Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Πατατόπιτα σπέσιαλ


Καλημέρα σας!! Τί κάνετε;; Ελπίζω να είστε καλά γιατί εγώ τελευταία μάλλον ακολουθώ τον καιρό και τα σκαμπανεβάσματά του!! Πότε πάνω, πότε κάτω... κάτι σαν ασανσέρ δηλαδή! Όχι βέβαια ότι μου είναι κάτι εντελώς άγνωστο αυτό το συναισθηματικό ανεβοκατέβασμα αλλά πάλι... είναι κουραστικό! Κάτι τα τρεχάματα που έχω και θα σας τα πω σε λίγες μέρες επίσημα πια (αν και είμαι σίγουρη ότι ήδη είδατε κάτι στο Facebook), κάτι τα μαθήματα, κάτι η αβεβαιότητα λόγω της κατάστασης ...κατάφερα να ζω το κοιμάμαι-καλά-ξυπνάω-με-άγχος, ξυπνάω-καλά-κοιμάμαι-με-άγχος και πάει λέγοντας! Τί με βοηθάει σε περιπτώσεις σαν κι αυτή; Τί με κάνει να σταματάω τα δρομολόγια πάνω-κάτω; Η μαγειρική, η ζαχαροπλαστική και το σεργιάνι στην μπλογκογειτονιά! Για διάβασμα ...ούτε συζήτηση!!! Αδύνατον να συγκεντρωθώ!!!
Αυτό έκανα κι αυτή τη φορά, μόνον που από τις τρεις επιλογές διάλεξα την μαγειρική! "Πόσο καιρό έχω να κάνω πίτα;;;" αναρωτήθηκα. "Πολύ!" μου απάντησα αμέσως! Και το ήξερα! Στο ψυγείο ή μάλλον στην κατάψυξη υπήρχε ένα πακέτο με χωριάτικο φύλλο της Χρυσής Ζύμης. Κάπου εκεί δίπλα υπήρχαν πατάτες, τα αγαπημένα μου πράσα και ένα κομμάτι γραβιέρας Νάξου που την λατρεύω! Σκέφτηκα τον συνδυασμό και ξετρελλάθηκα!! Εντάξει αφού δεν μπορώ να πατήσω το μαγικό κουμπάκι και να φτάσω σ' έναν κόσμο χωρίς θέματα, χωρίς δυσκολίες, χωρίς προβληματισμούς εεεεε, τότε ας πατήσω το κουμπάκι ή μάλλον ας κουνήσω τα χεράκια για να φτάσω στον κόσμο της νοστιμιάς που ουδόλως εξαφανιζει τα υπόλοιπα αλλά βοηθάει να τα ξεχάσεις λίγο! Δεν συμφωνείτε;;;
Με το μυαλό γεμάτο από τις σκέψεις που είπαμε αλλά και τη νοστιμιά της πίτας που θα έφτιαχνα προχώρησα γρήγορα για να αρχίσω να επιτελώ μέγα ψυχολογικό έργο με αποτελέσματα, ακόμα, αμφίβολα μακροπρόθεσμα αν και όχι βραχυπρόθεσμα. Και είχα δίκιο... το μυαλό μαζεύεται στις κατσαρόλες, τα τηγάνια και τη ρουτίνα της μαγειρικής κι αφήνει για λίγο τα υπόλοιπα! Η πίτα έγινε, φουρνίστηκε και όταν ξεφουρνίστηκε στόλισε το κυριακάτικο τραπέζι με περισσή περηφάνεια αν και μάλλον της μετέδωσα την κακή μου διάθεση γιατί δεν ήθελε με τίποτε να βγει καλές φωτογραφίες... δεν πειράζει, με την κακία της θα μείνει!!! :)
Πάμε να δούμε την πίτα ξεχνάω-τα-προβλήματα;;;
ΥΛΙΚΑ για μια λαμαρίνα φούρνου
1 πακέτο χωριάτικο φύλλο ΧΡΥΣΗ ΖΥΜΗ 
650 γρ. πατάτα (καθαρό βάρος χωρίς τις φλούδες), σε κομμάτια
300 γρ. πράσα κομμένα σε ροδέλες
1 μεγάλο κρεμμύδι κομμένο σε λεπτές φέτες
220 γρ. γραβιέρα Νάξου χοντροτριμμένη
3 αυγά μεγάλα
1 πρέζα ξύσμα λεμονιού 
Αλάτι και πιπέρι
1 πρέζα ζάχαρη
3 κ.σ. ξίδι βαλσαμικό
5 κ.σ. ελαιόλαδο για το σοτάρισμα 
2/3 φλ.τσ. + 1/2 φλ.τσ. νερό για το άλειμμα των φύλλων
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προετοιμάζουμε τη γέμιση
Βάζουμε τις κομμένες πατάτες σε μια κατσαρόλα με κρύο νερό και λίγο αλάτι.
Τις βράζουμε για 15 περίπου λεπτά ή μέχρι να μαλακώσουν.
Τις βγάζουμε από την κατσαρόλα και τις πολτοποιούμε με το εργαλείο που φτιάχνουμε πουρέ.
Αφήνουμε τον "πουρέ" να κρυώσει.
Σε αντικολλητικό τηγάνι βάζουμε λίγο νερό και μόλις ζεσταθεί ρίχνουμε μέσα τα πράσα.
Τα αφήνουμε για 3 λεπτά (περίπου) να ζεματιστούν και να πάρουν 1 βράση.
Ρίχνουμε το νερό και αφήνουμε τα πράσα στο τηγάνι.
Προσθέτουμε τις φέτες κρεμμυδιού και το ελαιόλαδο.
Αφήνουμε τα πράσα και τα κρεμμύδια να σοτάρονται σε σιγανή φωτιά.
Μόλις μαραθούν, πασπαλίζουμε με λίγη ζάχαρη και ανακατεύουμε με μια ξύλινη κουτάλα.
Όταν τα κρεμμύδια και τα πράσα αρχίσουν να παίρνουν ένα ελαφρό καστανό χρώμα ρίχνουμε το βαλσαμικό ξίδι και ανακατεύουμε.
Αφήνουμε να σοταριστούν για άλλα 3-4 λεπτά και αποσύρουμε από την ηλεκτρική εστία.
Τα αφήνουμε να κρυώσουν για λίγο και μετά τα προσθέτουμε στις πολτοποιημένες πατάτες χωρίς όμως να προσθέσουμε και το λάδι που έμεινε στο τηγάνι.
Ανακατεύουμε καλά και προσθέτουμε την τριμμένη γραβιέρα, το ξύσμα, αλάτι και πιπέρι.
Δοκιμάζουμε εάν είναι όπως ακριβώς θέλουμε το μείγμα όσον αφορά στο αλάτι και προσθέτουμε τα αυγά.
Αφού ανακατέψουμε η γέμιση είναι έτοιμη και την αφήνουμε στην άκρη μέχρι να στρώσουμε τα φύλλα στο ταψί.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Στο τηγάνι που καραμελώσαμε τα πράσα και τα κρεμμύδια, έχουμε αφήσει το περίσσιο ελαιόλαδο.
Προσθέτουμε και το υπόλοιπο και αλείφουμε την λαμαρίνα μας.
Παίρνουμε ένα χωριάτικο φύλλο Χρυσή Ζύμη (η συσκευασία περιέχει 8-9 φύλλα) και το τοποθετούμε επάνω στην λαμαρίνα.
Αλείφουμε με ελαιόλαδο  και απλώνουμε το δεύτερο.
Επαναλαμβάνουμε για τα 4 ή 5 φύλλα και μετά απλώνουμε τη γέμιση.
Ξαναστρώνουμε ένα ένα τα υπόλοιπα φύλλα, αλείφοντας με λάδι ανάμεσα στο κάθε ένα.
Τελειώνουμε διπλώνοντας τις άκρες των φύλλων προς τα επάνω για να σχηματίσουμε τον κόθρο.
Χαράζουμε την πίτα προσέχοντας ώστε να μην τρυπήσουμε το κάτω φύλλο.
Την αλείφουμε με το μείγμα ελαιολάδου και νερού. 
Βάζουμε στο φούρνο για 45-50 λεπτά ή μέχρι η πίτα μας να πάρει ένα ωραίο καστανό χρώμα.
Αφήνουμε να κρυώσει πριν την κόψουμε.
http://signatures.mylivesignature.com/54489/80/35FC2D8B9F1ED4118230CF499B0784CC.png

