Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015

Η ...καλοκαιρινή, πράσινη κοτοτηγανιά με σάλτσα άνηθου

Καλημέρα σας (;;;;)! Σίγουρα δεν είναι καλή αλλά και τί να πεί κανείς;;;; Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι η περιπέτεια στη χώρα του γιαουρτιού συνεχίζεται!
Έμπνευση δεν υπάρχει κι έτσι θα μπω κατ' ευθείαν στο ...ψητό ή μάλλον στον νόστιμο μεζέ που δεν αφήνει το μυαλό να περιπλανιέται παρά το κρατάει αιχμάλωτο στον ουρανίσκο που στήνει ξέφρενο χορό. 
Ποιά είναι η αιτία;;; Μα η καλοκαιρινή κοτοτηγανιά που φαίνεται στη φωτογραφία. Μια κοτοτηγανιά, με πράσινο κρεμμυδάκι, κατακόκκινη πιπεριά Φλωρίνης, ολόφρεσκα μυρωδικά από τη γλάστρα που, παρά τα όσα συμβαίνουν εκείνα εξακολουθούν να τιμούν τούτη την ευλογημένη γη, κάτασπρο, δροσερό γιαούρτι και λίγη κατακίτρινη, σαν τον ήλιο, μουστάρδα ...έτσι για να γίνει πικάντικη! Μια τηγανιά... πολύχρωμη και πεντανόστιμη!
ΥΛΙΚΑ για 2 άτομα

2 μπουτάκια κοτόπουλου χωρίς κόκκαλο
1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
4-5 φρέσκα κρεμμυδάκια σε ροδέλες 
1/2 κόκκινη πιπεριά σε καρεδάκια
5 κ.σ. ελαιόλαδο
1 κλαδάκι φρέσκο θυμάρι
1 κλαδάκι φρέσκο λεμονοθύμαρο
1 κλαδάκι φρέσκο δεντρολίβανο 
200 ml λευκό κρασί
2 κ.σ. άνηθο ψιλοκομμένο
100 γρ. γιαούρτι στραγγιστό
1 κ.σ. μουστάρδα
Αλάτι και πιπέρι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Κόβουμε το κρέας σε κύβους .
Βάζουμε σε βαθύ αντικολλητικό τηγάνι το ελαιόλαδο και μόλις ζεσταθεί ρίχνουμε μέσα το ξερό κρεμμύδι και το αφήνουμε να σοταριστεί για λίγο.
Προσθέτουμε τα κομμάτια του κοτόπουλου, την πιπεριά και τα φρέσκα κρεμμυδάκια.
Τα αφήνουμε να σοταριστούν καλά και σβήνουμε με το λευκό κρασί.
Αφήνουμε το φαγητό σε μέτρια φωτιά να πάρει μια βράση και προσθέτουμε ζεστό νερό τόσο όσο να σκεπαστεί το κρέας.
Ρίχνουμε στο φαγητό το θυμάρι, το λεμονοθύμαρο και το δεντρολίβανο, αλάτι και πιπέρι.
Αφήνουμε το φαγητό βράσει σε σιγανή προς μέτρια φωτιά μέχρι να μειωθεί το νερό στο ελάχιστο (αλλά να μην τελειώσει εντελώς).
Σε ένα μπολ, ανακατεύουμε το γιαούρτι με τη μουστάρδα, λίγο αλάτι και λίγο πιπέρι.
Προσθέτουμε το μείγμα στο φαγητό, χαμηλώνουμε τη φωτιά και αφήνουμε να βράσει για 1 λεπτό ακόμα έτσι ώστε να δέσει η σάλτσα του.
Αποσύρουμε από τη φωτιά και σερβίρουμε.
Συνοδεύουμε με τηγανιτές πατάτες, πιλάφι ή βραστά λαχανικά (πατάτες, κολοκυθάκια, καρότα) που ταιριάζουν απόλυτα με την γιαουρτένια σάλτσα άνηθου ή απλά με ψωμί και το δροσερό, λευκό κρασί της αρεσκείας μας.

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

Ψητή φέτα και ... ένας φίνος μεζές για κρασί

Καλή σας μέρα!! Είναι καλή ή είναι κακή;;; Δεν ξέρω θα δείξει και αρνούμαι να το σχολιάσω. Η αλήθεια είναι ότι με όσα καταιγιστικά και δραματικά συμβαίνουν στην χώρα μας είχα πολλές αμφιβολίες για το αν έπρεπε να "ανεβάσω" συνταγούλα σήμερα ή όχι γιατί εδώ κολλάει το ...ο κόσμος χάνεται κι εγώ μαγειρεύω. Από την άλλη όμως, είπαμε η μαγειρική είναι το καταφύγιό μας αλλά και το πιάτο πρέπει να μπει στο τραπέζι έτσι κι αλλιώς!
Ξεκιμάμε λοιπόν την εβδομάδα με ένα μεζεδάκι ...λουκούμι!! Νόστιμο, εύκολο, απλό και καλοκαιρινό ειδικά αν χρησιμοποιήσουμε φρέσκα σύκα που, όπου νάναι, θα στολίζουν τους πάγκους των μανάβικων αλλά και των λαϊκών. Πάντως και με τα ξερά σύκα η αλμυρογλυκιά αυτή λιχουδιά είναι πραγματικά θεϊκή. Και φανταστείτε το σκηνικό... βεράντα, δροσιά, ένα ποτήρι λευκό ή ροζέ κρασάκι, λίγο ψωμάκι και φετούλα περιτρυγιρισμένη από τα καραμελωμένα κρεμμύδια και το κουκουνάρι. Θαύμα δεν είναι;;;; Πάμε να δούμε πώς γίνεται;;;
ΥΛΙΚΑ
250 γρ. τυρί φέτα  (ή κεφαλοτύρι σκληρό)
2 κρεμμύδια σε φέτες
1 κ.σ. ζάχαρη καστανή
200 ml λευκό ή ροζέ κρασί
4 ξερά σύκα (ή φρέσκα αργότερα)
1 κ.σ. κουκουνάρι (ή αμύγδαλα φιλέ) ελαφρά καβουρδισμένο
1 κ.σ. μέλι
2 κ.σ. ξίδι βαλσαμικό λευκό
Αλάτι και πιπέρι 
1 πρέζα κόλιανδρο σε σκόνη
2 κ.σ. ελαιόλαδο

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Κόβουμε σε χοντρές φέτες και ψήνουμε τη φέτα στο σχαροτήγανο μέχρι να κάνει τις απαραίτητες καστανές γραμμούλες.
Σε αντικολλητικό τηγάνι βάζουμε το ελαιόλαδο και μόλις ζεσταθεί ρίχνουμε μέσα τις φέτες κρεμμυδιού.
Αφήνουμε σε σιγανή προς μέτρια φωτιά μέχρι να μαραθούν.
Πασπαλίζουμε με την καστανή ζάχαρη και αφήνουμε να καραμελώσουν τα κρεμμύδια και να πάρουν ένα χρυσόξανθο χρώμα.
Προσθέτουμε τα σύκα κομμένα και τα αφήνουμε για λίγο να σοταριστούν κι αυτά.
Σβήνουμε  με το κρασί και το βαλσαμικό ξύδι και αφήνουμε να πάρουν μια βράση.
Προσθέτουμε το κουκουνάρι και το αφήνουμε κι αυτό για μερικά δευτερόλεπτα να σοταριστεί.
Περιχύνουμε μ' αυτά τα ψημένο τυρί και απολαμβάνουμε με κρασάκι και ψωμάκι.

