Λιγκουίνι με κοτόπουλο μελωμένο σε κόκα κόλα και πορτοκαλί σάλτσα


Μακαρονάδα... ένα εκπληκτικό πιάτο όπως κι αν είναι... Προσωπικά, γνωρίζω καλά ότι μπορώ να ζήσω μέχρι και 2-3 εβδομάδες τρώγοντας ζυμαρικά!! Ναι, ναι, μην γελάτε... σε κάποιο ταξίδι μας στην Ιταλία έτρωγα 10 μέρες μεσημέρι και βράδυ ζυμαρικά.
Τα ζυμαρικά με έχουν συντροφέψει σε όμορφες στιγμές με φίλους ή οικογένεια αλλά και άσχημες στιγμές... όταν με πονάει το στομάχι μου, όταν το μόνο που ήξερα να μαγειρεύω, πρωτοετής φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη, ήταν μακαρόνια, αρακάς και ομελέτα. Αλλά δεν το μετάνιωσα!!! Είναι, βρε παιδί μου, ένα πιάτο που αλλάζει προσωπικότητα!! Άλλαξέ του παρέα κι αμέσως ...μεταμορφώθηκε!!! Και είναι τόσο κοινωνικό!!! Βάλτε με όποια, σχεδόν, παρέα θέλεις και δεν θα πει όχι και δεν θα αφήσει παραπονεμένο τον ουρανίσκο και τους γευστικούς κάλυκες!! Άστο μόνο του...και πάλι θα σταθεί όρθιο και περήφανο!! Πότε πρόχειρο, πότε πιο επίσημο ...εκεί ...υπέροχο πάντα!  Όλα τα συνδυάζει... νοστιμιά, ευκολία παρασκευής, πολλές παρέες αλλά και οικονομικότητα! Ποιός μπορεί να αντισταθεί σε ένα πιάτο ζυμαρικά;;;
Εγώ, πάντως όχι... την αμαρτία μου την αποδέχομαι!!
Η συγκεκριμένη σάλτσα είναι ...καταπληκτική! Μόνον αυτό λέω!!! Είναι τόσο πλούσια και χορταστική!!! Αφήστε που έχει κι ένα καταπληκτικό χρώμα!!
Θέλετε τη συνταγούλα εεεεε;;;; Μα φυσικά και θα σας τη δώσω... γιατί όχι;;;

ΥΛΙΚΑ
1 πακέτο Λιγκουίνι (ή άλλα ζυμαρικά)
Για τη σάλτσα
2 μπουτάκια κοτόπουλου σε κύβους
1 κόκκινη πιπεριά, σε καρεδάκια
1 κίτρινη πιπεριά, σε καρεδάκια
1 πορτοκαλί πιπεριά, σε καρεδάκια
1 καρότο, κομμένο σε κυβάκια
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
200 ml ελαφρά συμπυκνωμένο χυμό ντομάτας
150 ml κρέμα γάλακτος
5 κ.σ. αραβοσιτέλαιο (για το σοτάρισμα)
250 ml κόκα κόλα
1 κ.γλ. καπνιστή πάπρικα
Αλάτι  -  Τρίχρωμο πιπέρι
1/2 κ.γλ.ρίγανη
1 κ.σ. μαϊντανό ψιλοκομμένο για το σερβίρισμα
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βράζουμε τα ζυμαρικά μας και τα αφήνουμε κατά μέρος, κρατώντας λίγο από το νερό τους για να τα περιχύσουμε την ώρα που θα τα σερβίρουμε πριν τα ρίξουμε στη σάλτσα.
Πλένουμε καλά τους κύβους κοτόπουλου και τους βάζουμε σε βαθύ αντικολλητικό τηγάνι με 1 ποτήρι νερό, τη ρίγανη και πιπέρι.
Αφήνουμε να βράσει το κοτόπουλο έως ότου οι κύβοι μαλακώσουν.
Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και 2 κ.σ. αραβοσιτέλαιο και αφήνουμε να λιγοστέψει το νερό αρκετά αλλά όχι εντελώς.
Προσθέτουμε τα 100 ml κόκα κόλα και αφήνουμε το κοτόπουλο να μελώσει.
Ύστερα το βγάζουμε από το τηγάνι και το αφήνουμε κατά μέρος έως το χρησιμοποιήσουμε στη σάλτσα.
Βάζουμε στο τηγάνι το υπόλοιπο ελαιόλαδο και τα λαχανικά (κρεμμύδι, κίτρινη και κόκκινη πιπεριά και τα αφήνουμε να σοταριστούν για λίγο χωρίς όμως να μαραθούν εντελώς.
Σβήνουμε με την υπόλοιπη κόκα κόλα και αφού πάρουν μια βράση, προσθέτουμε το χυμό ντομάτας.
Αφήνουμε να πάρει η σάλτσα 2 βράσεις σε σιγανή προς μέτρια φωτιά και
προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος, την πάπρικα, αλάτι και πιπέρι.
Αφήνουμε να βράσει η σάλτσα έως ότου μειωθούν τα υγρά της και «δέσει».
Βάζουμε στο τηγάνι και τα βρασμένα ζυμαρικά, αφού τα έχουμε περιχύσει με 2-3 κ.σ. από το νερό στο οποίο έβρασαν, τα ανακατεύουμε με τη σάλτσα και σερβίρουμε σε πιάτο βαθύ. Πασπαλίζουμε με τον μαϊντανό.

Καλή σας συνέχεια και καλή σας μέρα!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Πατάτες και ξινόμηλα με πράσα και χωριάτικο λουκάνικο

Καλή σας μέρα! Φτάσαμε, λοιπόν, στο τέλος του Οκτώβρη!!! Ακόμη ένας μήνας του φθινοπώρου μας αποχαιρετά ή μήπως τον αποχαιρετάμε εμείς;;; Θα μου πείτε και ποιά η διαφορά;;; Καμία, πέρα από το ότι πλησιάζουν τα Χριστούγεννα που τα περιμένω ανυπόμονα σαν μικρό παιδί.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Κίτρινη κολοκύθα ψητή στο φούρνο με γλυκό κρασί!

