Σοκολατένια τούρτα γενεθλίων με κουραμπιέδες κι ένα Giveaway

Καλημέρα και καλή εβδομάδα!!! Ας ξεκινήσουμε γλυκά τούτη την εβδομάδα για δύο λόγους. Πρώτα πρώτα κάνοντας μια γλυκιά αρχή αισθάνεσαι καλύτερα... έτσι δεν είναι; Εεε, ας το κάνουμε, λοιπόν, για να έχουμε την ελπίδα ότι θα κυλήσει όμορφα και η εβδομάδα!
Έπειτα, δυο μέρες πριν το αγαπημένο μου μπλογκοσπιτάκι είχε... γενέθλια και μάλιστα έκλεινε, αισίως, τα 6 του χρόνια!!!! 
Πώς να πω ότι όταν πάτησα το κουμπάκι για να εμφανιστεί η πρώτη συνταγή περίμενα κάτι τέτοιο; Η απόλυτη αλήθεια είναι ότι ούτε που το είχα διανοηθεί ότι θα αυτό το μπλογκοσπιτάκι θα ήταν ανοιχτό για τόσα χρόνια, ότι θα είχε τόσους φίλους και αναγνώστες κι ότι θα μου έδινε τόση χαρά και ικανοποίηση αλλά κι ότι θα με βοηθούσε, σαν άλλον ψυχαναλυτής, σε δύσκολες στιγμές! 
Και μπορεί να μην το περίμενα αλλά έγινε! Αυτή, εξάλλου, είναι και η ομορφιά... βαδίζεις σιγά - σιγά... χωρίς να ξέρεις πού ακριβώς θα φτάσεις, απλά απολαμβάνεις την διαδρομή! 
Θα ήθελα, λοιπόν, μ' αυτή την υπέροχη σοκολατονοστιμιά να σας κεράσω και να σας ευχαριστήσω για τις επισκέψεις, τα σχόλια και την αγάπη σας όλα τούτα τα χρόνια και να σας υποσχεθώ ότι θα συνεχίσω να σας δίνω νοστιμιές και ιδέες για μια ...νόστιμη ζωή! Να ξέρετε ότι έχετε την αγάπη μου μια και όλα αυτά τα χρόνια σας νιώθω σαν τους καλύτερούς μου φίλους!
Γι αυτό και δύο δωράκια - έκπληξη περιμένουν να συναντήσουν 2 τυχερούς. Αφήνοντας το σχόλιό σας κάτω από την σημερινή ανάρτηση και κάνοντας like ΕΔΩ και αίτημα φιλίας (αν δεν είμαστε ήδη φίλοι) ΕΔΩ  μέχρι την ερχόμενη Παρασκευή που θα μπει η νέα συνταγούλα, μπαίνετε στην κλήρωση! 
Πάμε τώρα στην σοκολατονοστιμιά που βοήθησε να ανακυκλώσω την τελευταία δόση κουραμπιέδων που υπήρχαν στο σπίτι; Μια τούρτα-μπόμπα γεμάτη βελούδινη κρέμα σοκολάτας που ταίριαζε απόλυτα με τους θρυμματισμένους κουραμπιέδες αλλά και την μαρμελάδα φράουλα που έκρυβε η καρδιά της. Θεσπέσιο γλυκοσύνολο με την σοκολατένια κρέμα να έχει την αρωματική πινελιά του μοσχάτου κρασιού και την μαρμελάδα φράουλα να φέρνει στον ουρανίσκο ανοιξιάτικη φρουτένια γεύση ενώ οι αμυγδαλένιοι κουραμπιέδες χάριζαν την γήινη  νοστιμιά του αγαπημένου ξηρού καρπού αφήνοντας απόηχο Χριστουγέννων!
ΥΛΙΚΑ
250 γρ. κουραμπιέδες, χονδροσπασμένους ή θρυμματισμένους
200 γρ. μαρμελάδα φράουλα (ή πορτοκάλι)
Για την σοκολατένια κρέμα
300 γρ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου, μαλακό, σε κομμάτια
60 γρ. άχνη
60 γρ. μέλι
20 γρ. κακάο
125 γρ. κουβερτούρα σε κομμάτια
2 αυγά μεγάλα 
1 βανίλια
100 ml μοσχάτο κρασί  "Λήμνος"  (ή χυμό πορτοκαλιού ή νερό)
Για την ganache
100 ml γάλα φρέσκο
100 γρ. κουβερτούρα σε κομμάτια
1 κ.σ. μέλι (προαιρετικά)
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε την σοκολατένια κρέμα
Σε ένα μεταλλικό μπολ, βάζουμε τα αυγά με την άχνη, το μέλι και την βανίλια.
Βάζουμε το μείγμα σε μπαιν μαρί και το ανακατεύουμε με (αυγοδάρτη) ή με μίξερ χειρός σε χαμηλή ταχύτητα μέχρι να δούμε ότι το μείγμα έγινε σαν κρέμα κι έχει πήξει ελαφρώς.
Εάν έχουμε θερμόμετρο, ανακατεύουμε το μείγμα μέχρι να φτάσει στους 85 βαθμούς Κελσίου για να αποστειρωθούν τα αυγά.
Σβήνοντας την εστία, συνεχίζουμε προσθέτοντας το κρασί, το κακάο και την κομμένη κουβερτούρα.
Κατεβάζουμε το μπολ από το μπεν μαρί, αφήνουμε για λίγο το μείγμα και μετά ανακατεύουμε μέχρι να έχουμε ένα ομογενοποιημένο μείγμα.
Προσθέτουμε το μαλακό βούτυρο και ανακατεύουμε την κρέμα, μέχρι να ομογενοποιηθεί, με έναν αυγοδάρτη (σύρμα) και όχι με το μίξερ γιατί αν γίνει πολύ αφράτο θα αλλάξει η υφή του και θα μοιάζει περισσότερο με μους.
