Βραδιά σινεφίλ;;; Απαραίτητη η Sauce cheddar... σε σπιτική εκδοχή!!!

Καλή σας μέρα!!! Εχθές ανακάλυψα ότι δεν φαινόταν πουθενά η προχθεσινή μου ανάρτηση... εκείνα τα αγαπημένα palmier με βούτυρο και καστανή ζάχαρη! Απορώ γιατί τα μίσησε τόσο ο blogger κι αν κάποιος έχει την απάντηση ας με βοηθήσει και μένα. Το παραβλέπω προς το παρόν όμως και περνώ στη νέα... άντε να δούμε, μπορεί να του αρέσει περισσότερο!!! -:(
12:10 το μεσημέρι!! Ντριννν (το τηλέφωνο)!!! "Αγάπη μου, εύρηκα!!! --Δηλαδή; -- Βρήκα την ταινία που ψάχναμε δυο εβδομάδες τώρα!! Μου τηλεφώνησαν ότι την έχουν κρατημένη!! --Αλήθεια; Τέλεια!!!! -- Τέλεια, δεν λες τίποτε!! Το βράδυ θα έχουμε προβολή! Ααααα, ετοίμασε και μερικές κρύες μπυρίτσες και κάτι να τσιμπολογήσουμε, εντάξει;;; (Ήμουν σίγουρη... είναι η φυσική κι επόμενη φράση μετά την φράση ..."Έχουμε προβολή!!!" -- Μα τί λες τώρα!!! Ούτε συζήτηση!! Κάτι έχω κατά νου!" Το μάτι μου έπεσε στο συρτάρι με τα φυλλάδι delivery αλλά φαντασιώθηκα την επόμενη φάση... "Καλά, μια food blogger ...έτοιμο φαγητό;;;;" Άντε τώρα να βρεις δικαιολογία και να πεις ότι κι εσύ βαριέσαι μερικές φορές, ότι και η δική σου διάθεση για μαγείρεμα αλλά και για φαγητό έχει πιάσει πάτο!!
Μετά από μια τέτοια συζήτηση τί άλλο;;; Ένα σπιτικό, κινηματογραφικό σνακ που εδώ και πολύ καιρό είχα βάλει στόχο αλλά όλο το ανέβαλα λόγω θερμίδων! Εντάξει σκέφτηκα... ανήκει στην κατηγορία των κλασσικών ανδρών... ξέρετε... ποδόσφαιρο, πίτσες (τα ζυμαρικά ένας από τους εχθρούς εκτός κι αν ανάμεσά τους κυκλοφορεί κάτι σε κρεατικό ή ψαρικό), νάτσος και σάλτσα κατακίτρινη από το cheddar!!! Ναι αυτή η σάλτσα που συνοδεύει τα νάτσος και που εγώ, καιρό τώρα είχα δει τον Α. Πετρετζίκη να την φτιάχνει!!! Τη θυμόμουν καλά... μπεσαμέλ, ψιλοκομμένο cheddar και μουστάρδα! Μια ματιά στο δίκτυο και τρέχοντας στην κουζίνα! 
Εντάξει, το μόνο που κράτησα από τη συνταγή του νεαρού σεφ είναι τα υλικά αν και οι αναλογίες άλλαξαν... δεν πειράζει όμως! 
Έτσι κι αλλιώς έγινε μια νοστιμότατη σάλτσα για να βουτήξουν τα νάτσος που φαγώθηκε όλη χωρίς δεύτερη κουβέντα! Εγώ την έφτιαξα με cheddar "La vache qui rit" κι έγινε καλή αλλά με ένα καλύτερο cheddar που, αν και έψαξα στα μάρκετ της περιοχής, δεν βρήκα ούτε ίχνος!!! Πάντως κι έτσι έγινε ωραία!! Πάμε να τη φτιάξουμε;;
ΥΛΙΚΑ για ένα μπολάκι
25 γρ. βούτυρο
30 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 κ.γλ. μουστάρδα απαλή
170-180 ml γάλα χλιαρό
200 γρ. τυρί cheddar ψιλοκομμένο
Λευκό πιπέρι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Λιώνουμε το βούτυρο σε χαμηλή θερμοκρασία και ρίχνουμε το αλεύρι.
Ανακατεύουμε καλά μέχρι να διαλυθεί το αλεύρι και προσθέτουμε τη μουστάρδα και το χλιαρό γάλα σταδιακά.
Μόλις το μείγμα ομογενοποιηθεί καλά, προσθέτουμε και το τυρί και ανακατεύουμε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να λιώσει εντελώς το τυρί και να πάρει μια ή δύο βράσεις η σάλτσα.
Το τελικό μας αποτέλεσμα πρέπει να είναι πηχτό και παχύρρευστο αλλά όχι υπερβολικά.
Σερβίρουμε επάνω σε νάτσος ή κάνουμε βουτιές με τα νάτσος ανά χείρας. 
Συνοδεύουμε προαιρετικά με ντομάτα και πιπεριά ψιλοκομμένη αλλά και με μπέικον.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Palmier με καστανή ζάχαρη και βούτυρο...

