'Αλειμμα με διπλή σοκολάτα & μπανάνα

Καλημέρα!! Καλή εβδομάδα!! Μια βόλτα έξω, στη φύση... θα μας πείσει ότι ο χειμώνας είναι εδώ! Τα κατακίτρινα φύλλα εγκαταλείπουν γρήγορα τα κλαδιά και στρώνουν παχιά χειμωνιάτικα χαλιά! Λατρεύω την αλλαγή των εποχών και το πως η φύση το διαλαλεί. 
Διαβάστε Περισσότερα ...

Βάφλες αλμυρές με αβοκάντο και αυγό ποσέ

'Ενα Κυριακάτικο πρωινό...
Η βάφλα έχει τη δική της ιστορία! Αν και... δεν την έγραψαν στον τοίχο με μπογιά παρόλα αυτά οι βάφλες είναι ένα αγαπημένο, ελαφρύ γλύκισμα τόσο ιδιαίτερο που πρέπει να έχει έναν ιδιαίτερο, επίσης, τρόπο αντιμετώπισης... έναν σεβασμό και την δέουσα προσοχή! 
Διαβάστε Περισσότερα ...

Ρεβανί μήλου με σιρόπι κανέλας

Καλημέρα! Χρόνια πολλά σε όλες τις Κατερίνες, Κάτιες, Καίτες που γιορτάζουν σήμερα!!! Να είστε καλά και του χρόνου με υγεία και χαρά σας εύχομαι!! :)
Λες καλημέρα και μετά σκέφτεσαι... είναι καλημέρα; Κι αν ναι... γιατί; Αν, πάλι, όχι κι εσύ έχεις μάθει να το λες από συνήθεια ...ξέρεις γιατί δεν είναι καλημέρα!! Και το μυαλό γυρνάει χρόνια πίσω... τότε που το καλημέρα αντιστοιχούσε σε μιαν ακόμα μέρα ήρεμη, χαρούμενη ή όχι δεν έχει άμεσα (τώρα όχι τότε) σημασία, αλλά ήρεμη... χωρίς όλα αυτά που ακούς τις τελευταίες, ειδικά, μέρες από τις "ειδήσεις".
Διαβάστε Περισσότερα ...

Διπλή τεμπελοτυρόπιτα

Καλημέρα και καλή εβδομάδα!!! 
Σήμερα θα κάνουμε ένα γκάλοπ... τί λες ...συμφωνείς αγαπημένε μου αναγνώστη που αφιερώνεις λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σου για να ακούσεις την πρότασή μου; Μια έρευνα για να δούμε πόσοι είναι αυτοί που θέλουν κάτι αλμυρό για το πρωινό τους και πόσοι είναι όσοι προτιμούν τη γλυκιά γεύση για να συνοδεύσουν το καφεδάκι.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Dobostorta και τα γενέθλιά μου

Στα παλιά χρόνια, κάπου εκεί γύρω στα τέλη του 19ου αιώνα, ζούσε στην Ουγγαρία ο Γιόζεφ Ντόμπος μάγειρας, επιχειρηματίας, εραστής του καλού φαγητού, ζαχαροπλάστης και συγγραφέας βιβλίων μαγειρικής. Την εποχή εκείνη αυτοκράτορας ήταν ο Φραγκίσκος Ιωσήφ Α' παντρεμένος με την πανέμορφη πριγκίπισσα Σίσυ. Και ενώ η ενότητα της Αυστρίας με την Ουγγαρία ήταν αρκετά επισφαλής, μια και οι Ούγγροι ήθελαν να αποσχιστούν, η Σίσυ λάτρευε την Ουγγαρία και ο λαός της το ανταπέδιδε απλόχερα.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Γεμιστές γλυκοπατάτες και ο αποχαιρετισμός του φθινοπώρου

Ενός φθινοπώρου που άργησε να αποφασίσει ότι είναι φθινόπωρο και όχι άνοιξη! Ωστόσο... κάλλιο αργά παρά ποτέ! Ο Νοέμβρης προχωρά προς το τέλος και σήμερα... η μουντάδα, η πρωινή αχλή και ένα δροσερό αεράκι είναι παντού! Ένδειξη θλίψης για τα γεγονότα των ημερών; Απόφαση της φύσης να ξαναγυρίσουμε στην πραγματική μας εποχή;; Ό,τι κι αν είναι ...είναι μια μουντάδα καλοδεχούμενη πια, μια και θέλω να νιώσω λίγο πιο κοντά στο χειμώνα.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Τα χρώματα του Νοέμβρη σε μαρμελάδα με λίγη ζάχαρη