Μόλις η κρέμα ομογενοποιηθεί καλά, την αφήνουμε στην άκρη και...
Ετοιμάζουμε την τούρτα
Καλύπτουμε ένα μεταλλικό μπολ με διαφανή μεμβράνη και βάζουμε μια στρώση από τους κουραμπιέδες.
Προσθέτουμε κρέμα και πιέζουμε λίγο με το κουτάλι έτσι ώστε να "κολλήσουν" οι κουραμπιέδες και να κόβεται εύκολα το γλυκό.
Συνεχίζουμε, απλώνοντας μια στρώση με μαρμελάδα και επαναλαμβάνουμε κουραμπιέδες- κρέμα-μαρμελάδα - κουραμπιέδες και κρέμα.
Σκεπάζουμε το μπολ με ένα άλλο κομμάτι διαφανούς μεμβράνης και όχι μ' αυτή που προεξέχει για να μπορέσουμε να βγάλουμε εύκολα το γλυκό από το μπολ.
Βάζουμε στο ψυγείο για 5-6 ώρες ή για μια νύχτα.
Όταν πρόκειται να σερβίρουμε το γλυκό, το ξεφορμάρουμε, το βγάζουμε από το ψυγείο και...
Ετοιμάζουμε την ganache για να το γαρνίρουμε
Ζεσταίνουμε το γάλα με το μέλι.
Προσθέτουμε την κομμένη κουβερτούρα και την αφήνουμε να λιώσει πριν ανακατέψουμε το μείγμα για να γίνει ομοιογενές.
Περιχύνουμε προσεκτικά το γλυκό μας με την γκανάς και το στολίζουμε με λίγα τρίμματα κουραμπιέδων.

         ΚΑΛΗ & ΓΛΥΚΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ σας εύχομαι!! 💗💛
Διαβάστε Περισσότερα ...

Αλμυρά μπισκότα με 3 γεύσεις

Το μεγάλο κίτρινο μπολ επάνω στον πάγκο της κουζίνας γεμίζει με χρώματα κι αρώματα... κατακόκκινη πάπρικα, κάτασπρο αλεύρι, κατακίτρινη μουστάρδα, ένα ολοστρόγγυλο πορτοκαλί αυγό με στητό κρόκο και μικρά,  μπεζ "ροκανίδια" κεφαλογραβιέρας που κατακλύζουν τον τόπο καθώς ξεχύνονται με δύναμη μέσα από τον μεταλλικό τρίφτη. Μικρά, ξερά φυλλαράκια ρίγανης που μοσχοβολούν, σχεδόν αφόρητα συμπληρώνουν την παρέα όταν μια γέρικη, ξύλινη κουτάλα βουτάει και τριγυρίζει μέσα στο μπολ κάνοντάς τα όλα ...άνω κάτω!
Κι ύστερα... μερικά κυβάκια και φλουδάκια από ένα βούτυρο τόσο παγωμένο που πάγωσε όλο τον τόπο!!
Το χέρι άγγιξε το βούτυρο και προχώρησε... χώθηκε στο αλεύρι κι άρχισε δουλεύει απαλά το μείγμα μέχρι που εκείνο έγινε ψίχουλα και μετά μιαν ανάλαφρη, αλμυρούτσικη ζύμη! Ωστόσο, το μυαλό της ταξίδευε! Μακριά, πίσω στον χρόνο... αναζητώντας τις στιγμές που, σαν παιδί, είχε γευθεί μπισκοτάκια τυρένια, πικάντικα, αλμυρούτσικα! Δεν θυμόταν! Το μόνο που της ερχόταν στο νου ήταν τα μπατόν σαλέ που αγόραζαν από το γνωστό ζαχαροπλαστείο στο κέντρο της πόλης! Ήταν το καλύτερο! Καμιά αντίρρηση! Γιατί όμως στο στόμα της έμενε μια περίεργη γεύση και μια ...επίμονη... βουτυρίλα που την ενοχλούσε τόσο; 
Όχι! Δεν τα συμπαθούσε τα αλμυρά μπισκοτάκια ή μάλλον τα γνωστά... μπατόν σαλέ! Δεν τα έτρωγε, δεν τα δοκίμαζε... ήταν άχρηστα! Εξάλλου, μπισκότο σημαίνει ζάχαρη, κανέλα, σοκολάτα, μαρμελάδα όχι πάπρικα, τυρί, μουστάρδα κι ίσως ίσως ...πιπέρι! Μπισκότο σημαίνει καφές, τσάι, γάλα! Πώς να φας με τον καφέ ένα τυρένιο μπισκότο που έχει κατακόκκινη πάπρικα και κατακίτρινη μουστάρδα; Απλά... δεν γίνεται!
Και ξαφνικά συνειδητοποίησε κάτι! Κάτι μαγικό! Τ' ακροδάχτυλά της δεν ένιωθαν πια παρά μια μαλακή κι απαλή ζύμη! Μια μπάλα που μοσχοβολούσε σαν να είχε, μόλις, ξεπηδήσει από την αγαπημένη της ταινία... την "Πολίτικη Κουζίνα". Πλησίασε αργά την ζυμένια μπάλα στη μύτη και πήρε μια βαθιά ανάσα... ωωωω, μυρίζει υπέροχα... καμιά σχέση μ' αυτό που η γευστική της μνήμη είχε, τόσα χρόνια, κρατήσει! Υπέροχα, μονολόγησε και κατευθύνθηκε στο ντουλάπι με την διαφανή μεμβράνη... κι είχε δίκιο!
