Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

Τηγανιά με λουκάνικο και...

κόκκινο κρασί φυσικά! Τί άλλο! Ο καιρός κρύωσε λιγουλάκι (αν και όχι πολύ) και το χωριάτικο λουκάνικο αρχίζει να γίνεται ιδανικό μεζεδάκι! 
Παλιά Καβάλα... κάπου στα 1992, τέλη Νοεμβρίου! Ο καιρός μουντός, βροχερός και το κρύο τσουχτερό. Περασμένες 9 το βράδυ και μόλις βγαίνεις από το αυτοκίνητο (αφού έχεις ανέβει όλη την ανηφόρα και έχεις περάσει του κόσμου τις στροφές) η μυρωδιά από ξύλο και ψητά κατακυριεύει τα ρουθούνια σου! Βαθιά ανάσα και η μυρωδιά μαζί με τη φαντασία παίζουν σκληρά παιχνίδια στο νου και τους σιελογόνους αδένες! Αχ αυτή η βροχή!! Δεν αφήνει μόνη την τσίκνα να παίξει το παιχνίδι της παρά την ανακατεύει με τη μυρωδιά της νοτισμένης γης! Κι όμως, ακόμα κι έτσι αισθάνεσαι τις νοστιμιές που ψήνονται στις ψησταριές εκεί γύρω. Ένα σωρό ταβερνούλες, η μια μετά την άλλη συναγωνίζονται σε λιχουδιές κι ανταγωνίζονται για το ποιά θα πρωτοκερδίσει τον επισκέπτη!
Κατεβαίνουμε από το αμάξι και κατευθυνόμαστε με σταθερό αν και αργό βήμα προς ένα ...κρεοπωλείο. Ναι, καλά διαβάσατε ένα μικρό κρεωπολείο που όμως κρύβει θησαυρό! Μια μικρή ταβερνούλα δίπλα... αυτή του μερακλή κρεοπώλη που τα καλύτερά του κρέατα τα ρίχνει στην ψησταριά για να μας κάνει να τον θυμόμαστε τόσα χρόνια μετά. Στην μια άκρη του μαγαζιού ένα μεγάλο τζάκι και στην άλλη, εκεί στη γωνία μια ψηλή, ολοστρόγγυλη, μαύρη ξυλόσομπα γεμάτη ξύλα! Η φωτιά της δυνατή και πορτοκαλοκόκκινη σε κάνει να χαίρεσαι να κάθεσαι δίπλα της. Το τραπέζι δίπλα της άδειο. Τί τύχη!! Καθόμαστε! Ο συμπαθητικός λιχούδης (όταν κάνεις τέτοιες νοστιμιές είναι σίγουρο ότι έχεις κι εσύ το μικρόβιο της νοστιμιάς) ταβερνιάρης έρχεται και παίρνει παραγγελία και σε λίγα λεπτά ένα ψηλόλιγνο αγόρι (ο γιός του και μελλοντικός κάτοχος της πατρικής περιουσίας) καταφθάνει με μερικές φέτες ψωμί. Παίρνει 2 και τις βάζει επάνω στην ξυλόσομπα κι όσο η φωτιά καίει τόσο η φέτες ξεροψήνονται και μοσχοβολούν φρέσκο, ζυμωτό, χωριάτικο ψωμί. Μετά από λίγο οι ξεροψημένες φέτες επιστρέφουν στην κουζίνα και περιχύνονται με φρέσκο ελαιόλαδο και ρίγανη... έτσι για να συνοδεύσουν τη σαλάτα που ήδη έχει καταφθασει αλλά και τα ξεροψημένα παϊδάκια κι ένα χωριάτικο λουκάνικο... άλλο πράγμα!!! Κομμένο σε ροδέλες, με κρεμμύδια, πράσα και πιπεριά τριγύρω μέσα στο φθηνό σαγανάκι φαντάζει καλύτερο κι από το πιο αριστοκρατικό γεύμα καθώς έξω αρχίζει σιγά σιγά η βροχή να ...γίνεται χιόνι. Τί μοναδική νοστιμιά!!! Tο άρωμα του χωριάτικου λουκάνικου δένει καταπληκτικά με τα πράσα και την γλυκιά, κόκκινη πιπεριά κι όλα μαζί δένουν τόσο με το χειμωνιάτικο τοπίο που βλέπω έξω από το παράθυρο!!
Αυτή τη λιχουδιά σας ετοίμασα κι εγώ σήμερα κι ας μην είμαστε ακόμα στην καρδιά του χειμώνα. Εξ άλλου φθινόπωρο ή χειμώνα η νοστιμιά είναι πάντα η ίδια! Και για να καταλάβετε για τί ακριβώς σας μιλάω τόση ώρα... δεν έχετε παρά να συνεχίσετε το διάβασμα...
ΥΛΙΚΑ για 2 άτομα
1 1/2 μεγάλο λουκάνικο χωριάτικο σε ροδέλες
200 γρ. πράσα σε ροδέλες
2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
1 κόκκινη πιπεριά Φλωρίνης σε κομμάτια
150 ml κόκκινο κρασί + 150 ml νερό
Χυμό από 1 μέτριο λεμόνι

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε σε αντικολλητικό τηγάνι τα πράσα και λίγο νερό και τα ζεματίζουμε για 2-3 λεπτά.
Χύνουμε το νερό και ρίχνουμε 2-3 κ.σ. ελαιόλαδο.
Μόλις ζεσταθεί ξαναβάζουμε τα πράσα, τα κρεμμυδάκια και την πιπεριά.
Πασπαλίζουμε με ελάχιστο αλάτι, ζάχαρη και λίγο πιπέρι.
Αφήνουμε τα λαχανικά μας σε σιγανή προς μέτρια φωτιά να σοταριστούν.
Περιχύνουμε με το κόκκινο κρασί και και τα αφήνουμε να βράσουν μέχρι να τελειώσει το κρασί.
Προσθέτουμε και το νερό και αφήνουμε τα λαχανικά να βράσουν λίγο ακόμη.
Μόλις το νερό εξατμιστεί και τα λαχανικά μείνουν με το λάδι τους, προσθέτουμε τις ροδέλες του λουκάνικου.
Αφήνουμε σε μέτρια φωτιά να σοταριστούν τα λαχανικά και να τηγανισθούν καλά τα λουκάνικα.
Λίγο πριν κατεβάσουμε από τη φωτιά το τηγάνι, περιχύνουμε με το χυμό από ένα μέτριο λεμόνι, αφήνοντας να πάρουν μια τελευταία βράση.
Απολαμβάνουμε με ψημένο ψωμί (ιδανικά ζυμωτό) και κόκκινο κρασί. 
* Κι αν είστε απ' αυτούς που εκτιμούν ένα καυτερό πιάτο δεν έχετε παρά να πασπαλίσετε τα λαχανικά με λίγο μπούκοβο... απογείωση!!!!
Καλή σας μέρα!!
http://signatures.mylivesignature.com/54489/80/35FC2D8B9F1ED4118230CF499B0784CC.png

