Καλημέρα!!!

Πρωί πρωί Κυριακής, αλλαγή ώρας και ...έξω ένας καιρός... Θεούλη μου, σκέφτομαι, πάλι τα ίδια!!! Ποτέ δεν ήθελα να ζω στο Λονδίνο και τώρα το Λονδίνο ήρθε στο σπίτι μου!!! Μουντάδα, ψιλόβροχο και υγρασία! Πού είναι η Άνοιξη;;; Πού πήγε;;; Μας ξέχασε μου φαίνεται... 
Αλλά εγώ θέλω να έρθει η άνοιξη, ο ήλιος, ο γαλανός ουρανός ...γι αυτό σε πείσμα του καιρού... σας κερνάω ζεστό, αρωματικό καφεδάκι, μαφινάκια καραμελοσοκολάτας, μαφινάκια πορτοκαλιού  που έφτιαξε η αδερφούλα μου σήμερα το πρωί (μέχρι τις 8 ήταν έτοιμα... αυτό το παιδί ύπνο δεν έχει!!!) αλλά κι ένα νηστίσιμο ταχινοπιτάκι που σας ετοίμασα εγώ (εντάξει είμαι βραδινός τύπος και το έφτιαξα εχθές το βράδυ λίγο πριν τα μεσάνυχτα!) -:))) 
Οι συνταγές θα ...ακολουθήσουν!
Απολαύστε τα οικογενειακά, μόνοι σας ή με παρέα χαμογελώντας ...έτσι για να δείξουμε στον καιρό ότι τα δύσκολα και τα μουντά αντιμετωπίζονται καλύτερα με χαμόγελο κι αγάπη!
Καλή Κυριακή να έχετε!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Ντίπ ταραμά με φασόλια και πιπεριά Φλωρίνης

Ένα νηστίσιμο dip που δίνει άλλη γεύση στον ταραμά! Νόστιμο και υγιεινό, σαν κολατσιό επάνω σε λαγάνα ή σε ένα απλό φρυγανισμένο ψωμάκι είναι τόσο χορταστικό! Οι πιπεριές το κάνουν πικάντικο και ...σχεδόν πορτοκαλί, τα φασόλια του χαρίζουν επιπλέον γεύση και τα φιστίκια (αν τα βάλετε) του δίνουν έναν άλλο "αέρα" ...μια νέα ταυτότητα! Απολαυστικό τόσο σαν σαλάτα-αλοιφή που συνοδεύει άλλα πιάτα σ' ένα τραπέζι όσο και σαν dip που μέσα του βουτούν κριτσίνια ή το ίδιο ξαπλώνει νωχελικά επάνω σε όποιο είδος ψωμιού προτιμάμε. Αλλά και μέσα σε τοστ μαζί με λαχανικά δεν χάνει καθόλου ούτε την προσωπικότητα αλλά ούτε και την αίγλη του... συνεχίζει να καμαρώνει για τη γεύση του! 
Εύκολο, όσο τίποτε άλλο!! Αξίζει να δοκιμαστεί ακόμα και για τις ξαφνικές λιγούρες της νηστείας!
ΥΛΙΚΑ
100 γρ. ταραμά (λευκός ή ροζ)
1 φέτα ψωμί του τοστ (μόνον την ψίχα μουσκεμένη σε νερό και καλά στυμμένη)
100 γρ. άσπρα φασόλια βρασμένα
2 πιπεριές Φλωρίνης ψημένες ή από βάζο καλά στραγγισμένες
180-200 ml ελαιόλαδο
χυμό από 1 λεμόνι
Προαιρετικά: 2 κ.σ. φιστίκια πεκάν (ψημένα και αλατισμένα ή όχι)
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε τον ταραμά, το ψωμί, τα φασόλια και τις πιπεριές (εάν βάλουμε και φιστίκια τα προσθέτουμε κι αυτά) στο multi τα χτυπάμε στη δυνατή ταχύτητα για 2-3 λεπτά ή έως ότου πολτοποιηθούν κι έχουμε ένα ομοιογενές μείγμα.
Ύστερα, βάζουμε το μίγμα σε ένα μπολ και ανακατεύοντας με το μίξερ χειρός στη χαμηλή ταχύτητα προσθέτουμε εναλλάξ το ελαιόλαδο και το λεμόνι μέχρις ότου έχουμε ένα ντιπ ούτε αραιό αλλά ούτε και ιδιαίτερα πηχτό.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Μεθυσμένες χυλοπίτες φούρνου με καβουρμά

Κι ένα πιάτο μη νηστίσιμο και όχι απλά μη νηστίσιμο αλλά ό,τι καλύτερο για όσους δε νηστεύουν. Πλούσιο σε αρώματα, γεύσεις και ιδιαίτερα υλικά όπως ο καβουρμάς και η καπνιστή πάπρικα.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Παραδοσιακό γαλακτομπούρεκο ...νηστίσιμο