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

Αφράτοι σουσαμένιοι κόμποι με τυρί

Καλή σας μέρα και καλή εβδομάδα! Αυτή την φθινοπωρινή και κρύα πια εβδομάδα, που ο χειμώνας μας κάνει αισθητή την παρουσία του κάτι δεν μου ταίριαζε... δεν ήθελα γλυκό... ήθελα ένα λίγο διαφορετικό σνάκ! Κι όταν εγώ δεν θέλω γλυκό... καταφεύγω στο ...τυρί! Σαν κάθε αξιοπρεπή άνθρωπο των άκρων, το τυρί είναι αυτό που αποζητώ όταν για κάποιο λόγο δεν θέλω γλυκό. 
Μικρά, αφράτα ψωμάκια, άλλοτε με το σχήμα του κόμπου, μακρόστενα ή στρόγγυλα, πασπαλισμένα με σουσάμι, γεμισμένα με απλή, νόστιμη φέτα, ροδοψημένα και ταπεινά, χωρίς κραυγαλέα εμφάνιση ή γεύση αποτελούν μια ιδανική πρόταση για τον καφέ ή το γάλα!
Τα πιο απλά υλικά δημιουργούν τελικά μεγαλειώδη γεύση! Το απλό τυρόψωμο που έτρωγα στα μικράτα μου καθώς η μαμά μου μου έκοβε μια τεράστια φέτα ζεστό, σπιτικό ψωμί κι έβαζε από πάνω μιαν άλλη φέτα από κατάλευκο τυρί που μαλάκωνε από τη ζέστα του ψωμιού!! Μικροί και μεγάλοι στο σπίτι μας απολάμβαναν το ψωμοτύρι κάθε ώρα της μέρας γιατί οι δύο αυτές νοστιμιές δεν έλειπαν ποτέ ούτε από το τραπέζι μας, μεσημέρι και βράδυ!!
Έτσι κι αυτά τα σουσαμίνια με την τυρένια καρδούλα έγιναν τα αγαπημένα μας και (δεν έκανα που δεν έκανα μεγάλη δόση) εξαφανίστηκαν σε χρόνο ρεκόρ! Ναι, εξαφανίστηκαν χωρίς υπερβολή!! Μια ώρα μετά το ψήσιμο και την προσπάθεια φωτογράφισης δεν απέμειναν παρά 2 που είχα κρύψει μη και δεν βγούν καλές οι φωτογραφίες!!!
Βέβαια, όσο νόστιμα κι αν έγιναν ήταν πολύ αντιδραστικά στην φωτογραφισή τους και χρειάστηκα ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια από άλλες φορές μια και η ...έμπνευση είχε πάει περίπατο (μη με ρωτήσετε πού ...δεν ξέρω!!!).
Προσπερνώντας λοιπόν αυτή την αντιδραστικότητα, σας δίνω τη συνταγή γιατί αξίζουν... είναι εύκολα, γρήγορα και πολύ αφράτα. Αφήστε που τρώγονται σκέτα ή με όποια γέμιση φανταστείτε! Κάντε τα κόμπους αφού τα γεμίσετε ή αφήστε τα μικρά στρογγυλά και μακρόστενα... έτσι για ποικιλία.
ΥΛΙΚΑ για 11-12 σουσαμίνια
300 γρ. φαρίνα που φουσκώνει μόνη της
1 φακελάκι μαγιά ξηρή
3 κ.σ. ελαιόλαδο
100 γρ. χλιαρό νερό
90 γρ. χλιαρό γάλα εβαπορέ
1 κ.γλ. καστανή ζάχαρη
1/2 κ.γλ. αλάτι 
Για τη γέμιση
100 γρ. τυρί φέτα, θρυμματισμένο
Για το πασπάλισμα
4 κ.σ. γάλα εβαπορέ αραιωμένο με 4 κ.σ. νερό
2 κ.σ. σουσάμι 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε σε ένα μεγάλο μπολ το αλεύρι, τη μαγιά, το ελαιόλαδο, το γάλα και τη ζάχαρη.
Σε ένα ποτήρι διαλύουμε το αλάτι στο νερό.
Ανακατεύουμε τα υλικά του μπολ με ένα πηρούνι.
Αρχίζουμε να ζυμώνουμε και προσθέτουμε σιγά σιγά το νερό με το αλάτι.
Ζυμώνουμε μέχρι να έχουμε μια ζύμη μαλακή που δεν κολλάει στα χέρια.
Αλευρώνουμε το μπολ, βάζουμε μέσα τη ζύμη και την αφήνουμε σε ζεστό μέρος (ή στον φούρνο της κουζίνας στους 35 βαθμούς Κελσίου) για 30-40 λεπτά να φουσκώσει.
Βγάζουμε τη ζύμη και προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170 βαθμούς Κελσίου.
Στο μεταξύ, αφού την ξαναζυμώσουμε την κόβουμε σε μπαλάκια των 50 γρ. και κάθε μπαλάκι το ανοίγουμε σε μακρόστενη λωρίδα με το ρολό της ζύμης.
Γεμίζουμε με μια μικρή ποσότητα από θρυμματισμένο τυρί και φέρνοντας μαζί τις δύο πλευρές της ζύμης κλείνουμε τη λωρίδα.
Κυλούμε λίγο σπρώχνοντας με τα ακροδάχτυλά μας επάνω σε αντικολλητική επιφάνεια και μετά κάνουμε μια θηλιά, περνώντας από μέσα τη μία άκρη.
Έτσι, έχουμε σχηματίσει έναν κόμπο.
Αφού τοποθετήσουμε τα σουσαμίνια σε λαμαρίνα που την έχουμε καλύψει με αντικολλητική επιφάνεια (ή αντικολλητικό χαρτί) τα αλείφουμε με το αραιωμένο γάλα και τα πασπαλίζουμε με σουσάμι.
Βάζουμε αμέσως στον φούρνο και ψήνουμε για 10-15 (το πολύ 20) λεπτά ή μέχρι να δούμε ότι έχουν ροδοκοκκινήσει.
Τα βγάζουμε από το φούρνο και τα αφήνουμε να κρυώσουν για 5 λεπτά μέσα στο ταψί και μετά σε σχάρα για να μην νοτίσουν από την κάτω πλευρά.

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

Τηγανιά με λουκάνικο και...

