Προτάσεις για την 25η Μαρτίου

Καλημέρα! Μύρισε άνοιξη, μύρισε 25η Μαρτίου κι έφτασε η μεγάλη μέρα που θα απολαύσουμε και πάλι παστό, νωπό ή κατεψυγμένο φιλέτο μπακαλιάρου! Μια μέρα που η παράδοση και η Ιστορία κυριαρχούν έτσι κι αλλιώς πώς θα μπορούσαμε άλλωστε να μην τηρήσουμε την παραδοσιακή γαστρονομία που είναι ιδιαίτερα νόστιμη! 
Για αρχή πώς ξαλμυρίζουμε τον υγράλατο ή παστό μπακαλιάρο... μια τεχνική απαραίτητη για να έχουμε ένα τέλειο γευστικό αποτέλεσμα...
Ακολουθούν τα κλασσικά πιάτα...
Φιλέτο μπακαλιάρου τηγανισμένο σε χυλό κρασιού
Αλλά και πιο σύγχρονες εκδοχές με κατεψυγμένο μπακαλιάρο...
Για συνοδευτικό, τί άλλο πέρα από...
Και για όσους δεν τηρούν αυστηρά τη νηστεία...
Και για να κλείσουμε το γεύμα της μέρας αυτής τί άλλο πέρα από ένα γλυκάκι; Τί θα λέγατε για...
Αλλά κι ένα ψωμάκι που θα το ετοιμάσουμε από την προηγούμενη μέρα χωρίς κόπο και ζύμωμα και θα το ψήσουμε το πρωί... έτσι για να μοσχοβολήσει ακόμα περισσότερο το σπίτι.
Καλά να περάσετε και του χρόνου με υγεία!! 



Διαβάστε Περισσότερα ...

Κερκυραϊκά τζαλέτια ή αλλιώς Κερκυραϊκές τηγανίτες

Καλημέρα σας!! Ακόμα μια παραδοσιακή συνταγή γεμάτη γλύκα, νοστιμιά αλλά και απλότητα. Vegan και νηστίσιμη, εύκολη και ιδανική για πρωινό το σαββατοκύριακο ή για κολατσιό όλη την εβδομάδα. Την διαβάζεις, περνάς στην πρακτική και φτιάχνεις τα τζαλέτια, τα γεύεσαι σε χρόνο ρεκόρ... και ανακαλύπτεις ότι δεν κατάλαβες το πόσο γρήγορα εξαφανίστηκαν τούτες οι τηγανίτες! Κι όμως... θέλεις κι άλλες!
Τα κερκυραϊκά τζαλέτια δεν τα γνώριζα (όπως και πολλές άλλες παραδοσιακές υπέροχες συνταγές της πατρίδας μας)! Κάνοντας διαδικτυακές ή μάλλον... τεμπέλικες (όπως τις ονομάζω) βόλτες καθισμένη στην καρέκλα μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή, ανακάλυψα για πρώτη φορά το όνομά τους και μια από τις πάμπολλες συνταγές τους... έτσι, εντελώς τυχαία! 
Το όνομά τους με παραξένεψε αν και είναι "ηλίου φαεινότερο" ότι έρχεται από αλλοτινές εποχές, τότε που οι Βενετοί κυριαρχούσαν κι επηρέασαν, σε αρχιτεκτονική, γαστρονομία αλλά και καθημερινότητα, το αγαπημένο νησί της Κέρκυρας. Προέρχεται, λοιπόν, από τη λέξη giallo που σημαίνει κίτρινο στα ιταλικά. Με την ιταλική, λοιπόν, καταγωγή τους κατά νου... άρχισα να διαβάζω τη συνταγή.