...γλυκιά απόλαυση με ελάχιστες θερμίδες και μοναδικά αρώματα
Καλή σας μέρα και καλή εβδομάδα! Το καταλάβατε;;; Έφτασε ο Νοέμβριος ο τελευταίος μήνας του φθινοπώρου! Ο μήνας που μας οδηγεί κατ' ευθείαν στην πιο όμορφη γιορτή του χρόνου (ακόμη και στις δύσκολες παρούσες συνθήκες)!! Και η πιο όμορφη μέρα του χρόνου φέρνει αρώματα μελιού και κανέλας, κρασιού αλλά και καρυδιού! Φέρνει ένα σπίτι ζεστό και οικείο, φέρνει το ...σπιτικό,  με όλη τη σημασία της λέξης!!
Και σήμερα για να έχουμε μια γλυκιά αρχή της εβδομάδας, της τελευταίας του Οκτώβρη, που, εδώ που τα λέμε, μας ικανοποίησε πολύ με την καλοκαιρία του, πάμε να φτιάξουμε ψητή κολοκύθα;; Γιατί, κάθε λαχανικό και φρούτο τη θέλει την εποχή του και τώρα είμαστε στην καρδιά της εποχής της κολοκύθας. Όσο πιο βαθύ το χρώμα της λαχταριστής σάρκας της, τόσο πιο γλυκιά και η γεύση της... θαρρείς και μας μιλάει από μόνη της... εκεί καθισμένη υπομονετικά στον πάγκο του μανάβη, μέχρι να την προτιμήσουμε και να την διαλέξουμε.
Λοιπόν, την αμαρτία μου θα σας την εξομολογηθώ... δεν το αντέχω!!! Δεν  μπορώ με τίποτε να αντισταθώ στο φλέρτ ...μιας κολοκύθας!!!! Αμ, το άλλο;;; Ούτε διάκριση μπορώ να κάνω!!! Κολοκύθα στρογγυλή, κολοκύθα μακρόστενη, κολοκύθα μεγάλη, κολοκύθα μικρή... εγώ εκεί!!!! Μην τη δω και ...με φλερτάρει... υποκύπτω αμέσως, χωρίς δεύτερη σκέψη!!!!!!!!!!!! 
Έτσι, πάντα τέτοια εποχή, το τραπέζι στην αυλή είναι πάντα γεμάτο με λογής λογής κολοκύθες που περιμένουν, παράπονο δεν έχω, χωρίς να ...διαμαρτύρονται και να σαπίζουν από το κακό τους, τη σειρά τους να γλυκάνουν τους γευστικούς μας κάλυκες!!! Είπα..."να γλυκάνουν";;; Εντάξει, όχι μόνον να γλυκάνουν αλλά να ικανοποιήσουν γενικότερα τον ουρανίσκο μας γιατί, η αλήθεια είναι ότι, η κολοκύθα γίνεται και πολύ ωραία σούπα, ριζότο,  πουρές, συνοδευτικό για κρέας και ειδικότερα κοτόπουλο ή χοιρινό αλλά και ψωμί και κέικ!!!!! Νομίζω ότι μπορεί να μπει σχεδόν παντού!!!! Αφού ο γαμπρός μου λέει ότι πρέπει να αγοράσω μερικά στρέμματα με καρότα και κολοκύθες και πιπεριές Φλωρίνης!!!! Όπου γλυκό λαχανικό κι εγώ κάπου εκεί κοντά!!!
Για σήμερα όμως γλυκιά κολοκύθα... ψητή στο φούρνο με μέλι, κρασί και μπαχαρικά!!! Λίγες θερμίδες και πολλή γεύση!!! Σκέτη, με γιαούρτι ή με παγωτό, αν και τη δοκίμασα και πάνω σε ρυζόγαλο και ήταν εξίσου υπέροχη!!! 
Κεράστε το αμέσως ή κλείστε το σε βάζο αποστειρωμένο και διατηρήστε το στο ντουλάπι για καιρό.
Ελάτε, ελάτε να δούμε τί θα κάνουμε...αξίζει σας λέω... με ξέρετε να λέω υπερβολές;;; (αστειεύομαι, εντάξει... είμαι γλυκατζού!!).
ΥΛΙΚΑ
600 γρ. κίτρινη κολοκύθα
350 γρ. ζάχαρη (καστανή ή άσπρη)
1 ποτήρι κρασιού γλυκό κρασί, Σάμος, vin de liqueur*
Χυμό από 1 πορτοκάλι
1 πρέζα κόλιανδρο
1 πρέζα μοσχοκάρυδο
3 καρφάκια γαρίφαλο
1 ξυλάκι κανέλας
2 κ.σ. μέλι
1 ποτήρι νερό ζεστό (όχι καυτό)
1/2 φλ.τσ. καρυδόψιχα ψιλοκομμένη για το γαρνίρισμα
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 150 βαθμούς Κελσίου.
Καθαρίζουμε την κίτρινη κολοκύθα και την κόβουμε σε μεγάλους κύβους ή σε μικρές κυδωνάτες φέτες.
Διαλύουμε το μέλι στο ζεστό νερό.
Βάζουμε τα κομμάτια της κολοκύθας σε βαθύ ταψί και περιχύνουμε με το νερό, το κρασί και το χυμό πορτοκαλιού.
Προσθέτουμε το ξυλάκι κανέλας, το κόλιανδρο, τα γαριφαλάκια, το μοσχοκάρυδο και τη ζάχαρη.
Βάζουμε στο φούρνο να ψηθεί έως ότου μαλακώσει η κολοκύθα και δέσει το σιρόπι.
Σερβίρουμε χλιαρή την κολοκύθα σκέτη ή επάνω σε γιαούρτι, πασπαλισμένη με επιπλέον κανέλα και καρυδόψιχα και απολαμβάνουμε ένα νοστιμότατο επιδόρπιο με λίγες θερμίδες.
* Εάν θέλουμε το γλυκό μας να έχει μια πιο ιδιαίτερη προσωπικότητα αντικαθιστούμε το γλυκό κρασί Σάμος (vin de liqueur) με το λιαστό κρασί Σάμος Nectar,  το οποίο είναι λίγο πιο ακριβό αλλά έχει ακόμα πιο εντυπωσιακό άρωμα και γλύκα.
Για τα λιαστά κρασιά θα σας "μιλήσω" σε επόμενη ανάρτηση, μιας και Χριστούγεννα έρχονται πολλές φορές αποζητούμε, έστω και για λίγο, μια μικρή πολυτέλεια με ελάχιστα αυξημένο κόστος.
ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΓΛΥΚΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ να έχετε!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Τα Κυριακάτικα χρήσιμα βιντεάκια...και η ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ της ΕΛΛΑΔΑΣ μας

Και πάλι Κυριακή αλλά και εθνική επέτειος!! 'Οχι, εφέτος δεν θα μιλήσω για την ένδοξη εποχή μιας και οι περιστάσεις νομίζω ότι απαιτούν να σιωπήσουμε και να αναλογιστούμε το θάρρος και την αποφασιστικότητα Εκείνων που θυσιάστηκαν για να ...καταντήσουμε εμείς σήμερα έτσι. Ελπίζω να μην ντρεπόμαστε κάποτε για όσα θα παραδώσουμε στις επόμενες γενιές!!!
Ας διατηρήσω λοιπόν την σιωπή ...που μερικές φορές είναι πιο δυνατή από τα λόγια κι ας περάσω στα βιντεάκια... έτσι για κάτι διαφορετικό και για να νιώσουμε ότι χαλαρώνουμε χωρίς στην πραγματικότητα να ασχοληθούμε με την κουζίνα! Καλή σας μέρα και να έχετε μιαν όμορφη Κυριακή! Και του χρόνου...ίσως με καλύτερες συνθήκες!!!

"Comment bien utiliser un couteau de cuisine? " par L'atelier des Chefs sur maTVpratique.com


"Émincer des oignons" par L'atelier des Chefs sur maTVpratique.com
... και ...είπαμε, Κυριακή είναι ...ξεκουραζόμαστε, χαλαρώνουμε, σκεφτόμαστε αλλά και απολαμβάνουμε τη ζωή για να γεμίσουμε ενέργεια για την εβδομάδα που μας έρχεται! -:))
Διαβάστε Περισσότερα ...