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

Τα φθινοπωρινά muffins

Καλημέρα και καλή εβδομάδα! Σήμερα ξεκινά μια νέα εβδομάδα κι ελπίζω, εγώ τουλάχιστον, να είναι καλύτερη από την προηγούμενη που ήταν η εβδομάδα των ...παθών!! Ναι των παθών!!! Από κείνες τις εβδομάδες που τις χαρακτηρίζεις, με κάθε επιείκια, αποφράδα, να-πάει-και-να-μην-ξανάρθει κι ό,τι άλλο μπορεί να σκεφτεί ανθρώπου νους.
Για να μην αναφέρω ότι κάθε μέρα υπήρχε μια δυσκολία, μιαν αναποδιά, ένα άσχημο ή, στην καλύτερη, ασχημούτσικο νέο... ερχεται και το αποκορύφωμα! Ανοίγω ένα πρωί τον υπολογιστή και τί να δω;;; Εκεί που πάει να ανοίξει το "Tante Kiki" εμφανίζεται μιαν άλλη σελίδα! Δεν μπορεί, κάνω τη σκέψη, κάτι έγινε και δεν το κατάλαβα!! Εσύ είσαι που το λες;; Και τί να πείς μετά από 30 φορές το ίδιο; Αρχίζουν και με ζώνουν μαύρες σκέψεις... βρε μήπως;;;; Ας κάνω κάτι! Και το κάνω το κάτι!! Και νομίζω ότι το διόρθωσα... βρε τα popup ξαναρύθμισα, βρε τον HTML επισκέφθηκα και βρήκα το σημείο που είχε εισβάλλει η σελίδα... τίποτε! Ξανά και ξανά το ίδιο!!! Εκεί επάνω μου στέλνει και η αγαπημένη μπλογκοφίλη Ειρήνη από τις συνταγές της Καρδιάς μήνυμα, λίγο μετά η Ελένη από το Eleni's cooking και ...τρελλαίνομαι!!! Τί να κάνω;;; Μόνον μια λύση... η αγαπημένη φίλη (όχι μόνον από το blog) Ζαμπία που πάντα είναι εκεί... δίπλα μου... όποτε την χρειάστηκα!! Μαζί με τον σύζυγό της, αργά το βράδυ της Παρασκευής και λίγο μετά που της είχα στείλει μήνυμα, απογοητευμένη πια γιατί δεν μπορούσα να τα βγάλω πέρα, εμφανίστηκαν ως άλλοι, σύγχρονοι "από μηχανής Θεοί" και καθάρισαν τον υπολογιστή μου! Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ ήθελα να τον "καθαρίσω" αλλά με διαφορετικό, λίγο πιο βίαιο τρόπο!!! Τέλος πάντων, την γλύτωσε κι αυτή τη φορά... αν και... παρά τρίχα!!! Την επόμενη όμως τον βλέπω κάτω από το μπαλκόνι να ...φυτρώνει στον κήπο!!!!!
Μετά από μέρες, λοιπόν, κατάφερα να ξαναμπώ στο μπλογκοσπιτάκι μου και να αρχίσω τις επισκέψεις στα δικά σας. Βέβαια η τελευταία εβδομάδα ήταν δύσκολη γιατί είχα και άλλα τρεχάματα για τα οποία θα σας μιλήσω σε λίγες μέρες (που ελπίζω να καταλήξουν σε κάτι καλό) αλλά θα δούμε!! 
Προς το παρόν, μια και ξαναβολτάρω στην μπλογκογειτονιά άνευ εμποδίων και περίεργων εισβολέων, είπα να σας κεράσω μερικά muffinoμηλοπιτάκια με μανούρι και μούσλι... προϊόντα της εναπομείνασας φαντασίας μου ανάμεσα στα τόσα συμβάντα.
Πόσο καιρό είχα να κάνω μικρά, λατρεμένα και πεντανόστιμα κεκάκια!! Πότε το ένα, πότε το άλλο... όλο κάτι με εμπόδιζε!!! Και να που έφτασε η ώρα! Έτσι συνάντησα το μανούρι, το μούσλι και το μήλο που συμφώνησαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να με κάνουν να αφήσω πίσω τις δυσκολίες και να με συνεπάρουν με τη φθινοπωρινή νοστιμιά τους. Καιρό τώρα ονειρευόμουν τον συνδυασμό μήλο με μανούρι! Αυτή τη φορά όμως συναντήσαμε και το μούσλι και είπαμε να μην το αφήσουμε παραπονεμένο! Ένα σας λέω... σας προτείνω να τα κάνετε σήμερα κιόλας (μια και είναι και πανεύκολα) για να μην καθυστερήσετε να απολαύσετε τη γεύση τους!! :)
Πάμε να δούμε τη συνταγή;;;
ΥΛΙΚΑ
2 αυγά μεγάλα

60 γρ. λιωμένο βούτυρο (σε θερμοκρασία δωματίου)
150 γρ. ζάχαρη
220 γρ. φαρίνα που φουσκώνει μόνη της
1 κ.γλ. μπέικιν πάουντερ
1 μήλο μεγάλο, χοντροτριμμένο
40 γρ. μούσλι με ξηρούς καρπούς ελαφρώς ψιλοσπασμένο
100 γρ. μανούρι θρυμματισμένο με το πηρούνι
120 γρ. γάλα
1/2 κ.γλ. κανέλα
1/3 κ.γλ. τζίντζερ
1 πρέζα κόλιανδρο
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 190 βαθμούς Κελσίου.
Αναμιγνύουμε το μανούρι με το μήλο, την κανέλα, το τζίντζερ και το κόλιανδρο.
Βάζουμε τα αυγά, το βούτυρο και τη ζάχαρη και τα χτυπάμε με το μίξερ χειρός μέχρι να ασπρίσουν και να αφρατέψουν.
Προσθέτουμε το μούσλι και συνεχίζουμε το χτύπημα.
Ύστερα προσθέτουμε εναλλάξ το μείγμα του μήλου με το μανούρι και το αλεύρι στο οποίο έχουμε προσθέσει το μπέικιν.
Με το μίξερ στην πιο χαμηλή ταχύτητα, ανακατεύουμε το μείγμα του κέικ και προσθέτουμε σταδιακά και το γάλα.
Το τελικό μείγμα είναι αυτό του κλασσικού κέικ, ούτε πολύ πηχτό ούτε όμως και αραιό, απλά παχύρρευστο.
Καλύπτουμε τις θήκες της φόρμας για muffins με τις κατάλληλες χάρτινες θηκούλες.
Γεμίζουμε 19 θήκες μέχρι τα 2/3 τους και βάζουμε το μείγμα του κέικ.
Ψήνουμε για 20-25 λεπτά, δοκιμάζουμε με τη λάμα ενός μαχαιριού που πρέπει να είναι καθαρή όταν θα την ξαναβγάλουμε.
Βγάζουμε από το φούρνο και πασπαλίζουμε με λίγη άχνη.

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

Το γλυκό σταφύλι του Νηπιαγωγείου μας



"Και γιατί κάνουμε τώρα γλυκό σταφύλι;;;" ρωτάει η κα Κική, η νηπιαγωγός "Γιατί το σταφύλι είναι φρούτο φθινοπωρινό!!!" ακούγονται από κάτω οι φωνούλες!!! "Μπράβο παιδιά!!!" "Και πώς κάνουμε το γλυκό σταφύλι;;;" "Θέλετε να δούμε;;;;"Ναιιιιι!!!" 
Και τότε ...εμφανίστηκε η Tante Kiki!!!! Νηπιαγωγός και Tante Kiki μπήκαν στην κουζίνα και το σταφύλι πήρε το δρόμο για την κατσαρόλα απ΄όπου βγήκε γλυκό, ξανθό και πολύ αρωματικό.
Μια υπέροχη μέρα κοντά σε μια καταπληκτική νηπιαγωγό,  που νοιάζεται για τα παιδιά και το εκπαιδευτικό της έργο (ή μάλλον λειτούργημα) είχε τελειώσει. Και ήταν τόσο όμορφη μέρα! Είναι τόσο συγκινητικό να βλέπεις εκπαιδευτικούς να βάζουν τόση αγάπη και ψυχή σ' αυτό που κάνουν αλλά και παιδάκια να λατρεύουν έτσι την δασκάλα τους.
Ευχαριστώ πολύ για την ευκαιρία να φτιάξουμε μαζί το γλυκό και να απολαύσουμε το μάθημα με τα μικρούλια νήπια (μεταξύ αυτών και η Βασιλική που καμάρωνε!!!). Ευχαριστώ πολύ για την ευαισθησία και την αγάπη που δείχνετε προς τα παιδιά!
Και μια που το φτιάξαμε, ας δούμε και τη συνταγή που η κα Κοκκίνου φωτοτύπησε, τύλιξε με κορδελίτσα και έδωσε στα παιδιά μαζί με ένα βαζάκι γλυκό καλυμμένο με ένα υπέροχο καρώ χαρτάκι cupcake και δεμένο με μια μικρή κορδελίτσα, εκτός απ' αυτό που γεύθηκαν εκείνη την μέρα τα παιδιά μέσα στην τάξη στα πλαίσια της συγκεκριμένης δραστηριότητας-δράσης.