Γαλακτομπούρεκο το ...σαρακοστιανό!!
Το μαχαίρι σπάει την καστανή κρούστα και βυθίζεται απαλά στην κιτρινωπή, λεμονάτη κρέμα. Το σιρόπι ξεχειλίζει δημιουργώντας μια μικρή, ολόγλυκη λιμνούλα που στο αντίκρυσμά της οι σιελογόνοι αδένες αντιδρούν άμεσα! Ο ουρανίσκος το αποζητά για να ταξιδέψει ο νους σε μακρινά μέρη της Ανατολής όπου τα σερμπέτια και οι σφιχτές μα συνάμα αφράτες κρέμες κάθονται κάπου εκεί, σ' ένα τραπεζάκι στη μέση ενός ολάνθιστου κλειστού κήπου και περιμένουν να σου χαρίσουν τη νοστιμιά τους. 
Για μένα, το γαλακτομπούρεκο είτε είναι σε μπουρεκάκι είτε σε ταψί με απλωμένο το φύλλο όπου κάθεται νωχελικά η  βανιλάτη κρέμα είναι το ίδιο... ένα γλυκό που όταν σερβιριστεί χλιαρό είναι η υπέρτατη γευστική απόλαυση αλλά και σε θερμοκρασία δωματίου ή ακόμα και από το ψυγείο εξακολουθεί να αποτελεί μια μοναδική απόλαυση!
Αυτός είναι και ο λόγος που θέλησα να μετατρέψω αυτή τη σιροπιαστή απόλαυση σε ένα γλυκό που  ακόμη και την εποχή της νηστείας οι οπαδοί του θα μπορούν να το απολαύσουν. Βέβαια, δεν χρειάζεται να είναι νηστεία για να κάνεις το νηστήσιμο γαλακτομπούρεκο γιατί έχει κι άλλα πλεονεκτήματα, όπως το ότι είναι πιο ελαφρύ και χωρίς πολλά λιπαρά (ειδικά αν χρησιμοποιήσουμε κάποιο σπορέλαιο ή μαργαρίνη με λίγα λιπαρά) και όσα έχει είναι φυτικά. Είναι νοστιμότατο, με το άρωμα του λεμονιού (ή όποιο άλλο διαλέξουμε) να αναδύεται και να γεμίζει ευχαρίστηση τον εγκέφαλο κάνοντας τη γευστική μας μνήμη να κάνει υπερωρίες. Με δυο λόγια, αν κάποιος δεν γνωρίζει ότι είναι νηστίσιμο... μην περιμένετε να το καταλάβει!!! 
ΥΛΙΚΑ για ταψί 35 x 25

  • 400 γρ. φύλλα κρούστας (15 φύλλα)
  • 130 γρ. μαργαρίνη για τα φύλλα*

Για την κρέμα

  • 400 ml γάλα καρύδας**
  • 620 ml νερό
  • 80 ml χυμό λεμονιού
  • Ξύσμα ενός λεμονιού
  • 250-270 γρ. ζάχαρη
  • 80 γρ. άνθος αραβοσίτου βανίλια
  • 1 φακελάκι ζαχαροβανίλιας (ή ένα καψουλάκι βανιλίνης)***
  • 110 γρ. σιμιγδάλι ψιλό
  • 30 γρ. μαργαρίνη (προαιρετικά)

Για το σιρόπι

  • 500 γρ. ζάχαρη
  • 300 γρ. νερό
  • 1 ξυλάκι κανέλας
  • 1 φέτα λεμονιού


ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε την κρέμα

  • Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το γάλα καρύδας και τα 500 ml νερό και τα αφήνουμε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να βράσουν.
  • Σε ένα μπολ βάζουμε τη μισή ζάχαρη, το άνθος αραβοσίτου, το σιμιγδάλι, το ξύσμα και το χυμό λεμονιού και ανακατεύουμε.
  • Προσθέτουμε τα υπόλοιπα 120ml νερό και ανακατεύουμε μέχρι να διαλυθεί το άνθος αραβοσίτου.
  • Ρίχνουμε το μείγμα αυτό στο μίγμα γάλακτος και νερού και ανακατεύουμε σε σιγανή φωτιά μέχρι να πήξει η κρέμα.
  • Αποσύρουμε από την εστία και προσθέτουμε την υπόλοιπη ζάχαρη σιγά σιγά μέχρι να επιτύχουμε την γλυκύτητα που θέλουμε.
  • Τώρα είναι η στιγμή που προσθέτουμε τη βανίλια για να μην προσδώσει μιαν ανεπαίσθητη πίκρα στην κρέμα.
  • Καλύπτουμε την κρέμα με μια διαφανή μεμβράνη που θα την βάλουμε σε επαφή με την κρέμα για να μην κάνει κρούστα και την αφήνουμε να κρυώσει.
Ετοιμάζουμε το γλυκό

  • Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
  • Λιώνουμε τη μαργαρίνη και αλείφουμε το ταψί.
  • Στρώνουμε ένα φύλλο, καλύπτοντας και τα τοιχώματα του ταψιού μας.
  • Το αλείφουμε με μαργαρίνη (ή ό,τι επιλέξαμε σαν λιπαρή ουσία) και στρώνουμε το επόμενο φύλλο.
  • Με την ίδια διαδικασία στρώνουμε τα μισά φύλλα του πακέτου και κρατάμε τα υπόλοιπα για επάνω από τη γέμιση.
  • Το τελευταίο φύλλο όπου θα στρώσουμε τη γέμιση δεν χρειάζεται να το αλείψουμε με μαργαρίνη.
  • Ύστερα, απλώνουμε επάνω στα φύλλα τη γέμιση και διπλώνουμε τις άκρες τους προς τα μέσα επάνω από τη γέμιση.
  • Αρχίζουμε και απλώνουμε ένα ένα τα υπόλοιπα φύλλα, αλείφοντας το κάθε φύλλο με λιωμένη μαργαρίνη.
  • Χαράζουμε το γαλακτομπούρεκο σε κομμάτια και το βάζουμε στο φούρνο να ψηθεί για 40-45 λεπτά ή έως ότου πάρει ένα σχετικά σκούρο καστανό χρώμα.
Ετοιμάζουμε το σιρόπι

  • 15-20 λεπτά πριν να κλείσουμε το φούρνο και να βγάλουμε το γαλακτομπούρεκο
  • βάζουμε σε μια κατσαρόλα το νερό, τη ζάχαρη, το λεμόνι και το ξυλάκι της κανέλας και αφήνουμε το σιρόπι να βράσει σε μέτρια φωτιά για 5 λεπτά από τη στιγμή που θα αρχίσει να κοχλάζει.
  • Το αποσύρουμε από τη φωτιά και το αφήνουμε για 2-3 λεπτά να κρυώσει.

Σιροπιάζουμε το γλυκό

  • Ρίχνουμε το ζεστό σιρόπι επάνω στο ζεστό γλυκό, στην αρχή κουταλιά κουταλιά έτσι ώστε να πάει παντού.
  • Ύστερα, ρίχνουμε το μισό από το σιρόπι που υπάρχει και αφήνουμε για 15 λεπτά μέχρι το σιρόπι να απορροφηθεί.
  • Μόλις απορροφηθεί περιχύνουμε με το υπόλοιπο σιρόπι, κρατώντας, αν θέλουμε, λίγο για να ρίχνουμε επάνω στο γλυκό την ώρα του σερβιρίσματος. 
TIPS
Εάν δεν θέλουμε μαργαρίνη μπορούμε να την αντικαταστήσουμε με αραβοσιτέλαιο, ηλιέλαιο ή ένα πολύ ελαφρύ έξτρα παρθένο ελαιόλαδο 
*Μπορούμε να βάλουμε μόνον γάλα καρύδας ή μόνον νερό ή να βάλουμε τα δύο αυτά στην αναλογία που θέλουμε. Επίσης μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια φυτική κρέμα γάλακτος που "βράζεται" ή και γάλα αμυγδάλου. Δεν μπορώ να αναφερθώ στο γάλα σόγιας γιατί δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ και άρα δεν γνωρίζω τη γεύση του και την υφή του.
*** Ειδικά, εάν πρόκειται για καψουλάκι βανιλίνης είναι καλύτερα να την βάζουμε στο τέλος για να μην μας πικρίσει.
***Επίσης, μπορούμε να βάλουμε πορτοκάλι αντί λεμόνι ή σκέτη βανίλια. 
Καλή σας μέρα!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Τηγανιτά καλαμαράκια γεμισμένα με πιπεριά Φλωρίνης

Καλαμαράκια τηγανητά! Όλη η νοστιμιά συμπυκνωμένη σ' ένα πιάτο τόσο απλό και τόσο καθημερινό. Ένα μεζεδάκι κατάλληλο για ούζο, σε μέρες νηστείας αλλά και όχι! Κανείς δεν θα το αρνηθεί γιατί δεν μπορεί να μην το απολαύσει... είναι αδύνατον!!! 
Διαβάστε Περισσότερα ...