Καμία σχέση! Το διαπίστωσε κι όταν τα μικρά, αλμυρά μπισκοτάκια, βουτηγμένα στο σουσάμι, στο αλάτι, στη ρίγανη και στα φουντούκια βγήκαν ροδοκοκκινισμένα από τον φούρνο κι άλλαξαν τα δεδομένα της μνήμης της!
Ένα ποτήρι λευκό κρασί, μερικά μπισκοτάκια τυρένια σαν τούτα δω κι ένα βιβλίο είναι αρκετά για να περάσω μιαν ώρα χαλάρωσης δίπλα στο τζάκι... σκέφτηκε! Κι είχε δίκιο!! 
Αλμυρά μπισκοτάκια γραβιέρας ...γιατί κι αυτά είναι μπισκότα!! Αφιερωμένα σε όσους λατρεύουν τα ...μπατόν σαλέ!!
ΥΛΙΚΑ 
170 γρ. βούτυρο κρύο, τριμμένο στον χοντρό τρίφτη (ή κομμένο σε κυβάκια)
170 γρ.  κεφαλογραβιέρα (παρμεζάνα ή cheddar) ψιλοτριμμένη
1 αυγό μεγάλο (L)
2-3 κ.σ. γάλα (ή νερό)
300 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1/2 κ.γλ. αλάτι 
1/2 κ.γλ. μουστάρδα σε σκόνη
1/2 κ.γλ. πάπρικα γλυκιά (ή καυτερή)
1/2 κ.γλ. ρίγανη
Για το πασπάλισμα
Ρίγανη - Αλάτι & Σουσάμι
Φουντουκόψιχα ψιλοτριμμένη
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Σε ένα μεγάλο μπολ, βάζουμε το αλεύρι, την κεφαλογραβιέρα, την ρίγανη, το αλάτι, την μουστάρδα σε σκόνη, την πάπρικα και τα ανακατεύουμε καλά με ένα κουτάλι.
Προσθέτουμε το βούτυρο και με τα ακροδάχτυλά μας ζυμώνουμε το μείγμα μέχρι να γίνει "ψιχουλιαστό".
Ανοίγουμε μια μικρή λακούβα στο κέντρο και ρίχνουμε το αυγό.
Ζυμώνουμε, προσθέτοντας και το γάλα μέχρι να έχουμε μια ομοιογενή ζύμη που δεν κολλάει στα χέρια.
Χωρίζουμε τη ζύμη σε τρία μέρη και σχηματίζουμε τρία μπαστουνάκια.
Τα τυλίγουμε σε διαφανή μεμβράνη και τα αφήνουμε για 30 λεπτά στο ψυγείο.
Στο μεταξύ, προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Με ένα κοφτερό μαχαίρι κόβουμε τα μπαστουνάκια σε φέτες.
Αν θέλουμε, με τις φέτες από το μπαστουνάκι που θα μείνει χωρίς επικάλυψη σχηματίζουμε μικρά μπατόν σαλέ.
Το δεύτερο μπαστουνάκι το κόβουμε σε φέτες και το τυλίγουμε σε φουντουκόψιχα.
Τις φέτες από το τρίτο μπαστουνάκι τις πασπαλίζουμε με ρίγανη, αλάτι και λίγο σουσάμι.
Τοποθετούμε τα μπισκοτάκια σε 2 λαμαρίνες φούρνου που τις έχουμε καλύψει με αντικολλητικό χαρτί.
Ψήνουμε για 12-15 λεπτά ή μέχρι να αποκτήσουν ένα ανοιχτό καστανό χρώμα γύρω γύρω.
Εάν τα μπισκοτάκια τα θέλουμε ελαφρώς σκληρά τα ψήνουμε 15-20 λεπτά.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Σπιτικό λικέρ με στιγμιαίο καφέ

Καλή σας μέρα και καλή εβδομάδα!
Ξεκινώντας τη νέα χρονιά πάντα κάνεις έναν μικρό απολογισμό της χρονιάς που πέρασε, έτσι δεν είναι; Πολλές φορές, ειδικά τα τελευταία χρόνια, καταλήγεις κι εσύ, όπως κι εγώ, να σκέφτεσαι ότι έφυγε ακόμα μια δύσκολη χρονιά και κάπου εκεί κοντά στο τέλος της ή στην αρχή της νέας χρονιάς, αρχίζεις να κάνεις σχέδια για το πώς η νέα χρονιά θα είναι καλύτερη, πιο οργανωμένη, πιο εύκολη! Παίρνεις μεγαλύτερες ή μικρότερες αποφάσεις, σχεδιάζεις, οργανώνεις, συμμαζεύεις σπίτι και σκέψεις καθισμένη στον καναπέ ή στο γραφείο.
Το θέμα είναι...τελικά, τί απ' αυτά πραγματοποιείς; Και βέβαια, ένα ακόμα μεγαλύτερο θέμα... η χρονιά που πέρασε, ήταν πράγματι τόσο άσχημη όσο νομίζεις ή μήπως απλά οι δυσκολίες, ειδικά, των τελευταίων χρόνων σε έκαναν, κι εσένα όπως κι εμένα, λίγο αρνητικούς, με μπόλικη απαισιοδοξία.