Παλμιέ κανέλας

Kαλημέρα σας! Φυσικά γνωρίζετε τα παλμιέ... τα μικρά μπισκοτάκια από σφολιάτα που ονομάστηκαν έτσι από τα φύλλα της φοινικιάς. Τα άλλα τους γαλλικά ονόματα είναι "γαλλικές καρδιές ή γυαλάκια". Αλήθεια γνωρίζετε ότι το αγγλικό ή αμερικάνικο όνομά τους είναι "αυτιά ελέφαντα" και το γερμανικό "αυτιά γουρουνιού"; Στην Πορτορικανή τους έκδοση είναι περιχυμένα με μέλι ενώ στις υπόλοιπες αλείφονται με βούτυρο και ζάχαρη ή απλά με ζάχαρη όπως τα έφτιαξα εγώ.
Δεν υπάρχουν πιο εύκολα μπισκότα απ' αυτά!!! Παίρνεις τη σφολιάτα, την αλείφεις ή όχι με βούτυρο, την πασπαλίζεις με ζάχαρη ή ζάχαρη και κανέλα και αφού την τυλίξεις την ψήνεις.
Τα παλμιέ που βρήκα στο "Dolce Gourmet" του Μαρτίου του 2010, τυλίγονται διαφορετικά... διπλώνονται μάλλον... όχι ...τυλίγονται. 
Γίνονται όμως εξίσου νόστιμα και τραγανά. Τόσο νόστιμα που ...εξαφανίζονται από 'κει που δεν το περιμένεις! 
Τα έψησα το πρωί και το άλλο πρωί που άνοιξα το μπολ... είχαν εξαφανιστεί!!!!
Τί να γίνει;;;;; Ευτυχώς είναι τόσο εύκολα και τόσο νόστιμα που δεν κουράζομαι να φτιάχνω και να ξαναφτιάχνω... Ας δούμε όμως τη συνταγή...
ΥΛΙΚΑ για 40 παλμιέ
2 φύλλα σφολιάτας
7-8 κ.σ. ζάχαρη (άσπρη ή καστανή)
2 κ.γλ. κανέλα
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Πασπαλίζουμε την επιφάνεια εργασίας με 3 κ.σ. ζάχαρη και απλώνουμε το ένα φύλλο σφολιάτας.
Το πιέζουμε ελαφρά με τον πλάστη για να κολλήσει η ζάχαρη στην κάτω επιφάνεια.
Διπλώνουμε τις δύο μεγαλύτερες πλευρές της σφολιάτας προς τα μέσα μέχρι το κέντρο.
Πασπαλίζουμε με 2 κ.σ. ζάχαρη και διπλώνουμε για μια φορά ακόμη προς το κέντρο.
Επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικασία και με το δεύτερο φύλλο.
Βάζουμε στο ψυγείο για 1-2 ώρες.
Μετά κόβουμε σε 20 φέτες το κάθε ένα από τα ρολά.
Τοποθετούμε σε ταψί, καλυμμένο με αντικολλητικό χαρτί και ψήνουμε για 10-15 λεπτά ή μέχρι να χρυσίσουν.
Και τώρα θα ήθελα να ευχαριστήσω την καλή μου Helen Gr του υπέροχου και αγαπημένου http://helengrblog.blogspot.gr για το υπέροχο βραβείο που μου χάρισε. 
Ελένη μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τη σκέψη σου να μου χαρίσεις το βραβείο αυτό...με τιμάς!!
Ευχαριστώ επίσης πολύ την μπλογκοφίλη loulou του πολύ χρήσιμου και όμορφου http://syntagesweightwatchers.blogspot.gr για το βραβείο που μου έκανε την τιμή να μου χαρίσει.
Ευχαριστώ πολύ!! Θα ζητήσω συγγνώμην μόνον για το ότι δεν θα εφαρμόσω τον κανόνα να πω 7 τυχαία πράγματα για τον εαυτό μου λόγω του ότι το έχω ήδη κάνει.

Κι εγώ με τη σειρά μου χαρίζω τα βραβεία σε όλα τα φιλικά μπλογκοσπιτάκια και φυσικά σε όλους εσάς που παρακολουθείτε, διαβάζετε και εμπιστεύεστε το Tante Kiki.
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!! -:))))
Διαβάστε Περισσότερα ...

Μπιφτέκια με πατάτες ...φούρνου

Καλή σας μέρα και ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε όλους όσους γιορτάζουν σήμερα! 
Αυτό ήταν ένα από τα πολυαγαπημένα φαγητά της νιότης μου. Ένα φαγητό που το έφτιαχνε η γιαγιά μου και μου φέρνει ακόμη θύμησες τόσο έντονες κι ευχάριστες που το άρωμα και η γεύση τους κυριαρχεί το είναι μου. Ναι, ένα φαγητό τόσο απλό, τόσο καθημερινό αλλά και τόσο πλήρες. Θυμάμαι ακόμα το ταψί να ξεπροβάλλει από τον κάτασπρο, κατακάθαρο (θαρρείς και δεν τον χρησιμοποιούσε) φούρνο της κουζίνας με τις πατατούλες ξαπλωμένες νωχελικά μέσα στο ταψί σε μια ειρηνική και αρμονική συνύπαρξη με μικρά αρωματικά σκελιδάκια σκόρδου ανάμεσά τους και τα μπιφτέκια, κυρίαρχα ...απλωμένα επάνω στο πατατένιο χαλί, να στέκονται περήφανα και να περιμένουν καμαρωτά να μας χαρίσουν την περίσσεια νοστιμιά τους.
Μοσχοβόλαγε το σπίτι κι εγώ δεν έβλεπα την ώρα να καθίσουμε όλοι γύρω από το οικογενειακό τραπέζι για να απολαύσουμε όχι μόνον το υπέροχο αυτό πιάτο αλλά και τη πολύβουη συζήτηση της 
Κυριακής. Γονείς, παιδιά, αδέρφια, ξαδέρφια, γιαγιά, παππούς... μια εικόνα χίλιες λέξεις και άπειρα συναισθήματα που μένουν ανεξίτηλα χαραγμένα μέσα σου και που μεγαλώνοντας τα αποζητάς στη δική σου πια οικογένεια ...όταν οι ίδιοι ρόλοι... ξαναμοιράζονται! Ευτυχισμένες μέρες για χίλιους και έναν λόγους!!!!
Κάπως έτσι, ...ο "δολοφόνος" ξαναγυρνά στον τόπο του εγκλήματος! Κάπως έτσι κι εγώ έχω μια, σχεδόν, "εμμονή" σε κάποια πιάτα που, όμως, όπως και να γίνει, ποτέ δεν έχουν εκείνη την αρχική αίγλη και νοστιμάδα... όχι γιατί η γεύση τους υστερεί αλλά γιατί οι άνθρωποι λείπουν, οι συνθήκες αλλάζουν, η ξενοιασιά μειώνεται, αν δεν εξαφανίζεται!
Παρ' όλα αυτά το συγκεκριμένο πιάτο, αν και συνηθισμένο, τετριμμένο, θα έλεγα πάντα είναι από τα αγαπημένα μου, πάντα το τιμώ όπως του αξίζει και, εκτός από την καρδιά μου, έχει πάρει τη δική του θέση και στο οικογενειακό μας τραπέζι.
Ας πάμε όμως στη συνταγούλα...
ΥΛΙΚΑ για 4-6 άτομα
7-8 πατάτες, κομμένες κυδωνάτες
2-3 ξινόμηλα, κομμένα σε κύβους
1 ντομάτα σε φέτες
1 κ.γλ. κόλιανδρο
1/2 κ.γλ. πάπρικα
1 κ.γλ. ρίγανη
Αλάτι και πιπέρι
1/2 φλ.τσ. ελαιόλαδο
Χυμό από 1/2 πορτοκάλι και 1/2 λεμόνι
4-5 σκελίδες σκόρδο
1 1/2 ποτήρι νερό
Για τα μπιφτέκια
600 γρ. κιμά μοσχαρίσιο
Την ψίχα από 4 φέτες ψωμί, πάχους 2 εκατοστών
1 μεγάλο κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
1 αβγό
1/2 κ.γλ. πάπρικα γλυκιά
1/3 κ.γλ. κύμινο
1 πρέζα κανέλα
1 πρέζα σκόρδο σε σκόνη
4 κ.σ. ελαιόλαδο
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Σε ένα βαθύ ταψί, βάζουμε τις πατάτες, τα μήλα και τις σκελίδες σκόρδου, ολόκληρες.
Περιχύνουμε με το νερό, τους χυμούς του πορτοκαλιού και του λεμονιού και το ελαιόλαδο.
Τοποθετούμε επάνω στις πατάτες τις φέτες ντομάτας.
Σε ένα μικρό μπολ, αναμιγνύουμε τη ρίγανη, το κόλιανδρο, το αλάτι, το πιπέρι και την πάπρικα.
Ύστερα, πασπαλίζουμε τις πατάτες και τα μήλα με το μείγμα αυτών των μπαχαρικών.
Βάζουμε το ταψί στο φούρνο για να αρχίσουν οι πατάτες να ψήνονται έως ότου ετοιμάσουμε τα μπιφτέκια.
Για τα μπιφτέκια
Βάζουμε στο multi, τη ψίχα του ψωμιού και το κρεμμύδι και τα πολτοποιούμε.
Σε μια λεκανίτσα κουζίνας ή ένα μεταλλικό μπολ, βάζουμε τον κιμά, το πολτοποιημένο ψωμί με το κρεμμύδι, το αβγό, το ελαιόλαδο, το σκόρδο, την πάπρικα, το κύμινο, την κανέλα, αλάτι και πιπέρι.
Ζυμώνουμε καλά έως ότου έχουμε ένα ομοιογενές μείγμα και πλάθουμε τα μπιφτέκια μας.
Βγάζουμε το ταψί από το φούρνο και τοποθετούμε τα μπιφτέκια μας, ανάμεσα στις πατάτες ή επάνω σ' αυτές.
Ψήνουμε για 60-70 λεπτά ή έως ότου τα μπιφτέκια και οι πατάτες ψηθούν. 
Σερβίρουμε ζεστό ή χλιαρό το πιάτο.
Καλή όρεξη και να έχετε μια πανέμορφη μέρα!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Σεκέρ παρέ ...