Παραλλαγή από : ΕΔΩ

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

Αρωματική λεμονόπιτα

Καλή σας μέρα!! Μια ακόμα μέρα που ενώ κάθομαι μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή...  η έμπνευση δραπετεύει γρήγορα! Πάντως έχοντας κατά νου το υπέροχο και άκρως ρεαλιστικό κείμενο (ΕΔΩ) της αγαπημένης foodblogger Χρυσαυγής δεν θα μιλήσω για τον καιρό... όχι θα αποφύγω να πω ότι έχει ψύχρα, αέρα και μαζί με όλα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας μου έρχεται κατά νου η φράση "κακά, ψυχρά κι ανάποδα" πάνε όλα ...ο καιρός θα κάνει την εξαίρεση;;
Από την άλλη ...με όλα τούτα που συμβαίνουν πώς να υπάρχει η έμπνευση;;; Παντού μιζέρια, παντού γκρίνια κι απαισιοδοξία, νεύρα και θυμός, φανερός ή όχι!
Την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές η τηλεόραση αναμεταδίδει λεπτομέρειες από τις Βρυξέλλες κι εγώ θέλω να την κλείσω αλλά πάλι... δεν πάει το χέρι! Μένω, λοιπόν, με τη φωνή κάποιου δημοσιογράφου που μιλά και με τα χέρια μπροστά στο μαυρόασπρο πληκτρολόγιο που, ανυπόμονα, περιμένει να το ...αγγίξω! Βλέπω, ξαναβλέπω τις φωτογραφίες και σκέφτομαι ... η διάθεσή μου καθρεφτίζεται σε κάθε μια από τις φωτογραφίες ή τουλάχιστον εγώ το βλέπω!! Χαρά, ηρεμία, λύπη, νεύρα, άγχος ή βιασύνη αποτειπώνεται έντονα στο χαρτί και κρύβεται άλλοτε καλά κι άλλοτε άγαρμπα πίσω από το φαγητό που ...προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή!! 
Μάταια!! Θαρρώ πως κάθε φωτογραφία και κάθε κείμενο φωνάζει τις μύχιες σκέψεις μου!!!
Κρίμα, σκέφτομαι... γιατί κάποια φαγητά ή γλυκά είναι τόσο αδικημένα αν και τόσο νόστιμα!! Κάθομαι και χαζεύω τη λεμονόπιτα που έφτιαξα με τόσο κέφι, τόση λαχτάρα προσμένοντας την πρώτη μπουκιά που θα γλυκάνει τον ουρανίσκο!! Μια λεμονόπιτα που όσο κι αν ήξερα ότι θα γίνει νόστιμη, ξεπέρασε κάθε προσδοκία μου!! Θεϊκή θα τολμήσω να πω... ο μόνος χαρακτηρισμός που της ταιριάζει αν και φοβάμαι ότι θα χαρακτηριστώ υπερβολική!
Σας προκαλώ όμως... και είναι από τις λίγες που όχι μόνο σας την προτείνω αλλά ακόμα περισσότερο... σας καλώ να τη δοκιμάσετε και τότε, είμαι απόλυτα σίγουρη ότι θα με δικαιώσετε απόλυτα. Στο κάτω κάτω με όλα όσα συμβαίνουν ας γλυκάνουμε την καθημερινότητά μας κι ας γλυκαθούμε κι εμείς λίγο!
Βάση και κρέμα δεν ξεχωρίζουν, η σιροπιαστή υφή της (αν και χωρίς σιρόπι) εκπλήσσει ευχάριστα και η υπέροχη υφή της μετά από μια νύχτα στο ψυγείο μαζί με το αξεπέραστο λεμονάτο άρωμά της την κατατάσσουν στα άκρως εθιστικά γλυκά! Δοκιμάστε την και δεν θα το μετανιώσετε!
ΥΛΙΚΑ για ένα ταψί 25χ25
Για τη βάση
200 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
135 γρ. βούτυρο
4 κ.σ. ζάχαρη άχνη
Ξύσμα από 1 λεμόνι
2 κ.γλ. χυμό λεμονιού
1 κ.σ. μαρμελάδα λεμόνι, ροδάκινο ή βερίκοκο
Για την κρέμα της γέμισης
1 λεμόνι μεσαίο, ακέρωτο
Χυμός από 1/2 λεμόνι
300 γρ. ζάχαρη
120 γρ. βούτυρο κομμένο σε κύβους
4 αβγά μεγάλα
20 γρ. (2 κ.σ.) καλαμποκάλευρο
1/4 γλ.κ. αλάτι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε τη βάση
Προθερμαίνουμε το φούρνο στις αντιστάσεις στους 160 βαθμούς Κελσίου.
Κόβουμε το βούτυρο σε κύβους και προσθέτουμε την άχνη και το χυμό λεμονιού.
Με το μίξερ χειρός, χτυπάμε το βούτυρο μέχρι να αφρατέψει και να ασπρίσει.
Προσθέτουμε το ξύσμα λεμονιού. 
Αρχίζοντας να ζυμώνουμε προσθέτουμε σε 2 δόσεις το αλεύρι.
Ζυμώνουμε μέχρι να έχουμε μια μαλακή ζύμη που δεν κολλάει στα χέρια.
Αλείφουμε το ταψί με βούτυρο και το πασπαλίζουμε με αλεύρι.
Εναλλακτικά το καλύπτουμε με αντικολλητικό χαρτί που πάλι όμως το αλείφουμε με ελάχιστο βούτυρο.
Βάζουμε τη ζύμη στο ταψί και την απλώνουμε έτσι ώστε να καλύπτει και τα τοιχώματα του ταψιού.
Αλείφουμε τη βάση με την μαρμελάδα και την ψήνουμε για 10-12 λεπτά.
Βγάζουμε τη βάση από το φούρνο (χωρίς να τον σβήσουμε) και την αφήνουμε να κρυώσει για λίγο μέχρι να ετοιμάσουμε την κρέμα.
Ετοιμάζουμε την κρέμα της γέμισης
Πλένουμε καλά το λεμόνι και κόβουμε τις άκρες του.
Κόβουμε στη μέση το λεμόνι και αν το άσπρο μέρος του είναι πιο παχύ από 5 χιλιοστά τότε το αφαιρούμε από το μισό λεμόνι.
Ύστερα, κόβουμε το λεμόνι σε λεπτές ροδέλες έτσι ώστε να βγάλουμε όλα τα κουκούτσια.
Ρίχνουμε τις ροδέλες στο multi μαζί με το αλάτι, το χυμό λεμονιού και το καλαμποκάλευρο.
Χτυπάμε καλά για να πολτοποιηθεί το λεμόνι εντελώς και προσθέτουμε τη μισή ζάχαρη και τα 2 αυγά.
Ξαναχτυπάμε και προσθέτουμε την υπόλοιπη ζάχαρη και τα άλλα 2 αυγά μέχρι να έχουμε ένα εντελώς ομοιογενές μείγμα.
Ρίχνουμε το μείγμα επάνω στην βάση.
Εάν η βάση καλυφθεί εντελώς από την κρέμα δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας γιατί με το ψήσιμο η κρέμα και η βάση θα ενοποιηθούν και θα έχουμε μια τάρτα που θα μοιάζει σιροπιασμένη ενώ δεν θα είναι και που η βάση της δεν θα ξεχωρίζει από την κρέμα (φωτό).
Πηγή κρέμας: Περιοδικό "Κουζίνα έτσι απλά", Άκης Πετρετζίκης