Μήπως, μήπως λέω, κάτι έχει διαφύγει και στους δυό μας; Μήπως οι δυσκολίες αποτελούν ένα μάθημα ζωής... δείχνοντάς μας τον δρόμο της υπομονής και της επιμονής, τον τρόπο να αντιμετωπίζουμε καταστάσεις βρίσκοντας λύσεις;
Μήπως πρέπει να μάθουμε, και οι δύο,  να εκτιμούμε τις μικρές, καθημερινές χαρές, να ονειρευόμαστε και να αισιοδοξούμε... όχι υπερβολικά αλλά έστω λίγο... πιασμένοι εκεί στην άκρη του ονείρου μας για το μέλλον;
Απογοητεύσεις, προσμονή, ελπίδες, όνειρα, ευχές έτσι κι αλλιώς όλα αυτά είναι ο καλύτερος καμβάς της καθημερινότητας. Κάπου εκεί μέσα μπλέκονται όλα όσα κάνεις κι εσύ κι εγώ! Διάβασμα, λίγο τηλεόραση, μουσική, κουβεντούλα με αγαπημένους δίπλα στο αναμμένο τζάκι κρατώντας στο χέρι ένα ποτήρι κρασί ή ένα γλυκόπιοτο λικέρ.
Γι αυτό ακριβώς το λικέρ θα σου μιλήσω σήμερα. Για το λικέρ που άνετα μπορείς να φτιάξεις στο σπίτι και, μάλιστα, με ελάχιστα έξοδα και κόπο και που μπορεί να σου προσφέρει την απαραίτητη χαλάρωση το βραδάκι που γυρνάς στο σπίτι κι αποζητάς αυτό ακριβώς... χαλάρωση και θαλπωρή.
Απλά, με 3 υλικά + νεράκι, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια ούτε υπερβολικό χρόνο ωρίμανσης γίνεται αυτό το λικέρ που σας προτείνω σήμερα και που μοιάζει λίγο με το γνωστό, έτοιμο λικέρ καφέ που κυκλοφορεί, ιδιαίτερα αν αντί για τσίπουρο χρησιμοποιήσουμε ρούμι ή αντί για καστανή χρησιμοποιήσουμε μαύρη ζάχαρη έτσι ώστε να στεφανωθεί με καραμελένιες νότες.
Απολαυστικό, ιδιαίτερο και απόλυτα ταιριαστό με σοκολατάκια λευκής σοκολάτας πρόκειται για ένα λικέρ που αφήνει την σφραγίδα του ακόμα και στον πιο απαιτητικό και σχολαστικό ουρανίσκο. Ετοίμασέ το, απόλαυσέ το,  χάρισέ το και οι αποδέκτες του θα σε ευγνωμονούν και θα σε θυμούνται ακόμα κι αν δεν είναι έτοιμο και γράψεις στην ετικέτα την ημέρα που θα πρέπει να το ανοίξουν!
ΥΛΙΚΑ
250 ml νερό
30 γρ. στιγμιαίο καφέ με άρωμα βανίλια (όχι πολύ δυνατό)
350 ml τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο (ή βότκα)
150 ml κονιάκ 3 αστέρων 
Για το σιρόπι
300 γρ. άσπρη ζάχαρη
150 γρ. καστανή ζάχαρη (ή μαύρη ζάχαρη για καραμελένιες νότες)
350 ml νερό
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ζεσταίνουμε τα 250 ml νερό και προσθέτουμε τον καφέ, ανακατεύοντας σε χαμηλή φωτιά μέχρι να διαλυθεί εντελώς .
Σε άλλη κατσαρόλα βάζουμε τις δύο ζάχαρες με τα 350 ml νερό.
Αφήνουμε το σιρόπι να βράσει για 4 λεπτά από την στιγμή που θα αρχίσει να κοχλάζει.
Ενώνουμε τα δύο μείγματα (σιρόπι + καφέ) και τα αφήνουμε για άλλα 2-3 λεπτά να βράσουν μετρώντας, και  πάλι, από τη στιγμή που θα αρχίσουν να κοχλάζουν.
Αφήνουμε το σιρόπι του καφέ για 2 ώρες έτσι ώστε να κρυώσει πολύ καλά.
Βάζουμε σε μπουκάλι και προσθέτουμε το αλκοόλ (τσίπουρο και κονιάκ).
Ανακατεύουμε και αφήνουμε σε δροσερό μέρος για 3-4 εβδομάδες έτσι ώστε να αναμειχθούν τα αρώματα και να "μεστώσει" η γεύση.
Όταν το λικέρ είναι έτοιμο, το δοκιμάζουμε. 
Εάν είναι δυνατό, προσθέτουμε ακόμα λίγο σιρόπι αλλά εάν είναι αδύναμο προσθέτουμε λίγο ακόμα κονιάκ ή τσίπουρο.
TIPS
* Βάζοντας ρούμι αντί για κονιάκ πλησιάζουμε περισσότερο στην αυθεντική γεύση του λικέρ Kalhua.
* Αν θέλουμε να κάνουμε το λικέρ δώρο πριν αυτό να είναι τελείως έτοιμο για κατανάλωση μπορούμε στην ετικέτα να γράψουμε: "Να ανοιχθεί μετά τις + ημερομηνία" .
* Αν το λικέρ μας φανεί δυνατό, ετοιμάζουμε κι άλλο σιρόπι και το προσθέτουμε στο λικέρ. Αν πάλι το θέλουμε πιο δυνατό του προσθέτουμε κι άλλο αλκοόλ σιγά σιγά.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Ηπειρώτικη τραχανόσουπα με ...γάλα

Αχ αυτή η Αριάδνη! Κατέφθασε απρόσκλητη, χτύπησε την πόρτα μας κι εμείς, χωρίς να το πολυσκεφθούμε, της ανοίξαμε! Και να ένα κρύο πρωτόγνωρο για τη χώρα μας και να τα χιόνια που όχι μόνον κάλυψαν τα πάντα αλλά μαζεύτηκαν και βουνό ολόκληρο εδώ κι εκεί και να το ρεύμα να μας εγκαταλείπει μαζί του και το νερό μια και η Αριάδνη, δουλειά δεν είχε και τα πάγωσε όλα. Στις πόλεις επικράτησε το απόλυτο χάος και στην Θεσσαλονίκη μας το αλάτι πάγωσε, τα πεζοδρόμια ήταν γεμάτα χιόνι που καιροφυλακτούσε να χαρίσει τούμπες σε όποιον δεν πρόσεχε αρκετά και τα μποτιλιαρίσματα καλά κρατούσαν. Μια διαδρομή δέκα λεπτών, εντός πόλης, μετατρέπονταν σχεδόν σε ...υπερατλαντικό ταξίδι 5,6,7 ωρών!!! Για να μην αναφερθώ στην οργάνωση των υπηρεσιών τούτες τις δύσκολες (έστω και σπάνιες) ώρες... τούτη την τελευταία... καλά να είμαστε, να την θυμόμαστε!!! Κρύο επίμονο, θερμοκρασίες πολικές κι ένας extra large χιονιάς βασίλεψε παντού μόλις η Αριάδνη εμφανίστηκε... ούτε η Έλσα του Frozen να ήταν (μάλλον την ζήλεψε η Αριαδνούλα)!