Καλή σας μέρα! Τί θα λέγατε σήμερα για λίγο άρωμα Ανατολής;;; Ναι, τελευταία όλο και περισσότερο "ταξιδεύω" σε μέρη που με συναρπάζουν! Τοπία ζεστά, ανθρώπους καθόλου βιαστικούς, αρώματα μαστίχας και ροδόνερου, ξηρούς καρπούς κάθε είδους και κάθε χρώματος, σιρόπια αλλά και σιροπιαστά γλυκά.
Το ότι είμαι από την Καβάλα, το γνωρίζετε όπως και το ότι η Ξάνθη είναι μια από τις γειτονικές πόλεις που ταξιδεύαμε, ακόμα και τώρα τα καλοκαίρια, συχνά πυκνά. Εκεί έμαθα να τιμώ τα σιροπιαστά γλυκά και τα υπέροχα αρώματά τους. Εκεί έμαθα να γεύομαι την ιδιαιτερότητα των σιροπιών της Ανατολής. Επόμενο, λοιπόν, ήταν μόλις είδα στο περιοδικό "Γλυκά μυστικά" το Σεκέρ παρέ του Μπαϊράμ Ντουκιαντζή να ...γοητευθώ και να το γευτώ από την στιγμή που άρχισα να διαβάζω τη συνταγή. Έτσι το έφτιαξα έχοντας για βοηθό την chef Ιωάννα που, από καιρό σε καιρό θυμάται το παλιό της χόμπυ -:)), κάνοντας μικρές αλλαγές...
Το αποτέλεσμα ένα πολύ νόστιμο σεκέρ παρέ, που κρατά τη συνοχή του, προσφέρει όλα τα αρώματά του και, αν και αργεί να δεχθεί όλο το σιρόπι του, χαρίζει μια καταπληκτική γευστική απόλαυση σε όποιον το τιμά.
Ας μην σας κρατάω, όμως, άλλο με τις φλυαρίες μου κι ας πάμε στην κουζίνα να το φτιάξουμε...
ΥΛΙΚΑ για 1 λαμαρίνα φούρνου
Για τη ζύμη
250 γρ. βούτυρο αγελάδος (ή μαργαρίνη με άρωμα βουτύρου), σε θερμοκρασία δωματίου και κομμένο σε κυβάκια
100 γρ. σιμιγδάλι χονδρό
550 γρ. αλεύρι μαλακό
160 γρ. ζάχαρη
2 αβγά μεσαίου μεγέθους
5 γρ. μπέικιν πάουντερ
2 φακελάκια ζαχαροβανίλια
Ξύσμα από 1 λεμόνι ή 1 πορτοκάλι ακέρωτο
Για τη γέμιση
100 γρ. καρύδια ψιλοκομμένα ή χονδροκομμένα (η κανονική συνταγή είχε 200 γρ.)
Για το σιρόπι
1 λίτρο νερό
800 γρ. ζάχαρη
200 γρ. μέλι
1/2 λεμόνι
1 ξυλάκι κανέλας
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Καλύπτουμε μια λαμαρίνα φούρνου με αντικολλητικό χαρτί ή αλείφουμε ένα πιο βαθύ ταψί με βούτυρο (ή μαργαρίνη) για να ψήσουμε τα γλυκάκια.
Εάν τα τοποθετήσουμε για ψήσιμο σε λαμαρίνα φούρνου τότε τα μεταφέρουμε σε βαθύ ταψί για να σιροπιαστούν.
Εάν τα βάλουμε για το ψήσιμο σε βαθύ ταψί τότε ρίχνουμε εκεί το σιρόπι.
Ετοιμάζουμε τη ζύμη
Σε ένα μπολ, βάζουμε τα αβγά με τη ζάχαρη και τα χτυπάμε με το σύρμα έως ότου αφρατέψουν.
Προσθέτουμε το σιμιγδάλι και το βούτυρο και ανακατεύουμε με τα ακροδάχτυλά μας.
Προσθέτουμε τη βανίλια, το ξύσμα από το λεμόνι και σταδιακά το αλεύρι με το μπέικιν.
Ζυμώνουμε έτσι ώστε να έχουμε μια ψιχουλιαστή ζύμη που είναι ομοιογενής και σχετικά σκληρή.
Αφήνουμε τη ζύμη να ξεκουραστεί για 30 λεπτά, σκεπασμένο με μια πετσέτα κουζίνας.
Ετοιμάζουμε τα σεκέρ παρέ βάζοντας τη γέμιση
Μετά από τη μισή, αυτή, ώρα, πλάθουμε με τη ζύμη 2 μπαστουνάκια, όσο το δυνατόν ομοιόμορφα και κόβουμε σε φετούλες με ένα μαχαίρι. 
Κάθε φετούλα, την πιέζουμε με το δάχτυλό μας προς τα μέσα, δημιουργώντας μια λακουβίτσα που την γεμίζουμε με την καρυδόψιχα.
Ύστερα κλείνουμε με το χέρι μας σε μικρά μπαλάκια που τα πιέζουμε να γίνουν λίγο πιο πλατιά.
ΠΡΟΣΟΧΗ γιατί η ζύμη είναι εύθραυστη και ανοίγει εύκολα αν την ταλαιπωρήσουμε πολύ για να κλείσει όταν θα έχουμε ήδη βάλει τη γέμιση... αυτό ήταν... ένα πρόβλημα που με λίγη προσοχή παρακάμπτεται εύκολα.
Τοποθετούμε κάθε ένα στη λαμαρίνα ή το ταψί μας.
Βάζουμε να ψηθούν για 35-40 λεπτά (αν είναι μικρά χρειάζονται λιγότερο ψήσιμο) ή μέχρι να γίνουν καστανά.
Βράζουμε το σιρόπι
Σε μια κατσαρόλα, βάζουμε το νερό, τη ζάχαρη, το ξύλο κανέλας και το λεμόνι και τα βράζουμε για 12-14 λεπτά, από τη στιγμή που θα αρχίσει το σιρόπι να κοχλάζει.
Σιροπιάζουμε τα ζεστά σεκέρ με κρύο σιρόπι και τα αφήνουμε για 2-3 ώρες τουλάχιστον έως ότου απορροφήσουν το σιρόπι τους (τα δικά μου χρειάστηκαν γύρω στις 4 ώρες).
Σερβίρουμε πασπαλισμένα με επιπλέον καρυδόψιχα και απολαμβάνουμε άρωμα Ανατολής στο σπίτι μας...
Διαβάστε Περισσότερα ...