Γλυκό του κουταλιού με ξερά σύκα

Ξερά σύκα... προσωπικά τα λατρεύω ...ίσως περισσότερο κι από τα φρέσκα! Είναι θρεπτικά, υγιεινά, νόστιμα και απίθανα για σνακ αν και με αυξημένες θερμίδες σε σχέση με τα φρέσκα.
Η συκιά είναι γνωστή από τους προϊστορικούς χρόνους και στον ελλαδικό χώρο αναφέρεται από τα χρόνια του Ομήρου. Ο Ηρόδοτος εικάζει ότι ένας από τους λόγους που ο Ξέρξης θέλησε να κατακτήσει την Ελλάδα ήταν τα σύκα Αττικής!!! Στην Αρχαία Αθήνα η συκιά ήταν ιερό δέντρο.
Η πιο παλιά αναφορά για αποξηραμένα σύκα είναι τα αποξηραμένα και απανθρακωμένα σύκα που βρέθηκαν στη Μινωϊκή Κρήτη.
Οι Αρχαίοι Έλληνες εκτιμούσαν πολύ τα φρέσκα αλλά και τα ξερά σύκα που τα θεωρούσαν εκλεκτό γλύκισμα και τα κατανάλωναν στα συμπόσια μαζί με ξηρούς καρπούς.
Μ' αυτά τα ξερά σύκα, λοιπόν, έκανα ένα γλυκό του κουταλιού! Η συνταγή ...από το περιοδικό "Γλυκές Ιστορίες". Η παρασκευή εύκολη και το αποτέλεσμα ...ακόμα καλύτερο και από το αναμενόμενο! Έγινε ένα γλυκό του κουταλιού υπέροχο με άλλα λόγια ένα βάζο με γευστικό θησαυρό! -:))
Μόνο μελανό σημείο... το ότι αν θελήσει κάποιος να ελέγξει μέσα τα σύκα για να διαπιστώσει ότι είναι εντάξει κάνοντάς τους έστω και μια μικρή τομή, τότε θα γεμίσει το σιρόπι με τα μικρά τους κουκουτσάκια και θα πρέπει να το σουρώσει για να είναι αισθητικά όμορφο. Αυτό, εν μέρει μπορούμε να το αποφύγουμε αγοράζοντας ξερά σύκα πολύ καλής ποιότητας.
ΥΛΙΚΑ
150 γρ. ζάχαρη (έβαλα άσπρη και καστανή)
2 κ.σ. μέλι
800 γρ. νερό
300 γρ. ξερά σύκα
4-5 μοσχοκάρφια (καρφάκια γαρίφαλο)
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Πλένουμε καλά τα ξερά σύκα.
Σε μια κατσαρόλα, βάζουμε τη ζάχαρη με το νερό και το μέλι σε μέτρια φωτιά και ανακατεύουμε ελαφρώς.
Αφήνουμε το σιρόπι να βράσει χωρίς να ανακατέψουμε ξανά.
Μόλις η ζάχαρη λιώσει και το σιρόπι αρχίσει να κοχλάζει προσθέτουμε τα σύκα και τα μοσχοκάρφια.
Αφήνουμε το γλυκό να πάρει ξανά βράση και χαμηλώνουμε τη φωτιά, ώστε να σιγοβράσουν τα υλικά αλλά να μην εξατμίζεται γρήγορα το σιρόπι.
Το μείγμα πρέπει να σιγοβράσει για 25-30 λεπτά έως ότου δημιουργηθεί ένα παχύρρευστο σιρόπι.
Αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και βάζουμε σε ζεστό, αποστειρωμένο βάζο.
Κλείνουμε καλά με το καπάκι και αφήνουμε το βάζο ανάποδα μέχρι να κρυώσει.
Πηγή: Γλυκές ιστορίες, Φεβρουάριος 2013
Καλή σας μέρα και καλή συνέχεια!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Σκορδαλιά με πατάτα

Καλή σας μέρα! Χρόνια πολλά σε όλους όσους γιορτάζουν σήμερα!! Και του χρόνου να είστε καλά! 
Μέρα παλιγγενεσίας σήμερα και δεν θα σχολιάσω καθόλου ό,τι αφορά στην εθνική μας γιορτή χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν τιμώ όλους όσους ύψωσαν το ανάστημά τους και πέθαναν για να είμαστε εμείς ελεύθεροι (;) τώρα.
Θα σχολιάσω όμως, ως γνήσια food blogger, το γεγονός ότι σήμερα παραδοσιακά τρώμε μπακαλιάρο που συνοδεύεται από παντζάρια και σκορδαλιά. Πέρυσι είχα φτιάξει την σκορδαλιά της μαμάς μου... με ψωμί και καρύδια. Η σημερινή σκορδαλιά είναι με πατάτα και μετά την χώρισα σε δύο διαφορετικά μπολάκια. Στο ένα θα δείτε μια ...ροζ νεραϊδοσκορδαλιά (πώς συνδυάζεται νεράιδα και σκορδαλιά;;; χαχαχα) και στο άλλο μια πράσινη σκορδαλιά... (οικολογική;;;;).
Ας μη ξεχνάμε η σκορδαλιά έτσι είναι ελληνικό έδεσμα, μεζές, σαλάτα με εξαίρεση κάποιες νησιώτικες σκορδαλιές ή αλλιώς αλλιάδες που έχουν επηρεαστεί από την Ιταλική κουζίνα.
Στη Γαλλία υπάρχει το γνωστό αγιολί που όμως διαφέρει στην υφή και τον τρόπο παρασκευής. 
Φέτος, λοιπόν, αποφάσισα να κάνω τη ροζ σκορδαλιά αλοιφή και σαν κρέμα και την υπόλοιπη, απλή παραδοσιακή σκορδαλιά... δηλαδή να μην χρησιμοποιήσω μίξερ για να μην γίνει αλοιφή. 
Δοκιμάστε όποια σας αρέσει είναι μια ενδιαφέρουσα παραλλαγή της κλασσικής σκορδαλιάς.
ΥΛΙΚΑ