κόκκινο κρασί φυσικά! Τί άλλο! Ο καιρός κρύωσε λιγουλάκι (αν και όχι πολύ) και το χωριάτικο λουκάνικο αρχίζει να γίνεται ιδανικό μεζεδάκι! 
Παλιά Καβάλα... κάπου στα 1992, τέλη Νοεμβρίου! Ο καιρός μουντός, βροχερός και το κρύο τσουχτερό. Περασμένες 9 το βράδυ και μόλις βγαίνεις από το αυτοκίνητο (αφού έχεις ανέβει όλη την ανηφόρα και έχεις περάσει του κόσμου τις στροφές) η μυρωδιά από ξύλο και ψητά κατακυριεύει τα ρουθούνια σου! Βαθιά ανάσα και η μυρωδιά μαζί με τη φαντασία παίζουν σκληρά παιχνίδια στο νου και τους σιελογόνους αδένες! Αχ αυτή η βροχή!! Δεν αφήνει μόνη την τσίκνα να παίξει το παιχνίδι της παρά την ανακατεύει με τη μυρωδιά της νοτισμένης γης! Κι όμως, ακόμα κι έτσι αισθάνεσαι τις νοστιμιές που ψήνονται στις ψησταριές εκεί γύρω. Ένα σωρό ταβερνούλες, η μια μετά την άλλη συναγωνίζονται σε λιχουδιές κι ανταγωνίζονται για το ποιά θα πρωτοκερδίσει τον επισκέπτη!
Κατεβαίνουμε από το αμάξι και κατευθυνόμαστε με σταθερό αν και αργό βήμα προς ένα ...κρεοπωλείο. Ναι, καλά διαβάσατε ένα μικρό κρεωπολείο που όμως κρύβει θησαυρό! Μια μικρή ταβερνούλα δίπλα... αυτή του μερακλή κρεοπώλη που τα καλύτερά του κρέατα τα ρίχνει στην ψησταριά για να μας κάνει να τον θυμόμαστε τόσα χρόνια μετά. Στην μια άκρη του μαγαζιού ένα μεγάλο τζάκι και στην άλλη, εκεί στη γωνία μια ψηλή, ολοστρόγγυλη, μαύρη ξυλόσομπα γεμάτη ξύλα! Η φωτιά της δυνατή και πορτοκαλοκόκκινη σε κάνει να χαίρεσαι να κάθεσαι δίπλα της. Το τραπέζι δίπλα της άδειο. Τί τύχη!! Καθόμαστε! Ο συμπαθητικός λιχούδης (όταν κάνεις τέτοιες νοστιμιές είναι σίγουρο ότι έχεις κι εσύ το μικρόβιο της νοστιμιάς) ταβερνιάρης έρχεται και παίρνει παραγγελία και σε λίγα λεπτά ένα ψηλόλιγνο αγόρι (ο γιός του και μελλοντικός κάτοχος της πατρικής περιουσίας) καταφθάνει με μερικές φέτες ψωμί. Παίρνει 2 και τις βάζει επάνω στην ξυλόσομπα κι όσο η φωτιά καίει τόσο η φέτες ξεροψήνονται και μοσχοβολούν φρέσκο, ζυμωτό, χωριάτικο ψωμί. Μετά από λίγο οι ξεροψημένες φέτες επιστρέφουν στην κουζίνα και περιχύνονται με φρέσκο ελαιόλαδο και ρίγανη... έτσι για να συνοδεύσουν τη σαλάτα που ήδη έχει καταφθασει αλλά και τα ξεροψημένα παϊδάκια κι ένα χωριάτικο λουκάνικο... άλλο πράγμα!!! Κομμένο σε ροδέλες, με κρεμμύδια, πράσα και πιπεριά τριγύρω μέσα στο φθηνό σαγανάκι φαντάζει καλύτερο κι από το πιο αριστοκρατικό γεύμα καθώς έξω αρχίζει σιγά σιγά η βροχή να ...γίνεται χιόνι. Τί μοναδική νοστιμιά!!! Tο άρωμα του χωριάτικου λουκάνικου δένει καταπληκτικά με τα πράσα και την γλυκιά, κόκκινη πιπεριά κι όλα μαζί δένουν τόσο με το χειμωνιάτικο τοπίο που βλέπω έξω από το παράθυρο!!
Αυτή τη λιχουδιά σας ετοίμασα κι εγώ σήμερα κι ας μην είμαστε ακόμα στην καρδιά του χειμώνα. Εξ άλλου φθινόπωρο ή χειμώνα η νοστιμιά είναι πάντα η ίδια! Και για να καταλάβετε για τί ακριβώς σας μιλάω τόση ώρα... δεν έχετε παρά να συνεχίσετε το διάβασμα...
ΥΛΙΚΑ για 2 άτομα
1 1/2 μεγάλο λουκάνικο χωριάτικο σε ροδέλες
200 γρ. πράσα σε ροδέλες
2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
1 κόκκινη πιπεριά Φλωρίνης σε κομμάτια
150 ml κόκκινο κρασί + 150 ml νερό
Χυμό από 1 μέτριο λεμόνι

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε σε αντικολλητικό τηγάνι τα πράσα και λίγο νερό και τα ζεματίζουμε για 2-3 λεπτά.
Χύνουμε το νερό και ρίχνουμε 2-3 κ.σ. ελαιόλαδο.
Μόλις ζεσταθεί ξαναβάζουμε τα πράσα, τα κρεμμυδάκια και την πιπεριά.
Πασπαλίζουμε με ελάχιστο αλάτι, ζάχαρη και λίγο πιπέρι.
Αφήνουμε τα λαχανικά μας σε σιγανή προς μέτρια φωτιά να σοταριστούν.
Περιχύνουμε με το κόκκινο κρασί και και τα αφήνουμε να βράσουν μέχρι να τελειώσει το κρασί.
Προσθέτουμε και το νερό και αφήνουμε τα λαχανικά να βράσουν λίγο ακόμη.
Μόλις το νερό εξατμιστεί και τα λαχανικά μείνουν με το λάδι τους, προσθέτουμε τις ροδέλες του λουκάνικου.
Αφήνουμε σε μέτρια φωτιά να σοταριστούν τα λαχανικά και να τηγανισθούν καλά τα λουκάνικα.
Λίγο πριν κατεβάσουμε από τη φωτιά το τηγάνι, περιχύνουμε με το χυμό από ένα μέτριο λεμόνι, αφήνοντας να πάρουν μια τελευταία βράση.
Απολαμβάνουμε με ψημένο ψωμί (ιδανικά ζυμωτό) και κόκκινο κρασί. 
* Κι αν είστε απ' αυτούς που εκτιμούν ένα καυτερό πιάτο δεν έχετε παρά να πασπαλίσετε τα λαχανικά με λίγο μπούκοβο... απογείωση!!!!
Καλή σας μέρα!!
http://signatures.mylivesignature.com/54489/80/35FC2D8B9F1ED4118230CF499B0784CC.png