οι μικροσκοπικές vintage γλυκολιχουδιές
Καλή σας μέρα και καλή εβδομάδα!!! Καφεδάκι πίνουμε χειμώνα καλοκαίρι έτσι δεν είναι;;;; Εεεε, με το καφεδάκι ένα μπισκοτάκι είναι απαραίτητο... δεν συμφωνείτε;;; Μια και είναι καλοκαίρι όμως, μας χρειάζεται ένα μπισκοτάκι που δεν είναι δύσκολο στην παρασκευή του και δεν χρειάζεται πολύ ώρα ψήσιμο. Εεεεε, λοιπόν, τα palmier, τα μικρά σφολιατένια μπισκοτάκια, με βούτυρο αγελάδος που μοσχοβολάει και λίγη καστανή ζάχαρη που τα γλυκαίνει, γίνονται μικρές, γαλλικές και κομψές γλυκολιχουδιές που απογειώνουν τη γευστική μας απόλαυση! Αναμφίβολα, είναι εθιστικές... ο ουρανίσκος αποζητά τη μια μετά την άλλη κι αν δεν βάλουμε τα δυνατά μας... τότε μπορούν να εξαφανιστούν σε χρόνο ρεκόρ!! 
Τα σημερινά palmier μοσχοβολούν βούτυρο αλλά μπορούμε να επιλέξουμε να κάνουμε και τα palmier κανέλας (θα τα βρείτε ΕΔΩ). Κι αν πάλι θέλουμε, μπορούμε να επιλέξουμε να τα πασπαλίσουμε με ζάχαρη και ψιλοκομμένα καρύδια ή ακόμα και να φτιάξουμε αλμυρά palmier για στιγμές λιγούρας ή για να συνοδεύσουν μια παγωμένη μπυρίτσα κάποια βραδιά με φίλους στη βεράντα  (σύντομα θα δείτε και μια αλμυρή εκδοχή). Όποια γεύση κι αν τους δώσετε το αποτέλεσμα είναι ένα... γίνονται ακαταμάχητα!! Μπορεί πια να μην εμφανίζονται συχνά στις προθήκες των αρτοζαχαροπλαστείων, όπως την εποχή που μεσουρανούσαν, αλλά αυτό δεν μειώνει τη νοστιμιά τους!
Ελάτε, ανοίξτε το ντουλάπι και βγάλτε την καστανή ζάχαρη! Δυο βήματα πιο πέρα, στο ψυγείο, θα βρείτε το βούτυρο και τη σφολιάτα! Απλώστε και μια αντικολλητική επιφάνεια στο τραπέζι ή στον πάγκο της κουζίνας και σε χρόνο ρεκόρ τα αγαπημένα, vintage palmier θα βρίσκονται στην πιατέλα σας! Δείτε τί συνέβη μόλις ετοιμάστηκαν τα δικά μου!! -:)
ΥΛΙΚΑ για 30 μπισκοτάκια
1 φύλλο σφολιάτας
2 κ.σ. βούτυρο αγελάδος
6-7 κ.σ. καστανή ζάχαρη
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Λιώνουμε το βούτυρο και το αφήνουμε για λίγο να έρθει σε θερμοκρασία περιβάλλοντος.
Επάνω σε αντικολλητική επιφάνεια ή σε αντικολλητικό χαρτί απλώνουμε η μισή ζάχαρη.
Επάνω στη ζάχαρη απλώνουμε το φύλλο της σφολιάτας.
Αλείφουμε την επιφάνειά του με το λιωμένο βούτυρο χρησιμοποιώντας ένα πινέλο.
Πασπαλίζουμε με την υπόλοιπη ζάχαρη και τυλίγουμε, χωρίς να σφίγγουμε πολύ, τις δύο μεγάλες πλευρές αντικρυστά δηλ. μέχρι να συναντηθούν στο κέντρο.
Με το πινέλο απλώνουμε λίγο βούτυρο στο σημείο που συναντιούνται οι δύο πλευρές και, πολύ προσεκτική πιέζουμε ελαφρά για να κολλήσουν οι δύο κύλινδροι ζύμης.
Βάζουμε στο ψυγείο για 30-40 λεπτά έτσι ώστε να σφίξει η σφολιάτα και να την κόψουμε πιο εύκολα.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου. 
Με ένα κοφτερό μαχαίρι κόβουμε τον κύλινδρο της σφολιάτας σε φέτες και τοποθετούμε τα μπισκο
τάκια σε λαμαρίνα καλυμμένη με αντικολλητικό χαρτί ή αντικολλητική επιφάνεια.
Ψήνουμε για 15-20 λεπτά ή μέχρι να ροδίσουν.
Αφήνουμε να κρυώσουν καλά και μετά αποθηκεύουμε σε αεροστεγές δοχείο για να μην μαλακώσουν.

Διαβάστε Περισσότερα ...

Παγωτάαααα!!!! Εδώ τα καλά παγωτάαααα!!!!

Καλή σας μέρα και καλή Κυριακή!! Με τον ήλιο να λάμπει, τη θάλασσα να είναι καταγάλανη και γεμάτη κόσμο που δροσίζεται, το θερμόμετρο να έχει ανέβει στα ύψη τί άλλο να σκεφτεί κανείς πέρα από ...παγωτό! Αυτή την καταπληκτική δροσιά, με τις χίλιες γεύσεις και την υπέρτατη νοστιμιά που, από τότε που "γεννήθηκε" είναι το σύμβολο του καλοκαιριού! 
Διαβάστε Περισσότερα ...

Καλοκαιρινή δροσιά με mousse ανανά - ροδάκινου

Καλημέρα! Τί κάνετε; Θα μου πείτε, καλά είμαστε! Εξάλλου, Παρασκευή έφτασε, το καλοκαίρι στο ζενίθ του, οι πόλεις μισοάδειες, ειδικά τα Σαββατοκύριακα, οι παραλίες γεμάτες είμαστε όσο το δυνατόν καλά και μένουμε μακριά από έγνοιες! Κάτι λένε για τον καιρό ότι τα μπερδεύει πάλι και  θα γίνει για λίγο...φθινόπωρο αλλά ας ελπίσουμε ότι δεν θα μας τα χαλάσει τόσο πολύ...εφέτος κι ο καιρός μου φαίνεται ότι έχει πάθε άνοια... μπερδεύει συνέχεια τις εποχές!! 

Εμείς όμως αισιόδοξοι! Απαραίτητο στοιχείο του Έλληνα η αισιοδοξία... χωρίς αυτήν δεν θα επιβιώναμε!! Μέσα στο καλοκαιρινό κλίμα και η σημερινή μας συνταγή! Mousse ανανά με ροδάκινο! Ένας συνδυασμός που συμβαδίζει με τον ...καιρό!!! Εξωτικός ο ανανάς, μεσογειακό το ροδάκινο! Καλοκαίρι η εποχή, φθινοπωρινή ατμόσφαιρα συχνά πυκνά! 'Ετσι για να ισορροπούμε και να προστατευόμαστε! Γιατί, με μια mousse ανανά με κάποιο άλλο εξωτικό φρούτο... ποιός θα συγκρατούσε τη φαντασία μας... κάθε κουταλιά κι ένα όνειρο για εξωτικά νησιά...Μπαχάμες, Καραϊβική, Μπαλί και πάει λέγοντας! Άντε μετά να βρεις μέρες αδείας και χρήματα να πας!!! Να η διάθεση χάλια! Ενώ έτσι; Γεύεσαι τον ανανά και κει που πας να ταξιδέψεις για μέρη εξωτικά κι ονειρεμένα καταφθάνει στο στόμα το ροδάκινο και σε στέλνει στο κοντινότερο χωριό της πατρίδας μας που τα χωράφια του είναι γεμάτα με ροδακινιές! Έτσι γεννήθηκε αυτή η mousse... για να μας προστατεύσει από τη ζέστη αλλά κι από τα ...όνειρα θερινής νυκτός (κατά τον Σαίξπηρ) και να μην παίρνουμε φόρα, κατηφόρα ...μέρες που περνάμε!! :)
Πάντως, αν και ημιεξωτική η mousse είναι ΥΠΕΡΟΧΗ!! Τρώγεται χωρίς ανάσα σχεδόν! Ένα ελαφρύ γλυκό για κάθε ώρα!!