Καλημέρα σας και καλή εβδομάδα! Είναι από κείνες τις μέρες που δεν μπορώ να σκεφτώ τί να πω! Είναι από κείνα τα πρωινά που δεν έχω διάθεση να δω την ομορφιά της φύσης γιατί κι αυτή χάνεται μπροστά στον ανθρώπινο πόνο αλλά και στο ανθρώπινο μίσος! Δεν θα πω τίποτα περισσότερο γιατί ό,τι και να πω είναι λίγο! Το μόνο που μπορώ να πω είναι να ευχηθώ να βάλει ο άνθρωπος μυαλό και να μην αυτοκαταστρέφεται γιατί είναι ικανός για το καλύτερο αλλά και για το χειρότερο!  Ας διαλέξει, λοιπόν,  το πρώτο ...όσο ακόμα είναι καιρός!! Θα ευχηθώ,επίσης, περισσότερες καλές μέρες τούτη την εβδομάδα!!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Μια τάρτα ...αμαρτία!!!!

Ποτέ δεν είχα πραγματικές αντιστάσεις! Πάντα ήμουν επιρρεπής κι έτοιμη να υποκύψω! Κι ας με ήθελε ο μπαμπάς δυνατή, ακόμα και σ' αυτό! Ήμουν δυνατή σε πολλά αλλά όχι σ' αυτό! Εξάλλου ποιός είναι δυνατός σε όλα; Και ποιόν οι γονείς του δεν τον θέλουν ...δυνατό; Εντάξει... προσπαθούσα αλλά μόλις εκείνη η καφέ πλάκα έκανε την εμφάνισή της ...οι αντιστάσεις μειώνονταν κι ένα κομμάτι θυσιαζόταν για την ικανοποίηση του ουρανίσκου... το μόνο που με έσωζε ήταν ότι δεν πάχαινα! Τότε, με το μεταβολισμό να τρέχει με χίλια! Κι όταν κάτι με άγχωνε... το ένα κομμάτι γινόταν πάντα δύο! 
Διαβάστε Περισσότερα ...

Χοιρινά σουτζουκάκια με μήλα από τη Λουιζιάνα

Καλημέρα σας! Τί λέτε; Πάμε ένα μικρό ταξιδάκι σήμερα; Πάμε να φάμε κάπου αλλού και όχι στην Ελλάδα; Εντάξει είναι λίγο μακριά αλλά εμείς πάντα δεν λέμε ότι ένα νόστιμο πιάτο φέρνει τους ανθρώπους κοντά; Ακολουθήστε με, λοιπόν , σήμερα σε μια σύντομη βόλτα στη μακρινή Λουιζιάνα.
Διαβάστε Περισσότερα ...

"Sweet November" cake

"Sweet November" βαπτίστηκε αυτό το κέικ με τη μισόυγρη υφή του σαν τα νοτισμένα από τη βροχή χώματα του Νοέμβρη. Ένα κέικ με σκούρο, γήινο και μουντό χρώμα που ξέρει να κρύβει την υπέροχη, φρουτένια και γήινη γεύση του!
Τα μισόξερα φύλλα άρχισαν να γεμίζουν τις αυλές σε κάθε απόχρωση από την αχνή πράσινη μέχρι την κίτρινη και την κόκκινη. Η φύση σε όλο της το μεγαλείο αν και...
Διαβάστε Περισσότερα ...