ΥΛΙΚΑ
1500 γρ. ρόγες σταφυλιού
1 κιλό ζάχαρη
600 ml νερό
Χυμό ενός μέτριου λεμονιού
1 βανιλίνη
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ξεχωρίζουμε απαλά τις γερές ρόγες από τα κοτσανάκια και τις ζυγίζουμε για να έχουμε καθαρό βάρος 1500 γραμμάρια.
Τις πλένουμε καλά και τις βάζουμε στην κατσαρόλα.
Τις καλύπτουμε με τη ζάχαρη και το νερό.
Βάζουμε την κατσαρόλα σε δυνατή φωτιά για 10 λεπτά και, αν χρειαστεί, ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα.
Χαμηλώνουμε τη φωτιά και βράζουμε για άλλα 20 λεπτά.
Προσθέτουμε τη βανιλίνη και το χυμό του λεμονιού.
Αφήνουμε το γλυκό μας να βράσει σε δυνατή φωτιά (και πάλι) για άλλα 10 λεπτά.
Ελέγχουμε το δέσιμο του σιροπιού και εφ' όσον είναι εντάξει αποσύρουμε την κατσαρόλα από την ηλεκτρική εστία.
Ανακινούμε την κατσαρόλα λίγο, βλέποντας τις ρόγες να γεμίζουν σιρόπι και να φουσκώνουν για να μην ζαρώσουν πολύ.
Βάζουμε το γλυκό σε ζεστά, αποστειρωμένα βάζα όσο ακόμα είναι ζεστό και αφού τα κλείσουμε τα τοποθετούμε ανάποδα επάνω σε πετσέτα μέχρι να κρυώσουν καλά.
Διατηρούμε σε δροσερό και σκοτεινό μέρος.

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

Η πολύχρωμη κοτόσουπα του... Βίτα και της Μίνι

" Όλο γεύση και όλο νοστιμιά! Χρώματα κι αρώματα!!" διαφήμιζε την αχνιστή κοτόσουπά της στα  λατρεμένα της μικρά που χοροπηδούσαν γύρω από το τραπέζι φωνάζοντας ..." Ο Βίτα και η Μίνι κυνηγούν μια βιταμίνη!!!" Άντε, ελάτε... καθήστε... μια ζεστή κοτόσουπα γεμάτη χρωματιστές πινελιές είναι ό,τι καλύτερο για τα πρώτα κρύα του φθινοπώρου αλλά και για τα πρώτα κρυώματα και συνάχια... είπε με σταθερά δυνατή φωνή για να τους επιβληθεί και να στρωθούν να φάνε! 
Και κάπου εκεί, ανάμεσα στα χρωματιστά αρώματα που άγγιζαν το νου και την καρδιά, τη μύτη αλλά και την όρεξη, κάπου εκεί ανάμεσα στις γλυκές φωνούλες ταξίδεψε γρήγορα προς τα πίσω... στα νιάτα της! Τότε που άκουγε την αγαπημένη της θεία να λέει στον ξάδερφό της... "πιες αυτό το φλιτζάνι με το ζεστό κοτόζουμο, έτσι όπως είναι με μπόλικο λεμόνι αλλά και ρίγανη ... είναι το καλύτερο γιατρικό για το κρύωμα... πιες το και είναι θαυματουργό... μέχρι αύριο θα είσαι καλά... θα δεις!!" Χαμογέλασε μόνη της γιατί σκέφτηκε... "μα πώς επαναλαμβάνονται εικόνες και μνήμες χαραγμένες στο είναι μας!!". Τότε την αμφισβητούσα και τώρα... τώρα λέω σχεδόν τα ίδια!!! Αλλά τώρα πια το πίστευε... μια πολύχρωμη κοτόσουπα, γεμάτη βιταμίνες από τα λαχανικά, τον κουρκουμά, το κάρυ! Λίγος τραχανάς της γιαγιάς για να γίνει πιο χορταστική και χυλωμένη η εξαίσια σούπα (εξάλλου ήταν ερωτευμένη με τις κοτόσουπες με τραχανά!)! Μια φέτα φρυγανισμένο, ζεστό ψωμί και να ο... παράδεισος της γεύσης στο τραπέζι μας!!! 
Αυτή την παραδεισένια γεύση ήρθα κι εγώ, να μοιραστώ μαζί σας... αν, φυσικά το θέλετε...
ΥΛΙΚΑ 
2 στηθάκια κοτόπουλου 
1 πακέτο ανάμικτα λαχανικά (φασολάκια, καρότο, κόκκινη πιπεριά, πατάτα)
1 μεγάλη πατάτα σε κύβους
200 γρ. μικρά κρεμμυδάκια κατεψυγμένα
200 γρ. καλαμπόκι
200 γρ. πράσα σε ροδέλες
90 γρ. τραχανά ξινό
1/2 κ.γλ. κουρκουμά
1/2 κ.γλ. κάρυ
Αλάτι και πιπέρι
5 κ.σ. ελαιόλαδο
Νερό τόσο όσο χρειάζεται για να σκεπαστούν τα υλικά
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το ελαιόλαδο και μόλις ζεσταθεί βάζουμε το κοτόπουλο, τα πράσα, τα κρεμμυδάκια, την πατάτα, το καλαμπόκι και τα ανάμικτα λαχανικά και τα αφήνουμε για λίγο να σοταριστούν.
Προσθέτουμε το νερό, τον κουρκουμά, το κάρυ, αλάτι και πιπέρι.
Αφήνουμε το φαγητό σε σιγανή προς μέτρια φωτιά να βράσει για 30-35 λεπτά.
Εάν χρησιμοποιήσουμε χύτρα ταχύτητας βράζουμε για 20 λεπτά.
Προσθέτουμε 1 ποτήρι νερό και μόλις το φαγητό αρχίσει και πάλι να βράζει ρίχνουμε τον τραχανά.
Αφήνουμε να σιγοβράσει για 10 λεπτά και η σούπα μας είναι έτοιμη.
Σερβρίρουμε ζεστή ή χλιαρή με φρυγανισμένο ψωμί και λίγο κεφαλοτύρι τριμμένο.
TIPS
* Εάν η σούπα μας πήξει ενώ ακόμη είναι ζεστή ή όταν κρυώσει προσθέτουμε 1 ποτήρι νερό και βράζουμε για 3 λεπτά.

