Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

Μοσχολέμονο και σοκολάτα σ' ένα υγρό κέικ

Καλημέρα και καλή εβδομάδα! Προσπαθώντας να αρχίσει γλυκά η εβδομάδα ένα νόστιμο κέικ η σημερινή πρόταση! Ένα κέικ με άρωμα μοσχολέμονο, χρώμα κιτρινωπό από το καλαμποκάλευρο και νοστιμιά από το αμύγδαλο και τις σταγόνες σοκολάτας! Όσο για το μαυροκούκι... του χαρίζει την τελευταία πινελιά και το κάνει μοναδικό.... ναι, καλά διαβάσατε μοναδικό!
Τώρα, νομίζω πώς ξέρω τί σκέφτεστε... "Μα τί κάνει η Tante Kiki; Δεν θα δώσει και καμιά πιο υγιεινή λιχουδιά; Όλο σοκολάτα κυκλοφορεί στην κουζίνα της;; Εεεεε, ναι! Αυτό τον καιρό έχω αποκτήσει μια εμμονή με τη σοκολάτα!! Πού θα πάει όμως;;; Θα περάσει και θα επανέλθουν οι ισορροπίες!!!
Από την άλλη, αυτό το καημένο κέικ... είχε ξεχαστεί στο χρονοντούλαπο της φωτογραφικής μου μηχανής αλλά και του υπολογιστή μου! Έπρεπε κάποια στιγμή να δει το φως της δημοσιότητας! Ήταν ένα κέικ που χαράχθηκε στη γευστική μνήμη της αγαπημένης νονάς της Ιωάννας και όχι μόνον! Είναι ένα κέικ που στέκεται με φοβερή αξιοπρέπεια σε κάθε κάλεσμα, φιλικό ή πιο επίσημο! Νόστιμο, ιδιαίτερο και πολύ αρωματικό! Κι αν νομίζετε ότι υπερβάλω...  δεν έχετε παρά να το φτιάξετε για να το διαπιστώσετε! Εξάλλου ο συνδυασμός του μοσχολέμονου με το αμύγδαλο, το καλαμποκάλευρο, τη σοκολάτα και τον παπαρουνόσπορο σας υπόσχεται μεγάλη γευστική απόλαυση!!!
Διαβάστε, λοιπόν, τη συνταγή, κρατείστε την και με την πρώτη ευκαιρία ...μπείτε στην κουζίνα για να το φτιάξετε!!
ΥΛΙΚΑ
Για το κέικ
75ml ηλιέλαιο
180 γρ. φαρίνα που φουσκώνει μόνη της
60 γρ. αμυγδαλόσκονη
60 γρ. αλεύρι καλαμποκιού
150 γρ. καστανή ζάχαρη
3 αυγά μεγάλα
200 γρ. γιαούρτι
Ξύσμα και χυμό από 2 μοσχολέμονα (limes)
1 1/2 κ.γλ. μπέικιν πάουντερ
80 γρ. σταγόνες σοκολάτας
2 βανιλίνες
1 κ.γλ. παπαρουνόσπορο (μαυροκούκι)
1 πρέζα αλάτι 
2 κ.γλ. κακάο + 2 κ.σ. νερό
Για το γλάσο
100 γρ. άχνη
2-3 κ.σ. χυμό μοσχολέμονου
Για το γαρνίρισμα
Ξύσμα μοσχολέμονου
20 γρ. (τις υπόλοιπες σταγόνες σοκολάτας) 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Κοσκινίζουμε τη φαρίνα και την ανακατεύουμε με την αμυγδαλόσκονη, το μπέικιν και το καλαμποκάλευρο σε ένα μπολ.
Χτυπάμε τα αυγά με τη ζάχαρη, τις βανιλίνες και το αλάτι μέχρι να ασπρίσει το μίγμα και να διπλασιαστεί σε όγκο.
Προσθέτουμε το ηλιέλαιο, το γιαούρτι, τον χυμό από τα μοσχολέμονα και τον παπαρουνόσπορο.
Χτυπώντας το μίγμα στη χαμηλή ταχύτητα του μίξερ, προσθέτουμε το μίγμα των άλευρων με το μπέικιν και τις σταγόνες σοκολάτας. 
Βγάζουμε ένα φλιτζάνι του τσαγιού από το μίγμα του κέικ και προσθέτουμε σ' αυτό το κακάο με το νερό, ανακατεύοντας καλά.
Αλείφουμε μια φόρμα του κέικ με ηλιέλαιο και γεμίζουμε με τα 2/3 από το μίγμα.
Ρίχνουμε το μίγμα με το κακάο και βυθίζοντας ένα μαχαίρι κάνουμε σχέδια.
Προσθέτουμε και το υπόλοιπο μίγμα και βάζουμε στο φούρνο.
Ψήνουμε για 40-50 λεπτά και ελέγχουμε εάν έχει ψηθεί βυθίζοντας ένα μαχαίρι στο κέντρο του κέικ.
Εάν όταν το βγάλουμε είναι στεγνό τότε το κέικ είναι έτοιμο, εάν όχι χρειάζεται λίγο ψήσιμο ακόμη.
Αφήνουμε το κέικ να κρυώσει για 5-10 λεπτά και το βγάζουμε από τη φόρμα επάνω σε σχάρα.
Αφήνουμε άλλη μισή ώρα και μετά ετοιμάζουμε το γλάσο και περιχύνουμε το κέικ.
Διακοσμούμε με ξύσμα μοχολέμονου και σταγόνες σοκολάτας.

Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

Τούρτα ψυγείου "Λέττα"