Το πρώτο συστατικό που διάβασα... καλαμποκάλευρο! Έρωτας με την πρώτη ...ανάγνωση ή με την ανάγνωση της πρώτης λέξης κυριολεκτικά! Λατρεμένο υλικό το καλαμποκάλευρο κι όχι γιατί δεν έχει γλουτένη μια και τέτοιο θέμα δεν έχω (και η άσχετη πληροφορία για μια, προσφάτως, αγαπημένη ατάκα από την ταινία "angry birds": "Γλουτένη; τί είναι πάλι αυτή η γλουτένη; Υπάρχει πράγμα που το λένε γλουτένη;;") αλλά γιατί έχει μιαν ιδιαίτερη νοστιμιά και υφή! Το καλαμποκάλευρο δίνει μιαν ιδιαίτερη γλύκα όπου μπει... κι αυτό το λατρεύω!! 
Άργησα πολύ να το δοκιμάσω σαν υλικό. Το πρωτοδοκίμασα σε ψωμί και ξετρελλάθηκα!! Το ξαναδοκίμασα σε μπισκότα και ...γοητεύθηκα! Το δοκίμασα σε κέικ, σε πίτα και τώρα σε τηγανίτες. Ούτε μια φορά δεν με απογοήτευσε! Σταθερή αξία και σταθερή νοστιμιά! 
Αλλά κι αυτά τα τζαλέτια, οι τηγανίτες δεν πάνε πίσω! Με άχνη και κανέλα, με μέλι και κανέλα, με σιρόπι σφενδάμου ή αγαύης ...ακόμα και σκέτα, είναι εθιστικά νόστιμα και χορταστικά!!
ΥΛΙΚΑ
Για τα τζαλέτια (τηγανίτες)
  • 300 γρ. καλαμποκάλευρο
  • 100 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 2 κ.γλ. μαγιά ξηρή
  • 100 ml χυμό πορτοκαλιού
  • 300 ml νερό
  • 1 βανίλια
  • 4-5 κ.σ. σταφίδες μαύρες
  • Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα
Για το σερβίρισμα
  • Άχνη & Κανέλα
  • Μέλι ή Σιρόπι αγαύης ή Σιρόπι σφενδάμου
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
  • Σε ένα μπολ, βάζουμε τα δύο είδη άλευρου, τη μαγιά, την βανίλια, τον χυμό πορτοκαλιού, τις σταφίδες και ανακατεύουμε.
  • Σταδιακά προσθέτουμε το νερό, συνεχίζοντας το ανακάτεμα.
  • Μόλις τα υλικά ομογενοποιηθούν, ο χυλός πρέπει να είναι ημίρρευστος.
  • Αφήνουμε σε ζεστό μέρος το μπολ για 30-40 λεπτά, για να φουσκώσει.
  • Σε αντικολλητικό τηγάνι ζεσταίνουμε ελαιόλαδο και τηγανίζουμε τις τηγανίτες (τα τζαλέτια).
  • Τις βγάζουμε από το τηγάνι και τις βάζουμε σε πιάτο με απορροφητικό χαρτί.
  • Σερβίρουμε με άχνη και κανέλα, με μέλι ή με σιρόπι αγαύης ή σφενδάμου.
  • Εάν, κατά λάθος, περισσέψουν τρώγονται μια χαρά την επόμενη μέρα αρκεί να τα ζεστάνουμε λίγο για να ξαναβρούν τη νοστιμιά τους!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Τούρτα σοκοβανίλια με νότες πορτοκαλιού

Τούρτα χωρίς γιορτή γίνεται ή μήπως όχι; Φυσικά και γίνεται!! Γιατί όχι δηλαδή; Υπάρχει νόμος που το απαγορεύει; Και μια που δεν υπάρχει κάτι που να απαγορεύει την, χωρίς γιορτή, τούρτα, πριν μερικές εβδομάδες μια μικρή τούρτα με σοκολατένιο, αφράτο πανεσπάνι-κέικ και μια ιδιαίτερη βουτυρόκρεμα βανίλιας ήρθε να μας γλυκάνει μετά το Κυριακάτικο φαγητό!