  • 30 γρ. αμύγδαλα αποφλοιωμένα, άσπρα (ή αμυγδαλόσκονη)
  • 3-4 σκελίδες σκόρδο χωρίς τη φύτρα και ζεματισμένες για 1 λεπτό
  • 3 πατάτες βρασμένες (350-400γρ. περίπου)
  • 2/3 φλ.τσ. ελαιόλαδο
  • 4-5 κ.σ. μηλόξιδο
  • Χυμό από 1/2 λεμόνι
  • Αλάτι και λευκό πιπέρι

Για το σερβίρισμα

  • 3-4 κ.σ. νερό από παντζάρια ή 2-3 φέτες 1 μικρό παντζάρι βρασμένο και πολτοποιημένο
  • 1-2 κ.σ. μαϊντανό ψιλοκομμένο

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

  • Ξεφλουδίζουμε και κόβουμε τις πατάτες σε κομμάτια.
  • Τις βράζουμε για 15 λεπτά ή έως ότου μαλακώσουν.
  • Αφαιρούμε τη φύτρα από το σκόρδο κόβοντας την κάθε σκελίδα στη μέση.
  • Ζεματάμε τις σκελίδες για 1 λεπτό... έτσι η σκορδαλιά δεν έχει έντομη μυρωδιά και είναι πολύ πιο εύπεπτη.
  • Πολτοποιούμε στο μίξερ τα αμύγδαλα μέχρι να γίνουν σαν σκόνη.

Για τη ροζ σκορδαλιά

  • Βάζουμε τις δύο σκελίδες σκόρδο, αλάτι και πιπέρι, 2 κ.σ. από το νερό που βράσαμε τις πατάτες στο multi και τα πολτοποιούμε.
  • Ύστερα προσθέτουμε και τη μισή ποσότητα πατάτας και ξαναχτυπάμε στο multi για να πολτοποιηθούν όλα.
  • Προσοχή: δεν χτυπάμε πολύ το μίγμα για να μην γίνει η πατάτα μια μάζα που κολλάει.
  • Βάζουμε το μίγμα σε μπολ και προσθέτουμε σιγά σιγά και ανακατεύοντας, με ένα πηρούνι,τη μισή ποσότητα ελαιολάδου εναλλάξ με τη μισή ποσότητα από το μηλόξιδο και λίγο χυμό λεμονιού.
  • Τέλος, προσθέτουμε και το ζουμί από τα παντζάρια και ανακατεύουμε για να επιτύχουμε ένα ομοιογενές μίγμα.
  • Σερβίρουμε σε άσπρο μπολάκι με λίγα αμύγδαλα.

Για την υπόλοιπη σκορδαλιά

  • Βάζουμε σε ένα μπολ την υπόλοιπη ποσότητα πατάτας και την πολτοποιούμε με ένα πηρούνι.
  • Προσθέτουμε το σκόρδο που το ψιλοκόβουμε με μαχαίρι, τα πολτοποιημένα αμύγδαλα, αλάτι, πιπέρι και σταδιακά ελαιόλαδο, μηλόξιδο και το χυμό του λεμονιού ανακατεύοντας μέχρι να έχουμε το μίγμα όπως το θέλουμε.
  • Φέρνουμε τη γεύση του στα μέτρα μας, προσθέτοντας αλάτι και πιπέρι και τέλος προσθέτουμε τον ψιλοκομμένο μαϊντανό και ανακατεύουμε.
  • Σερβίρουμε με παντζάρια και με τηγανιτό μπακαλιάρο.
  • Και δεν ξεχνάμε τις προτάσεις για τα υπόλοιπα καλούδια της ημέρας που θα τα βρούμε ΕΔΩ.


Διαβάστε Περισσότερα ...