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2015

Το καλοκαίρι θέλει γιαούρτι...

Σε όλο τον κόσμο λέγεται η ίδια ιστορία με μικρές παραλλαγές. Εντυπωσιακό! Κάπου στην Κεντρική Ασία, χιλιάδες χρόνια πριν, κάποιοι κτηνοτρόφοι μετέφεραν γάλα μέσα σε φλασκιά από δέρμα ζώων. Όταν όμως έφτασαν το γάλα είχε γίνει γιαούρτι ή κάποιας μορφής φρέσκο τυρί. Κι όμως δεν είχε γίνει θαύμα! Απλά, η φυσική πυτιά, η ζέστη, η συνεχόμενη ανάδευση και το δέρμα του ζώου βοήθησαν ώστε να γίνει ένα πηχτό προϊόν με γεύση τόσο ωραία που οι βοσκοί έφτιαξαν ξανά και ξανά αλλάζοντας έτσι τη ζωή όλων, σχεδόν, των ανθρώπων.
Το γιαούρτι χωρίζεται σε κατηγορίες σύμφωνα με τα είδη γάλακτος που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή του αλλά και το ποσοστό των λιπαρών. Χωρίζεται όμως και σε 3 βασικά είδη... το γιαούρτι με πέτσα που το συναντάμε σε πλαστικά ή πήλινα κεσεδάκια. Το συγκεκριμένο τα τελευταία χρόνια το ονομάζουμε και ...ζωντανό! Το μοιράζουν στα κεσεδάκια, όπου το αφήνουν να κρυώσει και έτσι ενώ τα λιπαρά του ανεβαίνουν στην επιφάνεια σχηματίζεται η γνώριμή μας πέτσα. Στη συνέχεια, μπαίνει η μαγιά με μορφή ένεσης χωρίς να χαλάσει η πέτσα και το γιαούρτι πήζει.
Από την άλλη, το γιαούρτι χωρίς πέτσα μπαίνει σε κεσεδάκια ταυτόχρονα με τη μαγιά. Στη συνέχεια το ανακατεύουν συνέχεια κι έτσι ομογενοποιείται εντελώς μέχρι να πήξει.
Όσο για το αγαπημένο μας στραγγιστό γιαούρτι, ανακατεύεται καλά και μπαίνει σε πάνινες σακούλες, όπου το αφήνουν για 1-2 μέρες μέχρι να στραγγίσει και χάσει ένα μεγάλο μέρος από την υγρασία του και να αποκτήσει την πηχτή και βελούδινη υφή του.      
Γιαούρτι, λοιπόν, ένα ανεκτίμητο προϊόν που όπου κι αν μπει χαρίζει τη μοναδική του νοστιμιά αλλά και τη δροσιά του.
Σήμερα, θα το δοκιμάσετε (ελπίζω να σας πείσω δηλαδή) με μια κρούστα που από κάτω κρύβει ένα ωραιότατο, φουρνιστό, ριζότο λαχανικών με τυρί και καπνιστή γαλοπούλα. 
Να έχετε μιαν υπέροχη μέρα!!!

ΥΛΙΚΑ για ένα ταψί 25x25 εκ.
300 γρ. ρύζι μακρύκοκκο
200 γρ. αρακά
250 γρ. μανιτάρια σε φέτες
200 γρ. καλαμπόκι
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1/3 κ.γλ. μουστάρδα σκόνη
Αλάτι - πιπέρι 
200 γρ. γραβιέρα τριμμένη
100 γρ. κασέρι τριμμένο
150 γρ. καπνιστή γαλοπούλα σε κομματάκια
200 ml λευκό ξηρό κρασί
25 γρ. βούτυρο + λίγο ακόμα για το ταψί
Για τη επικάλυψη
200 γρ. γιαούρτι (1 κεσεδάκι)
2 αυγά
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Σε μια κατσαρόλα, βάζουμε το βούτυρο και μόλις λιώσει και ζεσταθεί προσθέτουμε το ψιλοκομμένο κρεμμύδι και το αφήνουμε να σοταριστεί για λίγο.
Προσθέτουμε το ρύζι με τον αρακά, τα μανιτάρια και το καλαμπόκι και αφήνουμε κι αυτά να σοταριστούν για λίγο.
Σβήνουμε με το κρασί και αφήνουμε να πάρει μια βράση το ριζότο.
Προσθέτουμε 200ml ζεστό νερό και αφήνουμε το ριζότο να βράσει σε χαμηλή φωτιά.
Μόλις το νερό εξατμιστεί, προσθέτουμε άλλα 100ml νερό και αφήνουμε και πάλι να βράσει το ριζότο.
Εάν το ρύζι και τα λαχανικά έχουν μαλακώσει, αποσύρουμε το ριζότο από τη φωτιά.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου, στον αέρα.
Βάζουμε λίγο ακόμη βούτυρο στο ταψί, ρίχνουμε μέσα το ριζότο και ισιώνουμε την επιφάνειά του.
Προσθέτουμε τα τριμμένα τυριά και την καπνιστή γαλοπούλα και ανακατεύουμε με το ριζότο.
Σε ένα μπολ, βάζουμε το γιαούρτι, τα αυγά, λίγο αλάτι και λίγο πιπέρι και ανακατεύουμε καλά μέχρι να έχουμε ένα ομογενοποιημένο μείγμα.
Ρίχνουμε το μείγμα αυτό επάνω στο ριζότο και με ένα πηρούνι σπρώχνουμε ελαφρά το μείγμα προς τα μέσα.
Βάζουμε στο φούρνο και ψήνουμε για 30-35 λεπτά ή μέχρις ότου αποκτήσει μια καστανόξανθη κρούστα.
Βγάζουμε από το φούρνο, αφήνουμε να κρυώσει και μετά κόβουμε σε μερίδες και συνοδεύουμε με ντοματοσαλάτα και λευκό κρασί.

Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2015

Πίτα με λαχανικά και τυριά...

Όταν το καλοκαίρι συνάντησε τον χειμώνα!
Καλημέρα και καλή εβδομάδα!!!  
Κάποτε... πριν πολλά πολλά χρόνια, σε μια εποχή όπου όλα μπορούσαν να συμβούν... να ακριβώς σαν και τη δική μας... ο χειμώνας ξέχασε να φύγει! Αν και όχι ξέχασε ακριβώς να φύγει απλά ξέχασε να κλείσει εντελώς την πόρτα του σπιτιού του! Σ' εκείνη εκεί γειτονιά του κόσμου, την μικρή, απόμερη αλλά και τόσο όμορφη που έκανε τις ίδιες της εποχές να τη διαλέξουν για να χτίσουν το σπίτι τους,οι άνθρωποι είχαν δει τα πιο παράξενα γεγονότα να συμβαίνουν! Από τη μια το κρύο και η συννεφιά έβγαιναν από τη μισάνοιχτη πόρτα του χειμώνα κι από την άλλη, ενώ η άνοιξη ήδη ξεκουραζόταν μετά από τόση δουλειά που είχε κάνει για να ξαναζωντανέψει τη φύση, το καλοκαίρι που είχε έρθει η σειρά του, προσπαθούσε να βοηθήσει τον ήλιο και τη ζέστη να διώξουν εντελώς το κρύο και τη συννεφιά. Μάταια όμως!! Παρά την καθημερινή και κουραστική προσπάθεια... μια προσπάθεια που, μη νομίζετε, κούραζε και τους ανθρώπους και όχι μόνον αυτούς που ζούσαν στην πανέμορφη αυτή γειτονιά, πότε νικούσε η βροχή, το κρύο και η κακοκαιρία και πότε η ομορφιά και η ζεστασιά του ήλιου. 
Κάποια μέρα, λοιπόν, το καλοκαίρι κουρασμένο και θυμωμένο ταυτόχρονα πήρε το δρόμο για το σπίτι του χειμώνα. Είχε αποφασίσει να του δείξει πόσο λάθος έκανε και να τον πείσει να κάνει κάτι για να τακτοποιηθεί το θέμα και να βρούν όλοι πια την ησυχία και την κανονική τους ζωή!
Έτσι κι έγινε... το καλοκαίρι έφτασε στο σπίτι του χειμώνα και τότε... τί να δει;;; Την πόρτα του μισάνοιχτη κι από κει να βγαίνει το κρύο, η συννεφιά και η βροχή! "Πώς δεν το έχει δει αυτό ο χειμώνας;" αναρωτήθηκε και μπήκε προσεκτικά μέσα από τη μισάνοιχτη πόρτα!
"Καλημέρα αγαπητέ μου χειμώνα!Η πόρτα σου ήταν μισάνοιχτη και τα αγαπημένα σου παιδιά έβγαιναν κρυφά έξω!" είπε ευγενικά, κρύβοντας το θυμό του. 
Και η ευγένεια έκανε το θαύμα της! Ο χειμώνας ζήτησε συγγνώμην από το καλοκαίρι αλλά και από τους ανθρώπους συνάμα,του έδωσε μερικά δώρα... ό,τι του είχαν απομείνει από την εποχή που ήταν έξω, κοντά στη φύση και περπάτησε μαζί του μέχρι την αυλόπορτα κλείνοντας την πόρτα γερά αυτή τη φορά.
Τα δώρα του χειμώνα μαζί μ' αυτά του καλοκαιριού έφτιαξαν αυτή την υπέροχη πίτα... έτσι για να χορτάσουν όσους δεν πιστεύουν στα ...παραμύθια, στα θαύματα και στα απίθανα που μπορεί να γίνουν πιθανά!
ΥΛΙΚΑ για μια λαμαρίνα φούρνου
1 πακέτο φύλλα χωριάτικα για πίτα (8 φύλλα)
1/2 φλ.τσ. ελαιόλαδο για το άλειμμα των φύλλων
Για τη γέμιση
400 γρ. πράσα σε ροδέλες
2 μεγάλα κολοκύθια τριμμένα
2 μέτρια κρεμμύδια ψιλοκομμένα
4-5 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
150 γρ. γραβιέρα Νάξου, τριμμένη
150 γρ. κατίκι Δομοκού
2 κ.σ. άνηθο ψιλοκομμένο
1 κ.σ. δυόσμο ψιλοκομμένο
2 κ.σ. ελαιόλαδο
3 αυγά 
Ελάχιστο αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Για την επικάλυψη
1 αυγό
4-5 κ.σ. ελαιόλαδο
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε τη γέμιση
Βάζουμε σε σουρωτήρι τα τριμμένα κολοκύθια και αφού τα αλατίσουμε τα αφήνουμε για μισή με μία ώρα ώστε να βγάλουν τα υγρά τους.
Τα στραγγίζουμε και είναι έτοιμα για να τα προσθέσουμε στη γέμιση.
Βάζουμε σε βαθύ αντικολλητικό τηγάνι τα πράσα και αφού ρίξουμε 1 ποτήρι πολύ ζεστό νερό τα αφήνουμε σε σιγανή φωτιά για 2-3 λεπτά να ζεματιστούν.
Ρίχνουμε το νερό αυτό στραγγίζοντας καλά τα πράσα.
Αλείφουμε το τηγάνι το ελαιόλαδο και βάζουμε μέσα τα κρεμμύδια, τα κρεμμυδάκια, τα πράσα και τα κολοκύθια.
Τα αφήνουμε να σοταριστούν και ρίχνουμε 1/2 φλ.τσ. νερό, ώστε να βράσουν για λίγο μέχρι να εξατμιστούν όλα τα υγρά τους.
Ύστερα τα αφήνουμε να κρυώσουν πριν συνεχίσουμε την προετοιμασία της γέμισης.
Προσθέτουμε τον άνηθο,το δυόσμο, το κατίκι, την γραβιέρα, αλάτι και πιπέρι.
Ανακατεύουμε και προσθέτουμε τα αυγά.
Ανακατεύουμε και πάλι και η γέμισή μας είναι έτοιμη.
Ετοιμάζουμε το μείγμα της επικάλυψης
Σε ένα μπολ, αναμειγνύουμε το αυγό με το ελαιόλαδο και ελάχιστο αλάτι και πιπέρι.
Ετοιμάζουμε την πίτα
Προθερμαίνουμε το φούρνο στις  αντιστάσεις και αέρα, στους 170 βαθμούς Κελσίου.
Αλείφουμε με ελαιόλαδο μια λαμαρίνα φούρνου και τοποθετούμε το πρώτο φύλλο.
Αλείφουμε και πάλι με ελαιόλαδο και στρώνουμε το δεύτερο φύλλο.
Το ίδιο κάνουμε άλλες δύο φορές για το δεύτερο και το τρίτο φύλλο.
Έτσι, έχουμε στρώσει 4 φύλλα.
Βάζουμε από πάνω τη γέμιση και στρώνουμε το πρώτο από τα τέσσερα φύλλα που έχουν απομείνει.
Το αλείφουμε με ελαιόλαδο και συνεχίζουμε έτσι για τα υπόλοιπα φύλλα μέχρι να στρώσουμε και το τελευταίο.
Στο τελευταίο φύλλο, που αποτελεί την επιφάνεια της πίτας, αλείφουμε το μείγμα του αυγού με το ελαιόλαδο, το αλάτι και το πιπέρι.
Βάζουμε το ταψί στην δεύτερη, από κάτω, θέση και αφήνουμε την πίτα να ψηθεί για 30-35 λεπτά ή μέχρι να αποκτήσει ένα ωραίο καστανόξανθο χρώμα.
TIPS
* Ψήνοντας την πίτα στις αντιστάσεις και στον αέρα μειώνεται ο χρόνος ψησίματος αλλά και το φύλλο (πάνω και κάτω) γίνεται πιο ξεροψημένο και κριτσανιστό.
* Αλείφοντας την επιφάνεια της πίτας με το μείγμα αυγού - ελαιολάδου αποκτά μια γυαλιστερή επιφάνεια με ένα καταπληκτικό καστανόξανθο χρώμα.

Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2015

Μισοφέγγαρα σφολιάτας με μαρμελάδα κεράσι

Καλημέρααααα! Λίγο βροχερός ο καιρός (τί λίγο... καρεκλοπόδαρα έριχνε εχθές εδώ) αλλά το καλοκαίρι είναι εδώ κι αυτό κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει! Κι αφού το καλοκαίρι είναι πια εδώ... εμείς είμαστε αλλού και θέλουμε να περνάμε περισσότερο χρόνο έξω από το σπίτι ή ακόμα και στη βεράντα! Κι εκτός από το καλοκαίρι να και το ΣΚ (επίσημα Σαββατοκύριακο για να γεμίζει το στόμα και το πνεύμα μας μέχρι να εκδράμουμε για περισσότερες μέρες)!
Και ποιός τώρα δεν θέλει ένα διήμερο ξεκούραστο, χαλαρό, γλυκό και νόστιμο αλλά όχι απαιτητικό, τεμπέλικο (κατά το δυνατόν για να μην χάνουμε και τη φόρμα μας!!) και δροσερό αλλά όχι κρύο;;; Εγώ πάντως αυτά ονειρεύομαι τα καλοκαιρινά Σαββατοκύριακα... αααα, ξέχασα!!! Ονειρεύομαι και κάτι άλλο!!! Να διακτινίζομαι στο εξοχικό μας στο χωριό για να μην οδηγώ!!!! 
Και με ξέρετε καλά τώρα πια... όταν αρχίζω τα "φιλοσοφικά" μου πάντα καταλήγω σε κάποια αλμυρή ή γλυκιά νοστιμιά!
Μια μικρή γλυκολιχουδιά για το Σαββατοκύριακο αυτό, απλή, εύκολη όπως ζητάει η εποχή για να μην καθόμαστε πολύ ώρα στην κουζίνα, νόστιμη και με επίκαιρη μαρμελάδα κεράσι. Μια πρέζα κανέλα απογειώνει τη συγκεκριμένη μαρμελάδα και ο συνδυασμός με την τραγανή σφολιάτα κάνει το μισοφέγγαρο-πιτάκι θεϊκό σε γεύση αλλά και σε υφή.
'Ενα πιτάκι... χίλιες χρήσεις! Πάρτο μαζί σου στην εκδρομή, απόλαυσέ το με το γάλα ή τον καφέ, βγάλτο από το ταπεράκι μετά το μπάνιο στην παραλία ...εκεί ...διαβάζοντας και πίνοντας φραπέ στη σκιά μιας τεράστιας ομπρέλας , πάρτο μαζί σου στο γραφείο από βδομάδα, βάλτο σε πιατέλα στον καλοκαιρινό μπουφέ για το πάρτυ του μικρού ή της μικρής που χαίρεται να ...μεγαλώνει. Ταιριάζει παντού και πάντα, για μικρούς και μεγάλους!!! 

ΥΛΙΚΑ
1 πακέτο σφολιατίνια
300 γρ. μαρμελάδα κεράσι (ή άλλη μαρμελάδα)
1/3 κ.γλ. κανέλα
Άχνη και κανέλα για το πασπάλισμα
Λίγο νερό για να κλείσουμε τη ζύμη
5-6 κ.σ. γάλα για την επάλειψη
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 190 βαθμούς Κελσίου, στον αέρα.
Ανοίγουμε τα σφολιατίνια και βάζουμε μέσα σε κάθε σφολιατίνι 1 κ.γλ. μαρμελάδα κεράσι και πασπαλίζουμε με λίγη κανέλα.
Αλείφουμε στην άκρη το μισό σφολιατίνι με λίγο νερό και αφού βάλουμε τη γέμιση διπλώνουμε σε μισοφέγγαρο.
Με ένα πηρούνι πιέζουμε την άκρη και κλείνουμε καλά το μισοφέγγαρο.
Αλείφουμε την επιφάνειά τους με γάλα και τοποθετούμε σε ταψί που το έχουμε καλύψει με αντικολλητικό χαρτί ή αντικολλητική επιφάνεια.
Ψήνουμε για 20-25 λεπτά ή μέχρι να ξανθύνει η επιφάνεια των μισοφέγγαρων.
Βγάζουμε το ταψί από το φούρνο, αφήνουμε τα κερασοπιτάκια να κρυώσουν τελείως και τα πασπαλίζουμε με άχνη και λίγη κανέλα πριν τα απολαύσουμε ζεστά ή χλιαρά.

Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2015

Σοφρίτο ...η κερκυραϊκή παραδοσιακή νοστιμιά και μια τούρτα...