Η συνταγή για το κέικ αλλά και την βουτυρόκρεμα, αν και μερικώς διαφοροποιημένα, ανήκουν στο "Magnolia Bakery". Βέβαια, ο "δαίμων" της δικής μου κουζίνας αφαίρεσε το χρώμα (το κέικ ήταν red velvet) για ευνόητους λόγους, μείωσε την ζάχαρη και στο κέικ αλλά και στην κρέμα και πρόσθεσε το τυρί κρέμα για να της χαρίσει μιαν άλλη νότα!! Τώρα, βέβαια, θα μου πείτε... αυτή είναι παραλλαγή της συνταγής ή άλλη συνταγή; Μου θυμίζει λίγο το παλιό τραγουδάκι ..."εμείς γι αλλού κινήσαμε κι αλλού η ζωή μας πάει" ή κάτι τέτοιο, τέλος πάντων! 
Ωστόσο, ωστόσο, λέω και το τονίζω, το αποτέλεσμα με δικαίωσε μια και άγγιξε τις γαστρονομικές "ευαισθησίες" των δοκιμαστών! Και πώς αλλιώς θα μπορούσε να γίνει, άλλωστε;
Ένα κέικ, σοκολατένιο και αφράτο και μια βουτυρόκρεμα βανίλιας που περιέχει τυρί-κρέμα αλλά και μια κρέμα, τύπου ζαχαροπλαστικής (αν και όχι κανονική) δεν θα μπορούσε να μην γοητεύσει τους γευστικούς κάλυκες κάποιου που αγαπάει την σοκολάτα αλλά κι εκείνο τον παλιό, διαχρονικό και comfort συνδυασμό σοκοβανίλιας με μερικές πινελιές πορτοκαλιού! Κι όσο για τα παντζάρια... αυτά κράτησαν το κέικ νωπό, χαρίζοντάς τους την υγρασία τους, χωρίς όμως να φωνάζουν την παρουσία τους κι ακόμα καλύτερα κρατώντας τόσο χαμηλό προφίλ που ...δεν γινόταν καθόλου αντιληπτά!!
ΥΛΙΚΑ
Για το κέηκ
  • 470 γρ. φαρίνα που φουσκώνει μόνη της
  • 150 γρ. πολτοποιημένα, βρασμένα παντζάρια
  • 170 γρ. βούτυρο λιωμένο, σε θερμοκρασία δωματίου
  • 3 αυγά μεγάλα (L)
  • 150 γρ. μαύρη ζάχαρη
  • 280 γρ. καστανή ζάχαρη
  • 4 κ.σ. κακάο
  • 370 ml αριάνι
  • 1 κ.γλ. μπέικιν πάουντερ
  • 1 κ.σ. ξύσμα πορτοκαλιού
  • 3 βανιλίνες
  • 1 1/2 κ.σ. μηλόξιδο
  • 2/3 κ.γλ. αλάτι
Για την κρέμα βανίλια
  • 6 κ.σ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 2 φλ.τσ. γάλα
  • 250 γρ. άχνη
  • 450 γρ. βούτυρο, σε θερμοκρασία δωματίου
  • 2 βανιλίνες
  • 220 γρ. τυρί κρέμα 
Για την τούρτα
  • 200 γρ. μαρμελάδα πορτοκάλι (προαιρετικά)
  • Λίγο γλυκό πορτοκάλι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε το κέηκ
  • Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
  • Σε ένα μπολ, κοσκινίζουμε το αλεύρι με το κακάο, το ξύσμα πορτοκαλιού, το αλάτι και το μπέικιν πάουντερ.
  • Στο multi, πολτοποιούμε το παντζάρι πρώτα σκέτο και μετά προσθέτουμε 100 ml από το αριάνι και το χρώμα.