Ωστόσο, δεν θα μπορούσα να μην παινέψω το σπίτι μου... δηλαδή όχι ακριβώς το σπίτι μου αλλά τον δήμο Πεύκων όπου είναι το σπίτι μου! Αποδειχθήκαμε άκρως προετοιμασμένοι, με τόνους αλάτι διαθέσιμο και έτοιμο σε σακούλες για να μπορεί ο καθένας να παίρνει, οι αλατιέρες και τα εκχιονιστικά στα καίρια σημεία να οργώνουν τους δρόμους όλες τις μέρες και νύχτες που χιόνιζε για να μην τους αφήσουν να κλείσουν, το ρεύμα στην ...θέση του (όχι δεν εξαφανίστηκε ούτε στιγμή) και το αποκορύφωμα;;; Μια ανακοίνωση από τον Δήμο με 2 τηλέφωνα ανάγκης για παροχή ιατρικών υπηρεσιών με γιατρούς και τα αυτοκίνητα της "Βοήθειας στο σπίτι" με αλυσίδες πανέτοιμα για πιθανή, επείγουσα μεταφορά σε νοσοκομείο ή παροχή άλλης βοήθειας όλα τα δύσκολα 24ωρα!!! Εδώ που τα λέμε ...βάλαμε τα γυαλιά σε πολλούς δήμους και δικαιολογημένα θα πω ένα μεγάλο "Μπράβο" σ' όλους τους ανθρώπους του δήμου μας (από τον Δήμαρχο μέχρι τους υπαλλήλους) για την οργάνωση και την ευαισθησία τους από το πρώτο βράδυ του χιονιά και του παγετού.
Αααα ξέχασα!! Αυτές τις μέρες που ο ήλιος είχε εξαφανιστεί κι ενώ το κρύο και το χιόνι βασίλευαν είχαμε και την καλή παρέα  που μας έκαναν μικροί, φτερωτοί, φιλοξενούμενοι που απολάμβαναν τα ψίχουλα που τους ρίχναμε και κάθε λίγο και λιγάκι μας επισκέπτονταν κι εγώ με τη μηχανή στο χέρι να βγάζω φωτογραφίες!! 
Τώρα όμως, μετά απ' όλα αυτά, με τον ήλιο να λάμπει πια στον ελληνικό ουρανό, το κρύο να μην λέει να ...αποχωρήσει αξιοπρεπώς κι εμάς να μετράμε απώλειες και κέρδη ή τεχνογνωσία απ' όλο αυτό που συνέβη, θα μιλήσω για μια σούπα που μας ζέστανε κάποιο απ' αυτά τα μεσημέρια. Μια σούπα που μας χάρισε τη ζεστασιά της αλλά και τις αναμνήσεις που την συνόδευαν μια που, προσωπικά εγώ, την γευόμουν συχνά όταν ήμουν μικρή. 
Θυμάμαι... στην κουζίνα τον παππού πάνω από την κατσαρόλα να ανακατεύει αδιάκοπα τον τραχανά και την γιαγιά να ετοιμάζει το τραπέζι και μετά να με ταϊζει! Τρυφερές στιγμές με πρωταγωνιστή έναν παππού που, όχι δεν μαγείρευε (δεν είχε ακόμα εμφανιστεί στο προσκήνιο η γυναικεία χειραφέτηση) και η σούπα αυτή ήταν η μόνη που έφτιαχνε κι αυτό για την ...αφεντιά μου!! Έτσι μεγάλωσα... με απλές αλλά θεϊκές γεύσεις γεμάτες τρυφερότητα κι αγάπη!
Αυτή η παραδοσιακή σούπα, είναι ένα πιάτο που αγαπώ και που με ρίζες ηπειρώτικες (όπως και η γιαγιά μας), απλή και ταπεινή όσο και οι αλλοτινοί ουρανίσκοι που την γεύονταν, είναι το αποκορύφωμα της νοστιμιάς. Μιας νοστιμιάς ξεκάθαρα ελληνικής με το γάλα, το ψωμί και την φέτα, προϊόντα καθημερινά και καθόλου εκκεντρικά που, όμως, μεγάλωσαν γενιές και γενιές σε κάθε γωνιά της ταλαιπωρημένης χώρας μας. 
Απλή, εύκολη, θερμαντική αλλά και πολύ θρεπτική για μικρούς και μεγάλους, η ηπειρώτικη τραχανόσουπα τίμησε το τραπέζι μας αυτές τις κρύες μέρες και μας ζέστανε με τη νοστιμιά της αλλά και τις αναμνήσεις που μας έφερε! Πάμε να την φτιάξουμε;;
         Μερίδες : 2                  Προετοιμασία:  10 λεπτά                 Βράσιμο: 10-12 λεπτά   
ΥΛΙΚΑ 
70 γρ. τραχανάς γλυκός ή ξινός
200 ml γάλα φρέσκο
300 ml νερό
120 γρ. φέτα, θρυμματισμένη
4 φέτες ψωμί κομμένες σε κύβους και φρυγανισμένες
20 γρ. βούτυρο αγελάδος (ή πρόβειο)
Λίγο αλάτι 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε τους κύβους ψωμιού με λίγο από το βούτυρο να σοταριστούν μέχρι να αποκτήσουν ένα ωραίο καστανό χρώμα.