ΥΛΙΚΑ για 5-6 μερίδες

250 ml γάλα
400 ml κρέμα γάλακτος (τα 200 ml έτσι όπως είναι και τα υπόλοιπα 200 ml χτυπημένα σε σαντιγύ)
1 φακελάκι ζελέ ανανά
2 κ.σ. ζάχαρη άχνη
300 γρ. ανανά σε σιρόπι, πολτοποιημένο στο multi
150 γρ. ανανά σε κύβους
1 ροδάκινο σε κύβους


ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε το γάλα να ζεσταθεί (όχι να βράσει) και διαλύουμε σ' αυτό το ζελέ ανανά και την άχνη.
Προσθέτουμε τα 250 ml κρέμα γάλακτος και τον πολτό του ανανά έτσι όπως είναι και ανακατεύουμε.
Αφήνουμε στο ψυγείο μέχρι να κρυώσει καλά.
Χτυπάμε σε σαντιγύ την υπόλοιπη κρέμα γάλακτος και την βάζουμε στο ψυγείο.
Μόλις το ζελέ κρυώσει καλά, προσθέτουμε και τη σαντιγύ ανακατεύοντας πολύ προσεκτικά.
Προσθέτουμε τους κύβους του ανανά και του ροδάκινου, ανακατεύουμε λίγο και αδειάζουμε σε ποτήρια.
Αφήνουμε στο ψυγείο μέχρι να παγώσει εντελώς.
Σερβίρουμε με ένα "σουβλάκι" από φρέσκο ανανά και ροδάκινο ή καραμελωμένο ανανά και ροδάκινο.
Σας εύχομαι να περάσετε ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο! 
Διαβάστε Περισσότερα ...

Ριγκατόνι με λαχανικά και μπέικον

Καλημέρα σας!! Πάει και τέλειωσε... φέτος με έπιασε το καλοκαίρι για τα καλά!!!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Κρύα ντοματόσουπα... η δροσερή μεσογειακή κυρία

Ένα γεύμα σε λιγότερο από 30 λεπτά! Ένα γεύμα καλοκαιρινό, νόστιμο και πολύ, μα πολύ ελαφρύ με λίγες θερμίδες αν και αρκούντως χορταστικό!! Ένα γεύμα ή ένα δείπνο που το λατρεύω γιατί είναι πολύ αρωματικό και με κείνη την γλύκα της καλοκαιρινής, μεσογειακής ντομάτας που δεν συγκρίνεται με καμιά άλλη!!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Πώς;;; Έγινε η Κις Λωρέν ...Ελληνίδα;;;

Καλή σας μέρα και καλή εβδομάδα!!! Η καλή εβδομάδα από την αρχή φαίνεται ... ή μήπως από το τέλος της; Δεν έχω αποφασίσει ακόμα αλλά εχθές το βράδυ μου ήρθε η διάθεση να αλλάξω λίγο το layout του "Tante Kiki"!!! Είναι το πρώτο βήμα!! Καιρό τώρα σκεφτόμουν την αλλαγή... σημάδι ότι έφτασε το πλήρωμα του χρόνου!!! Ένας ακόμη κύκλος έκλεισε κι ένας καινούριος ανοίγει!! :) Και βέβαια, η ώρα που με πιάνει η όρεξη για αλλαγές, καινοτομίες ενίοτε και πειράματα είναι συνήθως αργά το βράδυ!! Ένα περίεργο πράγμα!! Πρέπει όλοι γύρω να κοιμούνται για να έχω εγώ ...έμπνευση!!!!!!! Οκ! Τόσα χρόνια τώρα το έχω δεχθεί κι εγώ και όσοι με συναναστρέφονται!!! :) Ελπίζω, λοιπόν, να σας άρεσε η αλλαγή ...αλλιώς θα επιστρέψω στα γνωστά... το ομολογώ!!!
Σήμερα, λοιπόν, σκέφτηκα να ξεκινήσω την εβδομάδα με μια Κις Λωρέν που αγάπησε τόσο πολύ την Ελλάδα ώστε αποφάσισε να γίνει Ελληνίδα με τα όλα της... φέτα, κολοκύθι, τραχανάς, κρέμα γάλακτος και κεφαλογραβιέρα! Κι αν θέλουμε να θυμάται και την γαλλική καταγωγή της ...της προσθέτουμε και λίγο ζαμπόν!!! Ανήκει στο γνωστό κι αγαπημένο τρίπτυχο... εύκολη, γρήγορη, νοστιμότατη αλλά και ατομική για να τη διαλέγουν με μεγάλη προθυμία ανάμεσα σε άλλα ορεκτικά και μεζεδάκια! Έχετε φίλους για μπυρίτσα;;; Μην αμελήσετε να τη φτιάξετε γιατί θα χάσετε!! Έχετε τραπέζι σε αγαπημένους;; Επειγόντως, τρέξτε στο μάρκετ κι αγοράστε τα υλικά της... θα ικανοποιήσετε και τον πιο δύσκολο ουρανίσκο! Και να σας πω κι ένα μυστικό;;; Αν έχετε βλαστάρια που είναι δύσκολα στο φαγητό... τη συγκεκριμένη λιχουδιά θα τη λατρέψουν... για δείτε την επόμενη φωτογραφία... τώρα καταλάβατε τί εννοώ;;;
Πάρτε μολύβι και χαρτί και σημειώστε τα υλικά... -:)
ΥΛΙΚΑ για 12 ατομικές κις
2-3 μέτρια κολοκύθια χοντροτριμμένα
150 γρ. φέτα θρυμματισμένη
50 γρ. κεφαλογραβιέρα τριμμένη
1 μεγάλο κρεμμύδι καραμελωμένο
2 μικρά αυγά
4 κ.σ. τραχανά ξινό
3 κ.σ. ελαιόλαδο + λίγο ακόμη για το άλλειμα της φόρμας
100 γρ. κρέμα γάλακτος
ελάχιστο αλάτι (ανάλογα με την αλμύρα της φέτας)
Πιπέρι 
1/2 κ.γλ. κόλιανδρο σκόνη
1 φύλλο σφολιάτας 