Mille-feuille με γρήγορη mousse και καραμελωμένα αχλάδια

Με το Νοέμβρη να μας δείχνει το καλό του πρόσωπο το μόνο που ήθελα τις προάλλες είναι ένα γλυκό που  συνδυάζει λίγο καλοκαίρι και λίγο φθινόπωρο. Για μένα ένα από τα χαρακτηριστικά τρόφιμα που δείχνουν "καλοκαίρι" είναι το γιαούρτι. Λατρεύω το γιαούρτι το καλοκαίρι, αγαπώ το γιαούρτι το φθινόπωρο και την άνοιξη και το ...αποφεύγω τον χειμώνα.
Θα μου πεις... τον χειμώνα, δεν τρως παγωτό; Παγωτό τρώω και μάλιστα όλο τον χρόνο... γιαούρτι όμως όχι!!! Αν ο άνθρωπος έχει ιδιοτροπίες αυτό είναι... με το γιαούρτι έχω αυτό το θέμα και δεν έχω καταφέρει να το λύσω ακόμα!!
Όπως και νάναι ...έπιασα γιαούρτι στα χέρια μου;;; Σημαίνει όλες τις άλλες εποχές αλλά όχι χειμώνα!!!
Ξέροντας, λοιπόν ότι ο Νοέμβρης οδηγεί ...έστω και ηλιόλουστα, με ακρίβεια τα βήματά μας προς την αγαπημένη κατά τα άλλα εποχή θέλησα να κάνω ένα γλυκό που να τον αντιπροσωπεύει. 
Τί, άλλωστε, πιο απλό από ένα μιλφέιγ με αχλάδια και μάλιστα καραμελωμένα αλλά και θρυμματισμένα σε χίλια κομμάτια μικρά σφολιατίνια που μπορεί να μην είναι χειροποίητα αλλά αυτό μικρή σημασία έχει στην προκειμένη περίπτωση μια και τα υπόλοιπα χαρίζουν ένα ..."βουνό νοστιμιάς" όπως λέει και η μικρή μας Βασιλική. :)
Μικρά ποτηράκια γέμισαν, λοιπόν, με σφολιατίνια, ημίγλυκη κρέμα και ολόγλυκα αχλάδια μ' εκείνη την υπέροχη καραμελένια επίγευση που σου μένει αρκετή ώρα αφού έχεις απολαύσει από την πρώτη ως την τελευταία κουταλιά. 
Απλά, γρήγορα και νόστιμα... γεμίστε τα δικά σας γλυκοποτηράκια και απολαύστε τα!








ΥΛΙΚΑ για 8 ποτηράκια
16 έτοιμα σφολιατάκια (2 για κάθε μερίδα)
Για την κρέμα
320 γρ. τυρί κρέμα
220 γρ. ζαχαρούχο γάλα*
150 γρ. στραγγιστό γιαούρτι
(200 ή 250 γρ.) κρέμα γάλακτος με 35% λιπαρά 
1 φακελάκι φυσική βανίλια σε σκόνη Vahiné
1 πρέζα κανέλα (προαιρετικά)
Για τα καραμελωμένα αχλάδια
3-4 αχλάδια (όχι υπερώριμα), ξεφλουδισμένα και κομμένα σε κύβους**
3-4 κ.σ. ζάχαρη
5 κ.σ. νερό