Το ψωμί από πατάτες της Nigella Lawson

Ένα ψωμί καταπληκτικό... αφράτο, ελαφρώς ...παραδοσιακό, φτιαγμένο με 'κείνο το κατακίτρινο σκληρό αλεύρι που το βλέπεις στα χέρια σου και μοιάζει με ψήγματα χρυσού. Το αλεύρι που, παραδοσιακά, ζύμωναν οι γιαγιάδες μας. Είναι η παραδοσιακή εκδοχή ενός ψωμιού που το είδα στη  Ν. Lawson αλλά και ΕΔΩ και ενθουσιάστηκα! Τόσο αφράτο, τόσο ωραία φουσκωμένο!!!! Το είδα μια μέρα, το είδα δύο μέρες, το είδα τρεις και την τέταρτη ...δεν άντεξα άλλο και το έφτιαξα βάζοντας όμως τη δική μου σφραγίδα "φτιαξιάς"!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Τορτελίνια με κόκκινη σάλτσα

Είστε για ζυμαρικά σήμερα;; Και μάλιστα όχι απλά ζυμαρικά αλλά για το ...βαρύ πυροβολικό των ζυμαρικών... τα τορτελίνια. Μικρά "σωσιβιάκια" όπως τα έλεγα κάποτε στη μεγάλη μου ανιψιά που κι αυτή τα τιμά δεόντως... άλλωστε ποιό παιδί δεν τρώει μακαρόνια;;; Ελάχιστα (ανάμεσα σ' αυτά και η μικρή μου ανιψιά!!!) που, ελπίζω κάποτε να εκτιμήσει την αξία τους...
Διαβάστε Περισσότερα ...

Γλυκιά στριφτή κολοκυθόπιτα με ένα ξεχωριστό χωριάτικο φύλλο

Καλή σας μέρα και καλή σας εβδομάδα! Μια γλυκιά πίτα για σήμερα... μια κολοκυθόπιτα στριφτή. 
Η κολοκύθα είναι στην εποχή της... στα καλύτερα της δηλαδή... κι εγώ, δηλωμένη φανατική οπαδός της... δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο πέρα από το να απολαμβάνω τα καλούδια που μας χαρίζει.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Μερικά χρήσιμα βιντεάκια...

Καλή σας μέρα!! Κυριακή, ξεκούραση κι απόλαυση των απλών αλλά πανέμορφων στιγμών της ζωής παρέα με την οικογένεια, τους φίλους ή ακόμη και τον εαυτό μας. Ένα καλό πρωινό, μια βόλτα, λίγο διάβασμα στη βεράντα τώρα ακόμη που ο ήλιος και η ζεστούλα του μας συντροφεύουν... 
Προσωπικά, μου αρκεί που δεν ξυπνώ το πρωί γεμάτη άγχος και αφού πηγαίνω για εφημερίδες, κάθομαι στο σπίτι μου, απολαμβάνω την κουζίνα μου και την παρέα των αγαπημένων μου... Σπουδαία υπόθεση να έχεις υγεία και να γνωρίζεις ότι η ευτυχία είναι πάντα εδώ, μέσα σου και όχι ...απέναντί σου. Ο καθένας με τον τρόπο του... μπορεί να βρει την ευτυχία... ένα χαμόγελο, λίγη ελπίδα, λίγο όνειρο... έτσι, για κίνητρο και ...πάλι στο δρόμο για την ευτυχία...
Ας τα αφήσουμε όμως αυτά... πάρτε το καφεδάκι σας κι ελάτε να απολαύσουμε πώς κάνουμε σχέδια με την καραμέλα...

"Comment réaliser des décors en caramel" par L'atelier des Chefs sur maTVpratique.com
...ή πώς κάνουμε πραλίνες...

"Comment faire des rochers pralinés ? " par L'atelier des Chefs sur maTVpratique.com
Να έχετε μιαν όμορφη Κυριακή!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Σοκολατένια κρέμα quaker με μπανάνα

Καλή σας μέρα! Τί κάνετε; Ελπίζω να είστε καλά όλοι εκεί έξω!! Ζόρικες μέρες, γεμάτες άγχος και τρέξιμο. Και δε μας έφτανε το άγχος για το καθημερινό τρέξιμο, τώρα έχουμε και το άλλο άγχος... για το τί θα γίνει με τα μέτρα, τη δόση, την ανεργία και όλα τα υπόλοιπα που επηρεάζουν άμεσα τη ζωή μας. Κι όλοι γνωρίζουμε ότι το άγχος καλό δε φέρνει στον οργανισμό.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Ντολμαδάκια με αμπελόφυλλα, κιμά και σάλτσα βελουτέ