Τους βγάζουμε από το τηγάνι και τους αφήνουμε να κρυώσουν.
Βάζουμε το γάλα, το αλάτι, το νερό και το υπόλοιπο βούτυρο να ζεσταθούν καλά.
Προσθέτουμε τον τραχανά.
Αφήνουμε να σιγοβράσει η σούπα για 10-12 λεπτά  έτσι ώστε να χυλώσει.
Αποσύρουμε την σούπα από τη φωτιά και την αφήνουμε να κρυώσει λίγο πριν προσθέσουμε το τυρί και τους κύβους ψωμιού.
Προαιρετικά, πασπαλίζουμε με λίγη πάπρικα, γλυκιά ή καυτερή.
Τελικά και ο χιονιάς έχει τα καλά του!! Καλό Σαββατοκύριακο σας εύχομαι!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Το αγαπημένο φρικασέ και η ιστορία του

Καλημέρα και καλή εβδομάδα!! 
Η μνήμη της γεύσης λειτουργεί κάποιες φορές με έναν πολύ μυστήριο τρόπο. Μια και μόνον μπουκιά φρικασέ με ταξίδεψε χρόνια πίσω... στην εποχή που εγώ κι αυτό είχαμε μαλώσει κι εγώ το θεωρούσα συνώνυμο της ..."φρίκης"!! Πως να χωρέσει ο, παιδικός τότε, νους ότι χρόνια μετά θα αναγνώριζα την γευστική του αξία και θα το αποζητούσα ; Αδύνατον! Κι όμως! Να που το γνωστό... ποτέ μη λες ποτέ επαληθεύεται σχεδόν πάντα! Και κάπως έτσι η περιέργεια έκανε να ξεκινήσει ένα ταξίδι αναζήτησης της αλήθειας σχετικά με το φρικασέ και την ιστορία του αν αυτή υπήρχε.
Το φρικασέ ή fricassée (στα γαλλικά απ' όπου προέρχεται... οποία σύμπτωση!!) είναι κατά την Βικιπαίδεια ίδος φαγητού μαγειρευτού στο τηγάνι ή στην κατσαρόλα που γίνεται από κρέας, κομμάτια κοτόπουλου ή λαγού και διάφορα λαχανικά με άσπρη σάλτσα". 
Σύμφωνα με το λεξικό "Linternaute" το φρικασέ είναι κρέας, συνήθως λευκό (κοτόπουλο ή λαγός κυρίως) ραγού (ή ραγκού) κομμένο σε κομμάτια και μαγειρεμένο στο τηγάνι ή στην κατσαρόλα συνοδευμένο από λαχανικά.
Συνοδεύονταν πάντα από μια σάλτσα άσπρη που αποτελούνταν από βούτυρο, γάλα ή κρέμα γάλακτος.
Η λέξη είναι γαλλική αλλά καθιερώθηκε σαν όρος και στην Αγγλική γλώσσα και αργότερα και σε άλλες γλώσσες.Πρόκειται για το αποτέλεσμα του συνδυασμού δύο άλλων λέξεων του frire που σημαίνει τηγανίζω και casser που σημαίνει σπάζω/κόβω σε κομμάτια. 
Η λέξη αφορά περισσότερο την τεχνική παρά τα υλικά τα οποία ποικίλουν κατά περίσταση. Η τεχνική πρωτοεμφανίστηκε στα μέσα του 16ου αιώνα σύμφωνα με τις επίσημες καταγραφές.
Όμως, η μαγειρική, αυτή, μέθοδος εμφανίζεται πιο πριν από την καθιέρωση του επίσημου όρου της καθώς περιγραφές μιας πανομοιότυπης μα ανώνυμης μεθόδου έχουν ανακαλυφθεί στο Μεσαιωνικό Γαλλικό βιβλίο μαγειρικής με τίτλο Le Viandier που χρονολογείται από το 1300 μ.Χ.. Οι υποψίες επιβεβαιώνονται όταν, το 1490 μ.Χ., η έντυπη εκδοχή του ίδιου βιβλίου ονοματίζει την ίδια μέθοδο "fricassée", οδηγώντας την ένα βήμα πιο κοντά στην οριστική της ονομασία.
Σύμφωνα με την Julia Child, η οποία σύστησε την γαλλική κουζίνα στο αμερικανικό αλλά και στο ευρύτερο κοινό παγκοσμίως με το διάσημο βιβλίο της "Mastering the Art of French Cooking", το fricassée είναι κάτι ανάμεσα σε τηγάνισμα και σε βράσιμο. Η διαφορά των δύο αυτών μεθόδων βρίσκεται στην προσθήκη υγρών κατά τη διάρκεια εκτέλεσης τους. 
Όταν το μαγείρεμα γίνεται στο τηγάνι δεν προστίθεται υγρό σε κανένα στάδιο της διαδικασίας. Αντιθέτως, κατά το μαγείρεμα με βράσιμο απαιτείται προσθήκη υγρών από την αρχή της διαδικασίας. 
Το fricassée, ωστόσο, είναι μια ενδιάμεση διαδικασία, η οποία περιλαμβάνει σοτάρισμα των κομματιών του κρέατος για λίγο στην αρχή μέχρι να ροδίσουν ελαφρώς και στη συνέχεια να προσθήκη κάποιου υγρού, μέσα στο οποίο θα σιγοβράσει το κρέας μέχρι να είναι έτοιμο. 