Πόσο γρήγορα νομίζετε ότι μπορούμε να σκαρώσουμε μια τούρτα; Ερώτηση κι αυτή!!! Όταν είσαι νέος ή άπειρος στην κουζίνα το πρώτο που σκέφτεσαι είναι : τούρτα και γρήγορα... δεν γίνεται!!! Αυτό ακριβώς θα σκεφτόμουν κάποια χρόνια πριν... όταν ακόμη η κουζίνα έκρυβε πολλά μυστικά αλλά και αρκετό μυστήριο για μένα! :) Το έχω ξαναπεί και δεν ντρέπομαι να το επαναλάβω... η πρώτη μου καλή επαφή με την κουζίνα έγινε όταν έμεινα μόνη μου στο φοιτητικό μου σπίτι!! Από τότε πέρασαν αρκετά χρόνια κι εγώ έμαθα να μαγειρεύω και κάποια στιγμή το ..."μικρόβιο" μπήκε για τα καλά μέσα μου!! Η μαγειρική άρχισε να μου αποκαλύπτει τα μυστικά της, μου έδειξε δρόμους χαλάρωσης και απόλαυσης ανάμεσα σε αρώματα, ατμούς και γεύσεις, με γέμισε γλύκα, περιέργεια αλλά και ικανοποίηση και τελικά με μάγεψε!! 
Στην πορεία, εγώ έμαθα ότι τούρτα δεν σημαίνει μόνον δυσκολία, χρόνος και πολλά κουζινικά και υλικά που κάνουν παρέλαση επάνω στο τραπέζι αλλά και στις κατσαρόλες. Τούρτα μπορεί να σημαίνει ταχύτητα, λίγα υλικά και ακόμα λιγότερα σκεύη, ψυγείο, φαντασία και ευκολία... τόση που δεν μπορείς να το πιστέψεις! Κι όλα αυτά με αποτέλεσμα την απόλυτη νοστιμιά! Για να γίνω πιο σαφής την απόλυτη σοκολατονοστιμιά!!!! Μια σοκολατένια κόλαση σε χρόνο ρεκόρ!!! 
Πώς;;; Μα φυσικά με μια τούρτα με κρέμα ganache!!
Αυτή τη βασική, βελούδινη κρέμα, γαλλικής προέλευσης που προκύπτει από το συνδυασμό της κρέμας γάλακτος με μια σοκολάτα, πικρή, γάλακτος ή λευκή. Η βασική συνταγή της ganache απαιτεί κρέμα γάλακτος με 35% λιπαρά και, ανάλογα με τη χρήση της, μια συγκεκριμένη ποσότητα σοκολάτας. Το μέλι την κάνει γυαλιστερή, το βούτυρο και το λάδι την κάνει πιο μαλακή όταν στερεοποιείται και το λικέρ την αρωματίζει και την κάνει μεθυστική.
Η κρέμα ganache όμως έχει κι ένα άλλο χαρακτηριστικό που, προσωπικά εγώ το λατρεύω... αλλάζει την υφή της! Έχει διαφορετική υφή όταν απλωθεί σε ένα κέικ και ενώ ακόμα είναι σε ρευστή ή ημίρευστη κατάσταση, άλλη υφή όταν κρυώσει και εντελώς διαφορετική όταν κρυώσει και χτυπηθεί με το μίξερ!! Μα δεν είναι καταπληκτική;;; Κι όλα αυτά συναντιούνται και πάλι σε ένα υπέρτατο γευστικό αποτέλεσμα!!!  
Μη μου πείτε τώρα ότι δεν ξεσηκωθήκατε με όσα διαβάσατε για την λατρεμένη αυτή κρέμα;; Αν ξεσηκωθήκατε... διαβάστε παρακάτω κι ετοιμαστείτε να ...μπείτε στην κουζίνα για το Κυριακάτικο γλυκό!! Ας πάρουμε όμως την περίπτωση που δεν ξεσηκωθήκατε ακόμα... τότε, δεν έχετε παρά να ρίξετε μια ματιά στην παραπάνω αλλά και στις παρακάτω φωτογραφίες και να μου πείτε... τί νομίζετε ότι είναι αυτό που βλέπετε;;; Πάω στοίχημα ότι το περάσατε για σαντιγύ!!!! Κι όμως είναι ganache λευκής κουβερτούρας που αφού έχει κρυώσει, την χτύπησα με το μίξερ χειρός!!! Έγινε κάτασπρη, ανάλαφρη και αέρινη!
Η τούρτα αυτή είναι δημιούργημα της φαντασίας της αγαπημένης μου αδερφής και μας την έφτιαξε για να μας κεράσει στα γενέθλιά της! Δίκαια της έδωσα το όνομά της!! Το μόνο δικό μου λιθαράκι... ήταν το χτύπημα της λευκής ganache για να γίνει αέρινη έτσι ώστε να υπάρχουν τρία διαφορετικά επίπεδα με τρείς διαφορετικές υφές στην τούρτα. Τα μπισκότα που ήταν τραγανά, η ganache κουβερτούρας που ήταν μια ωραία σφιχτοδεμένη κρέμα και η ganache της λευκής κουβερτούρας που έγινε αέρινη και ελαφριά σαν μους!
Αρκετά όμως είπα... εδώ "Στοπ!!" και πάμε να διαβάσουμε τη συνταγή! 
ΥΛΙΚΑ για μια τούρτα 18-20 εκ. διάμετρο
Για τη βάση
250 γρ. μπισκότα Oreo με την κρέμα, ψιλοθρυμματισμένα στο multi
100 γρ. Βιτάμ λιωμένο, σε θερμοκρασία δωματίου
Για τη ganache μαύρης κουβερτούρας
400 γρ. κουβερτούρα (2 κουβερτούρες Νestlé), σε κομμάτια
500 γρ. κρέμα γάλακτος 35%
1 κ.σ. μέλι
2 κ.σ. ρούμι (προαιρετικά)
Για τη ganache λευκής κουβερτούρας
360 γρ. λευκή κουβερτούρα (2 κουβερτούρες Nestlé), σε κομμάτια
180 γρ. κρέμα γάλακτος 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε τη βάση
Σε ένα μπολ, βάζουμε τα ψιλοθρυμματισμένα Oreo και το βιτάμ.
Τα ανακατεύουμε καλά και τα στρώνουμε σε φόρμα ή σε τσέρκι με διάμετρο 18-20 εκατοστά.
Πιέζουμε τα μπισκότα με την ανάποδη πλευρά ενός κουταλιού για να έχουν παντού το ίδιο πάχος.
Βάζουμε στο ψυγείο μέχρι να ετοιμάστουμε τις κρέμες.
Ετοιμάζουμε τη ganache μαύρης κουβερτούρας
Βάζουμε σε μια κατσαρόλα την κρέμα γάλακτος και το μέλι και μόλις ζεσταθεί, χωρίς να βράσει ρίχνουμε τα κομμάτια της κουβερτούρας.
Αφήνουμε την κουβερτούρα να λιώσει για μερικά λεπτά και μετά ανακατεύουμε το μίγμα με μια σπάτουλα σιλικόνης (μαρίζ) μέχρι να ομογενοποιηθεί.
Βάζουμε στο ψυγείο για 30-40 λεπτά ή μέχρι να δούμε ότι έχει γίνει παχύρρευστη.
Εναλλακτικά, αν βιαζόμαστε, την βάζουμε στην κατάψυξη για 10 λεπτά περίπου αλλά πάντα ελέγχοντάς την για να μην παγώσει.
Μόλις η κρέμα γίνει παχύρρευστη, την αδειάζουμε επάνω στη βάση με τα μπισκότα και βάζουμε την τούρτα ξανά στο ψυγείο για 30-35 λεπτά ή μέχρι να σφίξει καλά η κρέμα.
Ετοιμάζουμε τη ganache λευκής κουβερτούρας
Σε μια μικρή κατσαρόλα, βάζουμε την κρέμα γάλακτος και μόλις ζεσταθεί ρίχνουμε τα κομμάτια της λευκής κουβερτούρας.
Αφήνουμε για 4-5 λεπτά να λιώσει η σοκολάτα και μετά ανακατεύουμε με μια σπάτουλα σιλικόνης (μαρίζ) μέχρι να ομογενοποιηθεί το μίγμα.
Βάζουμε τη ganache στο ψυγείο για 35-40 λεπτά, για να γίνει παχύρρευστη.
Ύστερα, την χτυπάμε με το μίξερ χειρός για μερικά λεπτά μέχρις ότου αφρατέψει, ασπρίσει  και  σχηματίζει μικρές κορυφούλες όταν σηκώνουμε το μίξερ.
Με άλλα λόγια, όταν γίνει άσπρη και ανάλαφρη σαν σαντιγύ.
Την απλώνουμε επάνω στην ganache της κουβερτούρας και γαρνίρουμε με λίγη μαρμελάδα βύσσινο προαιρετικά ή με λίγα σπασμένα μπισκότα Oreo. 
Βάζουμε την τούρτα στο ψυγείο μέχρι να τη σερβίρουμε.
TIPS
* Εάν θέλουμε μπορούμε να αντικαταστήσουμε τα μπισκότα Oreo με σοκολατένια Petit-beurres ή με σοκολατένια μπισκότα Παπαδοπούλου.
 