Καλημέρα, καλημέρα!!! 
Η εβδομάδα της παράδοσης αυτή και σήμερα ταξιδεύουμε στην Κέρκυρα, το αγαπημένο μου νησί και απολαμβάνουμε ένα από τα παραδοσιακά πιάτα της, το σοφρίτο έχοντας σαν βάση μια συνταγή του γνωστού σεφ  Έκτορα Μποτρίνι. Η λέξη "σοφρίτο" έχει τις ρίζες της στην Ισπανία και σημαίνει "σοτάρισμα".
Η πρώτη αναφορά της τεχνικής sofregit (όπως λεγόταν) υπάρχει σε ένα από τα πιο παλιά βιβλία μαγειρικής της περιοχής της Καταλονίας και χρονολογείται γύρω στο 1324.
Κατά τα άλλα, το σοφρίτο είναι ένα φαγητό κατσαρόλας με μεγάλη ποσότητα σκόρδου και ξιδιού που, αν και ξενίζει κατά την ανάγνωση της συνταγής, ωστόσο εκπλήσσει ευχάριστα στο τελικό αποτέλεσμα όταν ανακαλύπτεις ότι έχει μια ιδιαίτερα ευγενική γεύση-νοστιμιά και μια μοναδική επίγευση.
Βέβαια, πρέπει να ομολογήσω ότι είναι ελαφρώς βαρύ για το στομάχι αλλά πάλι αξίζει!! 
Αν, λοιπόν, θέλετε να ταξιδέψετε με ένα φαγητό μέχρι την αγαπημένη Κέρκυρα δεν έχετε παρά να μαγειρέψετε το σοφρίτο και να απολαύσετε τη μερίδα σας χωρίς να επιτρέψετε στις τύψεις των θερμίδων να χαλάσουν αυτή την απόλαυση.
Πάμε να δούμε πώς γίνεται;;;
ΥΛΙΚΑ για 6 άτομα
1 κιλό μοσχαρίσιο κιλότο κομμένο σε φέτες πάχους 1.5 εκ. περίπου
6 σκ.σκόρδο
110 γρ. μαϊντανός
1 ποτήρι λευκό κρασί
1/2 ποτήρι λευκό ξίδι
1 κύβος ζωμός λαχανικών
Αλεύρι για το πασπάλισμα
Ελαιόλαδο για το σοτάρισμα
αλάτι και πιπέρι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Αλευρώνουμε τις φέτες του κρέατος και τα βάζουμε στο ζεστό ελαιόλαδο και σε δυνατή φωτιά.
Τα αφήνουμε να σοταριστούν μέχρι να ροδίσουν και μετά τα μεταφέρουμε σε κατσαρόλα.
Στο τηγάνι που σοτάραμε το κρέας ρίχνουμε το σκόρδο και το μαϊντανό και τα σοτάρουμε για 2 λεπτά.
Σβήνουμε με το κρασί και το ξίδι.
Στο τέλος, προσθέτουμε τον κύβο και μόλις διαλυθεί μεταφέρουμε το μείγμα στην κατσαρόλα.
Προσθέτουμε τόσο νερό όσο χρειάζεται για να σκεπαστεί το κρέας.
Χαμηλώνουμε τη φωτιά κι αφήνουμε το φαγητό να βράσει για 2 περίπου ώρες  ή μέχρι να δούμε ότι το κρέας έχει μαλακώσει.
Εάν χρειαστεί στο ενδιάμεσο προσθέτουμε λίγο νερό για να μην καεί.
Αφού το κρέας μαλακώσει και μείνει με το ζουμάκι του, σβήνουμε τη φωτιά.
Συνοδεύουμε με πουρέ (ή απλά βραστές πατάτες θρυμματισμένες με το πηρούνι), παπαρδέλες, πιλάφι ή τηγανιτές πατάτες.
TIPS
* Εάν μαγειρέψουμε το φαγητό μας στη χύτρα ταχύτητας χρειαζόμαστε 45-50 λεπτά από τη στιγμή που θα σφυρίξει η βαλβίδα.
Ύστερα, ανοίγουμε τη χύτρα και αφήνουμε σε σιγανή φωτιά έτσι ώστε να εξατμιστούν τα επιπλέον υγρά και να μείνει το φαγητό με το λάδι του.
Πηγή: ΕΔΩ
Αυτή την εβδομάδα όμως είχαμε και το τέλος της σχολικής χρονιάς (όχι για μένα φυσικά ακόμα) αλλά για την Ιωάννα και την μικρή Βασιλική μας που αφήνει το νηπιαγωγείο για το δημοτικό.  Η επιθυμία της, λοιπόν,  ήταν να γιορτάσει τα γενέθλιά της (που, παρεπιπτόντως είναι στις 10 Ιουλίου αλλά το γεγονός αυτό καθεαυτό είχε ελάχιστη σημασία για την ίδια... χαχαχα) με τους συμμαθητές και την αγαπημένη της δασκάλα. Η δεύτερη επιθυμία της ήταν μια τούρτα με θέμα τη ζωγραφική που τόσο αγαπάει. Και φυσικά, η επιθυμία της είναι ...διαταγή για τη θεία της που όλο το προηγούμενο Σαββατοκύριακο επιδόθηκα στο σπορ "φτιάχνω τούρτα και μπισκότα". Και να το πινέλο και να το κουτί με τη χυμένη μπογιά, να οι πιτσιλιές, τα σωληνάρια με τη λαδομπογιά... "θέλω και καβαλέτο" ήρθε τηλεφωνικά η παραγγελιά μια που η ίδια έκανε μπάνιο στην Πέραμο κι εγώ στη βάση μου, ζυμώνοντας, ψήνοντας και στολίζοντας. Έγινε και το καβαλέτο κι όταν η Βασιλικούλα επέστρεψε και είδε την τούρτα και τα μπισκότα της έτοιμα είχε εκείνη την αντίδραση που με "λιώνει" και με κάνει να ξεχνάω κούραση, ζέστη κι οτιδήποτε άλλο... άνοιξε διάπλατα τα ματάκια της φωνάζοντας "τέλεια είναι!!!! Σ' ευχαριστώ!!!!! Σε λατρεύω!!!" και εισέπραξα δύο τεράστια φιλιά και μια υπέροχη αγκαλιά.

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2015

Ανηθοτυρόπιτα χωρίς φύλλο η ...Ελλάδα σε ένα πιάτο!