Το φρικασέ είναι ένα πολυαγαπημένο φαγητό σε πολλές χώρες. Το κοτόπουλο φρικασέ ήταν ένα από τα αγαπημένα πιάτα του Αβραάμ Λίνκολν!
Ωστόσο η λέξη fricassé υπάρχει και σε άλλες περιοχές του κόσμου αλλά αφορά εντελώς διαφορετικές γαστρονομικές προτάσεις. Στην Τυνησία, ας πούμε, fricassé ή frit cassé είναι ένα είδος λουκουμά από τηγανιτή ζύμη την οποία γεμίζουν με διάφορα υλικά όπως μήλο, τόνο, ελιές, αυγά, σαλάτα και είναι ένα από τα πολύ γνωστά street food.
Αλλά και στην ίδια την Γαλλία, το fricassée διαφοροποιείται. Κλασσικό παράδειγμα  η περιοχή της Limoux όπου το φρικασέ είναι, ουσιαστικά, ένα κοκκινιστό χοιρινό με φασόλια (ΕΔΩ η συνταγή).
Εξάλλου, πάντα οι συνταγές της κάθε κουζίνας όταν ταξιδεύουν και αλλάζουν πατρίδες σιγά σιγά επαναπροσδιορίζονται, τροποποιούνται και υιοθετούν τοπικά προϊόντα καθώς νέες και διαφορετικές κουλτούρες, πολιτισμικά στοιχεία αλλά και αγροτικά προϊόντα ενσωματώνονται σ' αυτές. Αυτή είναι μια αρχαιότατη εξελικτική διαδικασία που ακολουθεί πάντα τον δικό της δρόμο και είναι και ο λόγος που, πολλές φορές, ακούμε το όνομα ενός φαγητού και βλέπουμε μια διαφοροποιημένη συνταγή... κάτι που δεν πρέπει να μας ξενίζει κατά την άποψή μου.
Έτσι το φρικασέ έγινε πιο ελληνικό, διατηρώντας την βασική τεχνική. Ωστόσο, υιοθέτησε ελληνικά χόρτα και λαχανικά που υπήρχαν άφθονα ακόμα σε περιόδους δύσκολες για την χώρα αλλά και τα είδη κρέατος που υπήρχαν. Βρίσκουμε, λοιπόν, φρικασέ με κοτόπουλο, κατσίκι, χοιρινό αλλά και αρνάκι. Όσον αφορά στα λαχανικά, αυτά μπορεί να είναι χόρτα καλλιεργημένα ή άγρια όπως σπανάκι, σέσκουλα, αντίδια, πράσα, κρεμμυδάκια, κολοκυθάκια, σέλινο ακόμα και με το κρητικό σταμναγκάθι. Επίσης, υπάρχει η διαφοροποίηση της σάλτσας λόγω της γαστρονομικής πολιτισμικής διαφοράς κι έτσι η άσπρη, γαλατένια σάλτσα της Γαλλίας έγινε το γνωστό μας αυγολέμονο.
Κι αφού μάθαμε και σήμερα μερικές πληροφορίες για ένα από τα διαχρονικά και αγαπημένα φαγητά στη χώρα μας, σας αφήνω για σήμερα με μερικές προτάσεις για νοστιμότατα φρικασέ...
Κεφτεδάκια φρικασέ

Χοιρινές πανσέτες με χόρτα
Διαβάστε Περισσότερα ...

Κοτόπουλο φρικασέ με μαρούλι και πράσο

Καλημέρα και χρόνια πολλά!! Καλή χρονιά να έχουμε και μακάρι το 2017 να φέρει στον καθέναν ό,τι επιθυμεί η ψυχούλα του και σε όλο τον κόσμο ειρήνη, αγάπη και ευημερία!
Είναι κάποιες φορές που αισθάνεσαι ότι δεν πάει άλλο κι αυτό δεν αφορά μόνον ένα αλλά πολλά κομμάτια της ζωής. Ήρθε ο καιρός (έγινε κι αυτό) κι αισθάνθηκα κι εγώ ότι δεν πάει άλλο! Ανάμεσα στα πολλά που αισθάνθηκα ότι δεν πάνε άλλο ήταν και η ζάχαρη! Μπούκωσα, έγκωσα, χόρτασα γλυκά!!! Με γνώμονα αυτό το συναίσθημα που είχα πολλά χρόνια να νιώσω (πάνω από είκοσι όταν έκοψα τελείως το τσιγάρο σε μια νύχτα!) αποφάσισα να ξεκινήσω τον καινούργιο χρόνο με ένα πιάτο καθόλου πρωτότυπο, μαμαδίστικο θα έλεγα και γνωστό στην χώρα μας αλλά που με την προσθήκη μιας πινελιάς λίγο διαφορετικής απογειώνεται και γίνεται η μοντέρνα εκδοχή του ίδιου, διαχρονικού πιάτου.
Ωστόσο, κάθε φορά που μια μπουκιά από το συγκεκριμένο φαγητό (σε κάθε του εκδοχή και οποιοδήποτε χορταρικολαχανικό κι αν περιέχει) δεν μπορώ να μην ταξιδέψω νοερά αρκετά χρόνια πίσω σε μια γνώριμη κουζίνα μ' ένα ξύλινο τραπέζι στην μέση του δωματίου, έξι καρέκλες γύρω γύρω, έναν καναπέ στον έναν τοίχο και λίγο παρακεί μια "μασίνα" με ξύλα για να ζεσταίνει και ταυτόχρονα να ψήνει και να μαγειρεύει φαγητά με μοναδική νοστιμιά κι αλλοτινή μοσχοβολιά.