Προτάσεις για την 25η Μαρτίου

Υπέροχος ήλιος!!! 'Ανοιξα τα μάτια μου, ένας ολόλαμπρος ήλιος εισέβαλε στο δωμάτιο ξεπερνώντας τις κουρτίνες που τον εμπόδιζαν με τον πιο αυθάδικο και κυριαρχικό τρόπο. Γέμιζε κάθε σπιθαμή του δωματίου ενώ απ' έξω ο δυνατός αέρας λυσομανούσε γιατί δεν μπορούσε κι αυτός να μπει κι ας ήταν τόσο δυνατός! Σηκώθηκα και στάθηκα μπροστά στο παράθυρο... τα δέντρα λυγίζουν στο πέρασμά του, όχι άδικα... είναι τόσο δυνατός!!!! Λυγίζουν για να μην σπάσουν... κι από την τηλεόραση του σαλονιού ακούγονται αναλύσεις για το περήφανο ΟΧΙ της Κύπρου και την ...πονεμένη συνέχεια. Ξαφνικά το μυαλό μου ταξιδεύει... σε δύο μέρες! Σε δύο μόνον μέρες έχουμε 25η Μαρτίου, μέρα εθνικής επετείου. Αναρωτιέμαι... τί μαθαίνουμε τώρα πια από την Ιστορία;;; τί μας διδάσκει;;; Ό,τι και πριν μερικά χρόνια ή μήπως κάτι άλλαξε;;;; Φοβάμαι πώς ναι... δεν είμαστε οι ίδιοι ή μάλλον οι συνθήκες πια δεν είναι οι ίδιες. Και τί μένει ίδιο;;; Δεν ξέρω πια... ίσως μόνον η επιθυμία μας να μείνουμε κοντά στις παραδόσεις, σε κάποιες παραδόσεις, τέλος πάντων! Το φαγητό είναι παράδοση...μια από κείνες τις παραδόσεις που μπορείς εύκολα κι ανώδυνα να ακολουθήσεις... 
Σήμερα, λοιπόν, οι δικές μου προτάσεις για μια παραδοσιακή 25η Μαρτίου, παραδοσιακή όσον αφορά στο φαγητό και στο μεσημεριανό τραπέζι, γιατί κατά τα άλλα είναι μια ...σχετικά καινούργια 25η Μαρτίου!
Την τιμητική του έχει ο μπακαλιάρος...
Για αρχή πώς ξαλμυρίζουμε τον υγράλατο ή παστό μπακαλιάρο... μια τεχνική απαραίτητη για να έχουμε ένα τέλειο γευστικό αποτέλεσμα...
Ακολουθούν τα κλασσικά πιάτα...
Αλλά και πιο σύγχρονες εκδοχές με κατεψυγμένο μπακαλιάρο...
Και για όσους δεν τηρούν αυστηρά τη νηστεία...
Και όλα αυτά συνοδέψτε τα με ένα αφράτο κι εύκολο...
Καλά να περάσετε! Και του χρόνου με υγεία και χαρά!  -:)))
Διαβάστε Περισσότερα ...

Νηστίσιμο μωσαϊκό με ταχίνι και χαλβά

Ο νηστίσιμος σοκολατοχαλβαδένιος κορμός και το μικρό πονηρό χεράκι...
"Γλυκές Ιστορίες" τεύχος Μαρτίου 2013... μια φωτογραφία σε καφέ και άσπρο... όλο γλύκα, ένας κορμός τόσο λαχταριστός έτσι όπως φαίνεται στο κοντινό του πλάνο η κάθε λεπτομέρεια της κρέμας του!! Ένα γλυκό ανυπέρβλητης νοστιμιάς αλλά και νηστίσιμο!!! Η φωτογραφία αυτή με ταξίδεψε πίσω στο χρόνο... τότε που ήμουν μαθήτρια και που η νηστεία συνδεόταν με έναν αυτόματο συνειρμικό τρόπο με συγκεκριμένα φαγητά και γλυκά που όμως απείχαν αρκετά από τα αγαπημένα μου (τότε γιατί τώρα η γκάμα των ...αγαπημένων μου έχει ...διευρυνθεί αρκετά ή μάλλον η γκάμα των "μισητών" μου έχει ...μικρύνει σημαντικά!!!).