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

Απλό και νόστιμο... ανοιχτό τοστ με καραμελωμένο μπέικον και κασέρι


Καλημέρα και καλή εβδομάδα!
Είναι μερικές φορές, μέρες ή και εβδομάδες που όλα τρέχουν και όχι απλά τρέχουν όπως συνήθως αλλά τρέχουν ακόμα πιο γρήγορα! Τρέχουν τα γεγονότα και οι υποχρεώσεις, τρέχεις κι εσύ να τις προλάβεις και τελικά πάντα κάτι ξεφεύγει! Και συνήθως, κατά το νόμο του Μέρφυ αυτό που ξεφεύγει είναι αυτό που τις περισσότερες φορές έχει τη ...σημασία του.
Κι αφού το άγχος έχει ξεφύγει κι έχει χτυπήσει κόκκινο κι αφού αυτό που δεν έπρεπε να ξεφύγει ...βρήκε τρόπο και ξέφυγε έρχεσαι εσύ τελευταίος και καταϊδρωμένος και σκέφτεσαι... "Τί να γίνει;;;  Ήταν μοιραίο να ξεφύγει!!!" 
'Όχι τώρα πες μου είναι αυτός θετικός τρόπος αντιμετώπισης ή αρνητικός;; Γιατί εμένα μου κάνει λίγο μοιρολατρικά αρνητικός! Κι έρχεται κι εκείνη η θετική σκέψη που πάντα προσπαθεί να διορθώσει τα ...αδιόρθωτα και ...τσακ... μέσα στο συννεφάκι πάνω από το κεφάλι σου... "εντάξει, την επόμενη φορά δεν θα ξεφύγει τίποτα!!" Αποτέλεσμα όλων αυτών;;;
Τρέχεις όλη την μέρα κι όταν γυρνάς στο σπίτι με όλα αυτά μέσα στο ...κεφάλι σου να διαπιστώνεις ότι δεν έχεις κάτι να φας... κι όχι μόνον δεν έχεις μαγειρέψει αλλά δεν έχει ψωνίσει και τα απαραίτητα για ένα γεύμα απλό και καθημερινό!!! Εκεί όμως φαίνεται η διαφορά! Εκεί φαίνεται πόσο σε επηρρέασε η, μετά την αποκαρδιωτική σου "επίδοση", θετική σκέψη! Τί κάνεις;
Μένεις με τα φρέσκα τζιαπατάκια που αγόρασες από το φούρνο ή προχωράς αποφασιστικά στο ψυγείο για να μην σου ξεφύγει τίποτα αυτή τη φορά;;; Νομίζω το δεύτερο και τότε... έχεις τουλάχιστον την ικανοποίηση ότι τώρα τα κατάφερες κι ότι θα φας κάτι νοστιμότατο ...έστω και της τελευταίας στιγμής!!!
Και να το αποτέλεσμα της θετικής σκέψης...
ΥΛΙΚΑ για 1 άτομο

1 μικρό ατομικό τζιαπατάκι (ή όποιο άλλο ψωμάκι μας αρέσει)
4 φέτες κασέρι
2 φέτες μπέικον + λίγη καστανή ζάχαρη
1 ντομάτα 
1/2 αγγουράκι
2 αυγά 
1 κ.σ. γιαούρτι
1/3 φλ.τσ. γάλα 
1/3 κ.γλ. μουστάρδα σε σκόνη (ή έτοιμη)
1 πρέζα σκόρδο σε σκόνη (προαιρετικά)
Αλάτι - πιπέρι 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς Κελσίου.*
Σε ένα μπολ, χτυπάμε τα δύο αυγά με το γιαούρτι, το γάλα, τη μουστάρδα, το σκόρδο, αλάτι και πιπέρι.
Κόβουμε το τζιαπατάκι στη μέση.
Αφαιρούμε μια λεπτή φλούδα από την κόρα του και  το τρυπάμε με ένα πηρούνι ή ένα μαχαίρι σε πολλά σημεία (για να απορροφήσει ευκολότερα το υγρό μείγμα των αυγών).
Βάζουμε και τα δύο κομμάτια στο μπολ με τα αυγά.
Τα αφήνουμε για 8-10 λεπτά ή μέχρι να δούμε ότι έχουν απορροφήσει το μείγμα γυρίζοντάς τα κάθε λίγο πλευρά.
Καλύπτουμε ένα ταψί με αντικολλητικό χαρτί.
Τοποθετούμε μέσα τις δύο "αυγόφετες" και τις βάζουμε στο φούρνο για 15 λεπτά.
Μόλις δούμε ότι έχουν αρχίσει να παίρνουν ένα καστανόξανθο χρώμα και στην επιφάνειά τους το αυγό έχει ψηθεί τις βγάζουμε από το φούρνο.
Κόβουμε στη μέση τις φέτες από το κασέρι και τοποθετούμε επάνω στην κάθε φέτα 4 κομμάτια.
Τις ξαναβάζουμε στο φούρνο για άλλα 10-15 λεπτά ή μέχρι να δούμε ότι έχει λιώσει το κασέρι.
Στο μεταξύ, βάζουμε σε ένα μικρό, αντικολλητικό τηγάνι το μπέικον, το πασπαλίζουμε με λίγη καστανή ζάχαρη και το αφήνουμε σε σιγανή φωτιά να ψηθεί και να καραμελώσει.
Μόλις οι "αυγόφετες" είναι έτοιμες, τις βγάζουμε από το φούρνο και τοποθετούμε επάνω το καραμελωμένο μπέικον.
Τις σερβίρουμε ζεστές με κομμένη ντομάτα και αγγούρι ή με μια πλούσια πράσινη σαλάτα.
TIPS 
Εάν δεν θέλουμε να κάνουμε τις αυγόφετες στο φούρνο μπορούμε να τις τηγανίσουμε σε ένα αντικολλητικό τηγάνι.
Ψημένες στο φούρνο είναι πολύ ωραίες και με ψωμί του τοστ για ορεκτικό σε φιλικό ή οικογενειακό τραπέζι.
 Εάν χρησιμοποιήσουμε άλλο ψωμί ελέγχουμε το πόσο γρήγορα απορροφάει το μείγμα για να μην το αφήσουμε και λασπώσει.
 

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

Κρέμα ζαχαροπλαστικής με σοκολάτα... και μια τούρτα γενεθλίων

Καλή σας μέρα! Παρασκευή σήμερα και θα ασχοληθούμε με μια κρέμα βάσης που είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε... την κρέμα ζαχαροπλαστικής για την οποία ξαναμιλήσαμε ΕΔΩ και είδαμε τις παραλλαγές της καθώς και τις άλλες κρέμες που προέρχονται απ΄αυτήν. 
Σήμερα η κρέμα ζαχαροπλαστικής παίρνει σοκολατένια μορφή. Όλοι ξέρουμε ότι η συγκεκριμένη κρέμα δεν έχει μεγάλο χρόνο συντήρησης γιατί η υφή της χαλάει και γίνεται νερουλή. Μήπως όμως υπάρχει κάποιος τρόπος για να μην συμβαίνει  αυτό αλλά και πώς θα την κάνουμε κρέμα για γέμιση σε τούρτα; Για πάμε να δούμε;
Η κρέμα ζαχαροπλαστικής, crème patisserie ή crème patissière είναι μια βασική κρέμα κατσαρόλας που πήζει με την προσθήκη αυγών και κάποιου αμύλου. Η κρέμα με τα χίλια πρόσωπα, όπως προσωπικά την ονομάζω μια και μπορεί να πάρει ένα πλήθος από αρώματα και γεύσεις, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πάρα πολλά γλυκά αλλά και σε τούρτες (θα δούμε παρακάτω κάποια μυστικά). Μια κρέμα με βελούδινη και απαλή υφή, που δεν νερώνει αν για άμυλο χρησιμοποιηθεί κόρν φλάουρ αντί για αλεύρι.  Η σημερινή κρέμα ζαχαροπλαστικής είναι η αγαπημένη με γεύση σοκολάτα και είναι πανεύκολη! Πάμε να δούμε τη συνταγή;