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

Τα φθινοπωρινά muffins

Καλημέρα και καλή εβδομάδα! Σήμερα ξεκινά μια νέα εβδομάδα κι ελπίζω, εγώ τουλάχιστον, να είναι καλύτερη από την προηγούμενη που ήταν η εβδομάδα των ...παθών!! Ναι των παθών!!! Από κείνες τις εβδομάδες που τις χαρακτηρίζεις, με κάθε επιείκια, αποφράδα, να-πάει-και-να-μην-ξανάρθει κι ό,τι άλλο μπορεί να σκεφτεί ανθρώπου νους.
Για να μην αναφέρω ότι κάθε μέρα υπήρχε μια δυσκολία, μιαν αναποδιά, ένα άσχημο ή, στην καλύτερη, ασχημούτσικο νέο... ερχεται και το αποκορύφωμα! Ανοίγω ένα πρωί τον υπολογιστή και τί να δω;;; Εκεί που πάει να ανοίξει το "Tante Kiki" εμφανίζεται μιαν άλλη σελίδα! Δεν μπορεί, κάνω τη σκέψη, κάτι έγινε και δεν το κατάλαβα!! Εσύ είσαι που το λες;; Και τί να πείς μετά από 30 φορές το ίδιο; Αρχίζουν και με ζώνουν μαύρες σκέψεις... βρε μήπως;;;; Ας κάνω κάτι! Και το κάνω το κάτι!! Και νομίζω ότι το διόρθωσα... βρε τα popup ξαναρύθμισα, βρε τον HTML επισκέφθηκα και βρήκα το σημείο που είχε εισβάλλει η σελίδα... τίποτε! Ξανά και ξανά το ίδιο!!! Εκεί επάνω μου στέλνει και η αγαπημένη μπλογκοφίλη Ειρήνη από τις συνταγές της Καρδιάς μήνυμα, λίγο μετά η Ελένη από το Eleni's cooking και ...τρελλαίνομαι!!! Τί να κάνω;;; Μόνον μια λύση... η αγαπημένη φίλη (όχι μόνον από το blog) Ζαμπία που πάντα είναι εκεί... δίπλα μου... όποτε την χρειάστηκα!! Μαζί με τον σύζυγό της, αργά το βράδυ της Παρασκευής και λίγο μετά που της είχα στείλει μήνυμα, απογοητευμένη πια γιατί δεν μπορούσα να τα βγάλω πέρα, εμφανίστηκαν ως άλλοι, σύγχρονοι "από μηχανής Θεοί" και καθάρισαν τον υπολογιστή μου! Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ ήθελα να τον "καθαρίσω" αλλά με διαφορετικό, λίγο πιο βίαιο τρόπο!!! Τέλος πάντων, την γλύτωσε κι αυτή τη φορά... αν και... παρά τρίχα!!! Την επόμενη όμως τον βλέπω κάτω από το μπαλκόνι να ...φυτρώνει στον κήπο!!!!!
Μετά από μέρες, λοιπόν, κατάφερα να ξαναμπώ στο μπλογκοσπιτάκι μου και να αρχίσω τις επισκέψεις στα δικά σας. Βέβαια η τελευταία εβδομάδα ήταν δύσκολη γιατί είχα και άλλα τρεχάματα για τα οποία θα σας μιλήσω σε λίγες μέρες (που ελπίζω να καταλήξουν σε κάτι καλό) αλλά θα δούμε!! 
Προς το παρόν, μια και ξαναβολτάρω στην μπλογκογειτονιά άνευ εμποδίων και περίεργων εισβολέων, είπα να σας κεράσω μερικά muffinoμηλοπιτάκια με μανούρι και μούσλι... προϊόντα της εναπομείνασας φαντασίας μου ανάμεσα στα τόσα συμβάντα.
Πόσο καιρό είχα να κάνω μικρά, λατρεμένα και πεντανόστιμα κεκάκια!! Πότε το ένα, πότε το άλλο... όλο κάτι με εμπόδιζε!!! Και να που έφτασε η ώρα! Έτσι συνάντησα το μανούρι, το μούσλι και το μήλο που συμφώνησαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να με κάνουν να αφήσω πίσω τις δυσκολίες και να με συνεπάρουν με τη φθινοπωρινή νοστιμιά τους. Καιρό τώρα ονειρευόμουν τον συνδυασμό μήλο με μανούρι! Αυτή τη φορά όμως συναντήσαμε και το μούσλι και είπαμε να μην το αφήσουμε παραπονεμένο! Ένα σας λέω... σας προτείνω να τα κάνετε σήμερα κιόλας (μια και είναι και πανεύκολα) για να μην καθυστερήσετε να απολαύσετε τη γεύση τους!! :)
Πάμε να δούμε τη συνταγή;;;
ΥΛΙΚΑ
2 αυγά μεγάλα

60 γρ. λιωμένο βούτυρο (σε θερμοκρασία δωματίου)
150 γρ. ζάχαρη
220 γρ. φαρίνα που φουσκώνει μόνη της
1 κ.γλ. μπέικιν πάουντερ
1 μήλο μεγάλο, χοντροτριμμένο
40 γρ. μούσλι με ξηρούς καρπούς ελαφρώς ψιλοσπασμένο
100 γρ. μανούρι θρυμματισμένο με το πηρούνι
120 γρ. γάλα
1/2 κ.γλ. κανέλα
1/3 κ.γλ. τζίντζερ
1 πρέζα κόλιανδρο
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 190 βαθμούς Κελσίου.
Αναμιγνύουμε το μανούρι με το μήλο, την κανέλα, το τζίντζερ και το κόλιανδρο.
Βάζουμε τα αυγά, το βούτυρο και τη ζάχαρη και τα χτυπάμε με το μίξερ χειρός μέχρι να ασπρίσουν και να αφρατέψουν.
Προσθέτουμε το μούσλι και συνεχίζουμε το χτύπημα.
Ύστερα προσθέτουμε εναλλάξ το μείγμα του μήλου με το μανούρι και το αλεύρι στο οποίο έχουμε προσθέσει το μπέικιν.
Με το μίξερ στην πιο χαμηλή ταχύτητα, ανακατεύουμε το μείγμα του κέικ και προσθέτουμε σταδιακά και το γάλα.
Το τελικό μείγμα είναι αυτό του κλασσικού κέικ, ούτε πολύ πηχτό ούτε όμως και αραιό, απλά παχύρρευστο.
Καλύπτουμε τις θήκες της φόρμας για muffins με τις κατάλληλες χάρτινες θηκούλες.
Γεμίζουμε 19 θήκες μέχρι τα 2/3 τους και βάζουμε το μείγμα του κέικ.
Ψήνουμε για 20-25 λεπτά, δοκιμάζουμε με τη λάμα ενός μαχαιριού που πρέπει να είναι καθαρή όταν θα την ξαναβγάλουμε.
Βγάζουμε από το φούρνο και πασπαλίζουμε με λίγη άχνη.

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

Το γλυκό σταφύλι του Νηπιαγωγείου μας



"Και γιατί κάνουμε τώρα γλυκό σταφύλι;;;" ρωτάει η κα Κική, η νηπιαγωγός "Γιατί το σταφύλι είναι φρούτο φθινοπωρινό!!!" ακούγονται από κάτω οι φωνούλες!!! "Μπράβο παιδιά!!!" "Και πώς κάνουμε το γλυκό σταφύλι;;;" "Θέλετε να δούμε;;;;"Ναιιιιι!!!" 
Και τότε ...εμφανίστηκε η Tante Kiki!!!! Νηπιαγωγός και Tante Kiki μπήκαν στην κουζίνα και το σταφύλι πήρε το δρόμο για την κατσαρόλα απ΄όπου βγήκε γλυκό, ξανθό και πολύ αρωματικό.
Μια υπέροχη μέρα κοντά σε μια καταπληκτική νηπιαγωγό,  που νοιάζεται για τα παιδιά και το εκπαιδευτικό της έργο (ή μάλλον λειτούργημα) είχε τελειώσει. Και ήταν τόσο όμορφη μέρα! Είναι τόσο συγκινητικό να βλέπεις εκπαιδευτικούς να βάζουν τόση αγάπη και ψυχή σ' αυτό που κάνουν αλλά και παιδάκια να λατρεύουν έτσι την δασκάλα τους.
Ευχαριστώ πολύ για την ευκαιρία να φτιάξουμε μαζί το γλυκό και να απολαύσουμε το μάθημα με τα μικρούλια νήπια (μεταξύ αυτών και η Βασιλική που καμάρωνε!!!). Ευχαριστώ πολύ για την ευαισθησία και την αγάπη που δείχνετε προς τα παιδιά!
Και μια που το φτιάξαμε, ας δούμε και τη συνταγή που η κα Κοκκίνου φωτοτύπησε, τύλιξε με κορδελίτσα και έδωσε στα παιδιά μαζί με ένα βαζάκι γλυκό καλυμμένο με ένα υπέροχο καρώ χαρτάκι cupcake και δεμένο με μια μικρή κορδελίτσα, εκτός απ' αυτό που γεύθηκαν εκείνη την μέρα τα παιδιά μέσα στην τάξη στα πλαίσια της συγκεκριμένης δραστηριότητας-δράσης.