  • Ξαναχτυπάμε για να πολτοποιηθεί εντελώς το παντζάρι και να ομογενοποιηθεί το μείγμα.
  • Σε άλλο μπολ, βάζουμε τις δύο ζάχαρες, τις βανιλίνες, το μηλόξιδο και τα αυγά.
  • Χτυπάμε το μείγμα αυτό για 5 λεπτά έως ότου φουσκώσει και γίνει αφράτο και κρεμώδες.
  • Προσθέτουμε το λιωμένο βούτυρο συνεχίζοντας το χτύπημα.
  • Μόλις έχουμε ένα ομογενοποιημένο μείγμα, προσθέτουμε το κόκκινο μείγμα του παντζαριού και το μισό αλεύρι χτυπώντας με το μίξερ στην πιο χαμηλή ταχύτητα.
  • Σε δύο δόσεις προσθέτουμε το υπόλοιπο αλεύρι και το υπόλοιπο αριάνι, ανακατεύοντας με σπάτουλα ή με το μίξερ στην πιο χαμηλή του ταχύτητα.
  • Το τελικό μείγμα πρέπει να μην είναι πολύ αραιό αλλά ούτε και πολύ πηχτό (φωτό).
Ετοιμάζουμε την κρέμα βανίλια
  • Σε ένα μπολ, βάζουμε το μισό γάλα με το αλεύρι και ανακατεύουμε μέχρι να διαλυθεί το αλεύρι.
  • Σε μια κατσαρόλα, βάζουμε το υπόλοιπο γάλα με την άχνη και, μόλις ζεσταθεί, ρίχνουμε μέσα το γάλα με το αλεύρι και ανακατεύουμε την κρέμα μέχρι να πήξει.
  • Αφήνουμε την κρέμα να κρυώσει.
  • Σε ένα μπολ, χτυπάμε το βούτυρο με τις βανιλίνες και το τυρί κρέμα έως ότου να έχουμε ένα αφράτο μείγμα.
  • Σταδιακά, σε 2-3 δόσεις, προσθέτουμε και την βρασμένη κρέμα, χτυπώντας το μείγμα μέχρι να ομογενοποιηθεί σε μιαν αφράτη βουτυρόκρεμα.
Συνθέτουμε την τούρτα
  • Αφαιρούμε από το κέικ το επάνω μέρος, για να το κάνουμε ίσιο.
  • Το κέικ αυτό το ψιλοκόβουμε στο multi για να πασπαλίσουμε και να καλύψουμε την επιφάνεια της τούρτας.
  • Κόβουμε το υπόλοιπο κέικ σε τέσσερις δίσκους.
  • Τοποθετούμε τον έναν δίσκο στην πιατέλα και απλώνουμε επάνω του μια λεπτή στρώση μαρμελάδας και το 1/4 της κρέμας που ετοιμάσαμε.
  • Τοποθετούμε επάνω στην κρέμα το επόμενο παντεσπάνι και βάζουμε πάλι μια ακόμα δόση κρέμας αλλά χωρίς μαρμελάδα.
  • Ξανά, βάζουμε κέικ, μια λεπτή στρώση μαρμελάδα πορτοκάλι και πάλι κρέμα.
  • Επαναλαμβάνουμε ακόμα μια φορά με τον τελευταίο δίσκο κέικ και σκέτη κρέμα αυτή την φορά.
  • Τέλος, απλώνουμε λίγη κρέμα γύρω γύρω και επάνω στο κέικ και πασπαλίζουμε με τα ψίχουλα του κέικ που ψιλοκόψαμε.
  • Διακοσμούμε με πορτοκάλι γλυκό και βάζουμε στο ψυγείο για 1-2 ώρες πριν σερβίρουμε.

Διαβάστε Περισσότερα ...