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Τάρτα με σπανάκι και μπλε τυρί

Εντάξει, δεν έχει πρωτότυπα υλικά! Εντάξει, ο συνδυασμός δεν είναι καινοτομικός! Εντάξει, είναι μια τάρτα που δεν σε ξενίζει και δεν σε ιντριγκάρει όταν διαβάζεις τον τίτλο! Αλλά, μήπως όλα τα πιάτα θα πρέπει να σε ξενίζουν αγαπητέ σύγχρονε γευσιγνώστη; Μήπως μόνον τα παράξενα, ακριβά, σπάνια υλικά είναι εκείνα που δίνουν νοστιμιά; Μήπως τελικά, τα κοινά, συνηθισμένα υλικά που βρίσκεις στο ντουλάπι ή στο ψυγείο σου καθημερινά μπορούν να κάνουν τη διαφορά; Μήπως μια μικρή αλλαγή, μια μικρή προσθήκη, μια μικρή... τόση δα σταλίτσα φαντασίας μπορεί να απογειώσει ένα πιάτο που το έχεις ξαναφάει; Είμαι σίγουρη ότι συμφωνείς και είμαι ακόμα πιο σίγουρη ότι πολλές φορές, ειδικά εκείνες που ...βαριέσαι να πας στο μάρκετ για ψώνια, έχεις ανοίξει το ψυγείο αλλά και το ντουλάπι, έχεις βάλει τη φαντασία σου να δουλεύει σε τούρμπο ρυθμό και πάντα, μα πάντα, κάτι κατάφερες να ετοιμάσεις για να χορτάσεις τη πείνα σου, να ευχαριστήσεις τον ουρανίσκο σου χωρίς όμως να ξεβολευτείς!!! 
Εδώ που τα λέμε... επόμενο είναι! Έξω βροχή, πότε δυνατή και πότε πιο σιγανή αλλά πάντα βροχή, ποταμάκια δίπλα στο πεζοδρόμιο... ειδικά φτιαγμένα για να βουτούν οι ρόδες των αγαπητών συνανθρώπων-οδηγών και να σε κάνουν κυριολεκτικά ...παπί, νερόλακκοι σαν αυτούς που βουτάει η Πέπα, η μικρή ροζ γουρουνίτσα και τα παπούτσια γεμάτα λασπόνερα! Πώς να θες να βγείς έξω; 
Έχοντας επιστρέψει από τον βροχερό παράδεισο, εκεί έξω, ανακαλύπτεις ότι στο ψυγείο έχεις ένα φύλλο ζύμης κουρού που απέμεινε από τα μικρά και στρουμπουλά τυροπιτάκια που έφτιαξες για το καφεδάκι τις προάλλες, λίγο σπανάκι, φρέσκα και ξερά κρεμμύδια και, ως εκ θαύματος, λίγο μπλε τυρί! Τί κάνεις; Αναρωτιέσαι αν έχεις λίγο γιαούρτι (όχι απολύτως απαραίτητο) και μια κρέμα γάλακτος! Τί σκέφτεσαι να κάνεις;;; Τρυπώνοντας στα μονοπάτια του μυαλού σου έγραψα μια συνταγοπρόταση... τί λες θέλεις να διαβάσεις για να δούμε αν συμφωνείς;;;; Πάντως... θα πρότεινα να το κάνεις για να δεις την απίστευτη νοστιμιά αυτής της τάρτας!!
ΥΛΙΚΑ για μια φόρμα τάρτας 35x35 εκ. ή 35χ25
1 φύλλο ζύμης κουρού
400 γρ. σπανάκι κατεψυγμένο ή φρέσκο
2 ξερά κρεμμύδια, ψιλοκομμένα
6 φρέσκα κρεμμυδάκια, σε μικρές ροδέλες
150 γρ. ψητό ή βραστό κοτόπουλο ψιλοκομμένο (προαιρετικά)
2 κ.σ. άνιθο ψιλοκομμένο 
2 κ.σ. ελαιόλαδο για το ταψί + 3 κ.σ. ελαιόλαδο για το τηγάνι
100 γρ. φέτα τριμμένη στη χοντρή πλευρά του τρίφτη
1 γερή πρέζα μπαχάρι
1 γερή πρέζα πιπέρι μαύρο
Για την επικάλυψη της τάρτας
200 γρ. (1 κουτάκι) κρέμα γάλακτος
100 γρ. γιαούρτι στραγγιστό
120 γρ. μπλε τυρί, λιωμένο με το πηρούνι 
1 μεγάλο αυγό
Ελάχιστο αλάτι για το σπανάκι και λίγο ακόμη για την κρέμα γάλακτος 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Αλείφουμε με λίγο ελαιόλαδο τη φόρμα της τάρτας και απλώνουμε το φύλλο ζύμης έτσι ώστε να καλύπτει και τα τοιχώματα της φόρμας.
Κρατάμε λίγη ζύμη για να κάνουμε 4-5 λωρίδες ή άλλα σχέδια για την επιφάνεια.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Σε αντικολλητικό τηγάνι, βάζουμε λίγο ελαιόλαδο και μόλις ζεσταθεί προσθέτουμε τα κρεμμυδάκια και τα ξερά κρεμμύδια.
Τα αφήνουμε για λίγο και μετά προσθέτουμε το σπανάκι (ψιλοκομμένο ή όχι), τον άνιθο και ρίχνοντας 1/2 φλ.τσ. νερό τα αφήνουμε να μαλακώσουν.
Μόλις το νερό απορροφηθεί αποσύρουμε το τηγάνι από τη φωτιά και αφήνουμε να κρυώσει το σπανάκι.
Προσθέτουμε το μπαχάρι, το πιπέρι, το κοτόπουλο (εάν βάλουμε) και τη φέτα.
Ανακατεύουμε καλά, δοκιμάζουμε κι αν χρειάζεται προσθέτουμε λίγο αλάτι.
Ετοιμάζουμε την επικάλυψη της τάρτας
Σε ένα μπολ, αναμιγνύουμε την κρέμα γάλακτος, το γιαούρτι, το μπλε τυρί, το αυγό και ελάχιστο αλάτι.
Ανακατεύουμε καλά για να έχουμε ένα ομογενοποιημένο μίγμα και περιχύνουμε μ' αυτό την τάρτα.
Βάζουμε από πάνω τις λωρίδες ζύμης ή άλλα σχέδια με τη ζύμη που κρατήσαμε.
Με ένα πηρούνι και πολύ προσεκτικά, μετακινούμε ελαφρά σε μερικά σημεία το μίγμα του σπανακιού έτσι ώστε η κρέμα γάλακτος να προχωρήσει προς τα κάτω.
Βάζουμε στο φούρνο και ψήνουμε για 30 λεπτά ή μέχρι να δούμε ότι η τάρτα μας έχει πάρει ένα ωραίο ροδοψημένο χρώμα και ότι η ζύμη από κάτω έχει ψηθεί. 
Αφήνουμε την τάρτα να κρυώσει και μετά κόβουμε σε κομμάτια.
Την απολαμβάνουμε χλιαρή όταν όλα τα αρώματα και γεύσεις έχουν αναδειχθεί.