Καλημέρα σας! Σήμερα προβληματίστηκα για το όνομα του πιάτου που σας παρουσιάζω, αν και πρόκειται για ένα κλασσικό και διαχρονικότατο πιάτο που εδώ και αρκετά χρόνια κοσμεί με την παρουσία του το ελληνικό τραπέζι. Αφήστε που είναι από τα φαγητά της ελληνικής κουζίνας που λατρεύουν οι ξένοι. Ντολμαδάκια, σαρμαδάκια ή γιαπράκια λοιπόν αλλά ...πεντανόστιμα. Όπως κι αν τα λένε! Αν και όχι ...γιαλαντζή (η αλήθεια είναι ότι τα προτιμώ), αν και με κιμά... είναι ένα πιάτο μοναδικής νοστιμιάς. Τα αμπελόφυλλα της ευλογημένης  μας γης (ίσως όχι πάντα τρυφερά λόγω του ότι η απληστία για ...περισσότερα "κομμάτια" αφήνει να ..."εισβάλλουν" μαζί με τα μικρότερα και κάποια μεγαλύτερα και πιο τραχιά) κάνουν μια μοναδικά αρμονική συντροφιά με τα αρωματικά της, τον άνηθο και τον μαϊντανό αλλά και τα καταπράσινα φρέσκα κρεμμυδάκια και τα ολοστρόγγυλα ξερά κρεμμύδια, άσπρα ή κόκκινα (δεν έχει σημασία). Ο κιμάς έρχεται στην παρέα τους για... να κάνει το φαγητό πιο "γεμάτο" (όχι βέβαια ότι χωρίς τον κιμά ...δεν είναι) και η βελουτέ σάλτσα είτε με αβγό είτε σκέτη... είναι η τελική νότα (κάτι σαν το ντο στη μουσική) που...ανοίγει αλλά και κλείνει τον κύκλο όχι της ...χαμένης αλλά της εξαιρετικής νοστιμιάς του πιάτου.
Ετοιμάστε, λοιπόν, το πιάτο που σας προτείνω (γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει Ελληνίδα νοικοκυρά που να μην έχει γευτεί και απολαύσει τη νοστιμιά του τουλάχιστον μια φορά) κι αφήστε το να κυριαρχήσει στο οικογενειακό, το φιλικό ή το πιο επίσημο τραπέζι, απ' όπου δεν υπάρχει περίπτωση κανείς να σηκωθεί απογοητευμένος!
Όχι, όχι δεν ανακάλυψα την Αμερική...αλλά να... έφτιαξα για πρώτη φορά, από τότε που ξεκίνησα το μπλογκοσπιτάκι μου, ντολμαδάκια με κιμά και είπα να σας δώσω τη συνταγή!!! -:)))
Για να μην ξεχνάμε και τα παραδοσιακά πιάτα που αποτελούν τον κορμό της γευστικής μας κληρονομιάς... μιας κληρονομιάς που μας... διαφοροποιεί από τους άλλους λαούς.
ΥΛΙΚΑ για 50-60 ντολμαδάκια
1 βάζο με αμπελόφυλλα
Για τη γέμιση
500 γρ. κιμάς
200 γρ. ρύζι Καρολίνα
2 μεγάλα κρεμμύδια ψιλοκομμένα
6-7 μικρά κρεμμυδάκια, μόνον το πράσινο μέρος, σε ροδέλες
2 κ.σ. άνηθο
3 κ.σ. μαϊντανό 
4 κ.σ. ελαιόλαδο
Αλάτι και πιπέρι
Χυμό από 2 μέτρια λεμόνια (προαιρετικά)
Για την κατσαρόλα
Νερό τόσο όσο να σκεπάσει τα σαρμαδάκια
Για τη βελουτέ σάλτσα αυγολέμονου
4 κ.σ. κόρν φλάουρ
2 φλ. τσ. γάλα
2 φλ. τσ. ζουμί από το φαγητό
1 αβγό (προαιρετικά)
Αλάτι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε τα αμπελόφυλλα
Βγάζουμε τα αμπελόφυλλα από το βάζο και, αφού τα ξεπλύνουμε, τα βάζουμε σε μια κατσαρόλα.
Προσθέτουμε νερό και τα βάζουμε σε μέτρια φωτιά να βράσουν για 5-6 λεπτά.
Εάν δούμε ότι τα αμπελόφυλλα είναι μεγάλα (και άρα και σκληρά) τα αφήνουμε να βράσουν λίγο περισσότερο, γύρω στα 8 λεπτά.
Ρίχνουμε το ζεστό νερό και τα ξεπλένουμε αμέσως με κρύο νερό.
Ύστερα κόβουμε τα κοτσάνια τους και τα ετοιμάζουμε για να τα τυλίξουμε.
Χωρίζουμε τα φύλλα που είναι σκισμένα και δεν μπορούν να τυλιχτούν για να τα βάλουμε στον πάτο της κατσαρόλας πριν τοποθετήσουμε τα ντολμαδάκια.
Αφήνουμε τα αμπελόφυλλα κατά μέρος και ετοιμάζουμε τη γέμιση.
Ετοιμάζουμε τη γέμιση
Σε ένα μεγάλο μπολ, ανακατεύουμε τον κιμά, το ρύζι, τα κρεμμύδια, τα κρεμμυδάκια, τον άνηθο, τον μαϊντανό, το χυμό λεμονιού, αλάτι και πιπέρι.
Τυλίγουμε τα ντολμαδάκια
Τοποθετούμε σε ένα πιάτο ή μια κατάλληλη επιφάνεια ένα φύλλο, βάζουμε λίγη γέμιση στην βάση του (εκεί που είναι το κομμένο κοτσανάκι) και αφού διπλώσουμε τις δύο πλαϊνές άκρες προς τα μέσα για να μην χυθεί η γέμιση κατά τη διάρκεια του βρασμού, τυλίγουμε προς την άκρη του φύλλου.
Τοποθετούμε το ντολμαδάκι με το "τελείωμά του" προς τα κάτω.
Ετοιμάζουμε έτσι όλα τα ντολμαδάκια και τα τοποθετούμε κυκλικά και σε σειρές στην κατσαρόλα μας.
Προσθέτουμε τόσο νερό όσο χρειάζεται για να σκεπαστούν τα ντολμαδάκια και για να έχουμε ζουμί για τη σάλτσα μας.
Βράζουμε για 50-60 λεπτά σε μέτρια φωτιά ή έως ότου βράσει η γέμιση και μαλακώσουν τα φύλλα, γιατί πολλές φορές η γέμιση είναι έτοιμη αλλά τα φύλλα ακόμη "κρατούν" ειδικά εάν είναι μεγάλα και τραχιά.
@ Γενικά, πρέπει να προσαρμόσουμε τον χρόνο βρασμού στην ποιότητα των φύλλων που διαθέτουμε.
Για τη βελουτέ σάλτσα αυγολέμονου
Σε ένα μπολ, βάζουμε το κόρν φλάουρ και λίγο αλάτι
Προσθέτουμε το γάλα και ανακατεύουμε καλά έως ότου διαλυθεί το κόρν φλάουρ. 
Ύστερα, ρίχνουμε το αβγό στο μείγμα και το χτυπάμε για λίγο.
Με μια κουτάλα σούπας, βγάζουμε ζουμί από το φαγητό και το προσθέτουμε κι αυτό στο παραπάνω μείγμα ανακατεύοντας γρήγορα.
Το ρίχνουμε στην κατσαρόλα με το φαγητό και αφήνουμε να βράσει σε σιγανή φωτιά για 3-4 λεπτά ή έως ότου η σάλτσα "εκχυλιστεί" και γίνει παχύρρευστη.
Αποσύρουμε την κατσαρόλα από την εστία και αφήνουμε το φαγητό μας να κρυώσει για λίγο για να βγάλουμε τα ντολμαδάκια χωρίς να διαλυθούν.
TIPS
* Η μαμά μου και η γιαγιά μου τύλιγαν τα ντολμαδάκια όρθιες, έχοντας δίπλα τους την κατσαρόλα όπου και τα τοποθετούσαν αμέσως... κάτι που φυσικά είναι πιο κουραστικό. Αν θέλουμε να καθόμαστε όταν τα τυλίγουμε, μπορούμε να έχουμε δίπλα μας ένα πιάτο με τα φύλλα, το μπολ με τη γέμιση, την επιφάνεια όπου τα τυλίγουμε και ένα πιάτο για να τα τοποθετούμε τυλιγμένα. Ύστερα, τα τοποθετούμε όλα μαζί στην κατσαρόλα κι έτσι αποφεύγουμε λίγο ...κόπο. -:)))
* Φτιάχνοντας τα συγκεκριμένα ντολμαδάκια, μου περίσσεψε λίγη γέμιση γιατί υπήρχαν αρκετά σκισμένα φύλλα. Να τί έκανα... Πήρα μερικά φύλλα μαρουλιού, τα ζεμάτισα βουτώντας τα σε βραστό νερό, έκοψα λίγο το κοτσάνι τους και μερικά κολοκυθολούλουδα που είχαν επάνω οι κολοκυθιές μας και τα γέμισα με την ίδια γέμιση. Ύστερα, τα έβαλα κι αυτά στην κατσαρόλα να μαγειρευτούν μαζί με τα ντολμαδάκια. 
Μπορώ, λοιπόν, να σας διαβεβαιώσω ότι και τα ντολμαδάκια με τα φύλλα μαρουλιού και τα κολοκυθολούλουδα ήταν εξίσου νόστιμα.
* Στη χύτρα ταχύτητος, ακολουθούμε την ίδια διαδικασία... απλά, βράζουμε το φαγητό για 20 λεπτά από τη στιγμή που θα σφυρίξει η βαλβίδα. Ανοίγουμε τη χύτρα, ελέγχουμε εάν φύλλα και γέμιση είναι μαλακά και εάν όχι ξαναβάζουμε το φαγητό να βράσει για άλλα 10 λεπτά. Μόλις δούμε ότι το φαγητό είναι έτοιμο, ακολουθούμε τη διαδικασία της σάλτσας χωρίς, όμως, να ξανακλείσουμε τη χύτρα έτσι ώστε η σάλτσα μας να "δέσει" σε σιγανή φωτιά και να μεστώσει η γεύση του φαγητού.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Ο βυσσινόκηπος, η βυσσινόπιτα και μια βυσσινάδα!