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Κόβουμε το φύλλο της σφολιάτας σε 12 τετράγωνα κομμάτια.
Παίρνουμε μια φόρμα για 12 μάφινς και λαδώνουμε τις θηκούλες με λίγο ελαιόλαδο.
Τοποθετούμε μέσα τα τετράγωνα της σφολιάτας και αφήνουμε τη φόρμα στην άκρη.
Αλατίζουμε το τριμμένο κολοκύθι και το αφήνουμε σε ένα σουρωτήρι για 1 ώρα για να βγάλει τα υγρά του.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου, στον αέρα.
Πριν το βάλουμε στο μπολ για να ετοιμάσουμε τη γέμιση, το στίβουμε καλά με τα χέρια μας για να έχει όσο το δυνατόν λιγότερα υγρά.
Σε ένα μπολ, ανακατεύουμε το τριμμένο κολοκύθι, τη φέτα, το καραμελωμένο κρεμμύδι, το ελαιόλαδο, αλάτι (όσο θέλουμε), τα αυγά, το κόλιανδρο και πιπέρι.
Ανακατεύουμε καλά και γεμίζουμε τις σφολιατοντυμένες θηκούλες της φόρμας με τόσο γέμιση όσο να έχει περιθώριο για την κρέμα γάλακτος και την κεφαλογραβιέρα.
Ισομοιράζουμε την κρέμα γάλακτος και πασπαλίζουμε με λίγη γραβιέρα.
Ψήνουμε για 20-25 λεπτά (ανάλογα με το φούρνο) ή μέχρι να δούμε τη σφολιάτα ροδοψημένη.
* Προαιρετικά μπορούμε να προσθέσουμε και λίγο ζαμπόν ή μπέικον.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Όταν η Σοκολάτα ανακάλυψε τη Μαρμελάδα... μας χάρισαν μια θεϊκή Σαρλότ

Η κυρία Σοκολάτα έκανε τη τσάρκα της κάποιο πρωί, για να ξεσκάσει λίγο, στο περιβόλι γύρω από το σπίτι. Το πρώτο που είδε ήταν μερικές φραουλιές με τις ωραίες, ζουμερές φράουλες να κρέμονται κάτω από τη σκεπή που σχημάτιζαν τα καταπράσινα φύλλα τους. Το άρωμά τους έφτασε στα ρουθούνια της αλλά εκείνη προχώρησε ακάθεκτη και χωρίς να τους δώσει καμιά σημασία. Λίγα μέτρα πιο κάτω άρχιζαν τα δέντρα κατάμεστα από σκουροκόκκινα κερασάκια και λίγο παραπέρα τα δέντρα με τα πορτοκαλοκίτρινα βερίκοκα και τα χρυσοκόκκινα ροδάκινα. Άρχισε να περπατάει ανάμεσά τους με ύφος αριστοκράτισσας κυρίας! Όπως και να έχει εκείνη είναι η Σοκολάτα... που δεν καταλαβαίνει από εποχές, από κλίμα, από καλό ή άσχημο καιρό, από ώρα ή μέρα... ενώ αυτά... αυτά είναι απλά φρούτα που όταν δεν είναι η εποχή τους είναι εξαφανισμένα, δεν υπάρχουν καν κι αν πέσει και κανένα χαλάζι ...τότε άστα να πάνε! Είναι τόσο ευαίσθητα... δεν μοιάζουν εμένα!! Γύρισε το κεφάλι της ελαφρώς περιφρονητικά και προχώρησε ώσπου... συνάντησε έναν πάγκο! Ήταν στην άκρη του περιβολιού, έξω από ένα μικρό ξύλινο σπιτάκι κι επάνω άστραφταν μερικά βάζα γεμάτα με έναν πορτοκαλοχρυσαφένιο θησαυρό! Τί ομορφιά!! Η σοκολάτα στάθηκε γοητευμένη μη μπορώντας να τραβήξει το βλέμμα της απ' αυτά! Εκείνη την ώρα, μια κυρία άνοιξε ένα! Ένα κουτάλι που στραφτάλισε στον ήλιο, τρύπωσε μέσα κι όταν ξαναβγήκε ήταν φορτωμένο με το πολύτιμο, πορτοκαλένιο φορτίο. Μια σταγόνα ξέφυγε από το κουτάλι κι έπεσε πάνω της και τότε ένιωσε την απίστευτη γλύκα και το μοναδικό του άρωμα! Αυτό ήταν!! Κεραυνοβόλος έρωτας! Πήρε μαζί της τη σταγόνα καθώς και... μερικές άλλες που είχαν πέσει στο μεταξύ κι αποφάσισαν να ζήσουν μαζί! Ο καρπός αυτού του έρωτα πήρε τη μορφή  μιας θεϊκής σαρλότ που η γεύση της αποπλανεί όλες τις αισθήσεις του κάθε ανθρώπου! Εύκολη, γρήγορη, δροσερή, πεντανόστιμη αλλά και πολύ σοκολατένια... σκεφτόσασταν κάτι καλύτερο για γλυκό της Κυριακής;;
ΥΛΙΚΑ σε τσέρκι ή φόρμα 18-20 εκατ.
360 γρ. ( 2 πακέτα) cookies σοκολάτας με κομμάτια σοκολάτας
200 γρ. μαρμελάδα βερίκοκο
2 φλ.τσ. γάλα + 2 κ.σ. κονιάκ για να βρέξουμε τα μπισκότα
Για την ganache σοκολάτας
325 γρ. κουβερτούρα
200 γρ. κρέμα γάλακτος
1 κ.σ. μέλι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε την ganache σοκολάτας
Σε μια μικρή κατσαρόλα βάζουμε την κρέμα γάλακτος να ζεσταθεί. 
Μόλις ζεσταθεί προσθέτουμε το μέλι ανακατεύοντάς το για να λιώσει.
Προσθέτουμε και την κουβερτούρα και την αφήνουμε να λιώσει πριν την ανακατέψουμε μέχρι να ομογενοποιηθεί η ganache.
Βάζουμε την κρέμα στο ψυγείο για να κρυώσει καλά πριν την χρησιμοποιήσουμε.
Συνθέτουμε την σαρλότ
Βάζουμε το τσέρκι στην πιατέλα που θα χρησιμοποιήσουμε.
Σε ένα μπολ, βάζουμε το γάλα με το κονιάκ.
Βρέχουμε τα μπισκότα, βουτώντας τα γρήγορα στο μείγμα γάλακτος - κονιάκ και μετά τα τοποθετούμε γύρω γύρω στο τσέρκι αλλά και στον πάτο της φόρμας.
Εάν θέλουμε τα όρθια μπισκότα (γύρω από τη σαρλότ) τραγανά τα τοποθετούμε χωρίς να τα βρέξουμε στο γάλα και μουσκεύουμε μόνον τα μπισκότα που βάζουμε στον πάτο.
Για να καλύψουμε τα κενά ανάμεσα στα μπισκότα, σπάμε 2-3 μπισκότα, αφού τα βρέξουμε στο γάλα και μετά τα βάζουμε όπου υπάρχει κενό.
Τοποθετούμε επάνω στα μπισκότα την μαρμελάδα βερίκοκο και μετά μια δεύτερη στρώση από μπισκότα (μόνον στον πάτο, επάνω στην μαρμελάδα).
Τέλος, ρίχνουμε από πάνω την ganache και βάζουμε τη σαρλότ στο ψυγείο για μερικές ώρες ή στην κατάψυξη για 2 ώρες.
Βγάζουμε από την κατάψυξη και κόβουμε.
Σερβίρουμε σκέτη την σοκολατένια σαρλότ, με λίγο γλυκό κουταλιού βερίκοκο ή με λίγο παγωτό βερίκοκο ή βανίλια ή απλά με λίγη σαντιγύ.