"Δοκίμαζε, δοκίμαζε, δοκίμαζε! Κάθε φορά που δοκιμάζεις, φτιάχνεις μια γευστική ανάμνηση. Με τον καιρό ξέρεις τί είναι το σωστό και τί είναι λάθος, τί πρέπει να αλλάξεις. Έτσι εξελίσσεται η γεύση σου." λέει σε μια συνέντευξή του, στον Γαστρονόμο της Κυριακής, ο Ιρανός σεφ Hamid Slimian. Πόσο δίκιο έχει!! Ακριβώς έτσι εξελίσσεται η γεύση, ακριβώς έτσι δημιουργείται η γευστική μας μνήμη, ακριβώς έτσι μαθαίνουμε τί μας αρέσει και τί όχι!
Βέβαια, εμείς τί να πούμε; Ζούμε, και το έχω ξαναπεί, σε έναν ευλογημένο τόπο όπου όλα όσα παράγουμε είναι πιο αρωματικά, πιο νόστιμα, πιο υγιεινά. Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα για μένα, είναι τα ψάρια της Μεσογείου και τα ψάρια του ωκεανού. Προσωπικά, το γνωρίζετε ότι με τα ψάρια δεν τα πάω καλά... καλώς ή κακώς με ενοχλεί η έντονη μυρωδιά της θάλασσας που έχουν (και για να τα φάω βάζω πάντα πολλά αρωματικά και μυρωδικά). Εεεε, λοιπόν, στην Γαλλία τρώω άνετα ψάρια... κι όχι μόνον άνετα αλλά μπορώ να τρώω συχνά πυκνά ψάρια ...αρκεί να είναι του ωκεανού κι αυτό γιατί δεν έχουν μυρωδιά αλλά δεν έχουν και γεύση!!! :) 
'Ετσι, λοιπόν, όταν διάβασα τη συνταγή γι αυτή την εξπρές τυροπιτούλα με άνηθο και φρέσκα κρεμμυδάκια, με φέτα και κατίκι το πρώτο που σκέφτηκα είναι ότι είναι μια πίτα με άρωμα και νοστιμιά Ελλάδας και παράδοσης. Μοσχοβολιστός άνηθος και φρέσκο κρεμμυδάκι που φωνάζουν από μακριά καλοκαίρι. Φέτα, τραχανάς και κατίκι, τρία τόσο χαρακτηριστικά ελληνικά προϊόντα που φωνάζουν Ελλάδα! Γεύση και άρωμα ελληνικής γης, νοστιμιά και μοσχοβολιά στο ζενίθ! 
Μια πιτούλα που γίνεται σε χρόνο ρεκόρ, λιγότερο από 15 λεπτά! Λίγο αναμονή θέλει για να φουσκώσει ο τραχανάς... και προσοχή μην παραλείψουμε αυτό το στάδιο γιατί τότε ...η πίτα θα αποτύχει! Κι από τη στιγμή που θα μπει στο φούρνο σε 30 λεπτά την έχουμε στο πιάτο μας και την απολαμβάνουμε!!!
Τη φτιάχνουμε, την αφήνουμε να κρυώσει και την παίρνουμε μαζί μας στην παραλία, στο γραφείο, στην εκδρομή αλλά και στο μπαλκόνι για να έχουμε το νοστιμότερο και υγιεινότερο σνακ!
Καλή σας μέρα και καλή εβδομάδα να έχουμε!!
ΥΛΙΚΑ για 6 άτομα
2-3 κ.σ. άνηθο ψιλοκομμένο
2 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα 
4 αυγά ελαφρά χτυπημένα
200 γρ. φέτα τριμμένη
4 κ.σ. κατίκι
4 κ.σ. γιαούρτι
100 γρ. τραχανά 
Πιπέρι φρεσκοτριμμένο
2 κ.σ. σουσάμι
1 κ.σ. παπαρουνόσπορο
3 κ.σ. βούτυρο για το άλειμμα του ταψιού
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Αναμιγνύουμε σε μεγάλο μπολ τον άνηθο, τα κρεμμυδάκια, τα αβγά και προσθέτουμε τα τυριά, το γιαούρτι, τον τραχανά και το πιπέρι.
Αλείφουμε ένα πυρίμαχο ταψάκι με το βούτυρο και βάζουμε το μείγμα.
Ισιώνουμε καλά την επιφάνειά του και αφήνουμε το ταψάκι στο ψυγείο σκεπασμένο για 1 ώρα περίπου έτσι ώστε το μείγμα να γίνει παχύρρευστο.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Ψήνουμε για 20-25 λεπτά ή μέχρι να δούμε ότι η τυρόπιτα έχει αποκτήσει ένα ξανθό χρώμα στην επιφάνειά της.
Βγάζουμε την πίτα απο τον φούρνο, την αφήνουμε για 10 λεπτά να κρυώσει και να "στεγνώσει" και μετά σερβίρουμε.
Πηγή:  Παραλλαγή από συνταγή στο COOK BOOK, της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ, τον Απρίλιο 2011

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2015

Το σούπερ σοκολατένιο cheesecake...

...Μερέντα και μπισκότα
Πάντα η σοκολάτα είναι καθοριστική στη ζωή μας! Παρούσα εκεί στις δύσκολες αλλά και στις χαρούμενες στιγμές να μας στηρίζει με τη θεϊκή της γεύση αλλά και την ικανότητά της να μας φτιάχνει τη διάθεση. 
Αυτή τη φορά η Μερέντα έπαιξε τον καθοριστικό ρόλο βοηθώντας την κουβερτούρα να φτιάξει την τέλεια κρέμα. Το κρεμώδες τυρί χάρισε εκείνη τη στιβαρή υφή που είναι απαραίτητη για κάθε αξιοπρεπές cheesecake που σέβεται τον εαυτό του αλλά και τους θαυμαστές του. 'Οσο για τα μπισκότα είναι το κερασάκι στην τούρτα...θρυμματισμένα με τη γέμιση βανίλια που διαθέτουν κάνουν τη γεύση να φτάσει σε απίστευτα ύψη και τον ουρανίσκο να στήσει πανηγύρι.
Επειδή όμως τα πολλά λόγια είναι φτώχεια για να παρουσιάσει κάποιος μια τέτοια μοναδική σοκολατολιχουδιά περνάμε αμέσως στην πρακτική του θέματος και ...συγκεντρώνουμε τα υλικά για να το φτιάξουμε.
ΥΛΙΚΑ για ένα τσέρκι /φόρμα 20 εκ.
Για τη βάση
20 μπισκότα τύπου Oreo (ή Oreo)
50 γρ. βούτυρο
2 φουσκωτές κ.σ. Μερέντα
Για την κρέμα
400 γρ. τυρί κρέμα
110 γρ. Μερέντα
5 κ.σ. γάλα
125 γρ. κουβερτούρα
Για το γαρνίρισμα
6-7 θρυμματισμένα μπισκότα τύπου Oreo (ή Oreo)
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε τη βάση
Βάζουμε τα μπισκότα, το βούτυρο και τη Μερέντα στο multi σε δύο δόσεις και τα θρυμματίζουμε, ετοιμάζοντας τη βάση.
Βάζουμε το μείγμα των μπισκότων σε ένα τσέρκι ή φόρμα με σούστα (για να ξεφορμαριστεί ακόμα πιο εύκολα) και στρώνουμε τη βάση καλά με την ανάποδη ενός κουταλιού.
Ετοιμάζουμε την κρέμα
Λιώνουμε την κουβερτούρα σε ένα μπολ σε φούρνο μικροκυμμάτων ή σε μπαιν μαρί.
Αναμιγνύουμε το τυρί κρέμα με τη Μερέντα, το γάλα και τη λιωμένη κουβερτούρα και χτυπάμε με το μίξερ χειρός για 1-2 λεπτά ή μέχρι να έχουμε ένα αφράτο μείγμα αλλά όχι αραιό.
Βάζουμε το μείγμα του τυριού επάνω στη βάση, καλύπτουμε το cheesecake με διαφανή μεμβράνη και το βάζουμε στο ψυγείο για 5-6 ώρες ή για μια νύχτα.
Για το γαρνίρισμα
Πριν να σερβίρουμε το cheesecake γεμίζουμε την επιφάνειά του με θρυμματισμένα μπισκότα και ένα ολόκληρο ή μισό στη μέση.