Γκιουζλεμέδες Μυτιλήνης... τα παραδοσιακά τηγανόψωμα

Γκιουζλεμέδες Μυτιλήνης, ένα παραδοσιακό μεζεδάκι του αγαπημένου νησιού που συνδυάζει ευκολία παρασκευής και αναπάντεχη νοστιμιά παρά τα ταπεινά του υλικά. Τα τηγανιτά αυτά τυροπιτάκια, τρίγωνα ή τετράγωνα με την μικρασιατική καταγωγή, παίρνουν το όνομά τους από το τουρκικό "goz" που σημαίνει μάτι από τις μικρές φουσκάλες που σχηματίζονται στην επιφάνειά τους κατά το τηγάνισμα. 
Μεζεδάκι που θυμίζει καλοκαίρι μια και είναι της ώρας! Ζεστό, τραγανό, τυρένιο, με το "κρατς" της πρώτης μπουκιάς να σε κάνει εθισμένο στη νοστιμιά του, την ώρα που το γνωστό ή μάλλον διάσημο ουζάκι Μυτιλήνης μοσχοβολά δίπλα στο πιάτο κι εκείνη η πολύχρωμη ντοματοσαλάτα μετατρέπεται σε μια μοναδική λιχουδιά δίπλα στο κύμα που ακούγεται να πηγαινοέρχεται ήρεμα μέσα στην ζεστή ατμόσφαιρα της εποχής! 
Μικρά, τρυφερά,  πιτάκια διπλωμένα σαν αλλοτινά μαντηλάκια που οι καλονοικοκυρές είχαν άψογα σιδερωμένα, τηγανισμένα στο ιδιαίτερο λάδι Μυτιλήνης με το χρυσόξανθο χρώμα και την ελαφριά γεύση στρογγυλοκάθονται περήφανα στο πιάτο και σε καλούν σαν τις σειρήνες του Οδυσσέα! 
Αυτά τα πιτάκια με την αλμυρή αλλά και την γλυκιά τους εκδοχή, τις απόκριες σερβίρονται με ζάχαρη, μέλι ή κανέλα αφού γεμιστούν με φρέσκια ανάλατη μυζήθρα και το καλοκαιράκι ή, μάλλον, τον υπόλοιπο χρόνο με μια ωραία σαλάτα κι ένα υπέροχο ουζάκι! Ωστόσο, ψάχνοντας βρίσκει κανείς και διάφορες άλλες παραλλαγές στην γέμισή τους που όλες είναι πεντανόστιμες! Εξάλλου, ετοιμάζονται και τηγανίζονται (πότε πότε το τηγάνι είναι χρήσιμο!) τόσο εύκολα και γρήγορα!! Κι αν θέλουμε μπορούμε να τα ψήσουμε στον φούρνο αντί να τα τηγανίσουμε!!
ΥΛΙΚΑ
Για το φύλλο
  • 200 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 1 κ.σ. ελαιόλαδο
  • 1 κ.σ. μηλόξιδο (ή λευκό βαλσαμικό ξίδι)
  • 1 κ.γλ. ζάχαρη
  • 100 γρ. χλιαρό νερό
Για τη γέμιση
  • 400 γρ. φέτα θρυμματισμένη 
  • 1 αυγό (εγώ δεν έβαλα)
  • Λίγο πιπέρι

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
  • Ζυμώνουμε όλα τα υλικά μέχρι να έχουμε μια εύπλαστη, ελαστική και μαλακή ζύμη που δεν κολλάει καθόλου στα χέρια (περίπου 3-4 λεπτά).
  • Την αφήνουμε σε θερμοκρασία δωματίου, τυλιγμένη με διαφανή μεμβράνη για 1 ώρα για να ξεκουραστεί.
  • Αν μείνει περισσότερο χρόνο δεν μας αγχώνει γιατί δεν υπάρχει πρόβλημα.
  • Σε ένα μπολ, θρυμματίζουμε με ένα πηρούνι την φέτα και προσθέτουμε το πιπέρι.