ΥΛΙΚΑ
1500 γρ. ρόγες σταφυλιού
1 κιλό ζάχαρη
600 ml νερό
Χυμό ενός μέτριου λεμονιού
1 βανιλίνη
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ξεχωρίζουμε απαλά τις γερές ρόγες από τα κοτσανάκια και τις ζυγίζουμε για να έχουμε καθαρό βάρος 1500 γραμμάρια.
Τις πλένουμε καλά και τις βάζουμε στην κατσαρόλα.
Τις καλύπτουμε με τη ζάχαρη και το νερό.
Βάζουμε την κατσαρόλα σε δυνατή φωτιά για 10 λεπτά και, αν χρειαστεί, ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα.
Χαμηλώνουμε τη φωτιά και βράζουμε για άλλα 20 λεπτά.
Προσθέτουμε τη βανιλίνη και το χυμό του λεμονιού.
Αφήνουμε το γλυκό μας να βράσει σε δυνατή φωτιά (και πάλι) για άλλα 10 λεπτά.
Ελέγχουμε το δέσιμο του σιροπιού και εφ' όσον είναι εντάξει αποσύρουμε την κατσαρόλα από την ηλεκτρική εστία.
Ανακινούμε την κατσαρόλα λίγο, βλέποντας τις ρόγες να γεμίζουν σιρόπι και να φουσκώνουν για να μην ζαρώσουν πολύ.
Βάζουμε το γλυκό σε ζεστά, αποστειρωμένα βάζα όσο ακόμα είναι ζεστό και αφού τα κλείσουμε τα τοποθετούμε ανάποδα επάνω σε πετσέτα μέχρι να κρυώσουν καλά.
Διατηρούμε σε δροσερό και σκοτεινό μέρος.

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

Η πολύχρωμη κοτόσουπα του... Βίτα και της Μίνι

" Όλο γεύση και όλο νοστιμιά! Χρώματα κι αρώματα!!" διαφήμιζε την αχνιστή κοτόσουπά της στα  λατρεμένα της μικρά που χοροπηδούσαν γύρω από το τραπέζι φωνάζοντας ..." Ο Βίτα και η Μίνι κυνηγούν μια βιταμίνη!!!" Άντε, ελάτε... καθήστε... μια ζεστή κοτόσουπα γεμάτη χρωματιστές πινελιές είναι ό,τι καλύτερο για τα πρώτα κρύα του φθινοπώρου αλλά και για τα πρώτα κρυώματα και συνάχια... είπε με σταθερά δυνατή φωνή για να τους επιβληθεί και να στρωθούν να φάνε! 
Και κάπου εκεί, ανάμεσα στα χρωματιστά αρώματα που άγγιζαν το νου και την καρδιά, τη μύτη αλλά και την όρεξη, κάπου εκεί ανάμεσα στις γλυκές φωνούλες ταξίδεψε γρήγορα προς τα πίσω... στα νιάτα της! Τότε που άκουγε την αγαπημένη της θεία να λέει στον ξάδερφό της... "πιες αυτό το φλιτζάνι με το ζεστό κοτόζουμο, έτσι όπως είναι με μπόλικο λεμόνι αλλά και ρίγανη ... είναι το καλύτερο γιατρικό για το κρύωμα... πιες το και είναι θαυματουργό... μέχρι αύριο θα είσαι καλά... θα δεις!!" Χαμογέλασε μόνη της γιατί σκέφτηκε... "μα πώς επαναλαμβάνονται εικόνες και μνήμες χαραγμένες στο είναι μας!!". Τότε την αμφισβητούσα και τώρα... τώρα λέω σχεδόν τα ίδια!!! Αλλά τώρα πια το πίστευε... μια πολύχρωμη κοτόσουπα, γεμάτη βιταμίνες από τα λαχανικά, τον κουρκουμά, το κάρυ! Λίγος τραχανάς της γιαγιάς για να γίνει πιο χορταστική και χυλωμένη η εξαίσια σούπα (εξάλλου ήταν ερωτευμένη με τις κοτόσουπες με τραχανά!)! Μια φέτα φρυγανισμένο, ζεστό ψωμί και να ο... παράδεισος της γεύσης στο τραπέζι μας!!! 
Αυτή την παραδεισένια γεύση ήρθα κι εγώ, να μοιραστώ μαζί σας... αν, φυσικά το θέλετε...
ΥΛΙΚΑ 
2 στηθάκια κοτόπουλου 
1 πακέτο ανάμικτα λαχανικά (φασολάκια, καρότο, κόκκινη πιπεριά, πατάτα)
1 μεγάλη πατάτα σε κύβους
200 γρ. μικρά κρεμμυδάκια κατεψυγμένα
200 γρ. καλαμπόκι
200 γρ. πράσα σε ροδέλες
90 γρ. τραχανά ξινό
1/2 κ.γλ. κουρκουμά
1/2 κ.γλ. κάρυ
Αλάτι και πιπέρι
5 κ.σ. ελαιόλαδο
Νερό τόσο όσο χρειάζεται για να σκεπαστούν τα υλικά
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το ελαιόλαδο και μόλις ζεσταθεί βάζουμε το κοτόπουλο, τα πράσα, τα κρεμμυδάκια, την πατάτα, το καλαμπόκι και τα ανάμικτα λαχανικά και τα αφήνουμε για λίγο να σοταριστούν.
Προσθέτουμε το νερό, τον κουρκουμά, το κάρυ, αλάτι και πιπέρι.
Αφήνουμε το φαγητό σε σιγανή προς μέτρια φωτιά να βράσει για 30-35 λεπτά.
Εάν χρησιμοποιήσουμε χύτρα ταχύτητας βράζουμε για 20 λεπτά.
Προσθέτουμε 1 ποτήρι νερό και μόλις το φαγητό αρχίσει και πάλι να βράζει ρίχνουμε τον τραχανά.
Αφήνουμε να σιγοβράσει για 10 λεπτά και η σούπα μας είναι έτοιμη.
Σερβρίρουμε ζεστή ή χλιαρή με φρυγανισμένο ψωμί και λίγο κεφαλοτύρι τριμμένο.
TIPS
* Εάν η σούπα μας πήξει ενώ ακόμη είναι ζεστή ή όταν κρυώσει προσθέτουμε 1 ποτήρι νερό και βράζουμε για 3 λεπτά.