Καλή σας μέρα! Για σήμερα μια ξεχωριστή ανάρτηση... μιαν ανάρτηση με συσχετισμό ενός κλασσικού έργου του Άντον Τσέχωφ κι ενός γλυκού του Στ. Παρλιάρου με δική μου "φτιαξιά" αλλά και πινελιά (εντάξει...ξέρω καλά ότι αυτό δεν σας ξαφνιάζει).
Τα βύσσινα είναι ένα από τα αγαπημένα μου φρούτα που, μπορεί να μην μου αρέσουν ωμά αλλά τα λατρεύω, κυριολεκτικά, σε γλυκά, μαρμελάδες, λικέρ και σιρόπια.
Ο "Βυσσινόκηπος" του Τσέχωφ είναι επίσης ένα έργο που λατρεύω και που, θεωρώ, ότι αναλογικά έχει τη σημασία του και τον συσχετισμό του με τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα.
Αν και το Tante Kiki είναι food blog και αν και πιστεύω ότι οι περισσότεροι έχετε διαβάσει ή έχετε δει σε παράσταση ή κινηματογραφικό έργο τον "Βυσσινόκηπο" θα μου επιτρέψετε να πω δυο λόγια για την υπόθεση, το θέμα του που είναι και από τα αγαπημένα του συγγραφέα...
Στο έργο αυτό παρουσιάζεται η δυσκολία, η αδυναμία των αριστοκρατών (και κατ' επέκταση μιας τάξης ανθρώπων, τότε η αριστοκρατία τώρα η μεσαία!) να δεχτούν πώς η Ρωσία μεταμορφώνεται, νέοι τρόποι παραγωγής επιβάλλονται, νέα κοινωνικά στρώματα αναδεικνύονται και γενικά ο παλιός κόσμος που ήξεραν καταρρέει και όλες αυτές οι αλλαγές παίζουν καταλυτικά καταστροφικό ρόλο στην προσωπική ζωή του καθενός από αυτούς. Αυτή τους η άρνηση να δεχτούν την άσχημη και επώδυνη πραγματικότητα τους οδηγεί στο να αφήνονται έρμαια στις καταστάσεις, χωρίς να αντιδρούν στην πραγματικότητα, χωρίς να αναλαμβάνουν την ευθύνη της ζωής τους και ως εκ τούτου χωρίς να συγκρούονται με τα όσα τους συμβαίνουν. Έτσι, χάνουν την τραγικότητά τους και το μόνο αίσθημα που προκαλούν είναι εκνευρισμός για τις εμμονές και την αναποφασιστικότητά τους, ζώντας ο καθένας απ' αυτούς το δράμα της καθημερινότητάς του που όμως το υπομένει μ' έναν εντελώς επιφανειακό τρόπο εθελοτυφλώντας για την κατάληξή του!
Μας θυμίζει κάτι;;;; Σίγουρα ναι!! Και... όχι οποιαδήποτε ομοιότητα μας έρθει στο μυαλό δεν είναι καθόλου μα καθόλου συμπτωματική!!!! -:(((
Ο Βυσσινόκηπος, στο έργο του Τσέχωφ δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα υπέροχο κτήμα με βυσσινιές που συμβολίζει τον παλιό, όμορφο και εύρωστο κόσμο που τελικά χάνεται όπως τα δύο αδέλφια-ήρωες χάνουν το κτήμα τους γιατί δεν μπορούν να αντιδράσουν στις καταλυτικές αλλαγές που τους συμβαίνουν.
Διαβάζοντας για μια ακόμη φορά, λοιπόν, τον "Βυσσινόκηπο" εντυπωσιασμένη για τα γυρίσματα του καιρού... ξάπλωσα λίγο πιο αναπαυτικά στον καναπέ του γραφείου μου. Και τότε, ένα περιοδικό που ήταν στοιβαγμένο μαζί με άλλα επάνω στο τραπεζάκι δίπλα στον καναπέ... έπεσε στο πάτωμα. Έσκυψα να το πάρω, ενώ, πέφτοντας, είχε ανοίξει στη σελίδα με τη συνταγή του Στ. Παρλιάρου για ...κερασόπιτα!!!!!!! Χα!!! σκέφτηκα... εκπληκτικό... τί κερασόπιτα... τί βυσσινόπιτα! Θα κάνω την δεύτερη!!! αποφάσισα κι έτσι πέρασα στην εφαρμογή, την άλλη μέρα ...πρωί, πρωί, αφού, πρώτα, πήγα στο μάρκετ για να αγοράσω δυο μεγάλα βάζα με κατακόκκινη κομπόστα βύσσινου!
Κι εκεί, άρχισε η βυσσινοπεριπέτεια στην κουζίνα μου (και όχι στον βυσσινόκηπο!!! -:))) που, αν και πανεύκολη, κατέληξε σε μια υπέροχη τραγανή ζύμη που συνοδευόταν από πεντανόστιμα βυσσινάκια... σκέτη υπόξινη γλύκα που ξετρέλλανε μικρούς και μεγάλους!! Γλυκιά κατάληξη μετά το διάβασμα του Βυσσινόκηπου με τους όποιους συνειρμούς τον συνοδεύουν.
Γλυκιά κατάληξη και για ένα Κυριακάτικο γεύμα...δεν νομίζετε;;;
Αλλά, αρκετά ελάτε τώρα, μαζί μου στην κουζίνα, καθίστε αναπαυτικά στην άλλη άκρη του τραπεζιού κι εγώ θα ετοιμάσω ζύμη και γέμιση...και μετά, αν θέλετε, διαβάστε και τον βυσσινόκηπο...
ΥΛΙΚΑ για 8 μερίδες
Για τη ζύμη
250 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
185 γρ. μαργαρίνη παγωμένη, σε μικρά κομματάκια (ή βούτυρο)
50 γρ. ζάχαρη
50 γρ. νερό
1 κ.γλ. μείγμα Σμυρνιό ( μείγμα από κανέλα, μοσχοκάρυδο, γαρύφαλο)
Για τη γέμιση
750 γρ. βύσσινα κομπόστα (2 βάζα)
80 γρ. ζάχαρη
2 κ.σ. κόρν φλάουρ (η συνταγή είχε 1 κ.σ. αλεύρι)
Για την επάλειψη
1 αβγό, χωρισμένο το ασπράδι από τον κρόκο
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Φτιάχνουμε τη ζύμη