ΥΛΙΚΑ
400 γρ. γάλα εβαπορέ πλήρες
200 γρ. κρέμα γάλακτος με 35% λιπαρά
125 γρ. ζάχαρη
1 αυγό μεγάλο + 2 κρόκους (από μεγάλα αυγά)
60 γρ. κόρν φλάουρ
125 γρ. κουβερτούρα σε κομμάτια
1 φακελάκι φυσική βανίλια Vahiné
100 γρ. σαντιγύ (προαιρετικά)  
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε σε μια κατσαρόλα το γάλα και την κρέμα γάλακτος, σε χαμηλή φωτιά για να ζεσταθούν.
Μόλις το μείγμα ζεσταθεί αλλά πριν βράσει βάζουμε το 1/3 σε ένα μπολ.
Σε ένα μπολ, αναμιγνύουμε τη ζάχαρη, το κορν φλάουρ, το αυγό και τους κρόκους και τα χτυπάμε με το "σύρμα" για 2 λεπτά.
Ρίχνουμε το χλιαρό γάλα μέσα στο μείγμα των αυγών, συνεχίζοντας το χτύπημα μέχρι να ομογενοποιηθεί.
Ύστερα, αυτό το μείγμα το ρίχνουμε στην κατσαρόλα με το γάλα, ανακατεύοντας γρήγορα μέχρι να πήξει η κρέμα μας.
Αποσύρουμε από την ηλεκτρική εστία και προσθέτουμε τα κομμάτια της κουβερτούρας και την βανίλια.
Αφήνουμε για 2 λεπτά να λιώσει η κουβερτούρα και ανακατεύουμε καλά μέχρι να έχουμε και πάλι ένα ομοιογενές μείγμα.
Καλύπτουμε την κρέμα με διαφανή μεμβράνη έτσι ώστε αυτή να είναι σε επαφή με την επιφάνεια της κρέμας για να μην κάνει κρούστα καθώς θα πέφτει η θερμοκρασία της.
TIPS
 *Εάν θέλουμε να χρησιμοποίησουμε την κρέμα για γέμιση τούρτας μπορούμε να προσθέσουμε 5 γραμμάρια ζελατίνη για να "στέκεται" καλύτερα όσο ακόμη είναι ζεστή αλλά εκτός ηλεκτρικής εστίας.
*Μόλις η κρέμα κρυώσει, προσθέτουμε τη σαντιγύ ενώ την ανακατεύουμε με το "σύρμα" για να γίνει πιο αφράτη και αέρινη και να την χρησιμοποιήσουμε σαν γέμιση σε τούρτα.
Και τελειώνοντας θα ήθελα να ευχηθώ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και γεμάτα υγεία και χαρά στον Αλέξανδρο που λατρεύει την ομάδα της Barcelona. Γεωργία να τον χαίρεστε και να τον καμαρώνετε!! Και του χρόνου με υγεία!! :)
Σε όλους σας εύχομαι ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