Καλή σας μέρα!! :)

Διαβάστε Περισσότερα ...

Το μεθυσμένο κοτοριζότο

Είναι αλήθεια! Το ομολογώ και ...αμαρτία εξομολογημένη δεν είναι αμαρτία... έλεγε κάποτε κάποια φίλη!! Δεν ξέρω αν είναι αμαρτία... γιατί να είναι άλλωστε αλλά εγώ και το ριζότο έχουμε μια σχέση πάθους, μια σχέση κεραυνοβόλου έρωτα που μετατράπηκε σε βαθιά αγάπη!!
Δεν έχω βρει ριζότο που να μην μου αρέσει!!! Και τώρα που τα λέμε και, αυτή τη στιγμή, της έκθεσης των τόσο καλά κρυμμένων, προσωπικών δεδομένων (!!!) έφτασα στο ακραίο σημείο κάποτε να μου αρέσει ένα ριζότο με γαρίδες, φρούτα της θάλασσας, μύδια και αχιβάδες!!!! Ποιός εγώ!!!!! Που για να φάω θαλασσινό κλείνω πρώτα τη μύτη, μετά αναστενάζω και καταπίνω (πλην ελαχίστων περιπτώσεων)!!!! Μάλιστα αγαπημένα μου φιλαράκια!!! Όπως το ακούτε!!! Αφού η αδερφή μου που με έβλεπε να μπουκώνομαι, τη μια πηρουνιά μετά την άλλη, με ρώτησε ποιά είμαι και με κατηγόρησε ότι εξαφάνισα την πραγματική της αδερφή!!! Αυτό, βέβαια, έγινε πριν πολλά χρόνια, στο Jackson Hall, στην Αθήνα όπου βρισκόμασταν για ταξιδάκι και shopping (ξέρετε ...τις εποχές που το shopping υπήρχε χαλαρά στη ζωή μας χωρίς να σκάμε για φόρους, κρίσεις και όλα τα συναφή!!!) και ήταν η πρώτη και τελευταία φορά! Μετέπειτα, τα ριζότο που διάλεγα ήταν όλα μέσα στα φυσιολογικά, για μένα, πλαίσια!!!
Ας ξαναγυρίσουμε όμως στο ριζότο! Κάποια φίλη προχθές υποστήριζε ότι το ριζότο είναι πολύ κακό για το τίποτε!! Οκ!! Συμφωνώ στο πρώτο μέρος... τη διαδικασία του την έχει! Μαγειρεμένο σε βαθύ αντικολλητικό τηγάνι, πρέπει να στέκεσαι σχεδόν συνέχεια πάνω από την κουζίνα κι αν είναι χειμώνας, έχεις και το πλεονέκτημα της ζέστης, αν, όμως είναι καλοκαίρι, τότε η κατάσταση δυσκολεύει! Μου αρέσει όμως! Σοτάρεις τα "περιφερειακά" όπως συνηθίζω να λέω και με κοροϊδεύουν (βρε τί έχω πάθει!!) και μετά, μόλις προσθέσεις το ρύζι, αρχίζεις να ρίχνεις και το υγρό, όποιο κι αν είναι αυτό, σιγά σιγά, ανακατεύοντας με την ξύλινη κουτάλα που είναι μόνον για το ριζότο (άλλο σημείο κοροϊδίας!!) μέχρι να μισοτελειώσει και να προσθέσεις λίγο ακόμη και ξανά το ίδιο! Διαφωνώ βαθύτατα, όμως, στο δεύτερο μέρος! Διότι ένα ριζότο είναι μια υπέρτατη γευστική απόλαυση που ξεσηκώνει τους γευστικούς σου κάλυκες και τον ουρανίσκο αλλά ηρεμεί και το στομάχι. Ένα ριζότο μπορεί να μετατραπεί από ένα εντυπωσιακό και απογειωτικό πιάτο σ' ένα comfort πιάτο! Δεν συμφωνείτε;; Από τη μια ο παραδοσιακός λαπάς της παιδικής και όχι μόνον αρρώστειας κι από την άλλη το ριζότο με μανιτάρια πορτσίνι, η παέγια, το ριζότο με σολωμό, το ντοματόριζο.
Εεεε, λοιπόν, σήμερα σας έχω ένα παράξενο ριζότο που ανήκει και στις δύο κατηγορίες. 
Παράξενο γιατί ανακάτεψα (όχι κατά λάθος... το ομολογώ!!) δύο είδη ρυζιού που θεωρητικά έχουν 5 λεπτά διαφορά στον χρόνο μαγειρέματος (μια χαρά έγιναν με 16 λεπτά μαγείρεμα!!) και που αν με έβλεπαν οι Ιταλοί θα με μπάτσιζαν (είμαι σίγουρη σας λέω!!).
Απογειωτικό γιατί έβρασε μέσα σε ζωμό κοτόπουλου και λευκό, ξηρό κρασί.
Comfort γιατί έγινε ένα ριζότο με φίνα χαρακτηριστικά και εκλεπτυσμένη γεύση αλλά "γεμάτο" νοστιμιά!!
Αν, λοιπόν, δεν αρχίσατε να μονολογείτε... "τί σαχλαμάρες... να μπερδέψουμε δύο είδη ρυζιού" και τα τοιαύτα, ελάτε να δείτε τί έκανα... και δεν θα το μετανιώσετε! -:))