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

Απλό και νόστιμο... ανοιχτό τοστ με καραμελωμένο μπέικον και κασέρι


Καλημέρα και καλή εβδομάδα!
Είναι μερικές φορές, μέρες ή και εβδομάδες που όλα τρέχουν και όχι απλά τρέχουν όπως συνήθως αλλά τρέχουν ακόμα πιο γρήγορα! Τρέχουν τα γεγονότα και οι υποχρεώσεις, τρέχεις κι εσύ να τις προλάβεις και τελικά πάντα κάτι ξεφεύγει! Και συνήθως, κατά το νόμο του Μέρφυ αυτό που ξεφεύγει είναι αυτό που τις περισσότερες φορές έχει τη ...σημασία του.
Κι αφού το άγχος έχει ξεφύγει κι έχει χτυπήσει κόκκινο κι αφού αυτό που δεν έπρεπε να ξεφύγει ...βρήκε τρόπο και ξέφυγε έρχεσαι εσύ τελευταίος και καταϊδρωμένος και σκέφτεσαι... "Τί να γίνει;;;  Ήταν μοιραίο να ξεφύγει!!!" 
'Όχι τώρα πες μου είναι αυτός θετικός τρόπος αντιμετώπισης ή αρνητικός;; Γιατί εμένα μου κάνει λίγο μοιρολατρικά αρνητικός! Κι έρχεται κι εκείνη η θετική σκέψη που πάντα προσπαθεί να διορθώσει τα ...αδιόρθωτα και ...τσακ... μέσα στο συννεφάκι πάνω από το κεφάλι σου... "εντάξει, την επόμενη φορά δεν θα ξεφύγει τίποτα!!" Αποτέλεσμα όλων αυτών;;;
Τρέχεις όλη την μέρα κι όταν γυρνάς στο σπίτι με όλα αυτά μέσα στο ...κεφάλι σου να διαπιστώνεις ότι δεν έχεις κάτι να φας... κι όχι μόνον δεν έχεις μαγειρέψει αλλά δεν έχει ψωνίσει και τα απαραίτητα για ένα γεύμα απλό και καθημερινό!!! Εκεί όμως φαίνεται η διαφορά! Εκεί φαίνεται πόσο σε επηρρέασε η, μετά την αποκαρδιωτική σου "επίδοση", θετική σκέψη! Τί κάνεις;
Μένεις με τα φρέσκα τζιαπατάκια που αγόρασες από το φούρνο ή προχωράς αποφασιστικά στο ψυγείο για να μην σου ξεφύγει τίποτα αυτή τη φορά;;; Νομίζω το δεύτερο και τότε... έχεις τουλάχιστον την ικανοποίηση ότι τώρα τα κατάφερες κι ότι θα φας κάτι νοστιμότατο ...έστω και της τελευταίας στιγμής!!!
Και να το αποτέλεσμα της θετικής σκέψης...
ΥΛΙΚΑ για 1 άτομο

1 μικρό ατομικό τζιαπατάκι (ή όποιο άλλο ψωμάκι μας αρέσει)
4 φέτες κασέρι
2 φέτες μπέικον + λίγη καστανή ζάχαρη
1 ντομάτα 
1/2 αγγουράκι
2 αυγά 
1 κ.σ. γιαούρτι
1/3 φλ.τσ. γάλα 
1/3 κ.γλ. μουστάρδα σε σκόνη (ή έτοιμη)
1 πρέζα σκόρδο σε σκόνη (προαιρετικά)
Αλάτι - πιπέρι 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς Κελσίου.*
Σε ένα μπολ, χτυπάμε τα δύο αυγά με το γιαούρτι, το γάλα, τη μουστάρδα, το σκόρδο, αλάτι και πιπέρι.
Κόβουμε το τζιαπατάκι στη μέση.
Αφαιρούμε μια λεπτή φλούδα από την κόρα του και  το τρυπάμε με ένα πηρούνι ή ένα μαχαίρι σε πολλά σημεία (για να απορροφήσει ευκολότερα το υγρό μείγμα των αυγών).
Βάζουμε και τα δύο κομμάτια στο μπολ με τα αυγά.
Τα αφήνουμε για 8-10 λεπτά ή μέχρι να δούμε ότι έχουν απορροφήσει το μείγμα γυρίζοντάς τα κάθε λίγο πλευρά.
Καλύπτουμε ένα ταψί με αντικολλητικό χαρτί.
Τοποθετούμε μέσα τις δύο "αυγόφετες" και τις βάζουμε στο φούρνο για 15 λεπτά.
Μόλις δούμε ότι έχουν αρχίσει να παίρνουν ένα καστανόξανθο χρώμα και στην επιφάνειά τους το αυγό έχει ψηθεί τις βγάζουμε από το φούρνο.
Κόβουμε στη μέση τις φέτες από το κασέρι και τοποθετούμε επάνω στην κάθε φέτα 4 κομμάτια.
Τις ξαναβάζουμε στο φούρνο για άλλα 10-15 λεπτά ή μέχρι να δούμε ότι έχει λιώσει το κασέρι.
Στο μεταξύ, βάζουμε σε ένα μικρό, αντικολλητικό τηγάνι το μπέικον, το πασπαλίζουμε με λίγη καστανή ζάχαρη και το αφήνουμε σε σιγανή φωτιά να ψηθεί και να καραμελώσει.
Μόλις οι "αυγόφετες" είναι έτοιμες, τις βγάζουμε από το φούρνο και τοποθετούμε επάνω το καραμελωμένο μπέικον.
Τις σερβίρουμε ζεστές με κομμένη ντομάτα και αγγούρι ή με μια πλούσια πράσινη σαλάτα.
TIPS 
Εάν δεν θέλουμε να κάνουμε τις αυγόφετες στο φούρνο μπορούμε να τις τηγανίσουμε σε ένα αντικολλητικό τηγάνι.
Ψημένες στο φούρνο είναι πολύ ωραίες και με ψωμί του τοστ για ορεκτικό σε φιλικό ή οικογενειακό τραπέζι.
 Εάν χρησιμοποιήσουμε άλλο ψωμί ελέγχουμε το πόσο γρήγορα απορροφάει το μείγμα για να μην το αφήσουμε και λασπώσει.
 

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

Κρέμα ζαχαροπλαστικής με σοκολάτα... και μια τούρτα γενεθλίων

Καλή σας μέρα! Παρασκευή σήμερα και θα ασχοληθούμε με μια κρέμα βάσης που είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε... την κρέμα ζαχαροπλαστικής για την οποία ξαναμιλήσαμε ΕΔΩ και είδαμε τις παραλλαγές της καθώς και τις άλλες κρέμες που προέρχονται απ΄αυτήν. 
Σήμερα η κρέμα ζαχαροπλαστικής παίρνει σοκολατένια μορφή. Όλοι ξέρουμε ότι η συγκεκριμένη κρέμα δεν έχει μεγάλο χρόνο συντήρησης γιατί η υφή της χαλάει και γίνεται νερουλή. Μήπως όμως υπάρχει κάποιος τρόπος για να μην συμβαίνει  αυτό αλλά και πώς θα την κάνουμε κρέμα για γέμιση σε τούρτα; Για πάμε να δούμε;
Η κρέμα ζαχαροπλαστικής, crème patisserie ή crème patissière είναι μια βασική κρέμα κατσαρόλας που πήζει με την προσθήκη αυγών και κάποιου αμύλου. Η κρέμα με τα χίλια πρόσωπα, όπως προσωπικά την ονομάζω μια και μπορεί να πάρει ένα πλήθος από αρώματα και γεύσεις, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πάρα πολλά γλυκά αλλά και σε τούρτες (θα δούμε παρακάτω κάποια μυστικά). Μια κρέμα με βελούδινη και απαλή υφή, που δεν νερώνει αν για άμυλο χρησιμοποιηθεί κόρν φλάουρ αντί για αλεύρι.  Η σημερινή κρέμα ζαχαροπλαστικής είναι η αγαπημένη με γεύση σοκολάτα και είναι πανεύκολη! Πάμε να δούμε τη συνταγή;