Μπιφτέκια-σνίτσελ φούρνου με πικάντικη πατατοσαλάτα

Τί είπαμε;; Υβριδικά πιάτα;; Πιάτα που προέρχονται από δύο άλλα;; Εντάξει! Είναι κι αυτή μια ιδέα δημιουργική, όπου η φαντασία έχει και πάλι τον πρώτο ρόλο! Για να δούμε... τί μπορεί να φτιάξει ο νους του ανθρώπου προκειμένου να ανανεώσει τις γευστικές του εμπειρίες;;;
Αυτή τη φορά, τα μπιφτέκια μπήκαν στον φούρνο αφού πρώτα "ντύθηκαν" σνίτσελ. Κι αφού ταξίδεψαν με τη "στολή" τους προς την Γερμανία... δέχθηκαν για παρέα μια πανεύκολη πατατοσαλάτα! 
Αλλά, ας πάρουμε την ιστορία από την αρχή...
Μια βροχερή μέρα, Σάββατο ήταν, αν θυμάμαι καλά! Ο ουρανός ήταν βαρύς και μουντός τόσο που δεν θύμιζε σε τίποτε την ευλογημένη, ηλιόλουστη Ελλάδα της άνοιξης και του καλοκαιριού! Μόλις παραμέρισε τις βαριές κουρτίνες και αντίκρυσε τον ουρανό ταξίδεψε πίσω στο χρόνο... τότε που ήταν στο Βερολίνο! Σχεδόν ένα επτάμηνο... γεμάτο γνώση αλλα και ...μελαγχολικά μερόνυχτα, βροχερά και μουντά, περισσότερο ή λιγότερο κρύα. Πόσο της έλειπε ο ήλιος! Της είχε γίνει πια συνήθεια... κάθε βράδυ έβλεπε τον καιρό... άλλοτε στον υπολογιστή της που ήταν πάντα ανοιχτός κι άλλοτε στις εφημερίδες! Ναι, ήθελε να γυρίσει πίσω στη χώρα της, τη χώρα του ήλιου και της οικογένειάς της, τη χώρα που τη γέννησε κι ας ήταν όπως ήταν, τώρα που ήταν μακριά της δεν την ένοιαζε πια καθόλου! Η μόνη της διασκέδαση... κανένας καφές ή ζεστή σοκολάτα (όχι, όχι όπως στην χώρα της) με τους συναδέλφους από το πανεπιστήμιο αλλά και οι συχνές επισκέψεις σε ένα μικρό, συνοικιακό κρεοπωλείο που ήταν και μπυραρία όπου το φαγητό ήταν πολύ καλύτερο από την εμφάνιση του μαγαζιού! Εκεί τουλάχιστον, ανάμεσα σε μπύρες, λουκάνικα και σνίτσελ ξεχνιόταν... έστω και για λίγο! Εκεί όχι μόνον χόρταινε αλλά απολάμβανε το φαγητό της από την πρώτη μέχρι την τελευταία μπουκιά! Κι ύστερα, επέστρεφε στο μικρό της "κλουβάκι" για να κοιμηθεί και ξαναρχίσει πάλι την επόμενη μέρα η ίδια, ολόιδια ρουτίνα! Οι μέρες και οι μήνες πέρασαν και νάτην τώρα εδώ, στο αγαπημένο της σπίτι να θυμάται εκείνες τις μέρες χαζεύοντας τον ουρανό! Η βροχή και η μουντάδα της φαινόταν πια απολύτως φυσιολογική μια και ήταν καταμεσής του φθινοπώρου! 
Έτρεξε στον μικρό της καταψύκτη, τον άνοιξε κι όμως ...κρέας για σνίτσελ δεν υπήρχε! Βαριόταν να βγεί για να πάει στο κρεοπωλείο... ήταν κι αυτή η βροχή!! Το βλέμμα της έπεσε στον κιμά... στάθηκε για λίγο σκεφτική και πήρε την απόφαση... θα το δοκιμάσω... γιατί όχι;;;
Μερικά μεγάλα ζουμερά μπιφτέκια πήραν σχήμα ανάμεσα στις παλάμες της και προσγειώθηκαν στην κάτασπρη, αλευρωμένη επιφάνεια του αλουμινόχαρτου που είχε ήδη στρώσει επάνω σε μια επιφάνεια κοπής. Τυλίχτηκαν με τον άσπρο τους μανδύα, μετά βούτηξαν στον κατακίτρινο κρόκο για να καταλήξουν σ' ένα πιάτο γεμάτο με... όχι, όχι φρυγανιά ή γαλέτα... αλλά σκόνη μια έτοιμης μανιταρόσουπας ανακατεμένης με τριμμένη γραβιέρα. Χααα!!! Ωραίο πανάρισμα... σκέφτηκε κρυφογελώντας! Θα δούμε τί εντύπωση θα κάνει στα παιδιά!!  Παράταξε τα μπιφτέκια στη σειρά μέσα στο ταψί και τα φούρνισε! Αυτό ήταν!! "Και τώρα ...η τέλεια παρέα... μια νόστιμη πατατοσαλάτα που αρέσει σε όλους και είναι εύκολη!" μονολόγησε και βάδισε προς το καλάθι με τις πατάτες...
Τη συνέχεια την ξέρουμε ή μήπως... όχι; Κι αν όχι θέλουμε να την μάθουμε; 
Αν ναι... συνεχίζουμε το διάβασμα και σας υπόσχομαι ένα πιάτο που θα κάψει... καρδιές κι ας είναι κάπως σαν την ...εποχή μας... λίγο από δώ, λίγο από κει... ένα ψιλομπέρδεμα! Τουλάχιστον όμως αυτό δεν σε βαραίνει και σε κάνει να μη θέλεις να αφήσεις το πηρούνι! Σκεφτείτε ένα ζουμερό μπιφτέκι φούρνου κρυμμένο κάτω από μια τραγανή και πεντανόστιμη κρούστα μαζί με μια κρεμώδη πατατοσαλάτα με υπόξινες! Ποίημα!!!! 
Ας περάσουμε όμως στη συνταγή...
ΥΛΙΚΑ για 9 μεγάλα μπιφτέκια-σνίτσελ
Για τα μπιφτέκια
600 γρ. κιμά μοσχαρίσιο
4 φέτες από ψωμί του τοστ, μουσκεμένες σε νερό
1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο στο multi
1 μεγάλο αυγό
2 κ.σ. κέτσαπ (σπιτική ή του εμπορίου)
1 κ.σ. μουστάρδα απαλή
1 κ.γλ. αλάτι
1/3 κ.γλ. πιπέρι
1/4 κ.γλ. κύμινο
1 κ.γλ. ρίγανη
3 κ.σ. ελαιόλαδο
Για το πανάρισμα
1 φλ.τσ. αλεύρι 
1 αυγό καλά χτυπημένο
5 φακελάκια σκόνη μανιταρόσουπας Knorr
5 κ.σ. ψιλοτριμμένη γραβιέρα Κρήτης
Για την πατατοσαλάτα
4 μεγάλες πατάτες βρασμένες κομμένες σε κομμάτια**
1 μεγάλο κρεμμύδι σε λεπτές φέτες
6-7 αγγουράκια σε ροδέλες
6-7 ελιές πράσινες γεμιστές με κόκκινη πιπεριά σε ροδέλες
4-5 φέτες λιαστής ντομάτας ψιλοκομμένες
7 κ.σ. μαγιονέζα
2 κ.σ. μουστάρδα
1-2 κ.σ. μηλόξιδο
Αλάτι (ελάχιστο) και πιπέρι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε τα μπιφτέκια
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 190 βαθμούς Κελσίου.
Στρώνουμε μια βαθιά, μαύρη λαμαρίνα φούρνου* με αντικολλητικό χαρτί και αλείφουμε με λίγο ελαιόλαδο.
Σε μια λεκανίτσα κουζίνας, βάζουμε όλα τα υλικά για τα μπιφτέκια και ζυμώνουμε καλά τον κιμά μέχρι να ομογενοποιηθεί.
Σκεπάζουμε με διαφανή μεμβράνη και βάζουμε για μισή ώρα στο ψυγείο έτσι ώστε το μείγμα μας να σφίξει.
Βγάζουμε τον κιμά από το ψυγείο και πλάθουμε εννιά μεγάλα μπιφτέκια, όχι ιδιαίτερα χοντρά σε πάχος αλλά πλατιά.
Ετοιμάζουμε τα υλικά για το πανάρισμα
Βάζουμε σε ένα αλουμινόχαρτο, επάνω σε επιφάνεια κοπής το αλεύρι και, εάν θέλουμε, προσθέτουμε λίγο αλάτι.
Χτυπάμε σε ένα μπολ το αυγό.
Σε ένα άλλο φαρδύ και ρηχό μπολ ή πιάτο, βάζουμε τη σκόνη της μανιταρόσουπας.
Προσθέτουμε και την τριμμένη γραβιέρα και ανακατεύουμε.
Παίρνουμε ένα ένα μπιφτέκι, το περνάμε πρώτα από το αλεύρι, μετά από το αυγό και τέλος από το μείγμα μανιταρόσουπας-γραβιέρας.
Τα τοποθετούμε στο ταψί και βάζουμε στο φούρνο για 35-40 λεπτά ή μέχρι να δούμε την επιφάνεια των μπιφτεκιών ροδοψημένη.
Ετοιμάζουμε τις πατάτες για την πατατοσαλάτα***
Σε ένα μπολ, αναμιγνύουμε τη μαγιονέζα, τη μουστάρδα και το μηλόξιδο μέχρι να έχουμε ένα ομογενοποιημένο μείγμα.
Βάζουμε σε ένα μεγάλο μπολ, τις κομμένες πατάτες, τα αγγουράκια, τις λιαστές ντομάτες, το κρεμμύδι και τις ελιές.
Προσθέτουμε λίγο αλάτι και λίγο πιπέρι. 
Ανακατεύουμε προσεκτικά και προσθέτουμε το μείγμα της μαγιονέζας με τη μουστάρδα και το μηλόξιδο.
Σερβίρουμε τα μπιφτέκια-σνίτσελ με πατατοσαλάτα και συνοδεύουμε με την αγαπημένη μας μπύρα.
TIPS 
* Προτιμούμε να ψήσουμε τα μπιφτέκια σε μια μαύρη λαμαρίνα φούρνου γιατί έτσι δεν χρειάζονται γύρισμα μια και μέχρι να ψηθούν από πάνω ψήνονται το ίδιο καλά και από κάτω.
** Μπορούμε να ψήσουμε τις πατάτες στο φούρνο την ώρα που ψήνεται το μπιφτέκι. 
Εάν τις ψήσουμε έτσι (αντί να τις βράσουμε) επιλέγουμε μικρές πατατούλες για μην χρειάζονται πολύ ωρά ψήσιμο.
Χωρίς να τις ξεφλουδίσουμε, τις πλένουμε καλά και τις τρυπάμε με ένα πηρούνι ή με ένα ξυλάκι για σουβλάκια σε διάφορα σημεία.
Μετά, τις τυλίγουμε σε αλουμινόχατρο και τις τοποθετούμε σε ένα μικρό ταψάκι.
Τις ψήνουμε, ανάλογα με το μέγεθός τους, για 45-50 λεπτά ή μέχρι να δούμε ότι μαλάκωσαν.
Τις βγάζουμε από το φούρνο και τις ξετυλίγουμε από το αλουμινόχαρτο.
Τις ξεφλουδίζουμε και τις κομματιάζουμε με ένα πηρούνι σε ακανόνιστα κομμάτια.
Οι πατάτες έτσι αποκτούν την υπέρτατη νοστιμιά.
*** Εάν προτιμήσουμε τις πατάτες ψητές, βάζουμε στον φούρνο πρώτα τις πατάτες και μετά από 15-20 λεπτά τα μπιφτέκια έτσι ώστε οι πατάτες να ψηθούν πρώτα, να κρυώσουν και να προλάβουμε να ετοιμάσουμε την πατατοσαλάτα για να σερβίρουμε τα μπιφτέκια-σνίτσελ ζεστά ή χλιαρά αλλά όχι κρύα.