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Μπύρα, σύκο, καρύδια = σούπερ σκαλτσούνια

Καλημέρα και καλή εβδομάδα! :)
Ας ξεκινήσουμε γλυκά την εβδομάδα με μια ακόμη πρόταση για το σχολικό ταπεράκι αλλά και για ένα υγεινό σνακ. Γλυκό, νόστιμο και απλό! Τριφτή ζύμη που όταν σπάσει στην πρώτη δαγκωματιά καταφθάνει στο στόμα η μαρμελάδα σύκου με τα τριμμένα καρύδια και η νοστιμιά κάνει τον ουρανίσκο να στήνει χαρούμενο χορό.
Μια παραδοσιακά απλή συνταγή που παίρνει ένα άλλο άρωμα και μιαν άλλη, πολύ ιδιαίτερη επίγευση με την προσθήκη της μπύρας και του λεμονιού.
Μια νοστιμιά ξεχασμένη εκεί σε μια γωνιά της τεχνολογικής αποθήκης εδώ και ένα μήνα... χωρίς να μπορεί να φωνάξει και να διαμαρτυρηθεί! Έλα όμως που το... ξεκαθάρισμα έρχεται πάντα να κάνει το θαύμα και να φέρει στο φως ...καλοκαιρινές νοστιμιές! Γιατί εδώ που τα λέμε η μαρμελάδα σύκου ...καλοκαίρι φέρνει στο νου! 
Στο δικό μου νου, η συγκεκριμένη μαρμελάδα φέρνει κι άλλα... μια συκιά με μαύρα, βασιλικά σύκα στη μια άκρη του κήπου της γιαγιάς που μας χάριζε εκτός από τους καρπούς της και τη σκιά της κι άλλη μια με σύκα πράσινα αλλά ολόγλυκα στην διπλανή αυλή του θείου. Τί γινόταν τα καλοκαίρια με κείνα τα σύκα! Αρχίζαμε με γλυκό σύκο, συνεχίζαμε με ...συκοπόλεμο... ναι, καλά διαβάσατε ...συκοπόλεμο! Κοινώς, παίρναμε τα μικρά και χαλασμένα σύκα που έπεφταν από το δέντρο και τα κάναμε ...πυρομαχικά!! Τί κι αν ήμουν κορίτσι;;; Ένα κορίτσι ανάμεσα σε τέσσερα αγόρια-πρωτοξαδέρφια που μεγάλωναν μαζί, μέρα με τη μέρα, πιστέψτε με... δεν διαφέρει και πολύ!!! Κι όταν κουραζόμασταν ή καταλήγαμε να μας μαλώνουν... τότε παρηγοριόμασταν καταβροχθίζοντας τα μεγαλύτερα και ωραιότερα σύκα... πάντα βέβαια, από τα κλαδιά που φτάναμε. Κι ύστερα, η συκοεποχή έκλεινε με τα αμέτρητα βαζάκια που γέμιζαν με μαρμελάδα σύκο αλλά και μερικές δεκάδες που αποξηραίνονταν στον αέρα, ξαπλωμένα κάτω από το απαραίτητο τούλι μια και γίνονταν στόχος των ζουζουνιών! 
Κάποτε αυτά τελείωναν και τότε... μια παρτίδα από τέτοια σκαλτσούνια (αν και όχι με radler!!!) καταλάμβαναν δύο ή τρεις πιατέλες και γίνονταν το καλύτερο κολατσιό για πρωί ή απόγευμα!
Μια πιο σύγχρονη εκδοχή, σήμερα, για σκαλτσούνια μπύρας με μαρμελάδα σύκου που αξίζει να δοκιμαστεί! Ακόμη δεν σας έπεισα ή μήπως... να διαβάσετε τη συνταγή;;;
Για τη ζύμη
200 γρ. αραβοσιτέλαιο (ή 100 γρ. αραβοσιτέλαιο και 100 γρ. λιωμένο βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου)
80 γρ. ζάχαρη καστανή
120 γρ. μπύρα Μύθος, radler με λεμόνι
1 κ.σ. ξύσμα λεμονιού
1 βανίλια
2 κ.σ. χυμό λεμονιού
1/2 κ.γλ. σόδα φαγητού (σκόνη)
500 γρ. φαρίνα που φουσκώνει μόνη της 
Για τη γέμιση
200 γρ. μαρμελάδα σύκο
100 γρ. ψιλοκομμένα καρύδια 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε τη ζύμη
Σε ένα μπολ, βάζουμε το αραβοσιτέλαιο, την καστανή ζάχαρη, την μπύρα, το ξύσμα, τη βανίλια, το χυμό, τη σόδα και ανακατεύουμε καλά.
Σταδιάκα, προσθέτουμε την φαρίνα και ζυμώνουμε σε μια ζύμη μαλακή που δεν κολλάει στα χέρια.
Τυλίγουμε τη ζύμη σε διαφανή μεμβράνη και τη βάζουμε στο ψυγείο για 15-20 λεπτά έτσι ώστε να ξεκουραστεί.
Ετοιμάζουμε τη γέμιση
Βάζουμε σε ένα μπολ, τη μαρμελάδα και προσθέτουμε τα ψιλοκομμένα αμύγδαλα.
Ανακατεύουμε καλά.
Φτιάχνουμε τα σκαλτσούνια
Βγάζουμε τη ζύμη από το ψυγείο και την ανοίγουμε με το μικρό ρολό για ζύμη σε ένα "φύλλο" με πάχος μισό εκατοστό (εκτός αν θέλουμε περισσότερη ζύμη σε κάθε σκαλτσούνι).
Με ένα ποτήρι ή με ένα κουπ πάτ κόβουμε κύκλους στο μέγεθος που θέλουμε.
Βάζουμε ένα κουταλάκι γέμισης στην μια άκρη.
Βρέχουμε τη ζύμη γύρω γύρω με λίγο νεράκι.
Διπλώνουμε τον κύκλο στη μέση και τον πιέζουμε ένα μικρό πηρούνι για να κολλήσει καλά και να μην ανοίξει.
Καλή σας μέρα και καλή σας εβδομάδα!! :)

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2014

5 σοκολατένια γλυκά της τελευταίας στιγμής...

Παγκόσμια μέρα της σοκολάτας σήμερα!! Παγκόσμια μέρα εκατομμυρίων σοκολατομανών!! Έστω και τώρα, περασμένες 5:00, προλαβαίνουμε να φτιάξουμε ένα από τα παρακάτω σοκολατογλυκά για να τιμήσουμε τη μέρα! :)   Πάμε να τα δούμε;
Κρέμα σοκολάτας
Υγρό κέικ σοκολάτας
Σουφλέ σοκολάτας με ή χωρίς αχλάδια
Μπάρες σοκολάτας χωρίς ψήσιμο
Μοριακή mousse σοκολάτας
Καλή Κυριακή!! :)