ΥΛΙΚΑ
400 γρ. γάλα εβαπορέ πλήρες
200 γρ. κρέμα γάλακτος με 35% λιπαρά
125 γρ. ζάχαρη
1 αυγό μεγάλο + 2 κρόκους (από μεγάλα αυγά)
60 γρ. κόρν φλάουρ
125 γρ. κουβερτούρα σε κομμάτια
1 φακελάκι φυσική βανίλια Vahiné
100 γρ. σαντιγύ (προαιρετικά)  
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε σε μια κατσαρόλα το γάλα και την κρέμα γάλακτος, σε χαμηλή φωτιά για να ζεσταθούν.
Μόλις το μείγμα ζεσταθεί αλλά πριν βράσει βάζουμε το 1/3 σε ένα μπολ.
Σε ένα μπολ, αναμιγνύουμε τη ζάχαρη, το κορν φλάουρ, το αυγό και τους κρόκους και τα χτυπάμε με το "σύρμα" για 2 λεπτά.
Ρίχνουμε το χλιαρό γάλα μέσα στο μείγμα των αυγών, συνεχίζοντας το χτύπημα μέχρι να ομογενοποιηθεί.
Ύστερα, αυτό το μείγμα το ρίχνουμε στην κατσαρόλα με το γάλα, ανακατεύοντας γρήγορα μέχρι να πήξει η κρέμα μας.
Αποσύρουμε από την ηλεκτρική εστία και προσθέτουμε τα κομμάτια της κουβερτούρας και την βανίλια.
Αφήνουμε για 2 λεπτά να λιώσει η κουβερτούρα και ανακατεύουμε καλά μέχρι να έχουμε και πάλι ένα ομοιογενές μείγμα.
Καλύπτουμε την κρέμα με διαφανή μεμβράνη έτσι ώστε αυτή να είναι σε επαφή με την επιφάνεια της κρέμας για να μην κάνει κρούστα καθώς θα πέφτει η θερμοκρασία της.
TIPS
 *Εάν θέλουμε να χρησιμοποίησουμε την κρέμα για γέμιση τούρτας μπορούμε να προσθέσουμε 5 γραμμάρια ζελατίνη για να "στέκεται" καλύτερα όσο ακόμη είναι ζεστή αλλά εκτός ηλεκτρικής εστίας.
*Μόλις η κρέμα κρυώσει, προσθέτουμε τη σαντιγύ ενώ την ανακατεύουμε με το "σύρμα" για να γίνει πιο αφράτη και αέρινη και να την χρησιμοποιήσουμε σαν γέμιση σε τούρτα.
Και τελειώνοντας θα ήθελα να ευχηθώ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και γεμάτα υγεία και χαρά στον Αλέξανδρο που λατρεύει την ομάδα της Barcelona. Γεωργία να τον χαίρεστε και να τον καμαρώνετε!! Και του χρόνου με υγεία!! :)
Σε όλους σας εύχομαι ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