ΥΛΙΚΑ για 2 άτομα
2 μπουτάκια χωρίς κόκκαλο σε μικρά κομμάτια
2/3 φλ.τσ. ρύζι αρμπόριο 10 λέπτου
1/3 φλ.τσ. ρύζι καστανό 15 λέπτου
180-200 ml λευκό κρασί
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 κ.γλ. ρίγανη
1/2 κ.γλ. θυμάρι
1 κ.γλ. μουστάρδα απαλή 
1 κ.σ. τυρί κρέμα
Χυμό από 1 μικρό λεμόνι ή μοσχολέμονο
Αλάτι και πιπέρι φρεσκοτριμμένο
1/2 φλ.τσ. ελαιόλαδο 
Για το γαρνίρισμα
10-12 ντοματάκια βελανίδια τα πολύ μικρά
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε το ελαιόλαδο σε βαθύ αντικολλητικό τηγάνι.
Κόβουμε σε μπουκιές το κοτόπουλο και το βάζουμε στο ζεστό ελαιόλαδο μαζί με το κρεμμύδι για να σοταριστούν καλά απ' όλες τις πλευρές.
Μόλις δούμε ότι έχουν σοταριστεί προσθέτουμε τα 50 ml κρασί και το αφήνουμε να πάρει μια βράσει.
Ύστερα, προσθέτουμε 1 φλ.τσ. νερό, τη ρίγανη, το θυμάρι, τη μουστάρδα, αλάτι, πιπέρι και αφήνουμε το κοτόπουλο να σιγοβράσει.
Μόλις το νερό μειωθεί ρίχνουμε το μισό κρασί και τα δύο είδη ρυζιού μαζί με το τυρί κρέμα.
Αφήνουμε το ρυζότο με το κοτόπουλο να σιγοβράσει και μόλις τα υγρά μειωθούν προσθέτουμε το υπόλοιπο κρασί ανακατεύοντας συχνά.
Αφήνουμε να σιγοβράσει, ανακατεύοντας και προσθέτουμε και το χυμό λεμονιού.
Μόλις το ρυζότο απορροφήσει τα υγρά, αποσύρουμε το τηγάνι από την εστία της κουζίνας και αφήνουμε για 5-6 λεπτά.
Στο μεταξύ, βάζουμε τα ντοματίνια σε ένα ταψάκι επάνω σε αντικολλητικό χαρτί και τα ψήνουμε για 7-8 λεπτά έτσι ώστε να μαραθούν ελαφρά.
Αλατίζουμε και αφού σερβίρουμε το ρυζότο, το γαρνίρουμε με τα ψημένα ντοματίνια.
 Σας εύχομαι μιαν ήρεμη και νόστιμη μέρα!!
 
Διαβάστε Περισσότερα ...

Η χαρά της γεμιστής πιπεριάς

Άνοιξα τα μάτια! Οι βροντές ορμούσαν βίαια στο σκοτεινό δωμάτιο κι ο ήχος της δυνατής βροχής σκέπαζε οποιονδήποτε άλλο ήχο! Ξυπόλητη πήγα στο παράθυρο! Άνοιξα τη βαριά κουρτίνα... κι έμεινα εκεί... ακίνητη για μερικά δευτερόλεπτα! Ξημέρωσε ή μπέρδεψα την ώρα και ήταν χαράματα; Το έχω ξανακάνει... καθόλου περίεργο! 
Διαβάστε Περισσότερα ...

Όπου υπάρχει crumble... υπάρχει και ένα crumble cake;;;;

Crumble, cake λέξεις αγγλικές που εισέβαλαν στην ελληνική κουζίνα τα τελευταία, σχετικά, χρόνια. Πώς να το κάνουμε;;; Δεν θυμάμαι η γιαγιά μου να μου έφτιαχνε crumble και κάπου κατά τα 70 της όταν έκανε παρέα μια Ελληνοαμερικάνα άρχισε να φτιάχνει κέικς!
Ο όρος κέικ έχει την καταγωγή του στους Βίκινγκς. Τα πρώτα κέικς ήταν γλυκά, γιορτινά ψωμιά που είχαν μέλι για γλυκαντικό.  
Τα κέικς είναι πολύ διαδεδομένα στην Αμερική και στην Αγγλία όπου αποτελούν απαραίτητο συνοδευτικό του τσαγιού. Δεν συναντάμε κέικς στην Ασία εκτός από περιοχές με έντονες δυτικές επιρροές.
Ωραίααααα!!!! Μάθατε κι αυτές τις λεπτομέρειες που αν δεν τις ξέρατε δεν θα μπορούσατε να κοιμηθείτε, είμαι σίγουρη, και το μόνο που μένει είναι να σας πω τη συνταγούλα για ένα πολύ ιδιαίτερο κέικ! 
Όλα ξεκίνησαν όταν σκέφτηκα ότι έχω πολύ καιρό να φτιάξω κέικ!! Είδαν το φως της μέρας, λοιπόν, μερικά περιοδικά ελληνικά, γαλλικά, αγγλικά αλλά και βιβλία γεμάτα υπέροχες φωτογραφίες από λαχταριστά κέικς! Εκεί που οι σελίδες διαδέχονταν η μια την άλλη, σταμάτησα σε μια φωτογραφία που έδειχνε ένα κομμάτι κέικ, με υγρή υφή, τυλιγμένο στο κραμπλ αλλά και λίγο στην καρδιά του για να του χαρίζει γλύκα και νοστιμιά περισσή!
Το ένα βαζάκι με το χθεσινό crumble (ΕΔΩ) μετακινήθηκε δίπλα στο μίξερ, μαζί με το κοσκινισμένο αλεύρι, τη ζάχαρη, το βούτυρο και τα αυγά. Και τότε μου ήρθε η έκπληξη!!! Ανοίγω το ψυγείο να βγάλω το γιαούρτι... πού είναι το γιαούρτι;; 'Αφαντο το γιαούρτι κι εκεί δίπλα, αντ' αυτού κάθεται μια κρέμα γάλακτος καμαρωτή, καμαρωτή!! Εντάξει μια απλή αλλαγή που θα κάνει την υφή λίγο πιο υγρή και πολύ νόστιμη!!! Εξάλλου, όταν είσαι στο εξοχικό, είναι 9 το πρωί, με το κοντινότερο μάρκετ στο 10λεπτό και τα έχεις όλα έτοιμα επάνω στο τραπέζι ενώ θέλεις να πας για μπάνιο στις 11, δεν πας με τί-πο-τα μέχρι εκεί για ένα γιαούρτι!!! Και πολύ καλά κάνεις ...γιατί το κέικ που στρογγυλοκάθεται πια μέσα στην πιατέλα είναι υπερόχο και πεντανόστιμο! Η υγρή του υφή το κάνει να φαίνεται σιροπιαστό και το κρατσανιστό crumble το κάνει την πιο απολαυστική παρέα για τον καφέ, το κρύο τσάι ή το γάλα. 
Κι αν η περιέργειά σας έφτασε στο ζενίθ, ελάτε τώρα πάμε στη συνταγή...
ΥΛΙΚΑ για ένα ταψάκι 20X25 εκ.
150 γρ. βούτυρο (ή μαργαρίνη) μισολιωμένο σε θερμοκρασία δωματίου
110 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική
2 αυγά μεγάλα
200 γρ. φαρίνα που φουσκώνει μόνη της, κοσκινισμένη
1/2 κ.γλ. μπέικιν πάουντερ
2 βανιλίνες
300 γρ. κρέμα γάλακτος με 35% λιπαρά
1 πρέζα αλάτι
250 γρ. crumble 
Λίγο βούτυρο για να αλείψουμε το ταψί.
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170 βαθμούς Κελσίου.
Στο μπολ του μίξερ βάζουμε τα αυγά με τη ζάχαρη και αρχίζουμε να τα χτυπάμε σε χαμηλή ταχύτητα.
Μόλις αφρίσουν προσθέτουμε και το μισολιωμένο βούτυρο, τις βανιλίνες, το αλάτι και χτυπάμε το μείγμα σε δυνατή ταχύτητα, μέχρι να γίνει αφράτο και κρεμώδες με ανοιχτό κίτρινο χρώμα.
Προσθέτουμε εναλλάξ την φαρίνα και την κρέμα γάλακτος.
Η τελική υφή του μείγματος είναι παχύρρευστη αλλά όχι πηχτή.
Αλείφουμε το ταψί με βούτυρο.
Χωρίζουμε το crumble σε τρία μέρη και στρώνουμε το πρώτο μέρος στον πάτο του ταψιού. 
Ρίχνουμε το μισό μείγμα του κέικ κι από πάνω προσθέτουμε το δεύτερο μέρος του crumble.
Συνεχίζουμε με την υπόλοιπη ζύμη και τελειώνουμε με το υπόλοιπο crumble.
Ψήνουμε για 45-50 λεπτά.
Αφήνουμε να κρυώσει σε θερμοκρασία δωματίου για 1 ώρα και βγάζουμε από το ταψί.
TIPS
* Το κέικ δεν πρέπει να παραψηθεί για να μην χάσει την υγρή υφή του.
* Το κέικ διατηρείται εκτός ή εντός ψυγείου χωρίς να χάσει την υγρή του υφή.