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

Χοιρινό με λαχανικά στη λαδόκολλα


Παρασκευή σήμερα! Πότε πέρασε ακόμα μια εβδομάδα ούτε που το κατάλαβα! Φτάνει Σαββατοκύριακο κι ένα κυριακάτικο φαγάκι είναι πάντα ευπρόσδεκτο!
Το σημερινό είναι ένα πιάτο προϊόν διαφωνίας! Ναι, διαφωνίας για το πώς θα μαγειρευτεί μια χοιρινή τηγανιά!! 
Ξυπνάς την Κυριακή πρωί κι εκεί που κάθεσαι και παίρνεις πρωινό ακούς μια αγχωμένη φωνή... "άντε, φάε λίγο πιο γρήγορα για να μαγειρέψουμε!!". Εντάξει θα μαγειρέψουμε αλλά για να είμαι ειλικρινής όταν αυτό γίνεται στις 9 το πρωί της Κυριακής... μου δίνει στα νεύρα!! Απόλαυση τέρμα! Κυριακάτικο πρωινό ...απωλεσθέν ήδη!! Γιατί, πώς να το απολαύσεις ήρεμα κι ωραία διαβάζοντας το βιβλίο ή την εφημερίδα σου, περιδιαβαίνοντας στην μπλογκογειτονιά όταν στην ατμόσφαιρα πλανιέται το άγχος του μεσημεριανού; Τί γίνεται μετά;;; Απλά πράγματα... ανοίγεις το ψυγείο ή το ντουλάπι, βγάζεις τα λαχανικά, τα κόβεις, παίρνεις το κρέας και τα ρίχνεις όλα μαζί μέσα στο ταψί! Αααααα ξέχασα!!! Πρώτα ανάβεις το φούρνο και αφού ψήσεις το φαγητό το πρώτο που λες είναι... "ορίστε το φαγητό είναι έτοιμο και ακόμα είναι νωρίς!!!" 
Θέλετε κι εσείς τη συνταγή για να μπορείτε να ετοιμάσετε αυτό το πολύ γρήγορο, κυριακάτικο φαγάκι; Αν ναι, κάντε τον κόπο να διαβάσετε παρακάτω... σας παρακαλώ και δεν θα το μετανιώσετε!
ΥΛΙΚΑ
1 κιλό χοιρινή τηγανιά (κομμάτια)
4 πράσινες πιπεριές (κέρατο) σε χοντρές ροδέλες
4 κόκκινες πιπεριές Φλωρίνης σε χοντρές ροδέλες
4 πατάτες κομμένες κυδωνάτες
2 μεγάλα κρεμμύδια σε χοντρές φέτες
4 καρότα σε χοντρές ροδέλες
2 μεγάλες ντομάτες σε κομμάτια
8 φέτες λιαστής ντομάτας ψιλοκομμένες 
1-2 σκελίδες σκόρδο ολόκληρες
200 γρ. γραβιέρα σε κύβους
300 ml λευκό, ξηρό κρασί
1 κλαδάκι φρέσκο δεντρολίβανο (ή 1/3 κ.γλ. ξερό)
2 κλαδάκια φρέσκια ρίγανη (ή 1/2 κ.γλ. ξερή) 
1 κλαδάκι φρέσκο θυμάρι (ή 1/3 κ.γλ. ξερό)
1 κ.γλ. πάπρικα γλυκιά
3-4 κ.σ. ελαιόλαδο
Αλάτι και πιπέρι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς Κελσίου.
Βάζουμε σε ένα ταψί δύο κομμάτια αλουμινόχαρτο σχηματίζοντας έναν σταυρό, αρκετά μεγάλα ώστε να καλύψουν τα λαχανικά.
Από πάνω στρώνουμε αντικολλητικό χαρτί και βάζουμε μέσα τα λαχανικά (πιπεριές, πατάτες, κρεμμύδια, καρότα, σκόρδα και ντομάτες), τις λιαστές ντομάτες και τους κύβους της γραβιέρας. 
Προσθέτουμε τα κομμάτια του κρέατος, το ελαιόλαδο, το δεντρολίβανο, τη ρίγανη, το θυμάρι, την πάπρικα, αλάτι και πιπέρι.
Περιχύνουμε με το κρασί και κλείνουμε το αντικολλητικό χαρτί και το αλουμινόχαρτο.
Βάζουμε το ταψί στο φούρνο και ψήνουμε για 40-45 λεπτά.
Ανοίγουμε το χαρτί και ελέγχουμε εάν το φαγητό μας έχει ψηθεί.
Εάν θέλουμε και μόλις το φαγητό ψηθεί, ανοίγουμε το αλουμινόχαρτο και το αντικολλητικό χαρτί και ψήνουμε για 6-7 λεπτά έτσι ώστε να πάρουν λίγο χρώμα τα λαχανικά και το κρέας.
Σερβίρουμε το φαγητό μας ζεστό και το συνοδεύουμε με ψωμί φρυγανισμένο και ένα ποτήρι κρασί.
ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ εύχομαι σε όλους!!

Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2014

Εύκολη τυρόπιτα χωρίς φύλλο

Καλή σας μέρα! Πιτούλα σήμερα! Γιατί χωρίς πίτες δεν ζω... την αμαρτία μου την εξομολογούμαι! Οι πίτες με ή χωρίς φύλλο είναι η μεγάλη μου αδυναμία. Πίτες σε κάθε στύλ και με κάθε γέμιση! Η σημερινή όμως ξεπέρασε κάθε προηγούμενη τόσο σε ευκολία όσο και σε νοστιμιά!
Κι όταν μιλάμε για εύκολη πίτα εννοούμε και γρήγορη... σε χρόνο ρεκόρ!
Μια πίτα... ό,τι πρέπει για το σχολικό ταπεράκι αλλά και για το ταπεράκι της δουλειάς. Κατάλληλη για πρωινό και απογευματινό! Αλλά γιατί όχι και για ένα γρήγορο γεύμα που το συνοδεύει μια ωραία και πλούσια σαλάτα. Κι αν θέλουμε λίγο μειωμένες θερμίδες διαλέγουμε τυριά και γιαούρτι με λίγα λιπαρά (έτσι για να μειώσουμε τις τύψεις)!
Και μια λεπτομέρεια... αλάτι δεν ξέχασα να βάλω... απλά το κεφαλοτύρι που χρησιμοποίησα ήταν αρκετά αλμυρό ...τόσο που δεν χρειάστηκε να προσθέσω άλλο. Όσο για το μοσχοκάρυδο... το προσθέτουμε μόνον εάν μας αρέσει αλλιώς το αντικαθιστούμε με πάπρικα ή δεν βάζουμε τίποτα.
ΥΛΙΚΑ για ένα ταψάκι 30-23 εκ.
2 κεσεδάκια γιαούρτι (2 Χ 200 γρ.)
5 αυγά μεγάλα
200 γρ. βούτυρο ή μαργαρίνη λιωμένο αλλά σε θερμοκρασία δωματίου
450 γρ. φέτα θρυμματισμένη με το πηρούνι
200 γρ. τυρί κρέμα (τύπου Φιλαδέλφεια)
150 γρ. κεφαλοτύρι ή κεφαλογραβιέρα τριμμένη
150 γρ. φαρίνα που φουσκώνει μόνη της
30 γρ. καλαμποκάλευρο 
1 πρέζα πιπέρι
1 πρέζα μοσχοκάρυδο (προαιρετικά) ή πάπρικα
Για το ταψί
20 γρ. βούτυρο λιωμένο
5-6 κ.σ. bake rolls με ντομάτα και ελιά ψιλοθρυμματισμένα  (σαν φρυγανιά)
Για την επικάλυψη
3 κ.σ. σουσάμι
3 κ.σ. παπαρουνόσπορο
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Αλείφουμε με το λιωμένο βούτυρο το ταψί και το πασπαλίζουμε με τα ψιλοθρυμματισμένα bake rolls.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170 βαθμούς Κελσίου.
Σε ένα μπολ, χτυπάμε τα αυγά με το τυρί κρέμα, το πιπέρι και το μοσχοκάρυδο μέχρι το μίγμα να γίνει ομοιογενές και αφράτο.
Προσθέτουμε το λιωμένο βούτυρο και το γιαούρτι, τα τυριά και ανακατεύουμε καλά με το μίξερ στην πιο χαμηλή ταχύτητα για να μην λιώσει εντελώς το τυρί.
Σταδιακά και πάντα ανακατεύοντας προσθέτουμε τη φαρίνα και το καλαμποκάλευρο.
Ανακατεύουμε μέχρι να έχουμε ένα παχύρρευστο μίγμα που το αδειάζουμε στο ταψί.
Πασπαλίζουμε με το σουσάμι και τον παπαρουνόσπορο και βάζουμε στο φούρνο.
Ψήνουμε για 40-45 λεπτά ή μέχρι να ψηθεί η πίτα μας και να αποκτήσει μια χρυσόξανθη κρούστα.
Βγάζουμε από το φούρνο και αφήνουμε να κρυώσει καλά πριν να σερβίρουμε!
Υ.Γ. Θα ήθελα να ευχαριστήσω την πολύ καλή μου φίλη Ζαμπία για τη βοήθειά της και ξέρει εκείνη σε τί αναφέρομαι. <3

Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2014

Fudge κέικ ... όνειρο μαύρης και λευκής σοκολάτας

 "Καλή σχολική χρονιά!!"
Καλημέρα και καλή εβδομάδα! 
Φθινόπωρο πια για τα καλά! Εδώ και τρεις μέρες στη Θεσσαλονίκη ψιλοβρέχει, ο ήλιος κάνει μόνον σύντομες και ντροπαλές εμφανίσεις, η  μουντάδα έχει έρθει για τα καλά και ένα ψυχρό (για κάποιους απλά ευχάριστα δροσερό) αεράκι περνάει τρέχοντας ανάμεσα στα πρασινοκίτρινα φύλλα των δέντρων και τα κάνει να παραμιλούν, καλοσωρίζοντας τη νέα εποχή! 
Φθινόπωρο και μια γλυκιά, ρομαντική ατμόσφαιρα επικρατεί πια! Φθινόπωρο και η ...αντίστροφη μέτρηση για τα Χριστούγεννα αρχίζει να ξετρυπώνει κάπου στα βάθη του μυαλού μου!
Ναι, μου αρέσει το Φθινόπωρο... άσχετα αν δυσκολεύομαι να αποχωριστώ το καλοκαίρι και τα καλά του! Μου αρέσει η αλλαγή των εποχών και δεν μου προκαλεί ούτε θλίψη ούτε κατάθλιψη ο μουντός καιρός!
Φθινόπωρο και τα σχολεία παίρνουν και πάλι ζωή! Το σχολικό κουδούνι θα ακουστεί και πάλι σε τρεις μέρες, τα μικρούλια ή τα μεγαλύτερα θα φορτωθούν τις παραγεμισμένες και βαριές (δυστυχώς) σάκες και θα τρέξουν να γεμίσουν τις τάξεις, να κάνουν μάθημα, να παίξουν στην αυλή. Γιν και γιαν! Τα δύσκολα διαβάσματα και οι πολλές υποχρεώσεις εξισορροπούνται λίγο από τη χαρά την μάθησης, τις εκδρομές αλλά και το παιχνίδι στην αυλή! 
Σχολείο όμως χωρίς κολατσιό δεν νοείται (ή μάλλον, δυστυχώς, στην εποχή μας κι αυτό είναι πιθανό)! Και βέβαια, υγιεινό κολατσιό σημαίνει μαμαδίστικο κολατσιό! Μαζί, λοιπόν, με όλα τα υπόλοιπα... σάντουιτς, μπισκότα, κέικς και ένα κέικ που ανταμοίβει πραγματικά! 
Ένα κέικ, που γεμίζει το στόμα σοκολάτα, που ξετρελλαίνει τον ουρανίσκο με την αφρατάδα, την ελαφρώς υγρή υφή  και τη σοκολατένια του νοστιμιά και σπάει τη μύτη με το άρωμά του! Ένα κέικ που όταν ξεκινάς δεν θέλεις να αφήσεις το πηρούνι κάτω! Κάθε μπουκιά και μια αμαρτία για μικρούς αλλά και για μεγάλους! Γιατί, τί νομίζετε ότι τα μεγάλα παιδιά μπορούν να του αντισταθούν; Αδύνατον!!! Είναι τέλεια παρέα με τον καφέ ή το γάλα, με το τσάι ή σκέτο! 
Γι αυτό σας λέω... διαβάστε τη συνταγή, μαζέψτε τα υλικά και ετοιμάστε το όσο πιο γρήγορα γίνεται και δεν θα το μετανιώσετε! Μόνον... αφήστε και λίγο για να δοκιμάσουν και οι άλλοι... μην το ...εξαφανίσετε μόνοι σας!!! :))
ΥΛΙΚΑ
125 γρ. κουβερτούρα, σε κομμάτια
135 γρ. βούτυρο (ή μαργαρίνη με βούτυρο)
3.5 κ.σ. γιαούρτι στραγγιστό
135 γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του, κοσκινισμένο
20 γρ. κακάο, κοσκινισμένο
1 κ.γλ. μπέικιν πάουντερ
1 πρέζα αλάτι
40 γρ. μαύρη ζάχαρη
200 γρ. άσπρη κρυσταλλική ζάχαρη
1 καψουλάκι βανιλίνης (ή 1 φακελάκι ζάχαρη αρωματισμένη με φυσική βανίλια)
2 μεγάλα αυγά
Για το γλάσο λευκής σοκολάτας
180 γρ. λευκή σοκολάτα
200 γρ. κρέμα γάλακτος
20 γρ. βούτυρο
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 160 βαθμούς Κελσίου.
Λιώνουμε μια κουταλιά της σούπας βούτυρο και αλείφουμε καλά τη φόρμα ή το ταψάκι που θα χρησιμοποιήσουμε.
Πασπαλίζουμε με λίγο αλεύρι και αναποδογυρίζοντας τη φόρμα την χτυπάμε απαλά για να πέσει το περιττό αλεύρι.
Βάζουμε τη φόρμα στο ψυγείο μέχρι να ετοιμάσουμε το μίγμα του κέικ.
Ετοιμασία των υλικών
Μίγμα 1
Σε μια μικρή κατσαρόλα βάζουμε το βούτυρο και το αφήνουμε σε σιγανή φωτιά μέχρι να μισολιώσει.
Προσθέτουμε τα κομμάτια της κουβερτούρας και αφήνουμε για 1-2 λεπτά σε σιγανή φωτιά.
Αποσύρουμε από την εστία της κουζίνας και αφήνουμε τη σοκολάτα να λιώσει μέχρι να ετοιμάσουμε τα άλλα υλικά.
Μόλις, ετοιμάσουμε και τα άλλα δύο μίγματα, ανακατεύουμε το μίγμα βουτύρου σοκολάτας με ένα κουτάλι ή μια σπάτουλα σιλικόνης.
Βάζουμε την κατσαρολίτσα για 6-7 λεπτά στο ψυγείο για να κρυώσει το μίγμα.
Βγάζουμε από το ψυγείο και προσθέτουμε το γιαούρτι, ανακατεύοντας και πάλι μέχρι να ομογενοποιηθεί και πάλι το μίγμα.
Μίγμα 2
Αναμιγνύουμε σε ένα μπολ, τη μαύρη με την άσπρη ζάχαρη και την βανιλίνη.
Μίγμα 3
Σε άλλο μπολ, βάζουμε το κοσκινισμένο αλεύρι με το κακάο και το μπέικιν πάουντερ.
Ετοιμασία του κέικ
Σε ένα μπολ βάζουμε τα αυγά και με το μίξε χειρός τα χτυπάμε για 3-4 λεπτά έτσι ώστε να φουσκώσουν.
Προσθέτουμε το μίγμα της ζάχαρης και συνεχίζουμε το χτύπημα έως ότου έχουμε ένα ανοιχτό κίτρινο μίγμα.
Με το μίξερ στη χαμηλή ταχύτητα, προσθέτουμε εναλλάξ σε 3 δόσεις το μίγμα της σοκολάτας και το μίγμα του άλευρου.
Χτυπάμε τόσο όσο χρειάζεται για να έχουμε ένα ομοιόμορφο μίγμα, το οποίο είναι παχύρρευστο (όχι ιδιαίτερα αραιό... δηλαδή όταν σηκώνουμε το σύρμα του μίξερ αυτό σχηματίζει μικρές κορυφούλες).
Χτυπάμε 2-3 φορές τη φόρμα από κάτω για να μην έχει αέρα μέσα το κέικ και βάζουμε στο φούρνο.
Ψήνουμε για 40 λεπτά.
Δοκιμάζουμε εάν έχει ψηθεί, βυθίζοντας τη λάμα ενός μαχαιριού στο κέντρο του κέικ. 
Εάν όταν βγάλουμε τη λάμα από το κέικ είναι καθαρή τότε το κέικ είναι έτοιμο, αλλιώς θέλει λίγο ακόμα ψήσιμο.
Μόλις δούμε ότι είναι έτοιμο, βγάζουμε τη φόρμα από το φούρνο, αφήνουμε να κρυώσει εντελώς και μετά το ξεφορμάρουμε.
Εάν θέλουμε το στολίζουμε με γλάσο λευκής σοκολάτας ή ένα απλό γλάσο λεμονιού και το στολίζουμε με κερασάκια μαρασκίνο ή ό,τι άλλο θέλουμε. 
Ετοιμάζουμε το γλάσο λευκής σοκολάτας
Σε μια μικρή κατσαρόλα ζεσταίνουμε την κρέμα γάλακτος με το βούτυρο.
Μόλις το μίγμα ζεσταθεί, αποσύρουμε από την ηλεκτρική εστία και ρίχνουμε μέσα τα κομμάτια της λευκής σοκολάτας.
Αφήνουμε για 4-5 λεπτά έτσι ώστε η σοκολάτα να έχει λιώσει εντελώς.
Ανακατώνουμε μέχρι να έχουμε ένα ομοιογενές μίγμα.
Το αφήνουμε για 15-20 λεπτά, εκτός ψυγείου, για να "κρυώσει" και μετά περιχύνουμε το κέικ.

Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου 2014

Ηπειρώτικη λαδόπιτα ή σάμαλι;

Καλημέρα σας!! Παρασκευή σήμερα και ώρα για γλυκάκι!
Η πρώτη επαφή; Με μια συνταγή για σάμαλι του Α.Πετρετζίκη. Η δεύτερη; Με μια ηπειρώτικη συνταγή για λαδόπιτα σιροπιασμένη. Τα υλικά ίδια... οι αναλογίες αντίστροφες... οι φωτογραφίες προκλητικές και ο νους να ταξιδεύει ακόμη στην καλοκαιρινή Ξάνθη, σε ένα μικρό παραδοσιακό μαγαζάκι με διάφορα σιροπιαστά και κρέμες που το τιμάμε κάθε χρόνο όταν περνάμε από κει! Κάθε χρόνο, λοιπόν, η στάση αυτή είναι απαραίτητη για μικρούς και μεγάλους! Καθόμαστε και με την πρώτη κουταλιά... μμμμμ!! Η ίδια, γνωστή, απλοϊκή αλλά και τόσο νόστιμη γεύση!! Με το σιρόπι, ελαφρά δεμένο, τόσο όσο χρειάζεται για να ρέει δίπλα στο γλυκό αλλά και στον ουρανίσκο, χωρίς τη γλυκόζη για να ... γίνει παχύρρευστο, με ένα ελαφρύ άρωμα βανίλιας αν και όχι βανίλιας Μαδαγασκάρης, χωρίς να αποπνέει πολυτέλεια ...απλά παράδοση, γιαγιά, άλλες εποχές που οι άνθρωποι απολάμβαναν τη γλυκιά γεύση του χωρίς να έχουν συνηθίσει τις επιπλέον "φιοριτούρες" αλλά ούτε και τις πολύπλοκες τεχνικές της παρασκευής ενός γλυκού!
Επιστρέφοντας όμως στο γλυκάκι μας πρέπει να ομολογήσω ότι το συγκεκριμένο, είτε το λέμε σάμαλι, είτε ρεβανί, είτε λαδόπιτα... είναι από τα γλυκά που αγαπώ και που δύσκολα τους αντιστέκομαι. Γλυκό comfort, λοιπόν, γι αυτό το Σαββατοκύριακο που θυμίζουν γιαγιά, μαμά και παιδική ηλικία.  Γλυκά παραδοσιακά και τόσο διαχρονικά!! 
Η συνταγή "πειράχτηκε", το χοντρό σιμιγδάλι έκανε την εμφάνισή του και μια σιροπιασμένη σιμιγδαλόπιτα εμφανίστηκε μέσα στο ταψί! Η μισή πήγε δωράκι σε αγαπημένους και η άλλη μισή ...εξαφανίστηκε ως δια μαγείας!
Σας προτείνω, λοιπόν, χωρίς κανέναν ενδοιασμό αυτό το γλυκάκι για το Κυριακάτικο τραπέζι και σας λέω ένα μόνον... είτε το απολαύσετε ελαφρώς χλιαρό είτε το απολαύσετε κρύο από το ψυγείο... ένα είναι σίγουρο... θα το λατρέψετε! Πάμε να σας πω τη συνταγή;;;
ΥΛΙΚΑ για ταψί με διάμετρο 28-30 εκ.
400 γρ. σιμιγδάλι ψιλό
100 γρ. σιμιγδάλι χοντρό (ή 500 γρ. μόνον σιμιγδάλι ψιλό)
75 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
100 γρ. αμύγδαλο ασπρισμένο πολτοποιημένο (σκόνη)
180 ml νερό
80 γρ. μαργαρίνη λιωμένη σε θερμοκρασία δωματίου (ή βούτυρο)
120 ml αραβοσιτέλαιο (ηλιέλαιο ή ελαφρύ ελαιόλαδο)
4 κ.σ. ζάχαρη
2 φακελάκια φυσική βανίλια Vahiné
1 κ.γλ. μπέικιν πάουντερ
1 φακελάκι ξηρή μαγιά
Λίγα αμύγδαλα φιλέ για το στόλισμα
Για το σιρόπι
500 ml νερό
800 γρ. ζάχαρη
3 κ.σ. μέλι
Μισό λεμόνι ακέρωτο ή ξεφλουδισμένο
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Σε ένα μπολ, αναμιγνύουμε το αλεύρι, τη ζάχαρη, το χοντρό και το λεπτό σιμιγδάλι (ή μόνον το λεπτό), τη βανίλια, το μπέικιν, τη μαγιά και τη σκόνη αμυγδάλου.
Σε άλλο μπολ, αναμιγνύουμε το βούτυρο με το αραβοσιτέλαιο και το νερό.
Ενώνουμε τα δύο μείγματα ρίχνοντας τα υγρά στα στερεά και ανακατεύουμε πολύ καλά για 3-4 λεπτά.
Γίνεται μια ζύμη σφιχτή και λαδερή που τη ζυμώνουμε για 1 λεπτό ακόμα με το χέρι.
Αλείφουμε με αραβοσιτέλαιο το ταψάκι μας και απλώνουμε μέσα τη ζύμη.
Δεν πειράζει αν η ζύμη μας φτάνει μόλις στα τοιχώματα (αναφέρομαι στο 30άρι ταψί).
Την στρώνουμε με το χέρι, φροντίζοντας να έχει το ίδιο πάχος παντού.
Πασπαλίζουμε το γλυκό μας με τα αμύγδαλα φιλέ και το χαράζουμε σε μακρόστενα ή τετράγωνα κομμάτια (φωτογραφία).
Ανάβουμε το φούρνο στους 35-40 βαθμούς (όπως κάνουμε για τα ψωμιά και τα τσουρέκια) και βάζουμε μέσα το ταψί μας.
Αφήνουμε το γλυκό για 40 λεπτά περίπου ή μέχρι να φουσκώσει λίγο (θα το καταλάβουμε γιατί θα ακουμπά καλά η ζύμη στα τοιχώματα και θα είναι λίγο πιο "χοντρό").
Βγάζουμε το ταψί από το φούρνο και δυναμώνουμε τη "φωτιά" για να προθερμάνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Ψήνουμε το γλυκό μας για 35-45 λεπτά (ανάλογα πάντα με το φούρνο) ή μέχρι να δούμε να παίρνει ένα ωραίο καστανό (όχι πολύ ανοιχτό) χρώμα.
Ετοιμάζουμε το σιρόπι
Μόλις βάλουμε το γλυκό στο φούρνο, βάζουμε το νερό με τη ζάχαρη, το μέλι και το λεμόνι.
Αφήνουμε το σιρόπι σε σιγανή προς μέτρια φωτιά μέχρι να αρχίσει να κοχλάζει.
Από τη στιγμή που θα αρχίσει να κοχλάζει το βράζουμε για 2-3 λεπτά και το αποσύρουμε από την εστία της κουζίνας.
Σιροπιάζουμε το γλυκό με τα 2/3 του σιροπιού μόλις ψηθεί και το αφήνουμε μέχρι να απορροφήσει το σιρόπι του και να "πιάσει" θερμοκρασία δωματίου.
TIPS
* Εάν δεν βάλουμε το γλυκό στο φούρνο, χρειάζεται γύρω στα 90 λεπτά για να φουσκώσει.
* Εάν  θέλουμε, μπορούμε να αντικαταστήσουμε τη βανίλια με 1 κ.γλ. μαστίχα.
Σας εύχομαι ένα ολόγλυκο Σαββατοκύριακο!

Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

Στρουμπουλά κεφτεδάκια με λιαστή ντομάτα

Είστε για ένα ουζάκι; Εντάξει, το φθινόπωρο μπήκε και οι βροχές και η μουντάδα εισέβαλαν ξαφνικά και πάλι στη ζωή μας, μόνο που αυτή τη φορά φαντάζουν λίγο πιο φυσικολογικά!!  Παρόλα αυτά, ποιός είπε ότι λίγη παρεούλα κι ένα ουζάκι είναι πολύ καλοκαιρινά για να κάνουν αισθητή την παρουσία τους; Πάντα ένα ουζάκι είναι δελεαστικό! Πάντα εκείνα τα απαραίτητα μεζεδάκια ή μεζεκλίκια, όπως θα έλεγε κάποιος γνωστός μου, κάνουν την όσφρηση και την όραση να στήνουν χορό και τον ουρανίσκο να ανυπομονεί να τα συναντήσει! 
Αλλά κι αν δεν είναι ουζάκι, ένας μίνι μπουφές με ορεκτικά ή ακόμα πιο απλά ένα πιάτο με ορεκτικά επιβάλλεται να περιέχει τέτοια νόστιμα, στρουμπουλά, τηγανιτά κεφτεδάκια. Κι αν, κάπου στον αέρα, πλανιέται η σκέψη... "τηγανιτά... άρα ανθιυγιεινά" ας την αφήσουμε να πλανιέται ή ακόμα καλύτερα ας την διώξουμε μακριά για να τα απολαύσουμε χωρίς τύψεις! Έτσι κι αλλιώς δεν τα γευόμαστε κάθε μέρα!! Τί λέτε σας... έπεισα να τα δοκιμάσετε; Αν ναι... τότε πάμε να τα φτιάξουμε!
ΥΛΙΚΑ
350 γρ. κιμά
3 φέτες ψωμί του τοστ μουσκεμένες σε νερό και καλά στυμένες
7 φέτες λιαστής ντομάτας σε κομματάκια
80 γρ. φέτα θρυμματισμένη 
1 αυγό
60 ml ούζο
1 κ.σ. γιαούρτι
1 κ.γλ. μουστάρδα
1 κ.σ. τριμμένη ντομάτα ή ελαφρά συμπυκνωμένο χυμό ντομάτας
2 κ.σ. ελαιόλαδο 
1/2 κ.γλ. ρίγανη
1/3 κ.γλ. κύμινο
1/3 κ.γλ. σκόρδο σε σκόνη
1/3 κ.γλ. πιπέρι
1/2 κ.γλ. αλάτι (ανάλογα πόσο αλμυρά θέλετε τα κεφτεδάκια)
Για το τηγάνισμα
Ελαιόλαδο
Αλεύρι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε όλα τα υλικά σε ένα μπολ και ζυμώνουμε μέχρι να ομογενοποιηθούν τα υλικά.
Καλύπτουμε το μπολ με διαφανή μεμβράνη και βάζουμε στο ψυγείο για 30 λεπτά έτσι ώστε να σφίξει το μίγμα και να αναμιχθούν αρώματα και γεύσεις.
Πλάθουμε τα κεφτεδάκια σε μικρά μπαλάκια.
Βάζουμε ελαιόλαδο σε ένα βαθύ αντικολλητικό χαρτί και αλευρώνουμε τα κεφτεδάκια μας.
Μόλις το ελαιόλαδο ζεσταθεί βάζουμε τα κεφτεδάκια στο τηγάνι και τα τηγανίζουμε σε σιγανή προς μέτρια φωτιά ενώ τα γυρίζουμε συχνά έτσι ώστε να τηγανιστούν απ' όλες τις πλευρές.
Καλύπτουμε ένα πιάτο με απορροφητικό χαρτί και τοποθετούμε εκεί τα κεφτεδάκια μόλις τα βγάλουμε από το τηγάνι έτσι ώστε να "αφήσουν" το περιττό λάδι τους.
Σερβίρουμε χλιαρά ή κρύα (σε θερμοκρασία περιβάλλοντος).
Καλή σας μέρα από τη βροχερή Θεσσαλονίκη!!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...