  • Βγάζουμε τη ζύμη από το ψυγείο (είναι περίπου 346 γρ.) και την χωρίζουμε σε 9 μπαλάκια.
  • Ανοίγουμε το κάθε κομμάτι σε λεπτό φύλλο και βάζουμε στη μέση λίγο από το θρυμματισμένο τυρί.
  • Κλείνουμε τις 4 πλευρές του φύλλου προς τα μέσα σαν να είναι φάκελος.
  • Τηγανίζουμε σε μπόλικο ζεστό ελαιόλαδο και μόλις βγάζουμε τα φακελάκια από τη φωτιά τα τοποθετούμε σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας για να στραγγίσουν από το λάδι.
Εναλλακτικά: Ψήνουμε στον φούρνο στους 170 βαθμούς για 15-20 λεπτά ή μέχρις ότου έχουμε καλοψημένα φακελάκια.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Η τάρτα της Κυρά Σαρακοστής

Ποτέ δεν είχα δοκιμάσει φυτικό τυρί! Εδώ και αρκετά χρόνια απλά άκουγα και γνώριζα την ύπαρξή του αλλά ως εκεί! Τα τελευταία χρόνια η δική μου περίοδος της νηστείας είναι περιορισμένη για ένα σωρό λόγους οπότε δεν είχα ποτέ κανένα πρόβλημα να στερηθώ το τυρί με το οποίο, κατά τα άλλα, είμαι "κολλητή". Χωρίς γάλα και τυρί δεν κάνω!! Ωστόσο...
η κλασσική, εβδομαδιαία "βόλτα" στο μάρκετ για τα καθιερωμένα ψώνια της εβδομάδας, μου άλλαξε λίγο την "ρώτα" και με έκανε να δοκιμάσω ένα απ' αυτά τα φυτικά-νηστίσιμα κίτρινα τυριά! Είχα ακούσει πολλά από φίλες που νηστεύουν όλο το διάστημα της Σαρακοστής, είχα ακούσει πολλά κι από φίλες που αποφεύγουν τα γαλακτοκομικά για λόγους υγείας! Η αγορά του κίτρινου, φυτικού τυριού δεν ήταν τόσο ...απρόσμενη! Καιρό τώρα, δειλά δειλά πειραματίζομαι με φυτικά τυριά, αλεύρι χωρίς γλουτένη, γλυκαντικά αλλά δεν έχω ακόμα βρει την άκρη μου!! 
Η σημερινή νηστίσιμη-vegan τάρτα είναι η δεύτερη δοκιμή όσον αφορά στην μπισκοτένια, καλαμποκένια βάση και η πρώτη με φυτικό τυρί. Η πρώτη δοκιμή να φτιάξω μια βάση μόνον με καλαμποκάλευρο και αλεύρι χωρίς γλουτένη κατέληξε στα ...σκουπίδια μια και δεν μου άρεσε καθόλου η υφή της ζύμης που διαλυόταν πανεύκολα ακόμα και μετά το ψήσιμο. Έτσι, προσγειώθηκα και το καλαμποκάλευρο με το αλεύρι για όλες τις χρήσεις ένωσαν τις δυνάμεις τους με κοινό σκοπό μια μπισκοτένια και εξαιρετικά νόστιμη και τριφτή ζύμη.
Ευτυχώς, η γέμιση με αποζημίωσε με όλη τη σημασία της λέξης. Το φυτικό τυρί ταίριασε απόλυτα με τα λαχανικά και η νηστίσιμη "μπεσαμέλ" πρόσθεσε την πινελιά της κάνοντας την γέμιση απίστευτα ζουμερή! Ο δε συνδυασμός των δύο (βάσης και γέμισης) εθιστικά νόστιμος σε σημείο που αναρωτιέσαι ...μήπως η νηστεία χάνει το πραγματικό νόημα της εγκράτειας με τέτοια λιχουδιά;;
Μόνον ένα το ελάττωμα της τάρτας αυτής! Πρέπει να την αφήσεις να κρυώσει πριν την κόψεις για να την απολαύσεις μια και όσο πιο κρύα είναι (την άλλη μέρα είναι ακόμα πιο τέλεια) τόσο αναδεικνύονται αρώματα και γεύσεις αλλά και μπισκοτένια υφή της ζύμης της!