Πηγή: Παραλλαγή από το περιοδικό "Αλάτι & πιπέρι", Μάιος 2014 
Διαβάστε Περισσότερα ...

To crumble που πάει παντού...

Καλημέρα και καλή εβδομάδα!!! 
Αγαπημένο, παιδικό παραμύθι της προσχολικής ηλικίας με τίτλο "Ο Πέτρος που πάει παντού" με ταξίδευε κάθε φορά που μου το διάβαζε ο μπαμπάς ή η μαμά. Μπορεί το παραμύθι να το έχω χάσει αλλά ο τίτλος του  έχει χαραχθεί στη μνήμη μου ανεξίτηλα!!
Αυτό, λοιπόν, το crumble θα μπορούσε να ανήκει στην "ομάδα" του πολυταξιδεμένου Πέτρου αν δεν είχε ένα επιπλέον χαρακτηριστικό... εκτός από πολύ εύκολο να συνδυαστεί και να χαρίσει μια έντονη προσωπικότητα σε ένα πλήθος από υποτονικά (αλλά όχι άνοστα) γλυκά, όπως παγωτά βανίλια, κρέμες, mousse, γιαούρτια και τάρτες είναι τόσο μεγάλη η νοστιμιά του όταν το δοκιμάζεις με το κουτάλι που δύσκολα μπορείς να το αποχωριστείς... έτσι καταλήγει σ' ένα καλά κλεισμένο βάζο του οποίου το καπάκι ανοίγει μόνον όταν χρειάζεται κάποιος να το γευθεί με όποιον τρόπο επιθυμεί!
Απλό και εύκολο στην παρασκευή του, το crumble αυτό είναι παραλλαγή ενός 'αλλου crumble με κάσιους και μπισκότα digestive που βρήκα στο περιοδικό "Αλάτι & Πιπέρι"! Αλλάζοντας τα δύο υλικά έγινε εξίσου νόστιμο και λατρεμένο απ' όσους το γεύθηκαν!!! Με το κουτάλι είναι ο καλύτερος τρόπος να το απολαύσουμε έστω κι αν νιώθουμε λίγες τύψεις... χαλάλι του!!!! Το δοκίμασα σε απλό γιαούρτι, σε κρέμα βανίλιας αλλά και σε παγωτό σοκολάτα!!!!! Κυριολεκτικά ένα crumble που του αξίζει το όνομα "ο Πέτρος που πάει παντού"... ταιριάζει με όλα καταπληκτικά!!! Προσοχή όμως... η γεύση του χαράζεται βαθιά στη γευστική μας μνήμη και το αποζητάμε συχνά!!!! Ας δούμε όμως πώς γίνεται...
ΥΛΙΚΑ για 2 βαζάκια των 350 γρ. περίπου
50 γρ. καρύδια χοντροκομμένα, κομμένα στο multi
100 γρ. μπισκότα petit-beurres, κομμένα στο multi
50 γρ. καστανή ζάχαρη
1 κ.γλ. στιγμιαίο καφέ (προαιρετικά)
1 κ.γλ. κανέλα
50 γρ. βούτυρο ή μαργαρίνη σε κομμάτι 
 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Σε αντικολλητικό τηγάνι καβουρντίζουμε σε μέτρια φωτιά τα καρύδια για να αναδείξουν τα αρώματά τους και τα αφήνουμε να κρυώσουν.
Βάζουμε σε ένα μπολ τα καρύδια, τα μπισκότα, τη ζάχαρη, την κανέλα, τον καφέ και το βούτυρο.
Ανακατεύουμε με τα δάχτυλά μας και ζυμώνουμε ελαφρά μέχρι να ενωθούν τα υλικά και να δημιουργηθεί ένα ψιχουλιαστό μείγμα.
Το μείγμα αυτό μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε ωμό ή ψημένο.
Εάν το θέλουμε ψημένο, προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου, στον αέρα.
Το βάζουμε σε ταψί στρωμένο με αντικολλητικό χαρτί και το ψήνουμε για 5-10 λεπτά, μέχρι να ροδίσει και να γίνει τραγανό.
Γαρνίρουμε μ' αυτό γιαούρτι, κρέμες, παγωτά αλλά και τάρτες.
Καλή σας μέρα κι αύριο με μια συνταγούλα για να χρησιμοποιήσουμε το crumble!