Πηγή: ΕΔΩ


Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2015

Αφράτα μπισκοτάκια με μέλι, λεμόνι & σουσάμι

"Μπισκότα με μέλι και λεμόνι;;; Για το λαιμό είναι;;;;" ήταν το πρώτο σχόλιο που άκουσα από τον πιο συνηθισμένο και συχνό δοκιμαστή των μαγειρικών και ζαχαροπλαστικών μου εξερευνήσεων αλλά και μέγα πειραχτήρι. Ήξερα ωστόσο ότι θα τα δοκίμαζε ευχαρίστως όπως κάνει πάντα!!! Όχι δεν λέει ποτέ!!! Και τον ευχαριστώ!!!  :)
Μέλι και λεμόνι... ένας μοναδικά νόστιμος και αρωματικός συνδυασμός που συνοδεύεται όμως από το σουσάμι που μοιάζει να συμπληρώνει το παζλ αυτών των μικρών, αφράτων μπισκότων βουτύρου δημιουργώντας μια γευστική αποθέωση για κάθε ώρα της μέρας, με τον καφέ, το τσάι, το γάλα.
Εύκολα και χωρίς αυγό! Άλλο πάλι και τούτο!! Οι φυσιολογικοί άνθρωποι που τρώνε και αγαπούν το αυγό δεν έχουν πρόβλημα! Δεν μπορώ παρά να ομολογήσω, σ' αυτές τις λίγες γραμμές ότι τρώω και αγαπώ το αυγό αλλά... έχω ένα θέμα!! Δεν ξέρω γιατί δεν θέλω να το βάζω σε μπισκότα!!!!!!!    "Σντούφφφφ!!" που θα έλεγε και η μικρή μου ανιψιά!!!!!! Και δίκιο θα είχε!!! Βλέπω μπισκότα χωρίς αυγό και τρέχω να τα φτιάξω... βλέπω μπισκότα με αυγό και λέω ...θα τα φτιάξω κάποια στιγμή!!! Κόλλημα κι αυτό!!!! 
Το ίδιο κόλλημα έχω και με το καλαμποκάλευρο!!! Μη δω μπισκότα χωρίς αυγό και με καλαμποκάλευρο... δεν γίνεται ...θα τα φτιάξω!!!! Κι αν δεν έχουν καλαμποκάλευρο... με κάποιο τρόπο θα το προσθέσω (ό,τι έκανα κι εδώ)!!! Αφού με βλέπει ο παππούς και μπαμπάς μου που έφαγε το καλαμποκάλευρο στην κατοχή σε κάθε του μορφή και ...σταυροκοπιέται... άσε που δεν πλησιάζει τα μπισκότα αν δεν ρωτήσει πρώτα τί περιέχουν!!!!!!! Τί έπαθα η γυναίκα!!! Αφού σκέφτηκα να αποτανθώ σε ειδικό για να το εξηγήσω αυτό το περίεργο και ανεξήγητο φαινόμενο αλλά δεν ήξερα πού ... σε ψυχολόγο, σε μέντιουμ για να δω μήπως προέρχεται από ...άλλη ζωή ή σε κάποια άλλη ειδικότητα και γι αυτό το άφησα κι αποφάσισα να το δεχτώ!!!!
Έτσι εμφανίστηκαν κι αυτά τα σουσαμένια μπισκοτάκια!!! Πόσο καιρό είχα να φτιάξω καινούργια μπισκοτάκια!!! Η αρχική συνταγή που κατέληξε σχεδόν άλλη δεν είχε καλαμποκάλευρο, δεν είχε ξύσμα λεμονιού αλλά δεν είχε και αυγό!!! Τη διάβασα κι ονειρεύτηκα τη γεύση τους αλλά κάτι μου έλειπε... τί άλλο;; Το λεμόνι που έβλεπα επάνω στο τραπέζι καθώς μόλις είχε επιστρατευθεί για μια υπέροχη λεμονόπιτα (συνταγή προσεχώς) και το καλαμποκάλευρο που υπήρχε και υπάρχει πάντα στο υποσυνείδητό μου!! χαχαχα
Υπέροχο το αποτέλεσμα...το παραδέχθηκε ακόμα και ο πιο ...αμφισβητίας δοκιμαστής!! Μια ζύμη αφράτη, βουτυρένια, το μέλι με το λεμόνι  (αν και όχι για το λαιμό) να δίνουν νοστιμιά και άρωμα και το σουσάμι την τελική του πινελιά!
Εντάξει, μπορεί να μην βελτιώνουν τον πονεμένο λαιμό αλλά δοκιμάστε τα... αξίζουν!!!!
ΥΛΙΚΑ για 40 μπισκοτάκια
300 γρ. αλεύρι
200 γρ. βούτυρο αγελάδος
100 γρ. άχνη ζάχαρη
100 γρ. κόρν φλάουρ
50 γρ. καλαμποκάλευρο 
2 κ.σ. ξύσμα λεμονιού
4  κ.σ. μέλι
1/2 φλ. τσ. σουσάμι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Χτυπάμε το βούτυρο με την άχνη ζάχαρη στο μίξερ μέχρι το μείγμα να γίνει αφράτο και ρίξτε το ξύσμα λεμονιού, το μέλι, το αλεύρι και το κόρν φλάουρ.
Ζυμώνουμε και σταδιακά προσθέτουμε το καλαμποκάλευρο μέχρις ότου η ζύμη να μην κολλάει από τα χέρια.
Αφήνουμε τη ζύμη στο ψυγείο για 30-40 λεπτά (εγώ την άφησα δύο ώρες γιατί είχα δουλειά και δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα!).
Πλάθουμε τα μπισκοτάκια και τα πασπαλίζουμε με το σουσάμι.
Βάζουμε σε ένα ρηχό ταψί και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς, στον αέρα για 12-14 λεπτά ή μέχρι να ροδίσουν στις άκρες.
Αφήνουμε να κρυώσουν λίγο, για 5-6 λεπτά και τα μεταφέρουμε σε σχάρα για να κρυώσουν εντελώς.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...