 

Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2014

Scones... μικρά ψωμάκια πρωινού με κανέλα και σταφίδες

Καλημέρα και καλή εβδομάδα!! Τί κάνετε; Ελπίζω να περάσατε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο, γιατί ένα όμορφο Σαββατοκύριακο, πώς να το κάνουμε, δημιουγεί μια καλή βάση για το Δευτεριάτικο ξύπνημα! Όχι... σήμερα Δευτέρα και μάλιστα πρωί πρωί δεν θα ταξιδέψουμε παρέα σε καμιά χώρα παραμυθιού αλλά θα παραμείνουμε εδώ στην καθημερινή μας πραγματικότητα! Μια πραγματικότητα που απαιτεί ξύπνημα του νου, των αισθήσεων και της διάθεσης που, τη Δευτέρα το πρωί συνήθως βρίσκεται λίγο... χαμηλά! Μια πραγματικότητα που απαιτεί ένα καλό πρωινό, ένα νόστιμο κολατσιό στο σχολικό ταπεράκι αλλά κι ένα αρωματικό δεκατιανό-παρέα για τον καφέ ή το τσάι ώστε να αντέξουμε μέχρι το μεσημέρι. Πρώτη μέρα της εβδομάδας, ο καιρός θυμίζει σχεδόν χειμώνα κι εγώ με το κανελένιο ψωμάκι πρωινού, που σας προτείνω, μισοδαγκωμένο δίπλα στο φλυτζάνι με τον καφέ. Μια λεπτή στρώση βουτύρου (οκ... θα πω την αλήθεια... becel) κι ένα μικρό κουταλάκι από το άλειμμα μήλου (που είδατε ΕΔΩ) το κάνει ακαταμάχητο πρωινό αν και, ίσως, όχι αρκετό... πάντα χρειάζεται ένα δεύτερο για να χορτάσεις το άρωμα, τη νοστιμάδα, τη γλύκα από τις σταφίδες αλλά και την υπόξινη γεύση των κράνμπερις (ή επί το ελληνικότερο... των αποξηραμένων κράνων γιατί τα κράνα είναι τα κράνμπερις). Δεν θα σπαταλήσω τον χρόνο σας σήμερα με ιστορίες γιατί αυτά τα ψωμάκια πρωινού (ή αγγλιστί scones) δεν ζυμώθηκαν ούτε από τον κόσμο της φαντασία αλλά ούτε και στην υπόγεια κουζίνα κάποιου πύργου για μια πριγκίπισσα!! Ζυμώθηκαν για να μας θυμίζουν ότι και η πραγματικότητά μας γίνεται νόστιμη, γλυκιά και χορταστική με τον πιο απλό και καθημερινό τρόπο... βάζοντας αλεύρι, ζάχαρη, κανέλα, σταφίδες, φροντίδα και αγάπη... πολύ αγάπη που θα γεμίζει την καρδιά, τη δική μας και των αγαπημένων μας, σε κάθε μπουκιά όπου κι αν βρίσκονται!
Καλή σας μέρα για μιαν ακόμη φορά και να έχετε μιαν υπέροχη φθινοπωρινή εβδομάδα!
ΥΛΙΚΑ για 12-15 κομμάτια
400 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις, κοσκινισμένο
20 γρ. (1 φακελάκι) baking powder
50 γρ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
90 γρ. ζάχαρη άχνη
1/3 κ.γλ. κανέλα 
150 γρ. γάλα πλήρες 
100 γρ. σταφίδες μαύρες (ή 50 γρ. σταφίδες +50 γρ. κράνμπερις)
1 αυγό μεγάλο + 1 αυγό ελαφρά χτυπημένο για την επάλειψη 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 190 βαθμούς Κελσίου στον αέρα.
Σε ένα μπολ, βάζουμε το αλεύρι, την άχνη, την κανέλα και το βούτυρο.
Ανακατεύουμε με τα ακροδάχτυλά μας μέχρι να έχουμε ένα ψιχουλιαστό μείγμα.
Προσθέτουμε τις σταφίδες, το αυγό και το μισό γάλα και ζυμώνουμε.
Προσθέτουμε και το υπόλοιπο γάλα.
Ζυμώνουμε μέχρι να έχουμε μια μαλακή ζύμη που δεν κολλάει στα χέρια.
Αλευρώνουμε μια επιφάνεια (ή τον πάγκο της κουζίνας) και βάζουμε τη ζύμη.
Την ανοίγουμε με το ρολό ζύμης σε φύλλο με πάχος 1.5 εκατοστό.
Κόβουμε τα ψωμάκια με ένα απλό κουπ πάτ ή με ένα ποτήρι.
Τα τοποθετούμε σε μια λαμαρίνα φούρνου που την έχουμε καλύψει με αντικολλητικό χαρτί ή αντικολλητική επιφάνεια.
Χτυπάμε ελαφρά το άλλο αυγό και αλείφουμε την επιφάνειά τους. 
Βάζουμε στο φούρνο και ψήνουμε για 12-15 λεπτά, περίπου ή μέχρι να δούμε ότι η επιφάνειά τους έχει χρυσίσει.
Αφήνουμε τα ψωμάκια πρωινού να κρυώσουν καλά πριν τα αποθηκεύσουμε σε αεροστεγές μεταλλικό κουτί ή σε αεροστεγές μπολ.

Πηγή: Περιοδικό "Elle à table"