ΥΛΙΚΑ για μια τάρτα 24-26 εκ.
Για την ζύμη
  • 200 γρ. καλαμποκάλευρο
  • 160 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 200 γρ. φυτικό βούτυρο, παγωμένο σε κυβάκια
  • 60-70 γρ. παγωμένο νερό
  • 6 γρ. αλάτι
  • 1 πρέζα πιπέρι
Για την γέμιση
  • 2 πιπεριές (1 κίτρινη,  1 κόκκινη)
  • 2 μεγάλα κρεμμύδια σε φέτες
  • 4 φρέσκα κρεμμυδάκια
  • 2 πράσα μόνον το πράσινο μέρος
  • 2-3 κ.σ. ελιές Καλαμών σε ροδέλες
  • 200 γρ. τυρί κίτρινο νηστίσιμο (φυτικό)
Για την νηστίσιμη μπεσαμέλ
  • 300 ml γάλα καρύδας (σόγιας, αμυγδάλου ή ρυζιού)
  • 3 κ.σ. αλεύρι (ή κόρν φλάουρ)
  • 1 κ.σ. μουστάρδα
  • Αλάτι - Πιπέρι - Μοσχοκάρυδο
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε την ζύμη
  • Βάζουμε το αλεύρι, το βούτυρο, το αλάτι και το πιπέρι και τα ζυμώνουμε με τα ακροδάχτυλά μας ή με το φτερό στο μίξερ μέχρι να έχουμε ένα ψιχουλιαστό μείγμα.
  • Προσθέτουμε, ζυμώνοντας το νερό και μόλις η ζύμη μας ομογενοποιηθεί την τυλίγουμε σε διαφανή μεμβράνη και την αφήνουμε για 1 ώρα στο ψυγείο.
Ετοιμάζουμε την γέμιση
  • Βάζουμε τα κρεμμύδια, τα πράσα, τα κρεμμυδάκια και τις πιπεριές με λίγο ελαιόλαδο να σοταριστούν και να μαραθούν για 3-4 λεπτά.
  • Αποσύρουμε το τηγάνι από την φωτιά και τα αφήνουμε να κρυώσουν.
  • Μόλις κρυώσουν τα ανακατεύουμε με το τριμμένο τυρί και τις ελιές.
Ετοιμάζουμε την νηστίσιμη μπεσαμέλ
  • Στο μισό γάλα διαλύουμε το αλεύρι (ή το κορν φλάουρ).
  • Σε μια μικρή κατσαρόλα βάζουμε το υπόλοιπο γάλα, την μουστάρδα, αλάτι, πιπέρι και μοσχοκάρυδο και το αφήνουμε να γίνει χλιαρό.
  • Προσθέτουμε σ' αυτό το διαλυμένο αλεύρι και ανακατεύουμε για 2-3 λεπτά έως ότου γίνει παχύρρευστο.
  • Αφήνουμε την μπεσαμέλ να κρυώσει καλά.
  • Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Ετοιμάζουμε την τάρτα
  • Στρώνουμε την ζύμη στην ταρτιέρα και καλύπτουμε και τα τοιχώματά της.
  • Στρώνουμε το μείγμα με τα κρεμμύδια - πιπεριές - τυριά.
  • Από πάνω ρίχνουμε την μπεσαμέλ που έχουμε φτιάξει.
  • Πασπαλίζουμε με λίγο ακόμα τυρί.
  • Ψήνουμε στον φούρνο για 30-40 λεπτά.
Διαβάστε Περισσότερα ...