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Για την κρέμα
Σε ένα μπολ, βάζουμε το τυρί, το γιαούρτι, τη βανίλια, την κανέλα και τα χτυπάμε για 1 λεπτό, με ένα "σύρμα" ή με το μίξερ χειρός σε χαμηλή ταχύτητα.
Προσθέτουμε σιγά σιγά το ζαχαρούχο γάλα συνεχίζοντας το χτύπημα (ανακάτεμα) μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα.
Βάζουμε το μπολ στο ψυγείο.
Σε ένα μπολ, χτυπάμε την κρέμα γάλακτος σε σφιχτή σαντιγύ και την βάζουμε στο ψυγείο.
Για τα καραμελωμένα αχλάδια
Βάζουμε σε αντικολλητκό τηγάνι το νερό, τα αχλάδια και πασπαλίζουμε με τη ζάχαρη.
Τα αφήνουμε σε σιγανή φωτιά μέχρι να καραμελώσουν.
Τα γυρίζουμε συχνά με μια ξύλινη κουτάλα για να μην καούν.
Μόλις τα αχλάδια αποκτήσουν ένα ωραίο χρυσόξανθο χρώμα, τα αποσύρουμε από τη φωτιά και τα αφήνουμε να κρυώσουν καλά πριν τα προσθέσουμε στο γλυκό.***
Συνθέτουμε το γλυκό μας
Θρυμματίζουμε ένα σφολιατάκι και το ρίχνουμε στον πάτο του ποτηριού.
Βάζουμε από πάνω μια ποσότητα κρέμας.
Ρίχνουμε ένα δεύτερο θρυμματισμένο σφολιατάκι επάνω στην κρέμα.
Με ένα κορνέ, φτιάχνουμε μια ροζέτα από σαντιγύ επάνω στα σφολιατάκια.
Γύρω γύρω γεμίζουμε το ποτήρι με καραμελωμένους κύβους αχλαδιού.
Περιχύνουμε με λίγο από το σιρόπι τους και στολίζουμε με έναν κύβο αχλαδιού τη ροζέτα της σαντιγύ.
TIPS
* Εάν θέλουμε την κρέμα πιο γλυκιά προσθέτουμε 2-3 κ.σ. ζάχαρη άχνη αλλά όχι ζαχαρούχο για να μην αραιώσει πολύ και χρειάζεται ζελατίνη για να σφίξει.
** Εάν τα αχλάδια μας είναι σκληρά τότε προσθέτουμε λίγο 8 κ.σ. νερό, 2 κ.σ. ζάχαρη και 10 γρ. βούτυρο και τα αφήνουμε να βράσουν στο τηγάνι σε σιγανή φωτιά. 
Μόλις αυτό το νερό εξατμιστεί πασπαλίζουμε με τις άλλες 3-4 κ.σ. ζάχαρη και αφήνουμε να καραμελώσουν ακολουθώντας τη διαδικασία που υπάρχει στη συνταγή μας.
*** Τα αχλάδια πρέπει να κρυώσουν καλά πριν προστεθούν στην κρέμα για να μην την ζεστάνουν και αραιώσει οπότε θα χρειάζεται περισσότερος χρόνος για να πήξει.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Σνίτσελ φούρνου χοιρινό με μοτσαρέλα... ωδή στη νοστιμιά & την απλότητα