Διαβάστε Περισσότερα ...

Τηγανόπιτα με γιαούρτι και τα γενέθλια της Βασιλικής

Καλημέρα!!! Πρώτα απ' όλα θα ήθελα να ευχηθώ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στην λατρεμένη μας Βασιλικούλα!! Να είναι πάντα γερή, τυχερή, ευτυχισμένη, η μικρούλα μας, και η ζωή της να είναι γεμάτη αγάπη!!!
Επιτέλους ξανά εδώ... βόλτα στην μπλογκογειτονιά! Ναι, το έκανα κι αυτό!! Τρείς μέρες έχω να περιδιαβώ τα σοκάκια της! :) Βέβαια, είχε αιτία όλο αυτό... και μάλιστα αξιοσημείωτη! Ο λόγος ήταν τα γενέθλια της μικρής μας Βασιλικούλας που, εκτός από τρεις μέρες εκτός "μπλογκοσπιτακίου" μου κόστισαν και τις φωτογραφίες από τη διαδικασία παρασκευής της συγκεκριμένης τηγανόπιτας, η οποία ουδεμία σχέση είχε και ουδεμία ευθύνη έφερε για ό,τι έκανα επάνω στη βιασύνη μου!!! :)
Πριν μερικές μέρες έφτιαξα αυτή την υπέροχη τηγανόπιτα από το προτελευταίο τεύχος του περιοδικού "Γαστρονόμος". Μια πίτα τόσο εύκολη όσο και γρήγορη! Μια πίτα της στιγμής, η οποία εκτός από νόστιμη ήταν και πολύ φωτογενής μια και οι φωτογραφίες από τη διαδικασία ήταν πράγματι υπέροχες!!!! Δεν χρειάζεται όμως μόνον να είσαι φωτογενής αλλά πρέπει να έχεις και τύχη... ειδικά όταν εγώ έχω τη φωτογραφική μηχανή στα χέρια μου και φωτογραφίζω τα γενέθλια των κοριτσιών μας!!! Η μόνη φορά που δεν κατέβασα το ίδιο βράδυ τις φωτογραφίες ενός φαγητού ήταν η συγκεκριμένη!! Γιατί;; Ούτε κι εγώ ξέρω!!! Δεν το έκανα πάντως!! Επίσης, η μόνη φορά που γέμισε η κάρτα της φωτογραφικής μηχανής ήταν εχθές!!!! Έτσι, πάνω στον οίστρο της φωτογράφισης των κοριτσιών που γελούσαν και χόρευαν με την παρέα τους, των ελάχιστων φωτογραφιών που έβγαλα την τούρτα (πάει κι αυτή... χάλια φωτογραφίες!!!) και των βίντεο που τραβούσα, γέμισε η κάρτα κι εγώ άρχισα να σβήνω παλιές φωτογραφίες απ' ευθείας από τη μηχανή!!!! Και ναι, τις είδα τις φωτογραφίες της τηγανόπιτας ... αλλά με επηρέασε ο θεός της αμνησίας και τις έσβησα!!!!! Επιφυλάσσομαι, λοιπόν, για την επόμενη φορά που θα την φτιάξω και θα είναι πολύ σύντομα γιατί είναι υπέροχη!!!
ΥΛΙΚΑ για τηγάνι 26-30 εκ.
100 γρ. καλαμποκάλευρο
30 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
120 γρ. γιαούρτι στραγγιστό
120 ml γάλα
200 γρ. φέτα θρυμματισμένη (η αρχική συνταγή είχε ανθότυρο)
1 μεγάλη ντομάτα σε κύβους (ή ντοματίνια κομμένα στη μέση)
6 φέτες λιαστής ντομάτας σε κομμάτια
1 κ.σ. φρέσκο δυόσμο ψιλοκομμένο
1 κ.σ. φρέσκο άνηθο ψιλοκομμένο
1 1/2 κ.σ. σουσάμι
5 κ.σ. ελαιόλαδο για το τηγάνισμα
Αλάτι και πιπέρι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Σε ένα μπολ, ανακατεύουμε τα δύο άλευρα, το γιαούρτι, το γάλα, ελάχιστο αλάτι και πιπέρι με το σύρμα ή με ένα πηρούνι.
Προσθέτουμε τη φέτα, τις λιαστές ντομάτες, τον άνηθο, το δυόσμ και το μισό σουσάμι.
Ανακατεύουμε καλά και προσθέτουμε και τους κύβους της φρέσκιας ντομάτας.
Ο χυλός θα πρέπει να είναι πηχτός, οπότε αν χρειάζεται στο τέλος προσθέτουμε λίγο αλεύρι ή λίγο γάλα για να έχουμε τον χυλό που θέλουμε.
Βάζουμε το ελαιόλαδο σε βαθύ αντικολλητικό τηγάνι και ρίχνουμε μέσα τον χυλό.
Αφήνουμε να πάρει καστανό χρώμα από τη μια πλευρά και μετά αδειάζουμε την πίτα μας σε μια πιατέλα και την αναποδογυρίζουμε στο τηγάνι.
Πασπαλίζουμε με το υπόλοιπο σουσάμι και αφήνουμε την τηγανόπιτα να τηγανιστεί κι από την άλλη πλευρά.
Απολαμβάνουμε χλιαρή (και κρύα από το ψυγείο είναι εξίσου καταπληκτική) με μια πράσινη σαλάτα.
Και να και η τούρτα της μικρής μας Βασιλικής που της την φυλάγαμε για έκπληξη και είχε το αγαπημένο της θέμα... η Πέππα το γουρουνάκι, το πάρτυ γενεθλίων της ... η Πέππα όσο κι αν δεν φαίνεται καλά, είναι μέσα στο καλάθι του αερόστατου!! :)) Όσο για τις γεύσεις η μία τούρτα ήταν γεύση ferrero και η άλλη Μερέντα που ενθουσίασαν μικρούς και μεγάλους!
Διαβάστε Περισσότερα ...