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014

Παίζοντας με λευκή και μαύρη ganache ή... Μωσαϊκό White Forest

 Λευκό μωσαϊκό ...βαθυκόκκινες και καφετιές πινελιές σε άσπρο φόντο...
white foreste
Καλή σας μέρα!  Το παιχνίδι σε άσπρο και μαύρο φόντο συνεχίζεται... Ποιός, άλλωστε, μπορεί να βάλει όρια στην φαντασία;; Κανείς, νομίζω και πιστεύω ακράδαντα ότι δεν αξίζει να της βάλουμε όρια! Για ποιό λόγο;; Όταν η φαντασία καλπάζει, ο άνθρωπος πάντα ή σχεδόν πάντα ...κάτι κερδίζει! Μήπως η φαντασία δεν είναι η κινητήρια δύναμη της δημιουργικότητας; Και η δημιουργικότητα δεν είναι η κινητήρια δύναμη του ενδιαφέροντος για ζωή; Άρα, πού καταλήγουμε; Στο ότι η φαντασία μας πρέπει να είναι ελεύθερη να μας οδηγήσει στη χώρα της δημιουργίας αλλά και της χαράς, γιατί η δημιουργικότητα κρύβει μέσα της την χαρά, αυτή την απλή και καθημερινή αλλά υπέρτατη χαρά.
Αυτά κι άλλα πολλά σκεφτόμουν τις προάλλες, συγκεκριμένα το προηγούμενο Σάββατο, όταν ξαφνικά... μια λευκή και μια μαύρη κουβερτούρα εμφανίστηκαν μπροστά μου χορεύοντας έναν παράξενο χορό για... δεύτερη φορά μέσα σε λίγο καιρό! Λικνίζονταν μ' έναν ρυθμό ...σχεδόν προκλητικά σαγηνευτικό και... μια κρέμα γάλακτος τις θαύμαζε από μικρή απόσταση! "Εντυπωσιακό!!!"... κατέφθασε μια σκέψη! Και πριν προλάβει να απομακρυνθεί... ένα μπισκότο παρέα με ένα μικρό, τόσο δα...κατακόκκινο, ζαρωμένο βυσσινάκι και δυο φουντουκάκια μπήκαν στο κοινό που, ήδη, συμμετείχε στον χορό ! 
Και τότε... η φαντασία κάλπασε πάνω στ' άσπρο της άλογο! Γιατί άσπρο; Γιατί έτσι! Φαντασία είναι αυτή... ό,τι θέλει κάνει!!! Σε ποιόν δίνει λογαριασμό; Σε κανέναν!!! Καλπάζοντας όμως έφτασε στη χώρα της ...νοστιμιάς! Εκεί, στα βουνά της σοκολάτας σταμάτησε κι αναρωτήθηκε... βρε ...μήπως να... και γιατί όχι;;; Προχώρησε με βήμα αποφασιστικό και τότε ...συνάντησε τις δυο αγαπημένες της ... τη λευκή και τη μαύρη που, μια παρέα πια με τα βαθυκόκκινα, ξινούτσικα βυσσινάκια, τα καστανά φουντουκάκια και τα ψηλόλιγνα μπισκότα  χάριζαν απλόχερα την ομορφιά και τη νοστιμάδα τους σε όσους την αποζητούσαν! Και τους έκαναν τόσο... μα τόσο χαρούμενους!!
Εντελώς τυχαία εκείνη τη μέρα βρέθηκα κι εγώ κάπου εκεί κοντά! Θαύμασα τον χορό τους, αποζήτησα την παρέα τους, γεύτηκα τη νοστιμιά τους... κι έπειτα, βγάζοντας μια, δυό, τρεις φωτογραφίες κράτησα ζωντανή στη μνήμη την παρουσία τους και θέλησα να μοιραστώ μαζί σας αυτή την εξαίσια εμπειρία! 
Αν... έστω και για μια στιγμή, κάπου εκεί στο νου σας τρύπωσε μια σταλίτσα περιέργεια για μια τόσο όμορφη γευστική εμπειρία, δεν έχετε παρά να συνεχίσετε το διάβασμα...
ΥΛΙΚΑ 
80 γρ. φουντούκια ελαφρά ψημένα στο φούρνο και κομμένα στο multi
Για τα μαρεγκάκια
50 γρ. ασπράδι αυγού (2 μέτρια αυγά)
50 γρ. κρυσταλλική ζάχαρη
50 γρ. άχνη ζάχαρη, κοσκινισμένη
2 κ.γλ. κακάο, κοσκινισμένο
2-3 σταγόνες λεμόνι
1 βανίλια
Για την κρέμα
250 γρ. βούτυρο, σε θερμοκρασία δωματίου
1 πρέζα αλάτι
1 κουτί ζαχαρούχο γάλα 
200 γρ. κρέμα γάλακτος (1 κουτάκι)
180 γρ. λευκή κουβερτούρα (1 κουβερτούρα Nestlé)
225 γρ. μπισκότα petit-beurres, σπασμένα σε μέτρια κομμάτια
50 γρ. αποξηραμένα βύσσινα
Για το γαρνίρισμα
150 γρ. κουβερτούρα
150 γρ. κρέμα γάλακτος
Λίγα ψιλοκομμένα φουντούκια
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 160 βαθμούς Κελσίου.
Καλύπτουμε ένα ταψάκι με αντικολλητικό χαρτί και απλώνουμε τα φουντούκια.
Τα ψήνουμε για 8-9 λεπτά.
Τα αφήνουμε για 1-2 λεπτά εκτός φούρνου, τα τυλίγουμε σε πετσέτα και τα τρίβουμε για να βγάλουμε τις φλούδες τους.
Μετά, τα βάζουμε στο multi, τα ψιλοκόβουμε και τα αφήνουμε να κρυώσουν.
Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία του φούρνου στους 90 βαθμούς Κελσίου.
Ετοιμάζουμε τα μαρεγκάκια
Αναμιγνύουμε σε ένα μπολ, την άχνη και το κακάο.
Χτυπάμε με το μίξερ χειρός τα ασπράδια αυγών με την κρυσταλλική ζάχαρη, τη βανίλια και το λεμόνι για 10-14 λεπτά.
Ρίχνουμε, λίγο λίγο, σαν βροχή την άχνη με το κακάο στη μαρέγκα ανακατεύοντας με μια σπάτουλα σιλικόνης, από κάτω προς τα πάνω.
Επειδή δεν θα χρησιμοποιήσουμε τα μαρεγκάκια ολόκληρα αλλά θα τα σπάσουμε για να τα βάλουμε στον κορμό, δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε κορνέ.
Καλύπτουμε μια λαμαρίνα φούρνου με αντικολλητικό χαρτί και με ένα κουτάλι βγάζουμε κουταλιές από την μαρέγκα.
Ψήνουμε για 90 λεπτά περίπου.
Τα μαρεγκάκια μας είναι έτοιμα όταν ξεκολλούν από το αντικολλητικό χαρτί.
Αφού διαπιστώσουμε ότι έχουν ψηθεί, σβήνουμε το φούρνο και τα αφήνουμε για άλλα 15 λεπτά εκεί.
Τα αφήνουμε να κρυώσουν και μετά τα σπάζουμε σε μεσαίου μεγέθους κομμάτια.
Ετοιμάζουμε την  λευκή ganache
Σε μια μικρή κατσαρόλα, ζεσταίνουμε τα 100 γρ. από την κρέμα γάλακτος και μόλις ζεσταθεί ρίχνουμε μέσα την λευκή κουβερτούρα.
Την αφήνουμε για 5 λεπτά και μετά ανακατεύουμε καλά μέχρι να ομογενοποιηθεί εντελώς η κρέμα μας.
Βάζουμε την κατσαρολίτσα για λίγο στο ψυγείο ή στην κατάψυξη έτσι ώστε η κρέμα να είναι σε θερμοκρασία δωματίου όταν θα την προσθέσουμε στο μίγμα του μωσαϊκού.
Για την κρέμα του λευκού μωσαϊκού
Βάζουμε στο μπολ του μίξερ το μαλακό βούτυρο, το αλάτι και τα 100 γρ. από την κρέμα γάλακτος.
Χτυπάμε το μίγμα αυτό για 5-6 λεπτά έτσι ώστε να αφρατέψει.
Προσθέτουμε τα κομμένα φουντούκια, συνεχίζοντας το χτύπημα.
Ύστερα, προσθέτουμε σταδιακά το ζαχαρούχο και την κρύα ganache.
Μόλις το μίγμα ομογενοποιηθεί, σταματάμε το χτύπημα με το μίξερ και ανακατεύοντας με μια σπάτουλα σιλικόνης (μαρίζ) προσθέτουμε τα σπασμένα  μαρεγκάκια, τα βύσσινα (ή τα κράνμπερις) και τα μπισκότα.
Ανακατεύουμε καλά το μίγμα.
Καλύπτουμε μια φόρμα (ό,τι φόρμα θέλουμε) με διαφανή μεμβράνη και αδειάζουμε μέσα το μίγμα του λευκού μωσαϊκού.
Αφήνουμε το μωσαϊκό για μια νύχτα στο ψυγείο πριν το σερβίρουμε.
Μόλις βγάλουμε την τούρτα από τη φόρμα και την βάλουμε σε πιατέλα, περιχύνουμε το μωσαϊκό με το γλάσο κουβερτούρας που πρέπει να είναι σε θερμοκρασία δωματίου. 
TIPS
* Τα αποξηραμένα cranberries ή βύσσινα μπορούν να αφαιρεθούν εντελώς ή να αντικατασταθούν με σταγόνες μαύρης σοκολάτας έτσι ώστε η γλύκα από την ganache λευκής σοκολάτας και το ζαχαρούχο να ισορροπήσει και να μην είναι έντονη.
* Το μωσαϊκό μπορεί να μην μπει σε φόρμα και να πάρει το σχήμα του σαλαμιού, αν το τυλίξουμε πολύ απλά μέσα σε αντικολλητικό χαρτί και μετά σε αλουμινόχαρτο. Ύστερα, το ρολάρουμε επάνω στον πάγκο της κουζίνας, του δίνουμε το ανάλογο σχήμα και το βάζουμε στο ψυγείο για μερικές ώρες ή, ακόμα καλύτερα, για μια νύχτα.
* Εάν βιαζόμαστε, βάζουμε για 2-3 ώρες το μωσαϊκό στην κατάψυξη και το επαναφέρουμε στο ψυγείο 30 λεπτά πριν το σερβίρουμε ώστε να μαλακώσει λίγο.
Σας εύχομαι ένα υπέροχο, νοστιμότατο, φθινοπωρινό (όπως φαίνεται) Σαββατοκύριακο! 

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...