Βάζουμε στο μπολ του μίξερ όλα τα υλικά μαζί και τα "δουλεύουμε" με το εξάρτημα για ζύμωμα έως ότου έχουμε ένα ενιαίο, βουτυράτο ζυμάρι.
Το βγάζουμε από το μπολ, το τυλίγουμε σε διαφανή μεμβράνη και το αφήνουμε για 30 λεπτά στο ψυγείο, να ξεκουραστεί.
Ετοιμάζουμε τη γέμιση
Σε ένα μεγάλο μπολ, στραγγίζουμε τα βύσσινα και κρατούμε το σιρόπι τους για να το κάνουμε βυσσινάδα.
Ελέγχουμε τα βύσσινα ένα - ένα μήπως έχουν κουκούτσια που δεν έχουν αφαιρεθεί κατά λάθος (εγώ βρήκα 6-7 στα 2 βάζα) και τα βάζουμε σε ένα μπολ.
Τα πασπαλίζουμε με τη ζάχαρη και το κόρν φλάουρ και τα αφήνουμε στην άκρη έως ότου ετοιμάσουμε το φύλλο.
Για την επάλειψη
Σε ένα μικρό μπολ, χτυπάμε για λίγο, με το σύρμα, τον κρόκο με 1 κ.σ. νερό και το αφήνουμε στην άκρη για να αλείψουμε το φύλλο της βάσης πριν βάλουμε επάνω τη γέμιση.
Σε ένα άλλο μπολάκι, χτυπάμε για λίγο, με το σύρμα, το ασπράδι με 1 κ.σ. νερό για να αλείψουμε την επιφάνεια της πίτας.
Σύνθεση της βυσσινόπιτας
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς Κελσίου.
Βγάζουμε τη ζύμη από το ψυγείο και την χωρίζουμε σε 2 κομμάτια το ένα μεγαλύτερο για το κάτω φύλλο και το μικρότερο για το επάνω φύλλο.
Καλύπτουμε μια λαμαρίνα φούρνου με αντικολλητικό χαρτί και τοποθετούμε επάνω ένα στεφάνι (τσέρκι) ζαχαροπλαστικής διαμέτρου 20-22 εκατοστών.
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και μια φόρμα με σούστα ή ένα ταψί με αποσπώμενα τοιχώματα.
Σε αλευρωμένη επιφάνεια, τοποθετούμε το μεγαλύτερο κομμάτι ζύμης, την πασπαλίζουμε με λίγο αλεύρι και την ανοίγουμε σε λεπτό στρογγυλό φύλλο πάχους 3 χιλιοστών και διαμέτρου 24-26 εκατοστά.
Καλύπτουμε το τσέρκι με το στρογγυλό φύλλο, φροντίζοντας να καλυφθούν με ζύμη και τα τοιχώματά του (τουλάχιστον ως τη μέση).
'Υστερα, αλείφουμε το φύλλο αυτό με τον "χτυπημένο" κρόκο αβγού, χρησιμοποιώντας ένα πινέλο.
Απλώνουμε επάνω τη γέμιση.
Επάνω σε αλευρωμένη επιφάνεια τοποθετούμε το δεύτερο κομμάτι ζύμης (το μικρότερο) και αφού το πασπαλίσουμε με λίγο αλεύρι το ανοίγουμε σε στρογγυλό φύλλο, διαμέτρου 22-24 εκατοστών.
Καλύπτουμε την πίτα μας και αλείφουμε την επιφάνειά της με το "χτυπημένο" ασπράδι, χρησιμοποιώντας το πινέλο.
Εάν μας περισσέψουν κομμάτια ζύμης, τα ανοίγουμε σε λεπτό φύλλο, κόβουμε σχέδια με ένα κουπ πατ και στολίζουμε μ' αυτά την επιφάνεια της πίτας.
Πασπαλίζουμε με λίγη ζάχαρη καστανή (ή άσπρη κρυσταλλική).
Βάζουμε στο φούρνο για 15 λεπτά και μετά, χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία του φούρνου στους 180-190 βαθμούς και ψήνουμε για 25-30 λεπτά ακόμη ή έως ότου χρυσίσει η επιφάνεια της βυσσινόπιτας.
Βγάζουμε από το φούρνο και αφήνουμε να κρυώσει πριν την κόψουμε.
TIPS
* Η βυσσινόπιτα τρώγεται πολύ ωραία σκέτη αλλά και γαρνιρισμένη με σαντιγύ για πιο πλούσια γεύση.
** Μια συμβουλή: εάν θέλουμε να απολαύσουμε τη βυσσινόπιτα ζεστή ή ακόμα και χλιαρή, καλύτερα να την φτιάξουμε ατομική γιατί όταν την κόψουμε ζεστή ή χλιαρή, η γέμισή της "χύνεται" κυριολεκτικά μέσα στο πιάτο και η βυσσινόπιτα ...αδειάζει από το πολύτιμο περιεχόμενό της!!!
Το ίδιο ισχύει και αν την θέλουμε και για ένα πιο επίσημο τραπέζι.
*** Εάν η βυσσινόπιτα μπει στο ψυγείο, η γέμισή της στερεοποιείται και το σύνολό της δεν χάνει καθόλου σε γεύση, απλώς αν μείνει πολλές ώρες στο ψυγείο η τραγανή της ζύμη ...γίνεται πιο μαλακή. Το ίδιο ισχύει και για την επόμενη μέρα. Εξακολουθεί να είναι νόστιμη σαν σύνολο, αλλά η ζύμη της γίνεται μαλακή.
Και μετά απ' όλα αυτά... μου είχε περισσέψει και το ζουμί από τις 2 κομπόστες! Κι επειδή... δεν πετάμε τίποτε (το είπαμε και θα το λέμε συχνά) το σούρωσα, το ζύγισα και το έβαλα σε μια κατσαρόλα με ζάχαρη! Κι έφτιαξα... ΒΥΣΣΙΝΑΔΑ... Σας το συνιστώ...αν πάρετε κομπόστα βύσσινου μη πετάξετε το σιρόπι της γίνεται πολύ ωραία βυσσινάδα!!
Αναλογίες;;
640 γρ. σιρόπι βύσσινου
400 γρ. ζάχαρη
Το έβρασα και το άφησα να δέσει σαν γλυκό του κουταλιού! Έτσι απέκτησα και μια υπέροχη βυσσινάδα που θα την κάνω μάλλον λικέρ αν την προλάβω και δεν την πιούν διαλυμένη με νερό σας αναψυκτικό!! -:))
Έτσι ολοκληρώθηκε ο Οκτωβριανός κύκλος των βύσσινων! χαχαχαχα
 
Διαβάστε Περισσότερα ...