Μια γιαγιά με μαλλιά πιασμένα σ' έναν όμορφο κότσο να σερβίρει σ' ένα πιάτο το εγγονάκι της που, και μόνον στο αντίκρισμα αυτού του πιάτου, έλεγε μουτρωμένο... πώς είπαμε ότι το λένε αυτό που θα φάω;;; Φρικασέ... ερχόταν η απάντηση. Δηλαδή ...φρίκη;;; Γι αυτό το είπανε έτσι εεεεε;;; Κι εγώ πρέπει να το φάω;;;; Δεν το θέλω!! Όχι δεν το θέλω!! Θέλω πατάτες!! Κι άρχιζε μιαν ατέλειωτη διαπραγμάτευση που η υπομονή της γιαγιάς και η επιμονή της εγγονής την συντηρούσε μέχρι το σημείο που η μια από τις δυο έπειθε την άλλη για το ένα ή το άλλο! 
Αυτά θυμόμουν τις προάλλες και αισθάνθηκα, τώρα μετά από τόσα χρόνια (αλλά ποτέ δεν είναι αργά ή μάλλον κάλλια αργά παρά ποτέ!!), την ανάγκη να ψάξω, να αναζητήσω και να μάθω επιτέλους από πού ονομάστηκε φρικασέ! Το αποτέλεσμα;; Θα το μάθετε στην επόμενη ανάρτηση! Ένα είναι σίγουρο δεν έχει καμία σχέση με την λέξη "φρίκη" κάτι για το οποίο όταν ήμουν μικρή ήμουν σχεδόν σίγουρη (αυτή η σιγουριά μου μερικές φορές είναι απίστευτη!) ενώ καθώς μεγάλωσα κατάλαβα ότι αυτό και όλα τα σχετικά μαγειρικά επιτεύγματα μόνον φρίκη δεν είναι... αντίθετα είναι γαστρονομική απόλαυση άνευ ορίων!
Προς το παρόν, λοιπόν, ας δούμε το σημερινό μας φρικασέ με κοτόπουλο, για να πλησιάζει την αρχική του εκδοχή, που σας το συστήνω άνευ φόβου και πάθους και σας διαβεβαιώνω ότι αν με ακούσετε και το μαγειρέψετε καθόλου δεν θα το μετανιώσετε!!!
ΥΛΙΚΑ
6 μπουτάκια κοτόπουλου κομμένα σε κύβους
3 - 4 μαρούλια (απλά ή σγουρά) κομμένα 
4 πράσα κομμένα σε ροδέλες (το άσπρο και το πράσινο μέρος)
7-8 φρέσκα κρεμμυδάκια κομμένα σε ροδέλες (το άσπρο και το πράσινο μέρος)
2 μέτρια ή 1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 κ.σ. μαϊντανό ψιλοκομμένο
150 ml ελαιόλαδο
1/3 κ.γλ. κόλιανδρο (σκόνη)
Αλάτι & Πιπέρι
Για το αυγολέμονο
2 αυγά μεσαίου μεγέθους
Χυμό από 1 λεμόνι
1 κ.σ. κόρν φλάουρ
1/3 κ.γλ. μουστάρδα (σκόνη)
Αλάτι & Πιπέρι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε σε μια κατσαρόλα το ελαιόλαδο και μόλις ζεσταθεί ρίχνουμε τα κομμάτια του κοτόπουλου και τα ξερά κρεμμύδια.
Τα αφήνουμε να σοταριστούν για 2-3 λεπτά.
Συμπληρώνουμε με νερό ζεστό τόσο όσο να σκεπάζονται τα υλικά και αφήνουμε το φαγητό να βράσει σε σιγανή φωτιά για 20 λεπτά, μέχρι να μειωθεί στο ελάχιστο το νερό.
Ελέγχουμε εάν έχει μαλακώσει το κοτόπουλο (λογικά έχει μαλακώσει γιατί είναι κομμένο σε κύβους κι έτσι δεν χρειάζεται να προσθέσουμε άλλο νερό).
Προσθέτουμε τα λαχανικά (μαρούλι, πράσα, φρέσκα κρεμμυδάκια, μαϊντανό).
Προσθέτουμε, επίσης, αλάτι, πιπέρι και τον κόλιανδρο.
Συμπληρώνουμε τα υγρά ρίχνοντας 1 ποτήρι ζεστό νερό και αφήνουμε το φαγητό να βράσει σε σιγανή φωτιά για 15 λεπτά, έτσι ώστε να είναι μαλακά τα χορταρικά αλλά να μην λιώσουν και να μην εξατμιστεί το ζουμί τους.
Αποσύρουμε το φαγητό από την εστία της κουζίνας.
Ετοιμάζουμε το αυγολέμονο
Σε ένα μπολ, χτυπάμε λίγο τα αυγά με το κόρν φλάουρ, την μουστάρδα και τον χυμό λεμονιού, αλάτι και πιπέρι.
Μόλις το μείγμα αφρίσει  προσθέτουμε σιγά-σιγά 6-7 κ.σ. από το ζουμί του φαγητού.
Ρίχνουμε το αυγολέμονο στην κατσαρόλα και ανακινούμε καλά την κατσαρόλα, έτσι ώστε να πάει παντού, αποφεύγοντας να ανακατέψουμε με κουτάλα ή κουτάλι για να μην λιώσουν τα χόρτα.
Ξαναβάζουμε το φαγητό στην εστία της κουζίνας και αφήνουμε να σιγοβράσει για 2-3 λεπτά έτσι ώστε η σάλτσα να γίνει παχύρρευστη.
Αφήνουμε το φαγητό για 5 λεπτά και σερβίρουμε.
Διαβάστε Περισσότερα ...