συναναστρέφονται!!! :) Ελπίζω, λοιπόν, να σας άρεσε η αλλαγή ...αλλιώς θα επιστρέψω στα γνωστά... το ομολογώ!!!
Σήμερα, λοιπόν, σκέφτηκα να ξεκινήσω την εβδομάδα με μια Κις Λωρέν που αγάπησε τόσο πολύ την Ελλάδα ώστε αποφάσισε να γίνει Ελληνίδα με τα όλα της... φέτα, κολοκύθι, τραχανάς, κρέμα γάλακτος και κεφαλογραβιέρα! Κι αν θέλουμε να θυμάται και την γαλλική καταγωγή της ...της προσθέτουμε και λίγο ζαμπόν!!! Ανήκει στο γνωστό κι αγαπημένο τρίπτυχο... εύκολη, γρήγορη, νοστιμότατη αλλά και ατομική για να τη διαλέγουν με μεγάλη προθυμία ανάμεσα σε άλλα ορεκτικά και μεζεδάκια! Έχετε φίλους για μπυρίτσα;;; Μην αμελήσετε να τη φτιάξετε γιατί θα χάσετε!! Έχετε τραπέζι σε αγαπημένους;; Επειγόντως, τρέξτε στο μάρκετ κι αγοράστε τα υλικά της... θα ικανοποιήσετε και τον πιο δύσκολο ουρανίσκο! Και να σας πω κι ένα μυστικό;;; Αν έχετε βλαστάρια που είναι δύσκολα στο φαγητό... τη συγκεκριμένη λιχουδιά θα τη λατρέψουν... για δείτε την επόμενη φωτογραφία... τώρα καταλάβατε τί εννοώ;;;
Πάρτε μολύβι και χαρτί και σημειώστε τα υλικά... -:)
ΥΛΙΚΑ για 12 ατομικές κις
2-3 μέτρια κολοκύθια χοντροτριμμένα
150 γρ. φέτα θρυμματισμένη
50 γρ. κεφαλογραβιέρα τριμμένη
1 μεγάλο κρεμμύδι καραμελωμένο
2 μικρά αυγά
4 κ.σ. τραχανά ξινό
3 κ.σ. ελαιόλαδο + λίγο ακόμη για το άλλειμα της φόρμας
100 γρ. κρέμα γάλακτος
ελάχιστο αλάτι (ανάλογα με την αλμύρα της φέτας)
Πιπέρι 
1/2 κ.γλ. κόλιανδρο σκόνη
1 φύλλο σφολιάτας 

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Κόβουμε το φύλλο της σφολιάτας σε 12 τετράγωνα κομμάτια.
Παίρνουμε μια φόρμα για 12 μάφινς και λαδώνουμε τις θηκούλες με λίγο ελαιόλαδο.
Τοποθετούμε μέσα τα τετράγωνα της σφολιάτας και αφήνουμε τη φόρμα στην άκρη.
Αλατίζουμε το τριμμένο κολοκύθι και το αφήνουμε σε ένα σουρωτήρι για 1 ώρα για να βγάλει τα υγρά του.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου, στον αέρα.
Πριν το βάλουμε στο μπολ για να ετοιμάσουμε τη γέμιση, το στίβουμε καλά με τα χέρια μας για να έχει όσο το δυνατόν λιγότερα υγρά.
Σε ένα μπολ, ανακατεύουμε το τριμμένο κολοκύθι, τη φέτα, το καραμελωμένο κρεμμύδι, το ελαιόλαδο, αλάτι (όσο θέλουμε), τα αυγά, το κόλιανδρο και πιπέρι.
Ανακατεύουμε καλά και γεμίζουμε τις σφολιατοντυμένες θηκούλες της φόρμας με τόσο γέμιση όσο να έχει περιθώριο για την κρέμα γάλακτος και την κεφαλογραβιέρα.
Ισομοιράζουμε την κρέμα γάλακτος και πασπαλίζουμε με λίγη γραβιέρα.
Ψήνουμε για 20-25 λεπτά (ανάλογα με το φούρνο) ή μέχρι να δούμε τη σφολιάτα ροδοψημένη.
* Προαιρετικά μπορούμε να προσθέσουμε και λίγο ζαμπόν ή μπέικον.

Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2014

Όταν η Σοκολάτα ανακάλυψε τη Μαρμελάδα... μας χάρισαν μια θεϊκή Σαρλότ

Η κυρία Σοκολάτα έκανε τη τσάρκα της κάποιο πρωί, για να ξεσκάσει λίγο, στο περιβόλι γύρω από το σπίτι. Το πρώτο που είδε ήταν μερικές φραουλιές με τις ωραίες, ζουμερές φράουλες να κρέμονται κάτω από τη σκεπή που σχημάτιζαν τα καταπράσινα φύλλα τους. Το άρωμά τους έφτασε στα ρουθούνια της αλλά εκείνη προχώρησε ακάθεκτη και χωρίς να τους δώσει καμιά σημασία. Λίγα μέτρα πιο κάτω άρχιζαν τα δέντρα κατάμεστα από σκουροκόκκινα κερασάκια και λίγο παραπέρα τα δέντρα με τα πορτοκαλοκίτρινα βερίκοκα και τα χρυσοκόκκινα ροδάκινα. Άρχισε να περπατάει ανάμεσά τους με ύφος αριστοκράτισσας κυρίας! Όπως και να έχει εκείνη είναι η Σοκολάτα... που δεν καταλαβαίνει από εποχές, από κλίμα, από καλό ή άσχημο καιρό, από ώρα ή μέρα... ενώ αυτά... αυτά είναι απλά φρούτα που όταν δεν είναι η εποχή τους είναι εξαφανισμένα, δεν υπάρχουν καν κι αν πέσει και κανένα χαλάζι ...τότε άστα να πάνε! Είναι τόσο ευαίσθητα... δεν μοιάζουν εμένα!! Γύρισε το κεφάλι της ελαφρώς περιφρονητικά και προχώρησε ώσπου... συνάντησε έναν πάγκο! Ήταν στην άκρη του περιβολιού, έξω από ένα μικρό ξύλινο σπιτάκι κι επάνω άστραφταν μερικά βάζα γεμάτα με έναν πορτοκαλοχρυσαφένιο θησαυρό! Τί ομορφιά!! Η σοκολάτα στάθηκε γοητευμένη μη μπορώντας να τραβήξει το βλέμμα της απ' αυτά! Εκείνη την ώρα, μια κυρία άνοιξε ένα! Ένα κουτάλι που στραφτάλισε στον ήλιο, τρύπωσε μέσα κι όταν ξαναβγήκε ήταν φορτωμένο με το πολύτιμο, πορτοκαλένιο φορτίο. Μια σταγόνα ξέφυγε από το κουτάλι κι έπεσε πάνω της και τότε ένιωσε την απίστευτη γλύκα και το μοναδικό του άρωμα! Αυτό ήταν!! Κεραυνοβόλος έρωτας! Πήρε μαζί της τη σταγόνα καθώς και... μερικές άλλες που είχαν πέσει στο μεταξύ κι αποφάσισαν να ζήσουν μαζί! Ο καρπός αυτού του έρωτα πήρε τη μορφή  μιας θεϊκής σαρλότ που η γεύση της αποπλανεί όλες τις αισθήσεις του κάθε ανθρώπου! Εύκολη, γρήγορη, δροσερή, πεντανόστιμη αλλά και πολύ σοκολατένια... σκεφτόσασταν κάτι καλύτερο για γλυκό της Κυριακής;;
ΥΛΙΚΑ σε τσέρκι ή φόρμα 18-20 εκατ.
360 γρ. ( 2 πακέτα) cookies σοκολάτας με κομμάτια σοκολάτας
200 γρ. μαρμελάδα βερίκοκο
2 φλ.τσ. γάλα + 2 κ.σ. κονιάκ για να βρέξουμε τα μπισκότα
Για την ganache σοκολάτας
325 γρ. κουβερτούρα
200 γρ. κρέμα γάλακτος
1 κ.σ. μέλι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε την ganache σοκολάτας
Σε μια μικρή κατσαρόλα βάζουμε την κρέμα γάλακτος να ζεσταθεί. 
Μόλις ζεσταθεί προσθέτουμε το μέλι και ρίχνουμε μέσα το μέλι ανακατεύοντάς το για να λιώσει.
Προσθέτουμε και την κουβερτούρα και την αφήνουμε να λιώσει πριν την ανακατέψουμε μέχρι να ομογενοποιηθεί η ganache.
Βάζουμε την κρέμα στο ψυγείο για να κρυώσει καλά πριν την χρησιμοποιήσουμε.
Βάζουμε το τσέρκι στην πιατέλα που θα σερβίρουμε τη σαρλότ.
Σε ένα μπολ, βάζουμε το γάλα με το κονιάκ.
Βρέχουμε, βουτώντας γρήγορα τα μπισκότα στο μείγμα γάλακτος - κονιάκ και μετά τα τοποθετούμε γύρω γύρω στο τσέρκι αλλά και στον πάτο της φόρμας.
Εάν θέλουμε τα όρθια μπισκότα, γύρω από τη σαρλότ, τραγανά τα τοποθετούμε χωρίς να τα βρέξουμε στο γάλα και μουσκεύουμε μόνον τα μπισκότα που βάζουμε στον πάτο.
Για να καλύψουμε τα κενά ανάμεσα στα μπισκότα, σπάμε 2-3 μπισκότα, αφού τα βρέξουμε στο γάλα και μετά τα βάζουμε όπου υπάρχει κενό.
Τοποθετούμε επάνω στα μπισκότα την μαρμελάδα βερίκοκο και μετά μια δεύτερη στρώση από μπισκότα (μόνον στον πάτο, επάνω στην μαρμελάδα).
Τέλος, ρίχνουμε από πάνω την ganache και βάζουμε τη σαρλότ στο ψυγείο για μερικές ώρες ή στην κατάψυξη για 2 ώρες.
Βγάζουμε από την κατάψυξη και κόβουμε.
Σερβίρουμε σκέτη την σοκολατένια σαρλότ, με λίγο γλυκό κουταλιού βερίκοκο ή με λίγο παγωτό βερίκοκο.

Καλή σας μέρα!! :)

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...