Καλημέρα!! Ουυυυφφφφφ! Πείνασα! Μετά το ...ταξιδάκι ...πείνασα! Εξάλλου ένα ταξιδάκι πάντα μας ανοίγει την όρεξη, έτσι δεν είναι;;; 
Τί θα λέγατε για ένα πιάτο νόστιμο, πλούσιο αν και καθόλου παράξενο; 
Σνίτσελ θα απολαύσουμε σήμερα... σνίτσελ με ντομάτα, πιπεριά, μανιτάρια και τυρί τριμμένο. Ένα πιάτο που το απολαμβάνουν ευχαρίστως μικροί και μεγάλοι και που επειδή είναι ψημένο στο φούρνο γίνεται ακόμα πιο νόστιμο. 
Κάθε καλοφαγάς που σέβεται τον εαυτό του έχει δοκιμάσει τουλάχιστον μια φορά σνίτσελ... δεν συμφωνείτε;; Προσωπικά με τα σνίτσελ έχω μια σχέση πάθους... δεν υπάρχει περίπτωση να το απαρνηθώ!
Θυμάμαι ακόμα την πρώτη φορά που το γεύτηκα και που, αν και μικρή και δύσκολη στο φαγητό, ξετρελλάθηκα! Εξ άλλου κάπως έτσι στο σπίτι μας, παραδοσιακά ελληνικό και ελληνικότατης νοοτροπίας του στυλ... "αφού το τρώει το παιδί"(...ξέρετε τώρα!), εισέβαλαν νέα πιάτα και παρέμειναν ή εξαφανίζονταν μια για πάντα για ένα μεγάλο διάστημα μέχρι τη ...νέα προσπάθεια. Αυτό όμως έμεινε! Το πρώτο μου σνίτσελ ήταν απλό, τηγανιτό παρέα με τηγανιτές πατάτες που ήταν οι αγαπημένες μου. Τα επόμενα άρχισαν να παίρνουν πολλές και διάφορες μορφές! Άλλοτε τηγανιτά, άλλοτε ψητά, με κρέμα γάλακτος, με μανιτάρια, με ρύζι , με κατακόκκινη ντοματένια σάλτσα ποτέ ένα σνίτσελ δεν με απογοήτευσε, ακόμα κι όταν επρόκειτο για σνίτσελ κοτόπουλου. 
Δοκιμάζοντας αυτή την εκδοχή που είναι απλή και οφείλεται στη μικρή μας Βασιλική και την απέχθειά της για τις  ντομάτες αλλά και στη δική μας εμμονή να φάει ντομάτες για μια ακόμα φορά δεν απογοητεύθηκα. Γίνεται πεντανόστιμο και σε μόλις 30 λεπτά έχεις μπροστά σου μια πραγματική λιχουδιά! 
ΥΛΙΚΑ για 4 άτομα
4 μεγάλα σνίτσελ χοιρινά, έτοιμα παναρισμένα*
1 μεγάλη ντομάτα, κομμένη σε λεπτές φέτες
1 μέτρια πράσινη πιπεριά, κομμένη σε ροδέλες
500 γρ. άσπρα μανιτάρια φρέσκα, κομμένα σε φέτες
200 γρ. μοτσαρέλα (για πίτσα), χοντροτριμμένη
8 κ.σ. ελαιόλαδο (4 κ.σ. για το ταψί + 4 κ.σ. για τα σνίτσελ)
Αλάτι - Πιπέρι - Σκόνη μουστάρδας
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στον αέρα στους 200 βαθμούς Κελσίου.
Καλύπτουμε ένα ταψί με αντικολλητικό χαρτί.
Ρίχνουμε τις 4 κ.σ. ελαιόλαδο και τοποθετούμε πρώτα τα σνίτσελ.
Γύρω γύρω βάζουμε τα μανιτάρια.
Προσθέτουμε επάνω στα μανιτάρια (όχι επάνω στα σνίτσελ) μισό φλιτζάνι νερό.
Πασπαλίζουμε με αλάτι, πιπέρι και λίγη σκόνη μουστάρδας.
Καλύπτουμε το ταψί με αλουμινόχαρτο και βάζουμε στο φούρνο για 25-30 λεπτά.
Αφού περάσει αυτός ο χρόνος, γυρίζουμε τον φούρνο στον αέρα και πάνω-κάτω αντιστάσεις και τον χαμηλώνουμε στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Βγάζουμε το ταψί από το φούρνο και αφαιρούμε το αλουμινόχαρτο.
Τοποθετούμε επάνω στα σνίτσελ μερικές φέτες ντομάτας και πιπεριάς.
Ξαναβάζουμε στο φούρνο για άλλα 20-25 λεπτά ή μέχρι να δούμε ότι έχουν ψηθεί κι έχουν αποκτήσει ένα ωραίο καστανόξανθο χρώμα.
Βγάζουμε και πάλι το ταψί από το φούρνο και ισομοιράζουμε επάνω στα σνίτσελ τη μοτσαρέλα.
Ξαναβάζουμε στο φούρνο για άλλα 7-8 λεπτά έτσι ώστε να λιώσει η μοτσαρέλα χωρίς όμως να καεί.
Βγάζουμε από το φούρνο και σερβίρουμε αμέσως με ρύζι ή πατάτες τηγανιτές και λεμόνι.
TIPS
* Εάν πανάρουμε εμείς τα σνίτσελ, πρώτα τα χτυπάμε και μετά τα αλευρώνουμε, τα περνάμε από αυγό χτυπημένο και μετά από φρυγανιά ανακατεμένη με σκόνη μουστάρδας, αλάτι και πιπέρι.
Και αφού χορτάσαμε σας έχω μιαν ανακοίνωση - πρόσκληση στην ομιλία που θα κάνω στο Δημαρχείο Πεύκων με θέμα τη μείωση της σπατάλης των τροφίμων. Η είσοδος είναι δωρεάν και θα χαρώ να σας δω από κοντά! :)

Διαβάστε Περισσότερα ...

Η πόλη του Κεμπέκ...

Le château Frontenac, το υπέροχο ξενοδοχείο
Καλό μήνα!!! Καλημέρα και καλή εβδομάδα μετά από ένα ηλιόλουστο Σαββατοκύριακο που μας έκανε να ξεχάσουμε για λίγο τον χειμώνα που βρίσκεται μπροστά μας. Ένα Σαββατοκύριακο που παρά τον υπέροχο καιρό η ευκαιρία για απόδραση δεν υπήρξε ούτε κατά διάνοια! Βρέθηκα, λοιπόν, το Σάββατο βράδυ να αναπολώ το καλοκαιρινό μας ταξίδι στον Καναδά και την Αμερική. 
Είναι κάποια ταξίδια που σε σημαδεύουν και μετά τα αναπολείς ξανά και ξανά! Έτσι ήταν και το συγκεκριμένο.
Διαβάστε Περισσότερα ...