Μπιφτέκια-σνίτσελ φούρνου με πικάντικη πατατοσαλάτα

Τί είπαμε;; Υβριδικά πιάτα;; Πιάτα που προέρχονται από δύο άλλα;; Εντάξει! Είναι κι αυτή μια ιδέα δημιουργική, όπου η φαντασία έχει και πάλι τον πρώτο ρόλο! Για να δούμε... τί μπορεί να φτιάξει ο νους του ανθρώπου προκειμένου να ανανεώσει τις γευστικές του εμπειρίες;;;
Αυτή τη φορά, τα μπιφτέκια μπήκαν στον φούρνο αφού πρώτα "ντύθηκαν" σνίτσελ. Κι αφού ταξίδεψαν με τη "στολή" τους προς την Γερμανία... δέχθηκαν για παρέα μια πανεύκολη πατατοσαλάτα! 
Αλλά, ας πάρουμε την ιστορία από την αρχή...
Μια βροχερή μέρα, Σάββατο ήταν, αν θυμάμαι καλά! Ο ουρανός ήταν βαρύς και μουντός τόσο που δεν θύμιζε σε τίποτε την ευλογημένη, ηλιόλουστη Ελλάδα της άνοιξης και του καλοκαιριού! Μόλις παραμέρισε τις βαριές κουρτίνες και αντίκρυσε τον ουρανό ταξίδεψε πίσω στο χρόνο... τότε που ήταν στο Βερολίνο! Σχεδόν ένα επτάμηνο... γεμάτο γνώση αλλα και ...μελαγχολικά μερόνυχτα, βροχερά και μουντά, περισσότερο ή λιγότερο κρύα. Πόσο της έλειπε ο ήλιος! Της είχε γίνει πια συνήθεια... κάθε βράδυ έβλεπε τον καιρό... άλλοτε στον υπολογιστή της που ήταν πάντα ανοιχτός κι άλλοτε στις εφημερίδες! Ναι, ήθελε να γυρίσει πίσω στη χώρα της, τη χώρα του ήλιου και της οικογένειάς της, τη χώρα που τη γέννησε κι ας ήταν όπως ήταν, τώρα που ήταν μακριά της δεν την ένοιαζε πια καθόλου! Η μόνη της διασκέδαση... κανένας καφές ή ζεστή σοκολάτα (όχι, όχι όπως στην χώρα της) με τους συναδέλφους από το πανεπιστήμιο αλλά και οι συχνές επισκέψεις σε ένα μικρό, συνοικιακό κρεοπωλείο που ήταν και μπυραρία όπου το φαγητό ήταν πολύ καλύτερο από την εμφάνιση του μαγαζιού! Εκεί τουλάχιστον, ανάμεσα σε μπύρες, λουκάνικα και σνίτσελ ξεχνιόταν... έστω και για λίγο! Εκεί όχι μόνον χόρταινε αλλά απολάμβανε το φαγητό της από την πρώτη μέχρι την τελευταία μπουκιά! Κι ύστερα, επέστρεφε στο μικρό της "κλουβάκι" για να κοιμηθεί και ξαναρχίσει πάλι την επόμενη μέρα η ίδια, ολόιδια ρουτίνα! Οι μέρες και οι μήνες πέρασαν και νάτην τώρα εδώ, στο αγαπημένο της σπίτι να θυμάται εκείνες τις μέρες χαζεύοντας τον ουρανό! Η βροχή και η μουντάδα της φαινόταν πια απολύτως φυσιολογική μια και ήταν καταμεσής του φθινοπώρου! 
Έτρεξε στον μικρό της καταψύκτη, τον άνοιξε κι όμως ...κρέας για σνίτσελ δεν υπήρχε! Βαριόταν να βγεί για να πάει στο κρεοπωλείο... ήταν κι αυτή η βροχή!! Το βλέμμα της έπεσε στον κιμά... στάθηκε για λίγο σκεφτική και πήρε την απόφαση... θα το δοκιμάσω... γιατί όχι;;;
Μερικά μεγάλα ζουμερά μπιφτέκια πήραν σχήμα ανάμεσα στις παλάμες της και προσγειώθηκαν στην κάτασπρη, αλευρωμένη επιφάνεια του αλουμινόχαρτου που είχε ήδη στρώσει επάνω σε μια επιφάνεια κοπής. Τυλίχτηκαν με τον άσπρο τους μανδύα, μετά βούτηξαν στον κατακίτρινο κρόκο για να καταλήξουν σ' ένα πιάτο γεμάτο με... όχι, όχι φρυγανιά ή γαλέτα... αλλά σκόνη μια έτοιμης μανιταρόσουπας ανακατεμένης με τριμμένη γραβιέρα. Χααα!!! Ωραίο πανάρισμα... σκέφτηκε κρυφογελώντας! Θα δούμε τί εντύπωση θα κάνει στα παιδιά!!  Παράταξε τα μπιφτέκια στη σειρά μέσα στο ταψί και τα φούρνισε! Αυτό ήταν!! "Και τώρα ...η τέλεια παρέα... μια νόστιμη πατατοσαλάτα που αρέσει σε όλους και είναι εύκολη!" μονολόγησε και βάδισε προς το καλάθι με τις πατάτες...
Τη συνέχεια την ξέρουμε ή μήπως... όχι; Κι αν όχι θέλουμε να την μάθουμε; 
Αν ναι... συνεχίζουμε το διάβασμα και σας υπόσχομαι ένα πιάτο που θα κάψει... καρδιές κι ας είναι κάπως σαν την ...εποχή μας... λίγο από δώ, λίγο από κει... ένα ψιλομπέρδεμα! Τουλάχιστον όμως αυτό δεν σε βαραίνει και σε κάνει να μη θέλεις να αφήσεις το πηρούνι! Σκεφτείτε ένα ζουμερό μπιφτέκι φούρνου κρυμμένο κάτω από μια τραγανή και πεντανόστιμη κρούστα μαζί με μια κρεμώδη πατατοσαλάτα με υπόξινες! Ποίημα!!!! 
Ας περάσουμε όμως στη συνταγή...
ΥΛΙΚΑ για 9 μεγάλα μπιφτέκια-σνίτσελ
Για τα μπιφτέκια
600 γρ. κιμά μοσχαρίσιο
4 φέτες από ψωμί του τοστ, μουσκεμένες σε νερό
1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο στο multi
1 μεγάλο αυγό
2 κ.σ. κέτσαπ (σπιτική ή του εμπορίου)
1 κ.σ. μουστάρδα απαλή
1 κ.γλ. αλάτι
1/3 κ.γλ. πιπέρι
1/4 κ.γλ. κύμινο
1 κ.γλ. ρίγανη
3 κ.σ. ελαιόλαδο
Για το πανάρισμα
1 φλ.τσ. αλεύρι 
1 αυγό καλά χτυπημένο
5 φακελάκια σκόνη μανιταρόσουπας Knorr
5 κ.σ. ψιλοτριμμένη γραβιέρα Κρήτης
Για την πατατοσαλάτα
4 μεγάλες πατάτες βρασμένες κομμένες σε κομμάτια**
1 μεγάλο κρεμμύδι σε λεπτές φέτες
6-7 αγγουράκια σε ροδέλες
6-7 ελιές πράσινες γεμιστές με κόκκινη πιπεριά σε ροδέλες
4-5 φέτες λιαστής ντομάτας ψιλοκομμένες
7 κ.σ. μαγιονέζα
2 κ.σ. μουστάρδα
1-2 κ.σ. μηλόξιδο
Αλάτι (ελάχιστο) και πιπέρι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε τα μπιφτέκια
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 190 βαθμούς Κελσίου.
Στρώνουμε μια βαθιά, μαύρη λαμαρίνα φούρνου* με αντικολλητικό χαρτί και αλείφουμε με λίγο ελαιόλαδο.
Σε μια λεκανίτσα κουζίνας, βάζουμε όλα τα υλικά για τα μπιφτέκια και ζυμώνουμε καλά τον κιμά μέχρι να ομογενοποιηθεί.
Σκεπάζουμε με διαφανή μεμβράνη και βάζουμε για μισή ώρα στο ψυγείο έτσι ώστε το μείγμα μας να σφίξει.
Βγάζουμε τον κιμά από το ψυγείο και πλάθουμε εννιά μεγάλα μπιφτέκια, όχι ιδιαίτερα χοντρά σε πάχος αλλά πλατιά.
Ετοιμάζουμε τα υλικά για το πανάρισμα
Βάζουμε σε ένα αλουμινόχαρτο, επάνω σε επιφάνεια κοπής το αλεύρι και, εάν θέλουμε, προσθέτουμε λίγο αλάτι.
Χτυπάμε σε ένα μπολ το αυγό.
Σε ένα άλλο φαρδύ και ρηχό μπολ ή πιάτο, βάζουμε τη σκόνη της μανιταρόσουπας.
Προσθέτουμε και την τριμμένη γραβιέρα και ανακατεύουμε.
Παίρνουμε ένα ένα μπιφτέκι, το περνάμε πρώτα από το αλεύρι, μετά από το αυγό και τέλος από το μείγμα μανιταρόσουπας-γραβιέρας.
Τα τοποθετούμε στο ταψί και βάζουμε στο φούρνο για 35-40 λεπτά ή μέχρι να δούμε την επιφάνεια των μπιφτεκιών ροδοψημένη.
Ετοιμάζουμε τις πατάτες για την πατατοσαλάτα***
Σε ένα μπολ, αναμιγνύουμε τη μαγιονέζα, τη μουστάρδα και το μηλόξιδο μέχρι να έχουμε ένα ομογενοποιημένο μείγμα.
Βάζουμε σε ένα μεγάλο μπολ, τις κομμένες πατάτες, τα αγγουράκια, τις λιαστές ντομάτες, το κρεμμύδι και τις ελιές.
Προσθέτουμε λίγο αλάτι και λίγο πιπέρι. 
Ανακατεύουμε προσεκτικά και προσθέτουμε το μείγμα της μαγιονέζας με τη μουστάρδα και το μηλόξιδο.
Σερβίρουμε τα μπιφτέκια-σνίτσελ με πατατοσαλάτα και συνοδεύουμε με την αγαπημένη μας μπύρα.
TIPS 
* Προτιμούμε να ψήσουμε τα μπιφτέκια σε μια μαύρη λαμαρίνα φούρνου γιατί έτσι δεν χρειάζονται γύρισμα μια και μέχρι να ψηθούν από πάνω ψήνονται το ίδιο καλά και από κάτω.
** Μπορούμε να ψήσουμε τις πατάτες στο φούρνο την ώρα που ψήνεται το μπιφτέκι. 
Εάν τις ψήσουμε έτσι (αντί να τις βράσουμε) επιλέγουμε μικρές πατατούλες για μην χρειάζονται πολύ ωρά ψήσιμο.
Χωρίς να τις ξεφλουδίσουμε, τις πλένουμε καλά και τις τρυπάμε με ένα πηρούνι ή με ένα ξυλάκι για σουβλάκια σε διάφορα σημεία.
Μετά, τις τυλίγουμε σε αλουμινόχατρο και τις τοποθετούμε σε ένα μικρό ταψάκι.
Τις ψήνουμε, ανάλογα με το μέγεθός τους, για 45-50 λεπτά ή μέχρι να δούμε ότι μαλάκωσαν.
Τις βγάζουμε από το φούρνο και τις ξετυλίγουμε από το αλουμινόχαρτο.
Τις ξεφλουδίζουμε και τις κομματιάζουμε με ένα πηρούνι σε ακανόνιστα κομμάτια.
Οι πατάτες έτσι αποκτούν την υπέρτατη νοστιμιά.
*** Εάν προτιμήσουμε τις πατάτες ψητές, βάζουμε στον φούρνο πρώτα τις πατάτες και μετά από 15-20 λεπτά τα μπιφτέκια έτσι ώστε οι πατάτες να ψηθούν πρώτα, να κρυώσουν και να προλάβουμε να ετοιμάσουμε την πατατοσαλάτα για να σερβίρουμε τα μπιφτέκια-σνίτσελ ζεστά ή χλιαρά αλλά όχι κρύα.

 

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...