Τα νηστίσιμα γλυκά της εποχής ... η αιχμή του δόρατος (τουλάχιστον στο δικό μας σπίτι) τα γλυκά του κουταλιού στη μεγαλύτερη δυνατή ποικιλία, χρωματική αλλά και γευστική, ο σιμιγδαλένιος χαλβάς, ο μπακλαβάς και  το κανταϊφι με ελαιόλαδο και, βέβαια, η κρέμα ταχινιού που δεν έλειπε σχεδόν κανένα μεσημέρι από το οικογενειακό τραπέζι μιας  και ήταν το αγαπημένο όλης της οικογένειας με τη στενή αλλά και την ευρύτερη έννοια και ο χαλβάς από ταχίνι!
Δεν ξέρω γιατί αλλά ο συνδυασμός ταχινιού ή χαλβά με σοκολατένια κρέμα απλά ...δεν υπήρχε!!! Ίσως ήταν δυσεύρετη η κουβερτούρα!!! Ποιός ξέρει;;;;
Πάντως, για να επιστρέψουμε στην εποχή μας ο συνδυασμός αυτός ...ευτυχώς υπάρχει και, αν και είμαι υπέρ των παραδοσιακών φαγητών και γλυκών, είμαι και υπέρ των σύγχρονων πειραματισμών που μας οδηγούν σε νέους συνδυασμούς και νέες γεύσεις! 
Ο συγκεκριμένος είναι ένας καταπληκτικός, νηστίσιμος συνδυασμός, νοστιμότατος... που αξίζει να δοκιμαστεί αποδεικνύοντας ότι νηστεία δεν σημαίνει περίοδος χωρίς νόστιμα γλυκά, σοκολατένια και μη!
ΥΛΙΚΑ για 8-10 μερίδες
200 γρ. κουβερτούρα σε κομμάτια
200 γρ. χυμός πορτοκαλιού (2 μεγάλα πορτοκάλια)
200 γρ. ταχίνι 
Ξύσμα από 1 πορτοκάλι 
1 κ.σ. κακάο (δική μου παρέμβαση)
350-400 γρ. χαλβά του μπακάλη, σε κυβάκια
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Σε μια μικρή κατσαρόλα βάζουμε το χυμό του πορτοκαλιού και τον ζεσταίνουμε σε χαμηλή φωτιά.
Αποσύρουμε από την εστία και προσθέτουμε την κομματιασμένη κουβερτούρα και το κακάο και περιμένουμε 2-3 λεπτά έως ότου λιώσει.
Ανακατεύουμε καλά, με μια σπάτουλα σιλικόνης, για να ομογενοποιηθεί το μίγμα και να γίνει λείο.
Προσθέτουμε το ταχίνι και ανακατεύουμε έως ότου έχουμε ένα μίγμα παχύρρευστο και καλά ομογενοποιημένο.
Τέλος, προσθέτουμε τον χαλβά και ανακατεύουμε προσεκτικά.
Καλύπτουμε με αντικολλητικό χαρτί μια φόρμα του κέικ και αδειάζουμε το μίγμα.
Σκεπάζουμε με διαφανή μεμβράνη και βάζουμε για 4-5 ώρες στο ψυγείο ή έως ότου στερεοποιηθεί.
Εάν θέλουμε να στερεοποιηθεί πιο γρήγορα βάζουμε στην αρχή για 1-2 ώρες στην κατάψυξη και μετά στο ψυγείο.
Για να σερβίρουμε πασπαλίζουμε με κακάο και κόβουμε σε φέτες.
Διατηρείται στο ψυγείο για να μην μαλακώσει.
TIPS
* Προαιρετικά, μπορούμε να προσθέσουμε όποιο ξηρό καρπό θέλουμε αλλά και αποξηραμένα βυσινάκια που του δίνουν μια μοναδική υπόξινη νοστιμιά. Πιο συγκεκριμένα με  αναποφλοίωτα αμύγδαλα ή φιστίκια γίνεται εκπληκτικός.
Καλή σας μέρα!!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Λαγάνες αρωματικές με κόλιανδρο και ταχίνι

Λαγάνες, ένα υπέροχο ψωμί που το απολαμβάνουμε την Καθαρά Δευτέρα κάθε χρόνο! Μερικές φορές όμως νομίζω ότι είναι άδικο!!! Ποιό;;; Μα το να απολαμβάνουμε τη λαγάνα μόνον μια μέρα (άντε δύο) τον χρόνο. Είναι ένα νοστιμότατο ψωμάκι που γίνεται ένα εκπληκτικό σάντουιτς, πιο νόστιμο από το απλό ψωμί για τοστ. Γι αυτό κι εγώ πήρα την απόφασή μου... θα φτιάχνω τακτικά λαγάνες αλλά θα τις κάνω σαν μικρά ψωμάκια για σάντουιτς!! Τα παιδιά τη λατρεύουν το ίδιο κι εμείς οι μεγάλοι... γιατί όχι λοιπόν;;; Υπάρχει νόμος που να λέει ότι η λαγάνα πρέπει να καταναλώνεται μόνον την Καθαρά Δευτέρα;;;; Όχι πείτε μου...
Διαβάστε Περισσότερα ...

Πάντα έτοιμο ξύσμα εσπεριδοειδών κι ένα γλυκύτατο βραβείο

Ένας καταπληκτικός τρόπος για να έχουμε πάντα πολύ αρωματικό ξύσμα πορτοκαλιού ακόμη κι όταν δεν έχουμε πορτοκάλια στο σπίτι.
Το άκουσα για πρώτη φορά σε μια εκπομπή του Στ. Παρλιάρου και ...με στοίχειωσε... έψαξα... και το βρήκα. Ο αγαπημένος Παρλιάρος το ονόμαζε "αλάτι πορτοκαλιού" αλλά εγώ το βρήκα απλά σαν ξύσμα πορτοκαλιού αποξηραμένο και είναι από κείνα τα "κολπάκια" που κάνουν τη ζωή στην κουζίνα πιο εύκολη! Ειδικά όταν προετοιμάζουμε κάποιο γλυκό ή φαγητό είναι μεγάλη ευκολία να έχεις δίπλα το βαζάκι με το αποξηραμένο αλλά εξίσου αρωματικό ξύσμα πορτοκαλιού, λεμονιού, μοσχολέμονου ή μανταρινιού αντί να πρέπει εκείνη τη στιγμή να το φτιάξεις και σε κάθε περίπτωση... γλυτώνεις χρόνο που κάποιες φορές είναι πολύτιμος!
Το δοκίμασα με πορτοκάλι αλλά και με λεμόνι... έγινε πράγματι πολύ αρωματικό και τις επόμενες μέρες θα το χρησιμοποιήσω σε κάποια κρέμα αλλά και σε κοτόπουλο με άρωμα εσπεριδοειδών. Διατηρείται πολύ καλά σε αεροστεγές γυάλινο βάζο (απ' αυτά με το βιδωτό καπάκι) και αξίζει τον κόπο ειδικά όταν, το καλοκαίρι δεν βρίσκουμε πορτοκάλια ή μανταρίνια για να το χρησιμοποιούμε αντί για το άρωμα πορτοκαλιού σε υγρή μορφή που, προσωπικά εμένα, δεν μου αρέσει ιδιαίτερα (χωρίς να ξέρω και το γιατί)! -:))
Πάντως, αξίζει να αγοράσουμε ακέρωτα εσπεριδοειδή διάφορα, να πάρουμε το ξύσμα και να το βάλουμε σε 2 λαμαρίνες φούρνου για να μην καίμε περισσότερο ηλεκτρικό ρεύμα. Δεν πειράζει που αναμιγνύονται τα αρώματα καθώς ψήνονται γιατί μετά όταν μπαίνουν στα βαζάκια τους είναι εντάξει και το καθένα διατηρεί το δικό του άρωμα.
ΥΛΙΚΑ
Ξύσμα από 1-2 πορτοκάλια
Ξύσμα από 1-2 λεμόνια
Ξύσμα από 2-3 μανταρίνια
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Απλώνουμε το ξύσμα πορτοκαλιού και δίπλα το ξύσμα λεμονιού σε αντικολλητική επιφάνεια σε μια λαμαρίνα φούρνου.
Εάν έχουμε ξύσμα και από άλλα εσπεριδοειδή βάζουμε σε σειρά με απόσταση μεταξύ τους το ένα από το άλλο.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 60-70 βαθμούς Κελσίου και βάζουμε το ξύσμα να αποξηρανθεί για 50 - 60 λεπτά.
Αφού αποξηρανθεί το ξύσμα στο φούρνο, το αφήνουμε να κρυώσει και μετά το ψιλοκόβουμε στο multi.
Διατηρούμε σε βάζο γυάλινο που κλείνει αεροστεγώς.
Με τον τρόπο αυτό μπορούμε να κάνουμε ξύσμα από κάθε είδους εσπεριδοειδές.
Αλλά αυτή την εβδομάδα είχα δύο πολύ ευχάριστες εκπλήξεις που μου έφτιαξαν τη διάθεση πουτον τελευταίο καιρό έχει γίνει "ασανσέρ"!!
Η πρώτη έκπληξη ήρθε από την αγαπημένη μπλογκοφίλη Σόφη του υπέροχου blog "Γιαγιά Κασσιανή" με το βραβείο του ροζ αρκούδου που μου χάρισε... 
Σόφη μου σ' ευχαριστώ πολύ για την αγάπη σου και τα καλά σου λόγια... συνέχισε αυτό που κάνεις με τόση αγάπη και επιτυχία... λατρεύω τις αναρτήσεις σου και το έχω δηλώσει κατ' επανάληψη. -:))
Και τώρα πρέπει να απαντήσω στις 4 επόμενες ερωτήσεις...
1- Γιατί δημιούργησα το blog μου.
--- Γιατί μου άρεσε η μπλογκογειτονιά από την πρώτη στιγμή που την ανακάλυψα και γιατί λατρεύω τη μαγειρική, τη ζωγραφική αλλά και τη φωτογραφία.
2- Ποια blogs επισκέπτομαι συνήθως.
--- Όλα όσα είναι στη λίστα των ιστολογίων μου και ακόμα περισσότερα. Γενικά όσα έχουν αυτό το κάτι που με κάνει να θέλω να τα επισκέπτομαι.
3- Ποιά είναι τα αγαπημένα μου θέματα.
--- Η ζαχαροπλαστική, η μαγειρική, το blogging, η φωτογραφία, τα ταξίδια και η λογοτεχνία και προσφάτως οι πολιτικοοικονομικές μελέτες.
4- Ποιά λέξη χρησιμοποιώ συνήθως στο blog μου.
--- "Λοιπόν" και δεν ξέρω και γιατί!!!!!!!!!!!!!
Και τώρα πρέπει να το χαρίσω σε 5 φίλες και φίλους για να παίξουν κι αυτοί...
2- στην Ελένη του  http://toplextompiskoto.blogspot.gr/
3- στη Φλώρα του http://texnistories.blogspot.gr/
4- στα κορίτσια του  http://koritsiagiaspiti.blogspot.gr/
5- στη Φιλία   http://filiascrafts.blogspot.gr/
Η δεύτερη έκπληξη ήρθε με το ταχυδρομείο εχθές και είναι μια υπέροχη καρφίτσα, από τη Φλώρα του "Texnistories" που είχε κερδίσει το ένα βιβλίο στο Giveaway.
Θα ήθελα να την ευχαριστήσω πολύ για το δωράκι που μου έστειλε.. Είναι πραγματικά αριστούργημα... τέλεια χρώματα, τέλεια δουλειά!! 
Φλώρα σε ευχαριστώ πάρα πολύ.
Καλή σας μέρα και καλή συνέχεια!
Διαβάστε Περισσότερα ...